Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Εγώ τον σταυρό μου θα τον φέρω πάντοτε. Και αν δεν μπορώ να τον φέρω, τουλάχιστον θα τον σέρνω. Γιατί δεν θέλω να τον χάσω. Θέλω να βρω το έλεος του Χριστού και την Σωτηρία και την Βασιλεία Του.
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης.

[toula]

Όποιος λυπάται γιατί έχασε χρήματα, δεν τα ξαναβρίσκει.
Όποιος λυπάται για δικό του που πέθανε, δεν του ξαναδίνει τη ζωή.
Όποιος λυπάται για αρρώστια, όχι μόνο δεν τη γιατρεύει, αλλά και την κάνει χειρότερη.
Όποιος λυπάται όμως για τις αμαρτίες, αυτός μόνο καταφέρνει κάτι σπουδαιότερο απ’ τη λύπη.
Εξαφανίζει τις αμαρτίες.
Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου.

[toula]

Όταν ο κήπος της ψυχής σου είναι γεμάτος αγκάθια (πάθη), μην προσπαθείς να τα ξεριζώσεις και βρίσκεσαι διαρκώς τραυματισμένος και μολυσμένος από την ασχολία σου μαζί τους.
Δώσε όλη τη δύναμη σου στα λουλούδια της ψυχής σου, πότισέ τα, και τότε τ΄ αγκάθια θα ξεραθούν μόνα τους.
Και το καλύτερο λουλούδι είναι η αγάπη σου στον Χριστό.
Αν ποτίσεις αυτήν και αναπτυχθεί, όλα τα αγκάθια μαραίνονται.
Το ουσιαστικότερο είναι να φύγεις απ’ τον τύπο και να πηγαίνεις στην ουσία. Ό,τι γίνεται, να γίνεται από αγάπη.
Ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ ποὺ συνδυάζεται μὲ τὴν προσευχὴ καὶ μὲ τὴν ἁγιότητα τοῦ βίου κάνει ἅγιο τὸν ἄνθρωπο, τὸν εἰρηνεύει, διότι ἀγάπη εἶναι ὁ Θεός.
Αυτό θα πει χριστιανός.
Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης.

[toula]

Αν δεν ήμουνα φτωχός και ξευτελισμένος, δεν θα μπορούσα να αξιωθώ τούτη την πονεμένη χαρά, γιατί δεν ξαγοράζεται με τίποτα άλλο, παρεκτός με την συντριβή της καρδιάς, κατά τον Δαυίδ που λέγει:
«Κύριε, εν θλίψει επλάτυνάς με». Επειδή όποιος δεν πόνεσε και δεν ταπεινώθηκε, δεν παίρνει έλεος.
Έτσι τα θέλησε η ανεξιχνίαστη σοφία.
Μα οι άνθρωποι δεν τα νοιώθουνε αυτά, γιατί δεν θέλουνε να πονέσουνε και να ταπεινωθούνε, ώστε να νοιώσουνε κάποιο πράγμα που είναι παραπέρα από την καλοπέραση του κορμιού κι από τα μάταια πάθη τους.
Ολοένα, χωρίς να το καταλάβω, ανεβαίνανε τα δάκρυα στα μάτια μου, δάκρυα για τον κόσμο και δάκρυα για μένα.
Δάκρυα για τον κόσμο γιατί γυρεύει να βρει τη χαρά εκεί που δεν βρίσκεται, και δάκρυα για μένα γιατί πολλές φορές δείλιασα μπροστά στη φτώχια και στους άλλους πειρασμούς, και δικαίωσα τους ανθρώπους, ενώ τώρα ένοιωσα πως δεν παίρνει ο άνθρωπος μεγάλο χάρισμα χωρίς να περάσει μεγάλον πειρασμό.
Κι αντρειεύθηκα κατά το πνεύμα, κι ένοιωσα πως δεν φοβάμαι τη φτώχια, παρά πως την αγαπώ.
Και κατάλαβα καλά πως δεν πρέπει ο άνθρωπος να αγαπήσει άλλο τίποτα από τον πόνο του, γιατί από τον πόνο αναβρύζει η αληθινή χαρά κι η παρηγοριά, κι εκεί βρίσκουνται οι πηγές της αληθινής ζωής.
Αληθινά, η φτώχια είναι φοβερό θηρίο. Όποιος το νικήσει όμως και φτάξει να μην το φοβάται, θα βρει μεγάλα πλούτη μέσα του.
Τούτη την αφοβία τη δίνει ο Κύριος, άμα ταπεινωθεί ο άνθρωπος.
Σ’ αυτόν τον πόλεμο που η αντρία λέγεται ταπείνωση, και τα βραβεία είναι καταφρόνεση και εξευτελισμός, δεν βαστάνε οι αντρείοι του κόσμου.
Όποιος δεν περάσει από τη φωτιά της δοκιμής, δεν ένοιωσε αληθινά τί είναι η ζωή, και γιατί ο Χριστός είπε:
«Εγώ είμαι η ζωή», και γιατί είπε πάλι: «Μακάριοι οι πικραμένοι, γιατί αυτοί θα παρηγορηθούνε».
Όποιος δεν απελπίσθηκε από όλα, δεν τρέχει κοντά στον Θεό, γιατί λογαριάζει πως υπάρχουνε κι άλλοι προστάτες γι’ αυτόν, παρεκτός του Θεού.
Φώτης Κόντογλου – Εὐλογημένο Καταφύγιο ἤγουν: Κείμενα γύρω ἀπὸ τὶς ἀθάνατες ἀξίες τῆς ὀρθόδοξης ζωῆς.

