Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Όσο βο­η­θά­ει την ψυχή ένας κα­λός λο­γι­σμός, δεν την βο­η­θά­ει καμ­μία άλλη πνευ­μα­τι­κή άσκη­ση, δεν την ανε­βά­ζουν χρό­νια ολό­κλη­ρα, με αγώ­νες υπερ­φυ­σι­κούς. Ένας κα­λός λο­γι­σμός ισο­δυ­να­μεί με μια πο­λύ­ω­ρη αγρυ­πνία! Έχει με­γά­λη δύ­να­μη. Με­γα­λύ­τε­ρη πνευ­μα­τι­κή δύ­να­μη έχουν οι αγνοί λο­γι­σμοί, από κάθε άλλη άσκη­ση, νη­στεία, αγρυ­πνία κ.λ.π. γι’ αυ­τούς που αγω­νί­ζον­ται να φυ­λά­ξουν την ψυ­χι­κή και σω­μα­τι­κή τους αγνό­τη­τα. Η βάση για όλα εί­ναι ο κα­θα­ρός λο­γι­σμός. Όλα μπρο­στά σου, να τα βλέ­πεις με κα­θα­ρό λο­γι­σμό. Για πα­ρά­δειγ­μα συ­ναν­τάς μια σε­μνή κο­πέ­λα. Να την θε­ω­ρείς πρό­σω­πο κατ΄ει­κό­να Θεού. Πιο κάτω βλέ­πεις μια ξε­πε­σμέ­νη γυ­ναί­κα. Να την βλέ­πεις σαν αδερ­φή σου, που έπε­σε: Να ανα­στε­νά­ξεις και να πεις ένα, ”Κύ­ριε ελέη­σον”. Ο λό­γος αυ­τός, θα τρυ­πή­σει την καρ­διά της. Έχει δύ­να­μη! Θα την ωφε­λή­σει!

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

[toula]

Κουβαλάμε το βάρος της σάρκας, ναι,
σκοντάφτουμε σε λάθη παλιά και κάνουμε νέα,
είμαστε, πλασμένοι από πηλό και δάκρυα.
Όμως, κάθε αυγή που ραγίζει το σκοτάδι
τρέφει την ελπίδα και δίνει χώρο στο φως να αναστηθεί και πάλι.
«Σήμερα», ψιθύρισε στην ψυχή σου καθώς ξυπνάς,
«σήμερα θα γίνω η ανάπαυση κάποιου».
Μια ευκαιρία να δώσεις ένα χέρι βοηθείας,
μια λέξη γλυκιά, παρηγοριά και βάλσαμο,
να ειρηνέψεις το βλέμμα που φοβάται,
να φιλήσεις τον πόνο μιας καρδιάς,
να γίνεις εσύ η απόδειξη πως το καλό δεν χάθηκε από τη γη.
Ας μην είμαστε το εμπόδιο στην πρόοδο του αδελφού,
ας μην γινόμαστε το αγκάθι στον δρόμο του.
Αλλά η χαρά που ανθίζει
εκεί που δεν την περιμένει κανείς,
η συγχώρεση που δίνεται πριν καν ζητηθεί.
Έτσι κάποιος γίνεται “χριστοφόρος”.
Δεν είναι τα μεγάλα κομποσχοίνια και οι βαρυσήμαντες δηλώσεις.
Δεν είναι ο ηθικισμός και η αυστηρότητα των τύπων.
Δεν είναι η εμμονή στα εξωτερικά σχήματα.
Είναι να προτιμάς να τσαλακωθείς, παρά να τσαλακώσεις.
Είναι να ζεις ως γνήσια αποδοχή και όχι σαν την ανοχή του υπερόπτη.
Είναι να κινείσαι με την καλοσύνη που ενώνει και δεν χωρίζει.
Είναι να ξεγυμνώνεσαι από τα προσωπεία του “δήθεν” και του «κάπως».
Είναι να έχεις διάκριση και καλή προαίρεση, μακριά από διαβολές και κατακρίσεις.
Και τότε η καρδιά δεν προσποιείται.
Η αγάπη πλέον δεν είναι προσπάθεια και κόπος.
Γίνεται η φυσική μας αναπνοή,
μια σταθερά που μας εξελίσσει συνεχώς.
