"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Ἄς ἐπισκεπτόμεθα νοερά τόν Χριστό καί τήν Παναγιά καί τούς ἁγίους.
Λοιπόν, τί ἀποδεικνύουν οι άγιοι; Ότι το ευαγγέλιο δέν εἶναι ουτοπία. Οὔτε μόνο γιά τόν καιρό ἐκεῖνο. Εἶναι ἐφαρμόσιμο, μέχρι τήν συντέλεια τοῦ αιώνος. Διότι Ιησούς Χριστός χθές καί σήμερα ὁ αυτός καί εἰς τούς αιώνας.
Τί εἶν᾿ ὁ ἅγιος; Ἕνας Χριστός κατά χάριν. Διασώζει, ὅπως λέει ὁ ἅγιος Νεκτάριος μας, τούς χαρακτήρες τοῦ Χριστοῦ ὁ ἅγιος. Τήν ἀγάπη, την προότητα, στον σχετικό βαθμό, βέβαια. Ο Χριστός εἶν’ στόν ἀπόλυτο. Κι αὐτό εἶναι πάρα πολύ σπουδαίο. Είναι πάρα πολύ σημαντικό.
Καί γι’ αὐτό, ἀκριβῶς, μήν ἀφήνομε τούς ἁγίους μας. Την Παναγία μας. Την ἐκκλησία μας. Ας σκεπτόμεθα. Ἄς ἐπισκεπτόμεθα νοερά τόν Χριστό καί τήν Παναγιά καί τούς ἁγίους. Ας διαβάζουμε τα ἅγια βιβλία. Τούς Ύμνους τῆς ἐκκλησίας, πού ‘ναι ποιήματα. Πού ‘ναι έμμελής καί ἔντεχνη δογματική διδασκαλία.
Ἡ ἐκκλησία έχει σοφία καί ρεαλισμό. Πήρε τη μεγάλη τέχνη της ποιήσεως, τή μεγάλη τέχνη της μουσικῆς, καί τά ἐνέταξε στη Θεία Λατρεία. Καί ἔφτιαξε τά ἀθάνατα τραγούδια του Θεού. Τούς Ύμνους τῆς ἐκκλησίας, πού τούς ἀκούει κανείς καί μαλακώνει και περιχύνεται βάλσαμο στην καρδιά του. Το καλύτερο καί πραγματικό ναρκωτικό, ή καλύτερη ευλογία, ή με γαλύτερη ανακούφιση.
Ἄν μέ τό ναρκωτικό τή βρίσκει κανείς για λίγο καί καταστρέφεται, μέ τούς Ύμνους τῆς ἐκκλησίας καί τό ἀθάνατο νερό της άποκτά αἰώνια χαρά καί όντότητα. Αιώνια εὐφροσύνη καί ἀγαλλίαση. Καί χοροπηδά μ’ αυτή τή χάρη του Χριστοῦ. Καί ζεῖ μ’ αυτή τήν εύνοιά Του.
+Ἀρχιμ. π. Ἀνανίας Κουστένης

«Δεν μπορεί να συλλάβει η σκέψη μας, τί κάνουν οι Άγιοι για εμάς που ζούμε εδώ, στην κοιλάδα του κλαυθμώνος!
Τι δεήσεις και τί προσευχές κάνουν οι Άγιοι γιά εμάς εδώ!
Αυτοί, περπάτησαν εδώ που περπατάμε και εμείς, και συνάντησαν δυσκολίες, πειρασμούς και εμπόδια, που και εμείς συναντάμε…
Να καταφεύγουμε πάντα στους Αγίους και να ζητάμε τις προσευχές και τις ικεσίες τους!
Είδατε οι φίλαθλοι με πόσο πάθος παρακολουθούν τους δικούς τους αθλητές που αγωνίζονται στο Στάδιο;
Λοιπόν, να σκεπτόμασθε και εμείς ότι, πάνω στον Ουρανό, έτσι παρακολουθούν και οι Άγιοι τον δικό μας αγώνα, εδώ στη γη, και προσεύχονται και πολλή χαρά απολαμβάνουν, όταν νικάμε!»!!
Γέροντας Ευσέβιος Γιαννακάκης (1910-1995)

Να παλέψεις για τη σιωπή του νου σου. Μην τον αφήσεις στη διάλυσή του.
Αν δεν προσέξεις, θα τρέχει από δω κι από κει, χωρίς σκοπό, χωρίς νόημα.
Θα παρατηρείς τα πάντα, θα κρίνεις τα πάντα, θα νομίζεις πως φτιάχνεις τον κόσμο και την ίδια ώρα θα γεμίζεις, ανεπαίσθητα, περιφρόνηση για τον κόσμο. Χωρίς να το καταλάβεις, θα μάθεις ν’ ανεβάζεις τον εαυτό σου σ’ ένα θρόνο ψηλό κι από κει να μετράς τους πάντες και τα πάντα με το δικό σου το μέτρο.
Και θα μάθεις να μιλάς, να μιλάς πολύ! Η σιωπή όμως… η σιωπή! Θα αφήσει στην καρδιά σου χώρο ν’ ακουστεί η φωνή του Θεού.
Άγιος Νεκτάριος

