Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

ΟΙ ΜΥΡΟΦΟΡΕΣ
καὶ οἱ νυκτερινοὶ ἀνεπίσημοι Μαθητές, τὰ "ἀουτσάιντερς" θὰ λέγαμε, παίρνουν ἄριστα γιὰ τὸ θάρρος τους καὶ τὴν ἰδιαίτερη εὐλογία νὰ ἀποκαθηλώσουν καὶ νεκροπρεπῶς νὰ εὐτρεπίσουν τὸ βαριὰ κακοποιημένο καὶ χλευασμένο σῶμα τοῦ Μεγίστου ἐν Νεκροῖς. Τοῦ πλέον "Διάσημου".Τὰ φαβορί, ὅσοι "ἔκοβαν φλέβες ἐπιδεικνύοντας τὴν πίστη τους", ἂς ποῦμε, κρύφτηκαν, σὰν ὅλους ἐκείνους ποὺ ἀνέξοδα διαφημίζουν τὴν πίστη τους -μὲ μιὰ μανία ἀφύσικη καὶ ταυτόχρονα ὑποτιμοῦν τοὺς ἄλλους- "διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων". Γι' αὐτὸ καὶ τοὺς λέω κάποτε νὰ πᾶνε νὰ ὁμολογήσουν τὴν πίστη τους στὴ Συρία τοῦ Τζολάνι, διότι ἐδῶ δὲν πιάνει ἡ ὁμολογία τους. Ἐκεῖ θὰ φανεῖ "πόσα ἀπίδια πιάνει ὁ σάκος".
Τὴν ὥρα ποὺ στὴ θεία Λειτουργία εἰσοδεύουμε μὲ τὰ Ἅγια καὶ διὰ τῆς Ὡραίας Πύλης ἐπιστρέφουμε στὴν Ἁγία Τράπεζα, ἀπιθώνουμε τὰ Τίμια Δῶρα λέγοντας πάντοτε τὰ τροπάρια τῶν Μυροφόρων. Ἀπο-καλύπτουμε τὰ μικρὰ καλύμματα καὶ καλύπτουμε μόνο μὲ τὸν Ἀέρα, θυμιάζοντας (δηλ. "μυρώνοντας") κατόπιν τὸν μόλις "σαβανωμένο" (καλυμμένο) Χριστό. Ἐκεῖνον ποὺ στὴν Πρόθεση (Σπήλαιο τῆς Γέννησης) πρὸ ὀλίγου ἐγεννήθη καὶ τὸν "σπαργανώσαμε" μὲ τὰ ἴδια καλύμματα. Θάπτεται λοιπὸν στὴν Ἁγία Τράπεζα, ἡ ὁποία Γολγοθᾶς καὶ Τάφος μαζί, θὰ μᾶς Τὸν "ἐπιστρέψει" Ἀναστάντα, μόλις κοινωνήσουμε τὸ Σῶμα Του καὶ τὸ Αἷμα Του. Θὰ μᾶς ἀναλάβει ἀναλαμβανόμενος ὁ Ἴδιος κατόπιν καὶ θὰ μᾶς ἐξαποστείλει τὸ Πνεῦμα, ὥστε θριαμβευτικὰ θὰ διατρανώσουμε "ἐλάβομεν πνεῦμα ἐπουράνιον"! Διὰ τοῦ Πνεύματος ποὺ μᾶς στέλνει, οἰκειοποιούμαστε τὸ ἔργο Του γιὰ ἐμᾶς. Πάλιν καὶ πολλάκις, ἐξαιρἐτως δὲ σὲ κάθε θεία Λειτουργία.
Μαζὶ μὲ τὰ θυμιάματα καὶ τὰ δάκρυα τῶν Μυροφόρων, νὰ ἑνώσουμε τὰ δικά μας δάκρυα, ραίνοντας καὶ πλένοντας τὸ σῶμα Του, τὴν Ἐκκλησία, στὰ πρόσωπα, τὶς ψυχὲς καὶ τὰ σώματα ὅλων τῶν ἀδελφῶν μας.