Διότι τελικά η άσκηση της αγάπης
δεν ωφελεί μόνο τους γύρω μας,
αλλά κυρίως ωφελεί εμάς τους ίδιους.
Να θυμάσαι:
Το βαρύ ένδυμα της φθοράς μας
δεν είναι το σώμα μας,
αλλά ο εγωισμός μας.
«Χριστοφόρος» γίνεται αυτός που άφησε το φως της Χάριτος ελεύθερο στην ζωή του, αχθοφόρος Της που συνάμα κουβαλιέται από Αυτήν.
Δεν Την έβαλε σε κουτάκια, δεν Την δούλωσε σε απαιτήσεις.
Μα αυτό προϋποθέτει ταπείνωση…
Όχι ταπεινοσχημίες, αλλά το ήθος της λάσπης που παραδίδεται στον Πλάστη της. Δείτε λιγότερα

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[toula]

Μνήμη του Αγίου Ενδόξου Αποστόλου και Ευαγγελιστού Ιωάννου του Θεολόγου.
Ο Ιωάννης κάποτε, (την ημέρα της Αναστάσεως), έτρεξε πρίν από τον Πέτρο (στον τάφο του Κυρίου).
Και εμείς ετοποθετήσαμε τον λόγο της υπακοής πρίν από τον λόγο της μετανοίας.
Διότι ο Ιωάννης έγινε τύπος υπακοής, ενώ ο Πέτρος μετανοίας.
Μετάνοια σημαίνει ανανέωσις του βαπτίσματος. Μετάνοια σημαίνει συμφωνία με τον Θεόν για νέα ζωή.
Μετανοών σημαίνει αγοραστής της ταπεινώσεως.
Μετάνοια σημαίνει μόνιμος αποκλεισμός κάθε σωματικής παρηγορίας.
Μετάνοια σημαίνει σκέψις αυτοκατακρίσεως, αμεριμνησία για όλα τα άλλα και μέριμνα για την σωτηρία του εαυτού μας.
Μετάνοια σημαίνει θυγατέρα της ελπίδος και αποκήρυξις της απελπισίας.
Μετανοών σημαίνει κατάδικος απηλλαγμένος από αισχύνη.
Μετάνοια σημαίνει συμφιλίωσις με τον Κύριον, με έργα αρετής αντίθετα προς τα παραπτώματά μας. Μετάνοια σημαίνει καθαρισμός της συνειδήσεως. Μετάνοια σημαίνει θεληματική υπομονή όλων των θλιβερών πραγμάτων.
Μετανοών σημαίνει επινοητής τιμωριών του εαυτού του.
Μετάνοια σημαίνει υπερβολική ταλαιπωρία της κοιλίας (με νηστεία) και κτύπημα της ψυχής με υπερβολική συναίσθησι.
Τρέξατε και ελάτε.
Ελάτε όλοι όσοι παρωργίσατε τον Θεόν, για να ακούσετε αυτά που έχω να σας διηγηθώ.
Συγκεντρωθήτε για να ιδήτε αυτά πού μου έδειξε ο Θεός προς οικοδομήν.
Ας τοποθετήσωμε πρώτη και ας προτιμήσωμε μια διήγησι πού αναφέρεται σε τιμημένους εργάτες της αρετής πού ζούσαν χωρίς τιμή.
Όσοι ανέλπιστα επέσαμε σε κάποια αμαρτία, ας τα ακούσωμε αυτά και ας τα κρατήσωμε και ας τα μιμηθούμε.
Σηκωθήτε και καθήσατε (να ακούσετε) εσείς πού είσθε πεσμένοι από τις αμαρτίες.
Δώστε προσοχή στον λόγο μου, αδελφοί μου. Ανοίξατε τα αυτιά σας όλοι εσείς πού θέλετε με πραγματική επιστροφή να συμφιλιωθήτε πάλι με τον Θεόν.
Αγίου Ιωάννου Σιναιτου.

[toula]

Ήμουν ο θεράπων ιατρός του αγίου Γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου.