[toula]

«Καιρός της συλλογής δεν είναι εκείνος, αλλά αυτός εδώ. Μην καταναλώνεις λοιπόν αδίκως αυτά που έχεις σε απολαύσεις και ματαιοδοξίες. Διότι θα σου χρειαστεί εκεί πολύ έλαιον».
Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος.

[toula]

Η χαρὰ ἔρχεται ἀπὸ τὰ δάκρυα τῆς μετανοίας καὶ τὴν ἐμπιστοσύνη στὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ….
Ἡ νυχτερινὴ προσευχὴ πάει βολίδα στὸν οὐρανό. Μετὰ τὰ μεσάνυχτα ἀνοίγουν τὰ ἐπουράνια.
Ὅπου δάκρυα μετανοίας καί ἀγῶνας, ἐκεῖ τό Πνεῦμα τό Ἅγιο!!!
Νὰ ’χετε ταπείνωση καὶ ἀνεξικακία! Ὅλα τ’ ἄλλα τὰ δύσκολα θὰ ἔρθουνε μετὰ μοναχὰντος!
Ὅποιος συγχωρεῖ, ὅτι ἁμαρτωλό κι ἄν ἔχει κάνει, θὰ βρεῖ τρόπους νὰ τὸν σώσει ὁ Θεός, ὅ,τι κι ἂν κάνει.
Ἡ νηστεία ταπεινώνει τὸ σῶμα καὶ γυμνάζει τὴν ψυχή.
Νὰ τὴν ἀγαπήσετε.
Ἄνθρωπος ποὺ δὲν θὰ λυπήσει τὴν κοιλιά του, δύσκολα θὰ χαροποιήσει τὴν καρδιά του!
Ὅταν δεχθεῖς λογισμὸ ὑπερηφάνειας καὶ κατάκρισης, σταματᾶ ἡ εὐχὴ στὴν καρδιά. Ζητᾶς συγχώρηση μὲ καυτὰ δάκρυα καὶ ἐπανέρχεται.
Ὅταν προσεύχομαι μὲ βαθεῖς ἀναστεναγμοὺς μὲ δέχεται ὁ Θεός.
Ἡ προσευχὴ βγαίνει ἀπὸ τὴν καρδιά. Ὅταν προσεύχομαι καὶ χασμουριέμαι, δὲν συμμετέχει ἡ καρδιά.
Ἡ κεφαλὴ (ἐγκέφαλος) μουρμουρίζει καὶ ὁ σατανᾶς σὲ ζαλίζει.
Σὲ ἀποκοιμίζει.
Νὰ προσπαθεῖτε καὶ θὰ ἔρχεται ἡ Χάρη. Ἀρκεῖ νὰ μετανοεῖτε καὶ νὰ ἐξομολογεῖσθε εἰλικρινά.
Ὁ Θεὸς εἶναι Φῶς! Ἄπλετον (ἡ συνηθισμένη της ἔκφραση) καὶ ἀνερμήνευτον!
Ἐκεῖ τὰ ξέρεις ὅλα, δὲν ρωτᾶς τίποτα, μόνο ἀπολαμβάνεις.
Εἶναι φῶς ὀντότητας. Πῶς νὰ σᾶς πῶ…σκέφτεται, μιλεῖ, μόνο ἀγαπᾶ, ἐνεργεῖ ὅλα τὰ καλά…(εἶναι πρόσωπο).
Οἱ γνησίως μετανοοῦντες εἶναι τὰ πιὸ ἀγαπημένα παιδιὰ τοῦ Θεοῦ.
Γιατί ἐνῶ γλυκάθηκαν στὴν ἁμαρτία, μπόρεσαν μὲ ἀγώνα καὶ τὴν ἀποστράφηκαν
“Η Οσία Γερόντισσα Γαλακτία της Κρήτης”, Ιερά Μητρόπολις Μόρφου, εκδ. Θεομόρφου, Β΄ έκδοση, σελ. 176.