Εκείνοι που αγαπούν τον Θεό, και Τον επιθυμούν,
και Τον αναζητούν, και προσεύχονται σ᾿ Εκείνον να έρθει, εκείνοι
αισθάνονται τον Θεό μέσα τους, και αυτοί μπορούν να πουν:
«Ο Θεός βρίσκεται μέσα μας με το Άγιο Πνεύμα Του».
Μακάριες τέτοιες άγιες ψυχές, αφού αιώνια
θα βασιλεύουν στο βασίλειο του Χριστού.
Όπως υποσχέθηκε ο Κύριος σ᾿ εκείνους που Τον αγαπούν λέγοντας:
«Πάλιν έρχομαι και παραλήψομαι υμάς προς εμαυτόν,
ίνα όπου ειμί εγώ, και υμείς ήτε» (Ιωάν. ι δ΄, 3).
Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Με την αγάπη πετά ο άνθρωπος. Είναι μέσα του ο Θεός.
Όταν αγαπά ο άνθρωπος, ο Θεός μπαίνει μέσα στην καρδιά μας και φεύγει ο διάβολος.
Γιατί ο διάβολος, όπου είναι η αγάπη, δεν κάθεται.
Επειδή αυτός έχει μίσος, κακία, είναι πατήρ του ψεύδους.
Δεν θέλει κανένα καλό.
Όπου υπάρχει η αγάπη, ο διάβολος φεύγει. Το βάζει στα πόδια, δεν μπορεί να σταματήση.
“Όπου είναι δύο ή τρεις” λέει: “συνηγμένοι εις το εμόν όνομα, εκεί εν τω μέσω αυτών είμαι κι εγώ”.
Αφού είναι εκεί ο Θεός, εκεί όπου υπάρχει η αγάπη, ο διάβολος πώς θα πατήσει;
Πώς να μάθη τώρα ο κόσμος να αγαπά;
π. Ευμένιος: Τζάμπα είναι η αγάπη.
Ούτε πληρώνουμε, ούτε να πάμε ταξείδι να την βρούμε, ούτε να κόψουμε εισιτήριο χρειάζεται.
Η αγάπη είναι τζάμπα. Όπου να πάμε, ο Θεός είναι εκεί. Η αγάπη είναι δωρεά.
Όποιος αγαπά τον Θεό διψά αχόρταγα να ομιλή με Αυτόν.
Δεν αγαπά τίποτε άλλο.
Αυτός που αγαπά Τον Θεό, αγαπά και ό,τι είναι του Θεού.
Τα δημιουργήματα του Θεού αγαπά και όλα αυτά, που αγαπά ο Θεός.
Από Το Βιβλίο Του Μοναχού Σίμωνα, “Πατήρ Ευμένιος, Ο Ποιμήν Ο Καλός Και Θαυματουργός”.

“Ἄνω σχῶμεν τας καρδίας”, ἐκφωνεῖ ὁ ἱερέας. Καὶ ὁ λαὸς ἀπαντᾶ: “Ἔχομεν πρὸς τὸν Κύριον”. Ἀπαντοῦμε μὲ εἰλικρίνεια ὅμως;
Ὄχι! Η καρδιά μας είναι αλυσοδεμένη με τη γῆ και τὰ γήινα, ὁ νοῦς μας ἀπορροφημένος ἀπὸ τὸ κυνήγι του πλούτου καὶ τῆς ἡδονῆς καὶ σκοτισμένος ἀπὸ τὶς περιττὲς μέριμνες τοῦ βίου. Πῶς νὰ βρεθεῖ, ἔτσι, χῶρος μέσα μας γιὰ τὸν Κύριο; Πῶς νὰ ἀνυψωθοῦμε νοερὰ πρὸς τὸν Οὐρανό; Γιὰ νὰ ἀνεβεῖ ἡ καρδιά μας “ἄνω”, πρέπει νὰ ζοῦμε καθημερινὰ “σὺν τῷ Θεῷ καὶ ἐν τῷ Θεῷ”, σύμφωνα μὲ τὶς ἐντολές Του καὶ τὸ ἅγιο θέλημά Του»
Ἁγ. Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης, Ὁ οὐρανὸς στὴ γῆ, Ι.Μ. Παρακλήτου, 1997.