Στις 10 Φεβρουάριου 1980 μου παρεπονήθη για διάχυτα άλγη κατά την πρόσθια νεφρική χώρα και την οσφύν, και έκτοτε άρχισε ο γολγοθάς αυτού του Αγίου ανθρώπου…
Τις τελευταίες μέρες του είχα πει: Γέροντα εχω μάθει ότι γεννηθήκατε Μάϊο…, και ότι θα αναχωρήσετε από την ζωή Μάϊο, αλλά ποιό Μάϊο, τον ρώτησα.
«Αυτόν τον Μάϊον, παιδί μου», μου απάντησε.
Πράγματι το εσπέρας της εκδημίας του του ανακοινώθη ότι την επομένη θα πήγαινα εις επίσκεψιν του και απήντησε:
Ας έλθη, αν όμως με προλάβει, όπως και έγινε, διότι την επομένη εις τας 6 το πρωί ανεχώρησε για εκεί που 70 και πλέον χρόνια ετοίμαζε….
Οι τελευταίες του ημέρες ήταν και ο γολγοθάς του.
17 ημέρες μόνο με μία σταγόνα νερό στα χείλη, συνήθως οι άνθρωποι σε τέτοια κατάσταση ευρίσκονται σε λήθαργο με παραισθήσεις και λοιπά.
Ο άρρωστός μας είχε εξαίρετη πνευματική διαύγεια.
Δεν ήτο άνθρωπος υπήρξε άγιος.
Δύσκολη η θέση ενός μικρού ιατρού να έχει τόση μεγάλη ευθύνη για τη ζωή αυτού του Αγίου.
Η Ορθοδοξία έχασε έναν από τους στυλοβάτες και ζηλωτές της Πίστεως που αφιέρωσε το είναι του, τη ψυχή του και ανάλωσε τη ζωή του για την ορθή ενημέρωση και καθοδήγηση των πιστών. Έτσι η Ορθόδοξος Εκκλησία έχασε ένα πολύτιμο στέλεχος που τολμά κανείς να πει ότι υπήρξε αναντικατάστατος….
Εκοιμήθη χωρίς επιθανατίους ρόγχους και με διαύγεια μέχρι τελευταίας του πνοής, και παρέδωσε την οσία του ψυχή εις χείρας του λατρευτού Του Κυρίου.
Μετά την κοίμηση του μακαριστού Γέροντος αναστάσιμος χαρά διάχυτος υπήρχε στα πρόσωπα όλων μας ως και ειρήνη στις καρδιές μας.
Διάχυτος ήταν, κατά τήν κοίμηση του Γέροντος, η εσωτερική πληροφορία ότι ο Γέροντας Φιλόθεος είναι άγιος.
Το εξεδήλωναν οι χιλιάδες των προσελθόντων κατά συγκινητικό τρόπο.
Εκοιμήθη οσίως εν Κυρίω το πρωί της 8ης Μαΐου 1980, εορτή των Αγίων Ιωάννου του Θεολόγου και Αρσενίου του Μεγάλου, στην Ιερά Μονή Θαψανών Πάρου σε ηλικία 97 ετών.
Ευθύμιος Κεμπάμπης Ιατρός Χειρουργός

[toula]

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ (8 Μαΐου) … Μνήμη τοῦ Ὁσίου Πατρὸς ἡμῶν Φιλοθέου Ζερβάκου τοῦ εν Πάρω (1884-1980)…!!!
https://www.orthodoxianewsagency.gr/... ... rontas.../
Ο Όσιος Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος ο εν Πάρω, κατά κόσμον Κωνσταντίνος Ζερβάκος, γεννήθηκε στους Μολάους της Λακωνίας το έτος 1884. Οι γονείς του ήταν άνθρωποι πιστοί στον Θεό και ενάρετοι.
Από την παιδική του ηλικία φάνηκε μία έμφυτη κλίση του προς την Εκκλησία και ένας ιερός ζήλος τον διακατείχε. Εκκλησιαζόταν τακτικά, προσευχόταν κατά μόνας και μελετούσε τα Ιερά Κείμενα: την Αγία Γραφή, τους Βίους των Αγίων και άλλα ψυχωφελή βιβλία τα οποία επίμονα αναζητούσε.
