"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

https://www.youtube.com/watch?v=uJsQ5l1luQ4

Από την τελετή στο βίωμα: γάμος, βάπτισμα, κατήχηση

Αρχιμ. Εφραίμ Τριανταφυλλόπουλος

Πόσα παιδιά έχουν σωθεί και έχουν φτιάξει ένα καλό μέλλον από μανούλες που προσεύχονταν στην Παναγία, μόνο να ξέρατε!
Μανούλες που ότι και αν έκανε το παιδί τους χωρίς να το εμποδίζουν το στέλνανε με την ευχή της Παναγιάς και όλα πήγαιναν καλά.
Μανούλες που δεν βάζανε χάντρες και μάτια της πλάνης στα παιδιά τους, αλλά τον Τίμιο Σταυρό στον λαιμό τους, και τα σταύρωναν με το δεξί τους χέρι καθώς αυτά έφευγαν την βόλτα τους. Άγιες μητέρες που σήμερα είναι παρέα με την Παναγία μας!
Εύχομαι όλες οι Μανούλες του κόσμου να έχουν αυτήν την θεία φώτιση!
π. Νικόλαος Αμαραντιδης

«Πόσο ἀγαπητοί εἶναι οἱ χῶροι τῆς λατρείας Σου, Κύριε τῶν δυνάμεων! Λιώνει ή ψυχή μου ἀπ’ τόν πόθο, γιά τοῦ Κυρίου τις αυλές…
Μακάριοι ὅσοι μένουν στο ναό Σου, ἀδιάκοπα Σέ ὑμνοῦν.
Μακάριοι οἱ ἄνθρωποι πού ἡ δύναμή τους βρίσκεται σ’ Εσένα, πού ἐπιθυμοῦν νὰ ᾿ρθοῦν προσκυνητές στον ἅγιο ναό Σου…
Μια μέρα στο ναό Σου, Κύριε, εἶναι καλύτερη από χιλιάδες άλλες.
Καλύτερα να στέκω στοῦ ναοῦ Σου το κατώφλι, παρά να ζῶ στῶν ἀσεβῶν τά δώματα…»
(Ψαλμ. 83, 2, 11)
Από το περιοδικό: “Τα κρίνα”

«Μικρά παιδιά, κακομαθημένα, κτυπούν το χέρι πάνω στο τραπέζι και απαιτούν ό,τι τους αρέσει...
Και η μάνα…! Κακή παιδαγωγός, τους δίνει, ό,τι ζητήσουν, αντί να τ’ αφήση εκεί νηστικά, να τους κόψη το θέλημά τους, να τα μάθη να περιορίζουν τις απαιτήσεις τους…
Και φθάσαμε στο σημείο, να παρατηρούνται αυτοκτονίες νέων,
διότι δεν συνήθισαν από μικρά στην άσκησι της υπομονής…»!!!
+ Αυγουστίνος Καντιώτης!!
Επίσκοπος Φλωρίνης,
Πρεσπών και Εορδαίας.

Αναγνώριζε το χάρισμα του αυτεξουσίου σου.
Δεν υπόκεισαι σε κανένα κτίσμα, αλλά μόνο στον μοναδικό Κτίστη σου. Αυτόν πάντοτε να υπηρέτης με κάθε ευγνωμοσύνη ως θεό και Κτίστη, ως Πατέρα και Κύριο, αναβοώντας εν αγαλλιάσει μαζί με τον ψαλμωδό: «Κύριος φωτισμός μου και σωτήρ μου και υπερασπιστής της ζωής μου, από τίνος δειλιάσω;»
Άγιος Μάξιμος ο Γραικός

Ἡ ἐμπιστοσύνη στόν Θεό εἶναι μιά συνεχής μυστική προσευχή,
πού φέρνει ἀθόρυβα τίς δυνάμεις τοῦ Θεοῦ ἐκεῖ πού χρειάζονται, τήν ὥρα πού χρειάζονται.
Ὅσιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης

