"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

“Σου είπαν λόγο, σε βρίσανε, σε προσβάλλανε;
Στάσου στην προσευχή. Αντί να πεις λόγια, αντί να δίνεις απαντήσεις, προσευχήσου με όλη σου την καρδιά, διότι είναι ώρα πειρασμού. Αυτός είναι ο αγώνας!
Ἅγιος Ἄνθιμος της Χίου

“Μίλα μου, ψυχή ἀγαπημένη, πού λές πώς μέ ἀγαπᾶς, ὃπως θά μιλοῦσες στή γλυκειά μανούλα σου, ὃταν σέ εἶχε στή θερμή της ἀγκαλιά, ἢ στά γόνατα τοῦ ἀγαπημένου σου πατέρα καί ἒνιωθες τούς χτύπους τῆς καρδιᾶς τους τῆς γεμάτης ἀγάπη γιά σένα”.

Καί σέ ρωτῶ; Πές μου τά ὀνόματα τῶν γονιῶν σου, τῶν συγγενῶν σου, τῶν φιλικῶν προσώπων σου, αὐτῶν πού βρίσκονται στό περιβάλλον σου, στή δουλειά σου, στίς κοινωνικές σου σχέσεις. Καί μετά τά ὀνόματα ἀνάφερέ μου τί θέλεις νά κάνω γιά τόν καθένα. Πές μου λοιπόν τί θέλεις γι’αὐτούς καί ζήτα το μέ θέρμη πολλή καί πίστη ταπεινά καί ἐπίμονα. Ἀγαπῶ πολύ τίς εὐγενικές καρδιές, πού λησμονοῦν τόν ἑαυτό τους χάριν τῶν ἂλλων.

Μίλα μου γιά τούς φτωχούς, πού θέλεις νά ἐλαφρύνης τήν κατάστασή τους, γιά τούς ἀδικημένους, πού καταπιέζονται, γιά τούς συκοφαντημένους, πού δέν μποροῦν νά ἀποδείξουν τήν ἀθωότητά τους, γιά τούς ἀρρώστους, πού ὑποφέρουν, γιά τούς κακούς, πού ἢθελες νά μεταστραφοῦν στό καλό, γιά τούς μοναχικούς, πού μαραζώνουν στή μοναξιά τους, γιά τούς ἀπογοητευμένους ἀπό τή ζωή, γιά τούς βυθισμένους στό βοῦρκο τῆς ἁμαρτίας καί περικλεισμένους στή φυλακή τῶν παθῶν τους, γιά τούς ποικίλως ψυχικά ἂρρωστους, γιά τά πρόσωπα πού κάποτε σέ ἀγαποῦσαν, ἀλλά τώρα ἀπομακρύνθηκαν ἀπό σἐνα, ἀλλά τόσο πολύ θά ἢθελες νά ξανάρθουν πάλι κοντά σου, γιά ὃλους καί ὃλα, πού νιώθεις τήν ἀνάγκη νά πῆς ἓνα θερμό λόγο, ἓνα αἲτημα ἱερό, μιά ἱκεσία ὁλοκάρδια.

Μήν ξεχνᾶς πώς ἒχω ὑποσχεθῆ νά ἀκούω κάθε προσευχή, πού ἀναδύεται ἀπό τά βάθη τῆς καρδιᾶς πού μέ τά φτερά τῆς ἀγάπης μέ ταχύτητα ἀφάνταστα πιό μεγάλη ἀπό τό φῶς διασχίζει τά ἂπειρα ὓψη καί φτάνει μπρός στόν οὐράνιο θρόνο μου ὡς εὐάρεστη καί ἱερή προσφορά. Αὐτοῦ τού εἰδους τίς προσευχές δέν περιμένω πάντα ἀνυπόμονα ; “

Ἱερομ. Ευσεβίου Βίττη,

“ΠΡΟΣΕΥΧΗΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΤΙΚΕΣ ΠΑΤΡΙΚΕΣ ΙΚΕΣΙΕΣ”