Όσο μεγάλωνε στην ηλικία, αυξανόταν και ο πόθος του να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στον Θεό. Επειδή αγαπούσε τα γράμματα, όταν τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο, οι γονείς του τον έστειλαν στο Διδασκαλείο. Μετά την περάτωση των σπουδών του, διορίσθηκε Διδάσκαλος στα δεκαεπτά του χρόνια. Αυτό ήταν αρκετά σημαντικό για την εποχή του! Ανταποκρινόταν μάλιστα πολύ καλά στα καθήκοντά του, όπως και σε όλη την μετέπειτα ζωή του, στην οποία διακρίθηκε πάντα για το υψηλό αίσθημα ευθύνης πού τον συνείχε και την συνέπεια στις υποχρεώσεις του.
Όμως, ο νεαρός Κωνσταντίνος δεν δενόταν με τα πράγματα του κόσμου τούτου. Είχε άλλες επιθυμίες. Μέσα του δυνάμωνε όλο και περισσότερο ο πόθος για την αναχώρηση. Λαχταρούσε να μιμηθεί την ζωή των Αγγέλων, όσο γινόταν πιο σύντομα.
Όπως ήταν φυσικό, οι γονείς του τον αγαπούσαν και επιθυμούσαν να μείνει κοντά τους. Νόμιζαν πώς έπρεπε να αξιοποιήσει τις σπουδές του και να διαπρέψει στον κόσμο. Προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να τον εμποδίσουν και να τον πείσουν ότι το μέλλον του θα ήταν λαμπρό στην κοινωνία.
Από την πρώτη στιγμή ο πονηρός τον πολέμησε με λύσσα. Ο Κωνσταντίνος προσπαθούσε να υπερνικά τις επιθέσεις του με Προσευχές, Νηστείες και Αγρυπνίες. Διαρκώς έφερνε στον νου του τα παραδείγματα των Αγίων, και ιδιαίτερα των μεγάλων Οσίων. Αναλογιζόταν τα αθέατα κάλλη του Παραδείσου και διαπίστωνε ότι δεν συγκρίνονταν με τις πρόσκαιρες ομορφιές του κόσμου τούτου. Ο Θείος Έρωτας νικούσε την φυσική αγάπη πού αισθανόταν για τους γονείς και τα αδέλφια του.
Πέρα από τον προσωπικό του αγώνα, προσπάθησε να βρει ενάρετους ανθρώπους και έμπειρους Πνευματικούς ώστε να τον καθοδηγήσουν σωστά. Σε κάθε του απόφαση έπρεπε να είχε την σύμφωνη γνώμη του Πνευματικού του!
Κάνοντας υπακοή υπηρέτησε πρώτα στον Στρατό ως υπαξιωματικός. Υπηρετώντας την Πατρίδα δεν αμέλησε καθόλου και τα προς τον Θεόν καθήκοντά του. Βρήκε τον τρόπο να συμμετέχει έντονα στην λατρευτική ζωή της Εκκλησίας μας.
Είχε την μεγάλη Ευλογία να βρεθεί κοντά στον Άγιο Νικόλαο τον Πλανά. Στον Ναό του Προφήτου Ελισσαίου πήρε μέρος σε πολλές Αγρυπνίες. Έψαλλε με τους Πιστούς και φημισμένους Λογοτέχνες Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη και Αλέξανδρο Μωραϊτίδη!
Όταν τελείωσε η υπηρεσία του στον επίγειο Βασιλέα, ήταν πιά ελεύθερος να υπηρετήσει τον Επουράνιο. Η απόφασή του να καρεί Μοναχός ήταν πλέον αμετάκλητη!
Ο Θεός έφερε τα βήματα του κοντά στον Άγιο Νεκτάριο. Άνοιξε την καρδιά του στον σοφό και διακριτικό Ιεράρχη!
Όπως ήταν φυσικό, ο Άγιος χάρηκε για την απόφασή του. Τον συμβούλεψε μάλιστα να αφιερωθεί στην ξακουστή «Μονή Ζωοδόχου Πηγής» της Λογγοβάρδας Πάρου. Ο Κωνσταντίνος φανέρωσε την έντονη επιθυμία του να μονάσει στο Άγιον Όρος. Ο Άγιος Νεκτάριος δεν του έκλεισε αυτό το δρόμο. Του αποκάλυψε όμως ότι, όπου και να πάει θα καταλήξει στην Λογγοβάρδα!