Αρχιμ. Εφραίμ Τριανταφυλλοπουλος

[toula]

Έλεγε ο γέροντας. Ούτε τα πλούτη να σας κάνουν εντύπωση, ούτε οι δόξες, αλλά πάντοτε να βαδίζετε δίκαια. Το ψωμί σας να το τρώτε με τον τίμιο ιδρώτα σας κι όχι με αδικίες. Αυτά που θα κερδίζεται με την τιμιότητα σας, να μην τα σκορπίζεται άσκοπα. Να ζείτε τίμια και ταπεινά και όσο μπορείτε να απλώνεται το χέρι σας στην ελεημοσύνη. Να μην σκέπτεστε μόνο τι θα φάτε, τι θα φορέσετε, τι μεγάλο σπίτι θα κτίσετε. Περισσότερο να προτιμάτε τα σπίτια των θλιμμένων και όχι των χαρούμενων. εάν κάνετε έργα καλά, θα έχετε μεγάλο μισθό από τον Θεό. Θ` αξιωθείτε να δείτε θαύματα και στην άλλη ζωή, θα έχετε απέραντη αγαλλίαση.
Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης

[toula]

Στὰ κείμενα τῆς Ἁγίας Γραφῆς
δὲν βλέπουμε μόνον
τὴν πίστη τῆς Ἐκκλησίας
στὴν ἀνάσταση τῶν νεκρῶν,
κατὰ τὴν Δευτέρα Παρουσία τοῦ Χριστοῦ,
ἀλλὰ καὶ τὸ πῶς θὰ εἶναι τὰ σώματα αὐτά.
Ξέρουμε ἀπὸ ὅλη τὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση
ὅτι τὰ σώματα θὰ εἶναι πνευματικά.
Ὁ Χριστὸς δηλώνει ὅτι οἱ ἄνθρωποι
στὴν μέλλουσα ζωὴ δὲν θὰ ἔχουν
τὰ στοιχεῖα τῆς σαρκικότητος.
Εἶναι γνωστὸν ὅτι μετὰ τὴν πτώση
ὁ ἄνθρωπος φόρεσε τὴν φθαρτότητα
καὶ τὴν θνητότητα καί, ἑπομένως,
ὁ τρόπος τῆς συλλήψεώς του,
τῆς κυοφορίας του, τοῦ θηλασμοῦ
ἀνήκει στὴν μετὰ τὴν πτώση ζωή,
τὸν ὁποῖο, βέβαια, εὐλόγησε ὁ Θεὸς
γιὰ τὴν αὔξηση τοῦ ἀνθρωπίνου γένους.
Ὅμως μετὰ τὴν ἀνάσταση
θὰ καταργηθοῦν ὅλες αὐτὲς οἱ καταστάσεις
καὶ οἱ ἄνθρωποι θὰ διάγουν ὡς ἄγγελοι.
Λέγει ὁ Χριστός:
«οἱ δὲ καταξιωθέντες τοῦ αἰῶνος ἐκείνου
τυχεῖν καὶ τῆς ἀναστάσεως τῆς ἐκ νεκρῶν
οὔτε γαμοῦσι οὔτε γαμίζονται⋅
οὔτε γὰρ ἀποθανεῖν ἔτι δύνανται⋅
ἰσάγγελοι γάρ εἰσι καὶ υἱοί εἰσι τοῦ θεοῦ,
τῆς ἀναστάσεως υἱοὶ ὄντες»
(Λουκ. κ΄, 35-36).
Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱεροθέου
Ἡ ἀνάσταση τῶν νεκρῶν (ἀπόσπασμα)
Ἀφιέρωμα: "Ἀνάστασις νεκρῶν - Καύση ἢ ταφή;"
Τεῦχος 387, Ἀπρίλιος 2026

[toula]

Άραγε θα σωθώ;
Αυτή η ερώτηση θα έπρεπε να βασανίζει τον καθένα μας, με τον ίδιο τρόπο που βασανίζει τον σπορέα:
«Θα καρπωθώ τους καρπούς των κόπων μου στον αγρό που καλλιέργησα;»
Ο σπορέας εργάζεται με φόβο Θεού κάθε ημέρα.
Ας εργαζόμαστε και εμείς εν φοβω “όλον τον χρόνο της διαμονής μας” στη γη.
Ω! αδελφοί μου, ας μην πανηγυρίζουμε πριν από τη συγκομιδή.
Αυτή η ζωή μας δεν είναι η συγκομιδή, αλλά είναι ο καιρός της σποράς, της εργασίας με ιδρώτα και φόβο.
Ο σπορέας ζει με φόβο μέχρι να συλλέξει τα φρούτα από το χωράφι.
Ας αναβάλλουμε κι εμείς τη χαρά μας για την ημέρα της συγκομιδής, γιατί τώρα είναι ο καιρός της εργασίας εν φόβω.
Ω! Παντοδύναμε Κύριε, ως φοβερός ει εν πάσι τη γη, συντήρησον ημάς εν τω φόβω Σου.
Πηγή: Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, «Ο Πρόλογος της Οχρίδας», (Ιούνιος), Εκδ. Άθως.