[toula]

https://www.youtube.com/watch?v=DMMBMJJcPLA&t=51s

π. X. Παπαδόπουλος (Λίβυος): Ο Θεός απαντά ακόμα και στις προσευχές που δεν κάνουμε

[toula]

Όσοι λαχταρούν να μετάσχουν στο θείο Πάσχα,
που δεν ξεκινά πια από την Αίγυπτο,
μα ανατέλλει από τη Σιών,
ας τινάξουμε από πάνω μας
το προζύμι της αμαρτίας με τη μετάνοια.
Ας ζωστούμε σφιχτά τη μέση μας
με την άρνηση των παθών,
ας στολίσουμε τα πόδια μας
με υποδήματα που μας κρατούν μακριά
από κάθε σκοτεινό και πονηρό δρόμο.
Και ας στηριχθούμε
στο ραβδί της πίστης,
χωρίς να ζηλέψουμε εκείνους
που θεοποιούν την κοιλιά τους
και γίνονται εχθροί του δεσποτικού Σταυρού.
Αλλά ας ακολουθήσουμε
Εκείνον που με τη νηστεία
μας έδειξε τον δρόμο της νίκης
κατά του διαβόλου —
τον Σωτήρα των ψυχών μας.
[Από την Ακολουθία της ημέρας]

[toula]

«Aν έχομε πίστη τι χρειάζεται η νηστεία;»
«Χρειάζεται, γιατί και η νηστεία μαζί με την πίστη προσφέρει πολύ μεγάλη δύναμη. Γιατί χαρίζει μεγάλη ευσέβεια και φιλοσοφημένη σκέψη και μεταβάλλει τον άνθρωπο σε άγγελο, ώστε να μπορεί να αγωνίζεται εναντίον των πονηρών ασωμάτων δυνάμεων. Αυτό, όμως, δεν μπορεί να το κάνει μόνη της η νηστεία, αλλά χρειάζεται και προσευχή και μάλιστα η προσευχή είναι πρώτη. Αυτός που νηστεύει είναι ανάλαφρος και έχει φτερά και προσεύχεται με άγρυπνο πνεύμα και σβήνει τις πονηρές επιθυμίες και εξευμενίζει το Θεό και ταπεινώνει την ψυχή που υπερηφανεύεται».
Η νηστεία είναι μητέρα και της εξαιρετικής υγείας.Ποιος μπορούμε να πούμε ότι ζει περισσότερο απολαυστικά; Εκείνος που τρώει λάχανα και είναι υγιής και δεν παθαίνει τίποτα δυσάρεστο ή εκείνος που διαθέτει πλούσιο τραπέζι και είναι γεμάτος από άπειρες αρρώστιες.Είναι γλυκύς και ευχάριστος ο καιρός της νηστείας, η πνευματική άνοιξη των ψυχών, η αληθινή γαλήνη των λογισμών. Καταπραΰνει τα κύματα των αλόγων επιθυμιών. Απομακρύνει από τη σκέψη μας την τρικυμία των παθών.Είναι η γαλήνη των ψυχών μας, το στόλισμα και η ευπρέπεια των γερόντων, η παιδαγωγός των νέων, ο δάσκαλος των συνετών και σωφρόνων.
Είναι η τροφή της ψυχής.
*
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

[toula]

Ας νηστεύουμε, αδελφοί, όχι μόνο με το σώμα,
μα και με την ψυχή.
Ας λύσουμε κάθε δεσμό αδικίας,
ας σπάσουμε τα πνιγηρά δεσμά
των σκληρών και βίαιων συναλλαγών.
Κάθε άδικη συμφωνία ας τη διαλύσουμε,
κάθε γραφή που βαραίνει τον αδύναμο ας τη σκίσουμε.
Ας δώσουμε ψωμί σ’ εκείνους που πεινούν,
κι όσους δεν έχουν στέγη
ας τους ανοίξουμε το σπίτι και την καρδιά μας.
Κι έτσι, μέσα από την έμπρακτη αγάπη,
ας αξιωθούμε να λάβουμε
από τον Χριστό, τον Θεό,
το ανεξάντλητο Έλεος.
Τις αρετές ο Ηλίας επιβαίνοντας
σαν σε άρμα θεϊκό,
και με τη νηστεία λαμπροφορεμένος,
ανυψώθηκε στα ουράνια ύψη.
Αυτόν ζήλεψε, ταπεινή μου ψυχή,
και νήστεψε —
από κάθε κακία,
από τον φθόνο και την έριδα,
από την άσωτη τρυφή
και την ηδονή που παρασύρει.
Για να ξεφύγεις τον βαρύ και ατελεύτητο πόνο,
που αιώνια καίει στη γέεννα,
και να κράζεις προς τον Χριστό:
Κύριε, δόξα σοι.
[Από την Ακολουθία της ημέρας]