Πρώτα θα γνωρίσουμε την αρρώστια μας, θα πιστέψουμε ότι είμαστε άρρωστοι πνευματικά, και μετά θα προχωρήσουμε στη θεραπεία !!!!
Για να προκόψεις στην αρετή χρειάζεται να γνωρίσεις τον Θεό και να Τον αγαπήσεις. Και θα Τον γνωρίζεις καλύτερα όσο περισσότερο τον αγαπάς. Πρέπει να σταυρώσεις τα πάθη σου και τις κακές σου επιθυμίες, για να έρθει μέσα στη ψυχή σου η χάρη Του.
Η βάση των αρετών είναι η ταπείνωση. Και για να αποκτήσουμε αρετές πρέπει πρώτα να βάλουμε το θεμέλιο των αρετών που είναι η ταπείνωση.
Πρέπει ν’ απαλλαγείς από τα σαρκικά πάθη, για να μπορέσεις να προκόψεις στην αρετή.
Η πρόοδος στην αρετή δεν είναι εύκολο πράγμα. Χρειάζεται αγώνας σκληρός για πολλά χρόνια. Πρώτα θα γνωρίσουμε την αρρώστια μας, θα πιστέψουμε ότι είμαστε άρρωστοι πνευματικά, και μετά θα προχωρήσουμε στη θεραπεία.
Οι Πατέρες διδάσκουν ότι ποτέ στη ζωή μας δεν θα δούμε τον Θεό αν δεν κόψουμε τα πάθη μας. Αυτός είναι ο σωστός και μοναδικός τρόπος για να πλησιάσουμε τον Θεό. Τα αγαθά της Ουράνιας Βασιλείας δεν δίνονται στους ράθυμους και σ’ αυτούς που δεν έχουν καρπό αρετής.
Οι θλίψεις και οι στενοχώριες, οι αρρώστιες, το βάρος της σάρκας, οι ανάγκες του σώματος, οι συμφορές και αυτός ο θάνατος αντιμετωπίζονται με τη βοήθεια του Θεού. Αυτή όμως η βοήθεια θα έλθει, όταν ο άνθρωπος αγωνίζεται ν’ αποκτήσει τις αρετές.
Η άσκηση της αρετής έχει μεγάλη σημασία στην καλλιέργεια της ψυχής, και η αρετή δεν αποκτιέται με ωραία λόγια, αλλά με κόπο, με μόχθο και ιδρώτα. Είναι μακάριος ο άνθρωπος που συνεχώς ανεβαίνει.
Αγίου Ισαάκ του Σύρου

ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΑΜΕ τη ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ.!!
Η Θεία Λειτουργία, είναι ένας αρραβώνας με τον Χριστό, ένας γάμος.
Δεν έχει σημασία που επιστρέφουμε στο σπίτι μας με τα πάθη μας, με τις αμαρτίες μας.
Θα πάμε πάλι στη Θ.ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ, θα αγκαλιάσουμε ξανά τον ΧΡΙΣΤΟ. ΘΑ ΜΑΣ ΘΕΩΣΕΙ.
Και έτσι, με ΣΥΝΕΧΗ ΑΓΩΝΑ, μπροστά ο Ιερεύς, πίσω εμείς, θα φτάσουμε ΣΤΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑ TΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ.
Πηγαίνουμε στην Θ.ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ με τον πόθο αυτόν;
ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΑΜΕ τη ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ.!!
Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης +

Μή τρέχουμε μακρυά γιά νά δείξουμε ἀγάπη…
“Ἄς ξεκινήσουμε πρῶτα ἀπό τούς ἐντελῶς δικούς μας.
Ἔχουμε μερικές περιπτώσεις.
Ἕνας νεαρός γνωρίζει μιά κοπέλα.
Τήν ἀγαπάει, τήν θεωρεῖ ὅτι θά γίνει ἡ πηγή τῆς μεγαλύτερής του εὐτυχίας. Καί ἡ κοπέλα τό ἴδιο πιστεύει.
Παντρεύονται καί κάνουν οἰκογένεια.
Ἀλλά μετά ἀπό λίγο καιρό, ἐπειδή ὁ ἕνας ἔχει τά νεῦρα του, ὁ ἄλλος τόν χαρακτήρα του καί ξεφυτρώνουν ὁρισμένες παραξενιές, ἀρχίζει ἡ γκρίνια.
Καί ἐκεῖνος πού πρίν ἀπό λίγο ἦταν ἄγγελος τοῦ Θεοῦ, πηγή εὐτυχίας, τώρα ἀρχίζει νά φαίνεται διάβολος.
Καί πιστεύει ὁ ἄλλος ὅτι ἀτύχησε καί δυστύχησε. Καί ὅτι ἔτσι θά χαραμιστεῖ ἡ ζωή του.
Μά ὑπάρχει ἄνθρωπος πού ἔχει τόν ἴδιο χαρακτήρα μέ ἄλλον;
Ὑπάρχουν δυό ἄνθρωποι στόν κόσμο ὁλόκληρο πού ἔχουν τήν ἴδια συμπεριφορά, πού ἔχουν τήν ἴδια στιγμή τά νεῦρα τους;
Πού ἔχουν τίς ἴδιες τάσεις καί τίς ἴδιες παραξενιές;
Ἅμα δέν μάθεις, ἀδελφέ μου, νά ἀγαπᾶς ἐκεῖνον πού σέ χτυπάει στά νεῦρα καί ἅμα δέν ξεκινᾶς νά ἀγαπᾶς τό πρῶτο καί τό κοντινότερο πρόσωπο πού ἔχεις στόν κόσμο αὐτό καί δέν ἀγωνιστεῖς νά κατανοήσεις τίς ἰδιοτροπίες του, τίς παραξενιές του, τίς ἀτέλειές του, τά νεῦρα του, πῶς θά πεῖς ὅτι ἔχω ἀγάπη ἔστω ἕνα κουκουτσάκι;
Ἄς κάνουμε, λοιπόν, τό πρῶτο βῆμα.
Νά κατανοοῦμε τούς ἀνθρώπους, πού ἔχουμε μέσα στό σπίτι μας.
Τήν πεθερά μας, τήν μητέρα μας, τόν πατέρα μας, τά παιδιά μας.
Νά ξέρουμε νά ξεχωρίζουμε, πότε ἐνεργοῦμε, σάν πατέρας καί σάν μητέρα, παιδαγωγικά γιά νά διορθώσουμε τά παιδιά μας καί πότε νευριάζουμε ἀπό τόν κακό μας χαρακτήρα καί ἀπό ἔλλειψη ἀγάπης.
Ὅλη μας ἡ ζωή πρέπει νά εἶναι κυριαρχημένη ἀπό τήν ἀγάπη, πολύ περισσότερο μέσα στό σπίτι μας…”
Μητροπολίτης Νικοπόλεως Μελέτιος (+)
Από “Σταύρο γουναρίδη”

