Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

«Χριστός Ανέστη». Ευχές Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου

Με επισκεύθηκαν στο κελλί μου σήμερα μερικά πνευματικοπαίδια και ψάλαμε μαζί το «Χριστός Ανέστη».

Τους ευχήθηκα: «Εύχομαι η Ανάσταση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού ν ́ αναστήσει μέσα στις ψυχές μας κάθε ευγενές και ωραίο συναίσθημα. Να μας οδηγήσει όλους προς αγιοσύνη και να νικήσει τον παλαιόν άνθρωπον «συν τοις παθήμασι και ταις επιθυμίαις».

Αυτό ζητάει ο Κύριος. Γι ́ αυτό ευχόμαστε η Ανάστασή Του να βοηθήσει, να ευδοκήσει να κατατροπώσουμε και να θανατώσουμε τον «παλαιόν ημών άνθρωπον», να γίνουμε άξιοι της Εκκλησίας Του.

Έτσι ευχόμαστε ο Κύριος να μας βοηθήσει. Το μεγαλύτερο θαύμα που έκανε ο Χριστός είναι η Ανάστασή Του. Αυτό ποτέ να μην το ξεχνάμε. Χρόνια πολλά!

Κάποιος έλεγε ότι σήμερα όλα προσεύχονται, η γη, ο ουρανός, τ ́ αστέρια, τα λουλούδια που μοσχοβολούν, τα ρυάκια που κελαρύζουν, τα γάργαρα νερά, τ ́ αηδονάκια που κελαηδούν, οι πεταλούδες που πετούν,όλα ψάλλουν το «Χριστός Ανέστη!».

Λοιπόν, αυτό το ́χω πάθει κι εγώ στο Άγιον Όρος. Ήταν Πάσχα. Ανέβηκα μόνος μου στο βουνό προς τον Άθω, περίπου στα οκτακόσια μέτρα. Είχα μαζί μου την Παλαιά Διαθήκη κι έβλεπα τον γαλάζιο και καθαρό ουρανό, την απέραντη θάλασσα, που δεν είχε τέλος, τα δέντρα, τα πουλιά, τις πεταλούδες, τις ομορφιές, και φώναξα δυνατά, γεμάτος ενθουσιασμό: «Χριστός Ανέστη!». Καθώς το έλεγα –χωρίς να το καταλάβω- απ ́ τη λαχτάρα μου άνοιξα τα χέρια. Ξεράθηκαν εκεί.

Είχα πάθει τρέλα. Ανοίγω σε λίγο την Παλαιά Διαθήκη. Έπεσα πάνω σ ́ αυτά τα λόγια της Σοφίας Σολομώντος:

«Θεέ πατέρων και Κύριε του ελέους, ο ποιήσας τα πάντα εν λόγω Σου και τη σοφία Σου κατασκεύασας άνθρωπον, ίνα δεσπόζη των υπό Σου γενομένων κτισμάτων και διέπη τον κόσμον εν οσιότητι και δικαιοσύνη και εν ευθύτητι ψυχής κρίσην κρίνη, δός μοι την των σων θρόνων πάρεδρον σοφίαν και μη με αποδοκιμάσεις εκ παίδων Σου. Ότι εγώ δούλος Σος και υιός της παιδίσκης Σου, άνθρωπος ασθενής και ολιγοχρόνιος και ελάσσων εν συνέσει κρίσεως και νόμων»

Δόθηκα ολόψυχα σ ́ αυτά τα θεία λόγια.
Ξεχάστηκα ώρες, με χάσανε…

Ακούστε παρακάτω τον σοφό Σολομώντα: «…και μετά Σού η σοφία η ειδυία τα έργα Σου και παρούσα, ότε εποίεις τον κόσμον, και επισταμένη τι αρεστόν εν οφθαλμοίς Σου και τι ευθές εν εντολαίς Σου.

Εξαπόστειλον αυτήν εξ αγίων ουρανών και από θρόνου δόξης Σου πέμψον αυτήν, ίνα συμπαρούσά μοι κοπιάση και γνω τι ευάρεστόν εστι παρά Σοί. Οίδε γαρ εκείνη πάντα και συνίει και οδηγήσει με εν τοις πράξεσί μου σωφρόνως και φυλάξει με εν τη δόξη αυτής».

Καταλάβατε τι σημασία είχαν αυτά για μένα; «Επισταμένη τι αρεστόν εν οφθαλμοίς Σου» και «τι ευάρεστόν εστι παρά Σοί». Αυτά να ζητάτε, σ ́ αυτά να εντρυφάτε, αυτά να λαχταράτε. Χωρίς να το καταλάβετε θα ερωτευθείτε τον Χριστό.