Προσπάθησε να μεταβεί στο «Περιβόλι της Παναγίας», στο Άγιο Όρος, μα στάθηκε αδύνατον. Βρέθηκε μπροστά σε ανυπέρβλητα εμπόδια. Κινδύνεψε η ζωή του από τους Τούρκους πού τότε κατείχαν τη Θεσσαλονίκη. Σώθηκε κατόπιν θαυματουργικής επεμβάσεως του Πολιούχου της Αγίου Δημητρίου. Έτσι κατάλαβε ότι το θέλημα του Θεού ήταν να Μονάσει στην Λογγοβάρδα και όχι στον Άθωνα, όπως του είχε αποκαλύψει ο Άγιος Νεκτάριος!
Η Ιερά Μονή της Ζωοδόχου Πηγής της Λογγοβάρδας Πάρου τον υποδέχθηκε με Πνευματική χαρά! Ο Κωσταντίνος Ζερβάκος έμεινε πολύ ικανοποιημένος από την Αγάπη, με την οποία τον υποδέχτηκαν και τον περιέβαλαν οι Πατέρες. Τον εντυπωσίασε πολύ η τάξη που επικρατούσε στη Μονή!
Έτσι, έβαλε Υπακοή στον πολυσέβαστο Ηγούμενο και Γέροντά της π. Ιερόθεο Βοσυνιώτη και το έτος 1907 εκάρη Μοναχός και ονομάσθηκε Φιλόθεος!
Μετά από λίγο, κάνοντας Υπακοή στον Γέροντά του, με φόβο και τρόμο δέχθηκε τον πρώτο βαθμό της Ιερωσύνης!
Ως Διάκονος αξιώθηκε να εκπληρώσει την έντονη επιθυμία του να προσκυνήσει στο Άγιον Όρος. Να έλθει σε ζωντανή επαφή με τους ιερούς εκείνους τόπους, στους οποίους αγωνίστηκαν μεγάλες μορφές του Ορθόδοξου Μοναχισμού. Τους υπέροχους αυτούς Πνευματικούς Άνδρες που ύμνησε επάξια ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης με τα εξής λόγια:
«Ώ πληθύς Οσίων ηγιασμένη και πεποθημένη Θεώ!
Ώ μελισσών θεοσύλλεκτε, ο εν οπαίς και σπηλαίοις του Όρους, καθάπερ εν σίμβλοις νοητοίς, το γλυκύτατον μέλι της ησυχίας κηροπλαστήσας!
Τριάδος ηδύσματα˙ Θεοτόκου εντρυφήματα˙ του Άθω καυχήματα˙ και της Οικουμένης σεμνολογήματα. Πρεσβεύσατε προς Κύριον, ελεηθήναι τάς ψυχάς ημών»!
Το 1912 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος και ακολούθησε η χειροθεσία του σε Πνευματικό και Αρχιμανδρίτη.
Προσπάθησε όσο μπορούσε να υπηρετήσει επάξια στο Ιερό Θυσιαστήριο.
Ταυτόχρονα εξελίχθηκε σε έναν πολύ έμπειρο και φωτισμένο Πνευματικό. Χιλιάδες ψυχές από ολόκληρη σχεδόν την Ελλάδα, και από το εξωτερικό ακόμη, εμπιστεύθηκαν την σωτηρία τους στην διακριτική του Καθοδήγηση, καθώς ενεργούσε με τον Φωτισμό του Αγίου Πνεύματος!
Το 1924 τον αξίωσε ο Θεός να εκπληρώσει και έναν άλλο πόθο του. Προσκύνησε τους Αγίους Τόπους και το Θεοβάδιστο Όρος Σινά!
Εκεί έζησε απερίγραπτες στιγμές και είχε ανεπανάληπτες εμπειρίες. Με πολύ δέος και ιερή συγκίνηση περπάτησε στα Άγια Μέρη όπου στάθηκαν τα άχραντα πόδια του Κυρίου!
Αν ήταν δυνατόν θα έμενε για πάντα εκεί, κοντά στον φρικτό Γολγοθά και στον Ζωοδόχο Τάφο του Λυτρωτή των Ψυχών μας!