Ο άγιος πατήρ ημών Ιωάννης Καλαΐδης και το μεγάλο διορατικό χάρισμά του.
Η κυρία Ελένη Νικήτα, από τον Προβατά Σερρών, μας έστειλε την παρακάτω επιστολή, την οποία και δημοσιεύουμε.
"Είχα ακούσει για τον Παππούλη από μία φίλη μου, πόσο διορατικός ήταν και από τότε πηγαίναμε τακτικά στο Νεοχώρι. Όταν είχα κάποιο πρόβλημα πήγαινα στην εκκλησία και όταν θυμιάτιζε έλεγα από μέσα μου: " Σε παρακαλώ Παππούλη μου σε έχω ανάγκη, σε χρειάζομαι. " και του έλεγα το πρόβλημά μου. Παρόλο που κοίταζε κάτω, σήκωνε τα ματάκια του και με κοίταζε. Δεν καθόμουν ποτέ να του μιλήσω για να μην τον κουράσω γιατί τον περίμεναν πολλοί! Ένιωθα ότι μου έλυνε τα προβλήματά μου και μόνο που με κοίταζε. Η κόρη μου ήταν 18 ετών
και είχε όζο στον θυρεοειδή. Πήγαμε, κάναμε παρακέντηση και μας είπαν ότι θα το παρακολουθούμε και ότι δεν είναι κάτι. Εμείς ως γονείς φοβηθήκαμε πολύ και αμέσως σκέφτηκα τον καλό μου τον Παππούλη, τον γιατρό της καρδιάς μου! Είπα στη φίλη μου: " Τώρα θα με πας! Θα τον ενοχλήσω! ", αν και ήταν πάντα με το χαμόγελο και ακούραστος! Πήγαμε. Ήταν ξαπλωμένος και ανήμπορος στο κρεβατάκι του. Μας δέχτηκε χαμογελαστός και διάβασε ευχή στο παιδί μου. Την έπιασε στο λαιμό της και είπε: " Δεν είναι τίποτα! Μη στεναχωριέστε! Οι άγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη Θα βοηθήσουν! Να κάνεις ευχέλαιο, να πίνει κάθε μέρα από το λαδάκι. και να λέει την προσευχούλα. " ( Ευχή του Ευχελαίου που συνιστούσε ο πατήρ Ιωάννης ). Γυρίζει τότε σε μένα και μου λέει: " Πότε έκανες ευχέλαιο τελευταία φορά; " Εγώ ντράπηκα να του πω ότι έχω χρόνια να κάνω και λέω: " Ένα με δύο χρόνια, δε θυμάμαι. " Μου λέει τότε: " Τρεισήμισι χρόνια έχεις να κάνεις! " Τότε άρχισα να κλαίω από ντροπή αφού ο καλός μας Παππούλης όλα τα ήξερε! Διάβαζε τις σκέψεις μας!
Σήμερα η κόρη μου είναι απόλυτα υγιής, όπως μας είπε ο πατήρ Ιωάννης!
Αγαπητά μέλη και φίλοι της Ομάδας μας ( Ο Άγιος Πατήρ Ιωάννης Καλαΐδης ), ας δοξάσουμε τον Κύριό μας που σε αυτά τα δύσκολα χρόνια που ζούμε, ανέδειξε τέτοιους αγιασμένους Ιερείς! Να έχουμε την τιμία ευχή του αγίου Πατρός μας Ιωάννη!
Μιλτιάδης Τσεσμετζής - εκπαιδευτικός
( Η ευχή του Ευχελαίου που έδινε ως ευλογία ο άγιος πατέρας Ιωάννης Καλαΐδης)
https://m.facebook.com/story.php?story_ ... 7083879045

Ο άγιος Πατήρ ημών Ιωάννης Καλαΐδης - Ευχή του Ευχελαίου για κάθε ασθένεια!
Ο μακαριστός άγιος Πατέρας Ιωάννης Καλαΐδης, για την ίαση των διαφόρων και μεγάλων ασθενειών, συνιστούσε την ευχή αυτή του Ευχελαίου την οποία και δημοσιεύουμε παρακάτω.
Έλεγε ότι, αφού καλέσουμε τον ιερέα να μας κάνει Ευχέλαιο, μπορούμε μετά και για σαράντα ημέρες να διαβάζουμε την ευχή αυτή και να σταυρωνόμαστε με το λαδάκι του Ευχελαίου! Με τον τρόπο αυτό θεραπεύτηκαν ασθενείς με πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας, όπως καρκίνος, λευχαιμία κ.ά. Για το λαδάκι του Ευχελαίου μάλιστα, μας έλεγε ότι έχει μεγάλη δύναμη γιατί διαβάζονται κατά την ακολουθία αυτή, εφτά Ευαγγέλια!
Απαραίτητη βέβαια προϋπόθεση πριν γίνουν αυτά, έβαζε πάντοτε την ειλικρινή εξομολόγηση των ασθενών!
Η προσευχή αυτή διανέμονταν στους πιστούς με την ευχή του και αποτελεί πολύτιμη παρακαταθήκη του αγίου Πατρός για κάθε ασθενούντα αδερφό μας! Να έχουμε την αγία ευχή του!
Μιλτιάδης Τσεσμετζής - εκπαιδευτικός