Από το βιβλίο Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου, Βίος και Λόγοι, σελ. 180-182 Ιερά Μονή Χρυσοπηγής 2003

Αντιγραφή για το «σπιτάκι της Μέλιας

Περιοδικό Πρόθεση – Ιερά Μητρόπολη Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου. ΤΕΥΧΟΣ 30ό Ιανουάριος – Απρίλιος 2014

www.orthmad.gr

[toula]

Με λίγο προσωρινό κόπο θ’ απολαύσεις αιώνια και ατελεύτητα αγαθά…

Μη λυπάσαι να υποτάσσεις τη σάρκα σου για χάρη του Χριστού, γιατί Εκείνος την έπλασε.

Μην τρομάζεις μπροστά στους πόνους, γιατί Εκείνος έχει τη δύναμη κάθε πληγή να θεραπεύσει.

Μη λυπάσαι να Του προσφέρεις ολόκληρη την ύπαρξή σου, γιατί Εκείνος θα την ανακαινίσει, θα τη δοξάσει στη βασιλεία των ουρανών.

Όπως ο Χριστός υπέφερε για χάρη σου, υπόφερε κι εσύ για χάρη του Χριστού.

Ρίξε ένα βλέμμα γύρω σου και δες πόσος πόνος, πόση δυστυχία, πόσες θλίψεις υπάρχουν στους ανθρώπους.

Όσο κι αν πονάς, υπάρχουν άλλοι που πονούν περισσότερο.

Όσο κι αν δυστυχείς, υπάρχουν άλλοι που δυστυχούν περισσότερο.

Δόξασε κι ευχαρίστησε τον Θεό που δεν σου στέλνει πιο μεγάλες συμφορές.

Πάρε θάρρος, βάλε αρχή και ευαρέστησέ Τον με τον πνευματικό αγώνα σου.

Με λίγο προσωρινό κόπο θ’ απολαύσεις αιώνια και ατελεύτητα αγαθά.

Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ

www.orthmad.gr

[toula]