Είναι πολύ συναρπαστικές οι περιγραφές πού με γλαφυρότατο ύφος εκθέτει στο βιβλίο πού δημοσίευσε μετά την περιήγησή του.
Στο Όρος Σινά ασκήθηκαν κατά Θεόν Μεγάλοι Ησυχαστές και Νηπτικοί Πατέρες της Εκκλησίας μας. Την θαυμαστή Πολιτεία τους προσπάθησε να μιμηθεί στην μετέπειτα πορεία του, σύμφωνα με την προτροπή του Οσίου Ιωάννου, του Ηγουμένου της Ραϊθού: «Μιμησώμεθα τους Πατέρας ημών μετά ποίας σκληραγωγίας και ησυχίας εκάθησαν ώδε»!
Το 1930 κοιμήθηκε ο Ηγούμενος της Μονής της Μετανοίας του και πολυσέβαστος Γέροντάς του Ιερόθεος Βοσυνιώτης. Με διαθήκη του τον όρισε διάδοχό του. Οι Πατέρες της Λογγοβάρδας με μεγάλη χαρά τον δέχθηκαν ως τον Νέο τους Ηγούμενο. Του έκαναν απεριόριστη υπακοή και με κάθε τρόπο του έδειχναν τον σεβασμό τους!
Όμως, η διοίκηση μιας Μονής δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Ο κάθε Ηγούμενος έχει πολλά προβλήματα να αντιμετωπίσει. Οι Μοναχοί, όσο και να ασκούνται κατά Θεόν, δεν παύουν να έχουν μέσα τους τον παλαιό άνθρωπο. Ο σατανάς τους πολεμεί πολύ περισσότερο από τους κοσμικούς.
Έτσι ο Όσιος Φιλόθεος συνάντησε αρκετές δυσκολίες. Πικράθηκε και λυπήθηκε κατά την διάρκεια της διαποίμανσης της Μονής. Είδε μερικά από τα παιδιά του να φεύγουν. Άλλοι επειδή δεν άντεξαν το υγρό κλίμα της Λογγοβάρδας. Άλλοι γιατί δυσκολεύθηκαν να προσαρμοστούν στην Ασκητική ζωή του Μοναστηριού. Κάποιοι ακολούθησαν το παλαιό εορτολόγιο και άλλοι έφυγαν για άλλους λόγους!
Δεν κάμφθηκε όμως από τις δυσκολίες. Βάδιζε σταθερά και αταλάντευτα ακολουθώντας την γραμμή των προκατόχων του και τηρώντας τις αρχές του αναγεννητικού «Κινήματος των Κολλυβάδων»!
Επί των ημερών του η Λογγοβάρδα αναδείχθηκε σε έναν φωτεινό Φάρο της Ορθοδοξίας!
Το Μοναστήρι συνέχισε το θαυμάσιο πνευματικό και κοινωνικό του έργο. Κάτω από την εμπνευσμένη Καθοδήγησή του, όλοι οι Πατέρες φρόντιζαν με επιμέλεια όσους ζητούσαν υλική και πνευματική ενίσχυση!
Παράλληλα με το έργο του Ηγουμένου, ο Όσιος Φιλόθεος επιτελεί και ένα εξαιρετικό Ιεραποστολικό Έργο στον κόσμο. Κάνει πολλές και κοπιαστικές περιοδείες σε αρκετά μέρη της πατρίδας μας.
Είχε την Ευλογία να αποκτήσει πολλά και εκλεκτά Πνευματικά Παιδιά!
Αρκετά από αυτά αναγεννώνται πνευματικά με τα φλογερά του κηρύγματα, καλλιεργούνται ψυχικά και αφιερώνονται στον Μοναχισμό.
Ο Όσιος Φιλόθεος διακόνησε με επιτυχία την Εκκλησία και το Έθνος μας.
Σε όλη του την ζωή βίαζε τον εαυτό του να κερδίσει την Βασιλεία των Ουρανών. Είχε το πολίτευμά του στον ουρανό. Μιμούμενος τους Αγίους αγωνιζόταν διά βίου για την νέκρωση των παθών. Θεωρούσε ότι ήταν ένας ταπεινός οδοιπόρος πού έσπευδε να φθάσει στο τέλος του δρόμου!