[toula]

Στην Αγία Γραφή βρίσκεται η βιογραφία του κάθε ανθρώπου, του καθενός μας ανεξαιρέτως.
Σ᾽ αυτήν ο καθένας μας μπορεί να βρει ολόκληρο τον εαυτό του να παρουσιάζεται και να περιγράφεται λεπτομερώς.
Όλες οι αρετές σου και τα ελαττώματα που έχεις και δεν έχεις.
Ό,τι είναι απαραίτητο στον κόσμο αυτό και στους ανθρώπους που ζουν σ᾽ αυτόν, ο Κύριος το εδώσε μέσα στην Αγία Γραφή.
Μέσα σ᾽ Αυτήν εδώσε τις απαντήσεις για όλα τα ερωτήματα.
Ο Θεός στην Αγία Γραφή είπε όσα χρειάζονταν να πει στους ανθρώπους.
Θα βρεις τους δρόμους μέσω των οποίων η ψυχή σου και η ψυχή κάθε ανθρώπου βαδίζει από την αμαρτία στην τελειότητα και ολόκληρο τον δρόμο από τον άνθρωπο ως το Θεό και απο τον άνθρωπο ως τον διάβολο.
Στην Αγία Γραφή θα βρεις τρόπους πως να απελευθερωθείς από την αμαρτία, θα βρεις με μία λέξη, όλη την ιστορία της αμαρτίας και της αμαρτωλότητος, και όλη την ιστορία της αρετής και των δικαίων.
Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς.

[toula]

” Όταν θα πεθάνω λίγοι θα έρχονται στον τάφο μου,μόνο οι οικείοι μου, και όταν θα πεθάνουν και εκείνοι θα ερημώσει ο τάφος μου, σπάνια θα έρχεται κανείς. . Αλλά μετά από χρόνια ο κόσμος θα με γνωρίσει, και άνθρωποι ταλαιπωρημένοι από τις θλίψεις θα με παρακαλάνε να προσεύχομαι γι΄ αυτούς… Και εγώ θα τους ακούω και όλους θα τους βοηθώ.
Ολους πού ζητάνε βοήθεια από μένα θα τους συναντώ μετά τον θάνατό τους.
Να έρχεσθε σε μένα και να μου λέτε σαν να είμαι ζωντανή, τις θλίψεις σας και τα προβλήματά σας και εγώ όλους θα τους ακούω και όλους θα τους βοηθώ…”
Οσία Ματρώνα η Ρωσίδα η Αόμματος της Μόσχας.

[toula]

Ο Γερό-Αρσένιος ο Σπηλαιώτης είπε σε έναν νεαρό που είχε κάτι μαλλιά μέχρι κάτω:
«Καλά, εσύ τί είσαι; Αγόρι είσαι ή κορίτσι;».
Δεν διακρινόταν.
Παλιά τους κούρευαν στο Άγιον Όρος.
Τώρα έρχονται όπως νάναι…
Εγώ τους κουρεύω με το ψαλίδι που κόβω το μαλλί, όταν πλέκω κομποσχοίνι. Πόσους έχω κουρέψει!
Πίσω από το Ιερό τους κουρεύω.
Όταν έρχωνται τέτοιοι, τους λέω: «Υποσχέθηκα σε κάποιους φαλακρούς να τους κολλήσω μαλλιά… Κάντε αγάπη να τα κόψουμε!
Τί να κάνουμε τώρα; Τόχω υποσχεθή!».
– Το δέχονται, Γέροντα;
– Έχει σημασία πώς θα το πη κανείς.
Δεν αρχίζω:
«Τί χάλια είναι αυτά; Δεν ντρέπεσθε; Δεν σέβεσθε τον ιερό χώρο!».
Αλλά τους λέω:
«Βρέ, παλληκάρια, εσείς μ΄ αυτά τα μαλλιά βρίζετε τον ανδρισμό σας.
Αν δήτε έναν τσολιά στην Ομόνοια να περπατά με μία γυναικεία τσάντα, πώς θα σάς φανή;
Ταιριάζει μωρέ;
Να τα κόψουμε τα μαλλιά!».
Και τα κουρεύω.
Ξέρετε τί μαλλιά μαζεύω;
Καμμιά φορά, αν κανένας λίγο αντιδράση και αρχίση να ρωτάη «γιατί κ.λπ.», του λέω:
«Τί «γιατί»;
Καλόγερος δεν είμαι; Κουρές κάνω.
Αυτή είναι η δουλειά μου»!
Είναι ο τρόπος που θα το πής. Γελούν και αυτό είναι. μετά τα κουρεύω.
Ονόματα δεν αλλάζω!
Έναν μόνον τον έβγαλα Άξιον εστίν, γιατί εκείνη την ώρα περνούσε η Λιτανεία της εικόνος του «Άξιον εστίν»!
.
Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου- Με πόνο και αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο. Λόγοι Α’ Κεφάλαιο Έκδοσις Ιερόν Ησυχαστήριον «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος», Σουρωτή Θεσσαλονίκης, 1998