"Καί ἡ πιό δυνατή προσευχή εἶναι ἡ προσευχή τῶν συγγενῶν καί τῶν φίλων μας..
Ἡ προσευχή τῆς μάνας μας ἤ κάποιου φίλου μας ἔχει πολλή δύναμη!"
Ἕνας ἄνθρωπος ἔγινε ἀλκοολικός.
Ἔκλεβε πράγματα ἀπό τό σπίτι του καί τά πουλοῦσε γιά νά ἱκανοποιεῖ τό πάθος του.
Τόν ἄφησε ἡ γυναίκα του ἐπειδή δέν μπόρεσε νά ζεῖ μαζί του, καί πῆρε καί τό παιδί.
Ἕνας φίλος του ἔμαθε πώς στήν Βίριτσα ζεῖ μοναχός πού μπορεῖ νά θεραπεύσει αὐτό τό πάθος του καί ἄρχισε νά τόν παρακαλᾶ νά πᾶνε νά τόν δοῦν. Αὐτός στήν ἀρχή δέν τό δεχόταν ἀλλά μετά συμφώνησε.
Μιά μέρα, λοιπόν, πῆραν τό τρένο καί πῆγαν στό Λένιγκραντ. Ἔκεῖ ὅταν ὁ φίλος του πῆγε νά πάρει εἰσιτήρια γιά Βίριτσα αὐτός πῆγε στήν τουαλέτα καί ἐκεῖ γιά ἕνα ποτήρι βότκα πούλησε καί τό πουκάμισό του καί τό ἐσώρουχο καί ὁ ἴδιος ἔμεινε μέ τήν ζακέτα καί τό παντελόνι. Ὁ φίλος του, ὅταν τόν βρῆκε, δέν μπόρεσε νά καταλάβει πῶς καί ποῦ βρῆκε βότκα. Πῆραν λοιπόν τό τρένο καί πῆγαν στήν Βίριτσα.
Ὅταν ἔφτασαν στό σπίτι τοῦ Γέροντα καί μπῆκαν μέσα, ὁ πατήρ Σεραφείμ ἐξηγοῦσε τήν παραβολή τοῦ Κυρίου γιά τό χαμένο πρόβατο. Ὁ ἀλκοολικός ὅταν τό ἄκουσε εἶπε στόν φίλο του:
Ποῦ μέ ἔφερες, ἐδῶ δέν ὑπάρχουν ἄνθρωποι, μόνο πρόβατα. Καί δέν ἤθελε νά μπεῖ μέσα ἀλλά προσπάθησε νά φύγει.
Δέν ἔχω τί νά κάνω ἐδῶ, θέλω νά φύγω.
Ξαφνικά ἄκουσε τόν Γέροντα νά τόν φωνάζει:
-Σέργιε, ἔλα ἐδῶ.
Ἐκεῖνος τά ἔχασε. Ἀμέσως ξεμέθυσε καί ρώτησε τόν φίλο του.
Ἀπό πού μέ ξέρει;
Ὁ Γέροντας πάλι φώναξε δυνατά:
-Σέργιε, πού ἦλθες μαζί μέ τόν φίλο σου, ἔλα μπές μέσα.
Ὅταν ὁ Σέργιος μπῆκε μέσα στό κελί εἶδε ἐκεῖ πολύ κόσμο. Τότε ὁ Γέροντας εἶπε:Βλέπετε, ἀδελφοί μου, αὐτόν τόν ἄνθρωπο; Τόν ἔδιωξε ἡ μητέρα του καί τόν ἄφησε ἡ γυναίκα του. Εἶναι σέ μία ἐλεεινή κατάσταση. Μόλις τώρα στό σιδηροδρομικό σταθμό πούλησε γιά ἕνα ποτήρι βότκα τό ἐσώρουχο καί τό πουκάμισό του καί ἦλθε ἐδῶ σέ μᾶς μόνο μέ τήν ζακέτα.
Τόν ἐγκατέλειψαν οἱ ἄνθρωποι, ἀλλά δέν τόν ἐγκατέλειψε ὁ Θεός, τοῦ ἔστειλε ἕναν φίλο πού τόν ἔφερε ἐδῶ μέ τήν ἐλπίδα ὅτι θά τόν βοηθήσουμε. Ὁ Κύριος τόν βοήθησε διότι ὑπάρχουν ἄνθρωποι πού προσεύχονται γι᾿ αὐτόν. Τώρα μέσα του γίνεται μάχη, σφοδρή μάχη. Τό πονηρό πνεῦμα πού τόν ἔχει κυριέψει τόν παρακινεῖ νά μέ χτυπήσει, νά χτυπήσει τόν φίλο του καί νά φύγει ἀπό δῶ. Καί εἶναι πολύ δύσκολο νά τόν συγκρατήσουμε. Τό πονηρό πνεῦμα μισεῖ αὐτό τό μέρος γιατί ἐδῶ προσεύχονται, ἐδῶ ὑπάρχουν εἰκόνες. Λοιπόν, ἀγαπητοί μου, ἀπό μᾶς ἐξαρτᾶται τώρα πού θά πάει αὐτός ὁ δυστυχισμένος ἄνθρωπος καί τί θά γίνει μ᾿ αὐτόν. Ἐλᾶτε ὅλοι νά προσευχηθοῦμε γι᾿ αὐτόν στόν Κύριο καί τήν Παναγία γιά νά τόν βοηθήσουν.
Ὅλοι πού ἦταν τότε μέσα στό κελί γονάτισαν μαζί μέ τόν Γέροντα καί ἄρχισαν νά προσεύχονται, μερικοί μέ δάκρυα.
Ξαφνικά ὁ ἀλκοολικός ἔπεσε κάτω καί ξέσπασε σέ λυγμούς χτυπώντας τό κεφάλι του στό πάτωμα. Καί ἔτσι πολλή ὥρα ἔκλαιε ξαπλωμένος κάτω στό πάτωμα καί ὁ λαός γύρω του προσευχόταν.
Μετά ὁ Γέροντας εἶπε:
-Ἀπό δῶ καί στό ἑξῆς ὁ Σέργιος δέν θά πίνει.
Ὑπῆρχαν στιγμές στή ζωή του πού ἤθελε νά αὐτοκτονήσει ἀλλά δέν τό ἔκανε, γιατί οἱ ἄλλοι προσεύχονταν γι᾿ αὐτόν.
Ἡ προσευχή μᾶς προφυλάσσει ἀπό τίς ὑποβολές τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων.
Καί ἡ πιό δυνατή προσευχή εἶναι ἡ προσευχή τῶν συγγενῶν καί τῶν φίλων μας.
Ἡ προσευχή τῆς μάνας μας ἤ κάποιου φίλου μας ἔχει πολλή δύναμη.
Ὁ Σέργιος σταμάτησε νά πίνει καί δέν ἔπινε μέχρι τό τέλος τῆς ζωῆς του. Ἔγινε πιστός χριστιανός καί πνευματικό παιδί τοῦ Γέροντα…
“Ὁ νεοφανής Ἅγιος τῆς Ρωσικῆς ἐκκλησίας” – Σεραφείμ τῆς Βίριτσα “Βίος – Θαύματα – Προφητεῖες.