"...Μην λαμβάνεις την αμαρτία του Ιερέα, διότι αν βάλει το Πετραχήλι και τα Άμφιά του, είναι Άγιος, όταν Λειτουργεί.
Γιατί η Ιερωσύνη δεν μολύνεται, δεν αμαρτάνει.
Να έρχεσαι στην Εκκλησία, να Κοινωνάς και να παίρνεις το αντίδωρο από το χέρι του.."
- Μέγας Βασίλειος
______
Κάποτε ο Μέγας Βασίλειος παραβρέθηκε στον Εσπερινό ενός χωριού της Επισκοπής του και διέκρινε, ότι έλειπε ο μπάρμπα Γιώργης, γνωστός για τον τακτικό του Εκκλησιασμό, αφού δεν έχανε ούτε Εσπερινό, ούτε Όρθρο.
Ρώτησε τον Ιερέα:
- Πάτερ Μιχαήλ, τον μπάρμπα Γιώργη δεν βλέπω στην Εκκλησία, τί γίνεται με αυτόν, είναι καλά;
Εδώ είναι ακόμη ή ταξίδεψε;
- Ναι, Σεβασμιώτατε, έχει κάμποσο καιρό να έρθει στην Εκκλησία...
- Γιατί δεν έρχεται;
- Δεν ξέρω το γιατί.
- Και δεν ενδιαφέρθηκες να μάθεις, τι του συμβαίνει του ανθρώπου;
- Να ολιγόρησα, δεν ενδιαφέρθηκα...
Εκεί που συζητούσαν, να'σου ένας μικρός και του λέει ο Άγιος:
- Πήγαινε παιδί μου στου μπάρμπα Γιώργη το σπίτι να του πεις, ότι είναι ο Δεσπότης στην Εκκλησία και σε θέλει να πας εκεί...
Πράγματι ο μικρός, έφυγε, πήγε και ειδοποίησε τον μπάρμπα Γιώργη.
Ο μπάρμπα Γιώργης σε λίγο με την τραγιασκούλα του, με την μαγκουρίτσα του έρχεται στην Εκκλησία.
Βάζει μετάνοια στον Δεσπότη.
- Μπάρμπα Γιώργη σε ενόχλησα, του λέγει ο Μέγας Βασίλειος, ήξερα ότι πάντοτε ήσουνα στην Εκκλησία και έμαθα από τον πάτερ Μιχαήλ, ότι έχεις καιρό να έρθεις στην Εκκλησία.
- Ε, ε, ναι Δέσποτά μου, έχω καιρό να έρθω...
- Καλά είσαι;
Γιατί συμβαίνει αυτό;
- Καλά είμαι, αλλά...
- Δηλαδή, τι πάει να πει αλλά;...
- Ε, να... Ξέρετε Δέσποτα, ότι πριν 3 μήνες, έγινε ένας φόνος στο χωριό;
- Το ξέρω...
- Ξέρετε, ότι δεν βρέθηκε ακόμα ο φονιάς;
- Και αυτό το ξέρω...
- Και ξέρετε ποιός είναι ο φονιάς;
- Αυτό δεν το ξέρω...
- Ο πάτερ Μιχαήλ είναι ο φονιάς!!!
- Ο πάτερ Μιχαήλ;
Εσύ ήσουν μπροστά και το λες αυτό;
- Ναι ήμουν!
- Και πώς έγινε φονιάς ο πάτερ Μιχαήλ;
- Ένα βράδυ, μετά τον εσπερινό, ο μακαρίτης ψάλτης κάτι λογομάχησε με τον πάτερ για το τίποτα.
Και ο πάτερ Μιχαήλ, κρατούσε στο χέρι του, το σουγιαδάκι του, το μυτερό, που κάνει την προσκομιδή στο Ιερό.
Δεν ξέρω ακριβώς τί κίνηση έκανε και με τον σουγιά τον χτύπησε στην καρδιά και τον σκότωσε.
Πώς μπορώ Σεβασμιώτατε να πάρω αντίδωρο από το φονιά το χέρι;
Δεν λέω τίποτα, δεν τον κατήγγειλα, ο Θεός να τον ελεήσει, όμως μπορώ εγώ που ξέρω την αμαρτία αυτή...;
Κόκκαλο ο Μέγας Βασίλειος!
Τι να του πει...ότι μπορεί;
- Ώστε έτσι, ε; του λέγει ο Άγιος.
Τότε έχεις δίκαιο μπάρμπα Γιώργη και καταλαβαίνω τώρα για ποιό λόγο δεν ερχόσουνα...
Όμως σε παρακαλώ, μια και θα είμαι και εγώ αύριο εδώ και θα Λειτουργήσω, έλα στην Εκκλησία αύριο.
- Θα έρθω Δέσποτά μου!