«Όταν ο άνθρωπος αρχινά να απομακρύνεται από τον Θεόν,
λίγο-λίγο, και δεν επιμελείται να επανέλθη, τότε ο Θεός τον εγκαταλείπει, λίγο-λίγο, και έρχεται μια στιγμή που ο άνθρωπος δεν Τον βλέπει. Και τότε, ξαναγυρίζει και λέει:
«Τί έκανα;;; »
Άγιος Ευμένιος Σαριδάκης

“Όταν έχετε λύπη,
να ψάλλετε με ήρεμη φωνή, κατανυκτικά τροπάρια στην Παναγία μας, Αυτά βοηθούν πολύ, η λύπη να γίνει κατάνυξη…”
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Όταν η γη παύση να γεννά αγίους, τότε θα αρθή απ’ αυτής η δύναμις η συγκρατούσα τον κόσμον εκ της καταστροφής
Ο Άγιος Βαρσανούφιος μαρτυρεί ότι επί της εποχής αυτού η προσευχή τριών ανδρών συνεκράτει τον κόσμον εκ της καταστροφής. Χάρις εις τους αγνώστους εις τον κόσμον αγίους μεταβάλλεται η ροή των ιστορικών έτι δε και των κοσμικών γεγονότων. Ως εκ τούτου έκαστος άγιος είναι φαινόμενον κοσμικού χαρακτήρος η σπουδαιότης του οποίου εξέρχεται των ορίων της επιγείου ιστορίας και εκτείνεται εις τον κόσμον της αιωνιότητος. Οι άγιοι είναι το άλας της γης, η έννοια της υπάρξεως αυτής, ο καρπός χάριν του οποίου φυλάττεται αύτη. Και όταν η γη παύση να γεννά αγίους, τότε θα αρθή απ’ αυτής η δύναμις η συγκρατούσα τον κόσμον εκ της καταστροφής.
Από το βιβλίο Αρχιμ. Σωφρονίου(Σαχάρωφ), «Ο Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης»,Έκδοση Ι. Μ. Τιμίου Προδρόμου-Έσσεξ Αγγλίας, σ. 512.

Ὁ νοῦς τοῦ φιλαργύρου στρέφεται διαρκώς πέριξ τοῦ εἰδώλου του. Λογίζεται, συλλογίζεται, υπολογίζει, σχεδιάζει, ὀνειρεύεται πῶς νὰ αὐξήσει, πως να πολλαπλασιάσει, πῶς να διατηρήσει, πῶς να κρύψει με μια ἀχόρταγη δίψα τό χρῆμα. Στροβιλίζεται μέσα στο φαύλο κύκλο τοῦ ὑλισμοῦ του. Μπλέκεται στα ἀγκάθια τῶν ἀτέλειωτων μεριμνῶν.
Ὅπου πολυκαιρίζει ὁ νοῦς ἐκεῖ καί ὁ πόθος τῆς καρδιᾶς. Τό ἔχει πεῖ ὁ Κύριος. Ἐκεῖ γίνεται καί ἡ συνήθεια. Στα γήινα, στα πάθη ἢ στὰ οὐράνια καί αἰώνια ἀγαθά. Ἡ συνήθεια όταν πολυκαιρίσει, ἀποκτᾶ δύναμη φύσεως.
Ἄν, λοιπόν, ὁ νοῦς δέν γλυκαθεῖ ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Ἰησοῦ καί ἀπό τήν ἀδιάλειπτη ἐπίκληση του Θείου Ονόματος Του μέ τήν προσευχή, ἄν δέν ζήσει την εὐτυχία τοῦ πλούτου τοῦ πνεύματος καί τῆς καρδιᾶς, δέν μπορεῖ νά ἀπαλλαγεῖ ἀπό τήν λατρεία τῆς φιλαργυρίας.
Ἂν ἀγαπᾶς τόν χρυσό, δέν ἀγαπᾶς τόν Χριστό. Τό ἀληθινό κέρδος εἶναι ὁ Χριστός. Καί ἡ μεγαλύτερη ζημία είναι να χάσεις τον Χριστό. Ἄν ζημειωθεῖς τόν Χριστό, μαζί μέ τήν ἀπώλεια αυτή θα χάσεις καί τόν Θεό, πού εἶναι τό μεγάλο κεφάλαιο. Χωρίς Αὐτόν καμ- μία Τράπεζα, κανένα κέρδος ὑλικό δέν δίνει σωτηρία καί ἐπένδυση ἐκεῖ, στη Βασιλεία Του.
Από το βιβλίο: “Τρίδυμες ρίζες των παθών” Αρχιμ. Ιωαννικίου Κοτσώνη.