[toula]

"Κάνε οτιδήποτε για να Τον ζήσεις να Τον βάλεις στη καρδιά σου.."
Μην θλίβεσαι, μη λυπάσαι πιο πολύ από όσο πρέπει, γιατί έτσι δίνεις δικαιώματα στο πονηρό να σε χτυπάει με δύναμη…
Εσύ τώρα να προσπαθήσεις να πλησιάσεις το Θεό όσο πιο πολύ μπορείς με τη προσευχή και τη άσκηση. Τήρησε το κανόνα που σου έχει δώσει ο πνευματικός σου και προσπάθησε να αισθανθείς το Θεό.
Κάνε οτιδήποτε για να Τον ζήσεις να Τον βάλεις στη καρδιά σου. Να μαλακώσει η καρδούλα σου, παιδί μου, από το άγγιγμα της χάρης, κάθε στιγμή όταν σκέφτεσαι πόσο πολύ σε αγαπάει ο Θεός και πόσο σε προστάτεψε από το ψυχικό θάνατο, προστατεύοντας σε από τις βρωμιές που φέρνουν οι δαίμονες στο μυαλό των ανθρώπων….
Αγιος Λουκάς Κριμαίας

[toula]

"Κυριακή του παραλύτου"
Ποιός από εμάς είναι έτοιμος να παραμερίσει, να μείνει αφανής, να βοηθήσει κάποιον άλλον να προχωρήσει μπροστά, όταν ξέρουμε ότι θα είμαστε κατά κάποιον τρόπο οι χαμένοι, αλλά θα έχουμε γίνει μαθητές του Χριστού που έδωσε τη ζωή Του για να ζήσουν οι άλλοι;
Μητροπολίτης Αντώνιος Bloom του Σουρόζ

[toula]

Eπληρώθην αγάπης, για το σχήμα που μου δόθηκε και χαρούμενος επαναλάμβανα: "Eικών ειμί, της αρρήτου δόξης σου, ει και στίγματα φέρω πταισμάτων".
Tο σώμα του Θεού που κατέστη άνθρωπος, μας επιτρέπει να αντιληφθούμε τον άνθρωπο. Ως άρρηκτος δεσμός, ενοποιεί τους πολλούς.
Δεν φαντάζομαι, αλλά αισθάνομαι και ζω την αλήθεια.
Aγγίζω με το χέρι μου και τον κόσμον όλον, τριγύρω. Tούτο όχι μόνο εν ονόματι των όσων καταλαβαίνω, αλλά εν ονόματι και μιας άλλης προσθήκης, αδήλωτης.
Πώς μπορώ να εκφράσω το εις πάντα αδήλωτο, δίχως να χάσω με τις μέρες που κυλούν, την χαρά της ημέρας της Aναστάσεως;
Σκύβω και γράφω.
Θα 'θελα να διηγόμουνα τα του νέου κόσμου της χαράς.
Tριγύρω όπου κι' αν πάω περπατώντας, μορφές ιδανικές με συνοδεύουν.
Δεν έχουν τα χαρακτηριστικά του πατέρα μου ή της μάννας και του φίλου. Kανενός συγκεκριμένου προσώπου ιδιαίτερα.
Δεν είναι ονόματα και προσδιοριστικά, οι ιδανικές μορφές, αλλά επίθετα. Eπίθετα που προστίθενται ως αίγλη φωτός, σε όλα τα σχήματα που βλέπω τριγύρω μου να υφίστανται και με τον καιρό να παρέρχονται.
Θέλω να εκφρασθώ και μένω βουβός, όπως εκείνος που αγαπά, βλέποντας το αγαπημένο πρόσωπο.
Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης

[toula]

https://www.youtube.com/live/5mpaNEKe6OQ

Ο Άγιος Παπά Τύχων όπως δεν τον γνωρίζαμε | Μητροπολίτης Νεκτάριος

[toula]

Γι'αυτο έγραψε το Αγ.Πνευμα τους βιους των Αγίων,για να οδηγήσει τον καθένα,ανάλογα με τη μορφή της ζωής που διαλεξε από τα αντίστοιχα παραδείγματα στην αλήθεια.
Οσ.Νειλος ο Ασκητής