Ο άνθρωπος που δεν ελπίζει σε καμμιά βοήθεια εκτός από τον Θεό, και σε καμμιά ζωή εκτός από αυτόν, και σε καμμιά άλλη χαρά εκτός από αυτόν, και σε καμ­μιά δικαιοσύνη εκτός από αυτόν, και κρεμιέται με δά­κρυα μονάχα σ’ Εκείνον, έχοντας «μονογενή ελπίδα», αυτός βρίσκει έλεος και αναπαύεται από «τα της ματαιότητος και πολυμόχθου σαρκός».
Γι’ αυτόν «η αγάπη η εν Χριστώ ισχυροτέρα εστί της ενταύθα ζωής», κατά τον ά­γιο Ισαάκ. Και δεν θέλει να χωρισθεί από τον Θεό, και προτιμά τον θάνατο από τούτον τον χωρισμό, γιατί νοιώ­θει καλά πως σωστά λέγει ο άγιος Κύριλλος ότι «θάνα­τος αληθής είναι ο χωρισμός της ψυχής από τον Θεόν και όχι ο χωρισμός της ψυχής από το σώμα».
Σ’ αυτή τη μακάρια κατάσταση βρίσκονται οι άγιοι, όχι λίγες ώρες της ζωής τους, αλλά παντοτεινά. Και για τούτο νοιώθουνε πως από τούτον τον κόσμο απογευθήκανε σαν ένα αρραβώνα τη μακαριότητα της αιωνίου ζω­ής.
Και αγαπούνε κάθε άνθρωπο και κάθε πλάσμα, επειδή η τέλεια αγάπη προέρχεται από τη χαρά της πίστεως κι’ από τη βεβαιότητα κι’ από τη στερεή ελπίδα που έ­χουνε μέσα στην ψυχή τους.
Οι άλλοι άνθρωποι, οι α­μαρτωλοί, μπορεί να ελεηθούνε και να αξιωθούνε για λί­γο αυτή την απελευθέρωση από τη δουλεία της φθοράς, ν’ απογευθούνε λίγο από τον ουράνιον άρτον.
Μα ύστε­ρα πάλι, σαν αδύνατοι άνθρωποι που είναι, από αμέλεια ξαναπέφτουνε στις μέριμνες του βίου, και χάνουνε εκεί­νη την ευωδία του μυστικού κόσμου στον οποίον ζήσανε εκείνον τον σύντομον καιρό.
Και ποθούνε θερμά να ξα­ναμπούνε πάλι στην ουράνια εκείνη πολιτεία, και την αναθυμιούνται με δάκρυα, κι’ ολοένα ελπίζουνε να την ξαναδούνε.
Κι’ απορούνε πώς την χάσανε και πώς καταντήσανε πάλι δούλοι της σαρκός, και θρηνούνε σαν τους πρωτόπλαστους που καθήσανε έξω από τον Παρά­δεισο, μη μπορώντας να ξαναμπούνε μέσα.
Ξέρω πως πολλοί, διαβάζοντας αυτά που γράφω, θα πούνε πως η ζωή μας σήμερα δεν σηκώνει τέτοια καλο­γερίστικα πράγματα. Μα δεν έχουνε δίκιο.
Οι σημερινοί άνθρωποι, όπως έγραψα κι’ άλλη φορά, δεν είναι όλοι ευχαριστημένοι από τη ζωή που ζούνε, ας έχουνε κάθε λογής υλικές αναπαύσεις και ασχολίες.
Ίσια-ίσια σήμε­ρα η ανθρώπινη ψυχή βρίσκεται σε παραζάλη και σε α­γωνία, γιατί είδε καλά πως, ενώ ήλπιζε να πιάσει την ευ­τυχία με την επιστήμη και με την υλική και διανοητική δραστηριότητα, δεν επέτυχε αυτό που ήλπιζε.
Υπάρχουνε λοιπόν πολλοί άνθρωποι που διψάνε για αληθινή τροφή της ψυχής, και γι’ αυτούς γράφω.
Κ’ ε­κτός από την Ελλάδα, μια τέτοια δίψα κατατρώγει εκα­τομμύρια κόσμο, κατά τα λόγια του Προφήτη που λέγει: «Να, έρχονται ημέρες, λέγει Κύριος, και θα στείλω επά­νω στη γη όχι πείνα για ψωμί, ούτε δίψα για νερό, αλλά πείνα του ν’ ακούσετε λόγον Κυρίου»…
~Φώτης Κόντογλου