[toula]

Ο ζητών Χάριν παρά Θεού, οφείλει να υπομένη τους πειρασμούς και τες θλίψεις εξ οιουδήποτε τρόπου μας έλθουν.
Δεν υπομένεις τους πειρασμούς;
Μηδέ Χάριν να ζητής.
Δεν θα σοι δοθή ποτέ.
Η Χάρις δίδεται πάντοτε, κατ’ αναλογίαν των πειρασμών.
Υπόμεινον, διά να λάβης…
Πρέπει νά γίνῃς γενναιότερος.
Νά παραταχθῇς στῆθος πρός στῆθος πρός αὐτούς τούς ἀσάρκους.
Μήν τούς φοβῆσαι.
Ἐσύ δέν βλέπεις με κάθε ἐυχήν,
ὅπου λέγεις, πόσοι πίπτουν, πόσοι στρέφουν τά νῶτα.
Σύ μόνον βλέπεις ποσόν ἐσύ πληγώνεσαι.
Ἀλλά καί αὐτοί δέρνονται.
Καί αὐτοί φεύγουν.
Εἰς κάθε ὑπομονήν, ὅπου κάμνομεν, φεύγουν ἁλματωδῶς, καί είς κάθε εὐχήν πληγώνονται σοβαρῶς.
Λοιπόν μή θέλῃς ἐν καιρῷ πολέμου νά ρίπτῃς ἐσύ σφαῖρες καί βόλια καί αύτοί νά σοῦ ρίχνουν λουκούμια καί σοκολάτες.
Αγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής.

[toula]

Μην αμελήσεις να αποκτήσεις την Καινή Διαθήκη.
Κάνε συνεχείς δασκάλους σου τα ευαγγέλια, τις Πράξεις και τις επιστολές.
Κι αν σου παρουσιαστεί καμιά λύπη, σκύψε στην Καινή Διαθήκη, σαν σε αποθήκη φαρμάκων.
Αγιος Ιωάννης Χρυσόστομος.

[toula]

Γνωρίζω πόσο δύσκολα ὑποφέρεται ἡ συκοφαντία.
Εἶναι λάσπη -μὰ λάσπη ἰαματική.
Ὑπομονή!
Ἀργὰ ἢ γρήγορα θὰ λήξει ἡ δοκιμασία.
Ὁ Γιατρὸς τῶν ψυχῶν θὰ ἀφαιρέσει τὸ τσουχτερὸ κατάπλασμα…
Συκοφαντοῦσαν καὶ τὸν Κύριο:
«Ἰδοὺ ἄνθρωπος φάγος καὶ οἰνοπότης, τελωνῶν φίλος καὶ ἁμαρτωλῶν» (Μάτθ. 11:19).
«Δαιμόνιον ἔχει καὶ μαίνεται» (Ἰω. 10:20).
Τί μεγάλη δόξα, νὰ μετέχουμε στὰ παθήματα τοῦ Χριστοῦ!
Σηκῶστε ταπεινὰ κι ἀγόγγυστα τὸ σταυρό σας.
Μὴ λιποψυχεῖτε.
Ἂν ἡ συνείδησή σας δὲν σᾶς κατακρίνει, μπορεῖτε νὰ ὑψώνετε πάντα μὲ θάρρος τὸ βλέμμα σας στὸ Θεὸ καὶ νὰ στέκεστε μὲ παρρησία μπροστά Του.
Τί πιὸ σπουδαῖο ἀπ’ αὐτό;…
Νὰ ζεῖτε καὶ νὰ φέρεστε φυσιολογικά.
Τὸ πῶς σᾶς βλέπουν οἱ ἄλλοι νὰ μὴν τὸ λογαριάζετε.
Μόνο τοῦ Θεοῦ ἡ κρίση ἔχει βαρύτητα, ὡς ἀλάθητη.
Ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι δὲν γνωρίζουμε καλά-καλὰ οὔτε τὸν ἴδιο μας τὸν ἑαυτό, πολὺ περισσότερο τὸν πλησίον.
Οσιου Θεοφανους του Εγλειστου.