Ο μπάρμπα Γιώργης είχε συνήθεια, να πηγαίνει στην Εκκλησία πρωΐ - πρωΐ πριν πάει ο παπάς.
Έμπαινε μέσα στην Εκκλησία και μετά έμπαινε ο πάτερ Μιχαήλ.
Πράγματι – είχε και 3 μήνες να πάει στην Εκκλησία – την άλλη μέρα πήγε στην Εκκλησία και κάθισε δίπλα στο Αναλόγιο.
Και νά'σου σε λίγο εμφανίζεται ο πάτερ Μιχαήλ, να εισέρχεται στον Ναό και να κατευθύνεται στο Ιερό.
Αλλά τρόμαξε μόλις τον είδε.
Διότι ο π. Μιχαήλ ναι μεν ερχότανε αμέριμνος και αγέρωχος, έφερνε όμως στον ώμο του, τον μακαρίτη που είχε σκοτώσει!!!
Χωρίς όμως να καταλαβαίνει ο Παπάς, ότι φέρει στην πλάτη του τον σκοτωμένο...
Στη συνέχεια βλέπει τον Παπά να εισέρχεται στο Ιερό, να πηγαίνει στην ιματιοθήκη, να φοράει τα ιερατικά του ρούχα και εκεί 2 ψηλοί, όμορφοι κύριοι, του παίρνουν από τον ώμο τον μακαρίτη!!!
Αυτός, ο μπάρμπα Γιώργης τρομαγμένος όπως ήταν, μονολογούσε:
- Τι είναι αυτά που βλέπω;
Ο Μέγας Βασίλειος, είχε προσευχηθεί προφανώς στον Κύριο, να του ανοίξει τα μάτια, να ιδεί, πώς έχουν τα θέματα όταν είναι αμαρτωλός ο Ιερεύς ή ο Αρχιερεύς στα θέματα της Θείας Λειτουργίας και πώς οικονομούνται τα θέματα εκ μέρους του Θεού, ώστε οι άλλοι να λαμβάνουν τη Χάρη και αυτοί (οι Κληρικοί) να δώσουν το λόγο εάν δεν μετανοήσουν στη συνέχεια.
Ο πάτερ Μιχαήλ άρχισε τη Θεία Λειτουργία, στην οποία έλαβε μέρος και ο Μέγας Βασίλειος, ο οποίος στο τέλος έβγαλε και λόγο.
Αυτός καρφωμένος σαν κολόνα, παρακολούθησε με μεγάλη προσοχή όλη τη Θεία Λειτουργία, έβλεπε που ο πάτερ έλαμπε σαν Άγγελος, όπως και ο Δεσπότης και περίμενε να ιδεί τι θα γίνει εν τέλει.
Όταν τελείωσε η Θεία Λειτουργία, βλέπει ο μπάρμπα Γιώργης τον πάτερ Μιχαήλ να βγάζει τα Άμφιά του και να βλέπει ταυτόχρονα, τους 2 εκείνους νεαρούς, να εναποθέτουν τον μακαρίτη στον ώμο του και να βγαίνει από την Εκκλησία και πήγαινε για το σπίτι...
Ο μπάρμπα Γιώργης κοκκάλωσε!
Ο Μέγας Βασίλειος, ως Άγιος, ήξερε το τί είδε αυτός, ήξερε το τι συνέβη και τον καλεί τον γέροντα και του λέει με ιλαρότητα:
- Μπάρμπα Γιώργη, θα έρχεσαι από εδώ και πέρα στην Εκκλησία;
- Δέσποτά μου, μ’ αυτά που είδα, θα έρχομαι...
- Μην λαμβάνεις λοιπόν μπάρμπα Γιώργη την αμαρτία του παπά, διότι αν βάλει τον Πετραχήλι και τα Άμφιά του, είναι Άγιος, όταν Λειτουργεί.
Γιατί η Ιερωσύνη δεν μολύνεται, δεν αμαρτάνει.
Να έρχεσαι στην Εκκλησία, να Κοινωνάς και να παίρνεις το αντίδωρο από το χέρι του πάτερ Μιχαήλ.
- Ναι Δέσποτα και ζητώ συγγνώμη και εξομολογούμαι, διότι δεν ήξερα, ότι είναι Άγιος ο Ιερεύς όταν Λειτουργεί.
Δεν ήξερα πώς έχουν τα πράγματα της Εκκλησίας.
Εγώ έλεγα ότι παίρνω από το ματωμένο χέρι το αντίδωρο.
Δεν ήξερα ότι παίρνω από του Αγγέλου το χέρι το αντίδωρο.
Και δεν ερχόμουν...
Έτσι ο μπάρμπα Γιώργης, άρχισε να πηγαίνει ξανά στην Εκκλησία..."