Πλήρης ημερών κοιμήθηκε οσιακά στην Ιερά Μονή Θαψανών στις 8 Μαΐου του έτους 1980. Η λύπη των πνευματικών του παιδιών, λόγω της αναχωρήσεώς του, μετριάζεται από την βεβαιότητα ότι βρήκε παρρησία στον Θεό!
Πιστεύουμε ακράδαντα ότι δεν είναι μόνο σεσωσμένος, αλλά και ένας νεώτερος Άγιος της Εκκλησίας μας.
Απαλλαγμένος πλέον από την βαρύτητα του σώματος, μάς βοηθά πιο αποτελεσματικά πρεσβεύοντας στον Κύριο του ουρανού και της γης για την σωτηρία μας.
Ο μεγάλος Ασκητής και Σύγχρονος Άγιος της Εκκλησίας μας, ο χαρισματικός Γέροντας π. Παΐσιος ο Αγιορείτης (1924 – 1994), πληροφορήθηκε από τον Θεό με θαυμαστό τρόπο την προς Κύριον εκδημία του Οσίου Γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου. Τον είδε με τα μάτια της ψυχής του να φεύγει από την ματαιότητα και να πορεύεται προς την αληθινή μας Πατρίδα. Το γεγονός αυτό, το έκανε γνωστό σε Πνευματικό του παιδί, πού έτυχε να είναι κοντά του, λέγοντας: « Αυτή την στιγμή φεύγει για την αιωνιότητα ένας μεγάλος Άγιος της Εκκλησίας μας, ο πατήρ Φιλόθεος Ζερβάκος»!
Ο Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, σε ομιλία του κατά την τελετή των εγκαινίων του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Αβάνας στην Κούβα (25 Ιανουαρίου 2004 ), τόνισε ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν έπαυσε ποτέ να αναδεικνύει Αγίους. Αφού ανέφερε αρκετά ονόματα Αγίων πού ανακηρύχθηκαν πρόσφατα, συνέχισε:
«Υπάρχουν ακόμη και εκείνοι τους οποίους το πλήρωμα της Εκκλησίας ομοφώνως αναγνωρίζει ως Αγίους, αν και επίσημος πράξις αναγνωρίσεως της Αγιότητος αυτών δεν έχει εισέτι εκδοθή, όπως οι Γέροντες Παΐσιος, Πορφύριος και Εφραίμ, ο συμπατριώτης του Αγίου Νικολάου Ιάκωβος της Ευβοίας, ο Φιλόθεος Ζερβάκος και εί τις έτερος. Πέριξ των μορφών αυτών χιλιάδες ψυχαί ειρήνευσαν, εγλυκάνθησαν, εχαροποιήθησαν, εζωοποιήθησαν. Τα στοιχεία της φύσεως τους υπήκουον. Τα ζώα τους εσέβοντο. Οι πάντες και τα πάντα ένιωθαν την Αγάπην των και την Χάριν του εν αυτοίς κατοικούντος Αγίου Πνεύματος. Το βλέμμα των ήτο βλέμμα Χριστού. Αι χείρές των χείρες φιλανθρωπίας. Η Καρδία των πλήρης θυσιαστικής αγάπης. Ο Νους των ειρηνικός. Το φρόνημά των άγιον. Η καθημερινή ζωή των «αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, αγαθωσύνη, πίστις, πραότης, εγκράτεια»!
Πολλοί οφείλουν εις τους γνησίους τούτους ανθρώπους του Θεού πολλά. Είναι οι μεγαλύτεροι Ευεργέται ημών. Η Προσευχή των διεσκέδαζε βουλάς Εθνών, έφερε το έλεος και την βοήθειαν του Θεού εις τον κόσμον, εφυγάδευεν ακάθαρτα πνεύματα, αποκαθίστα την υγιείαν των ασθενούντων, έλυεν ανθρωπίνως άλυτα προβλήματα»…!!!
Τους Αγίους στην Ορθόδοξη Εκκλησία τους φανερώνει ο Θεός. Τα θαύματα πού γίνονται από τους Αγίους μας είναι ένδειξη ότι ο Θεός αναδεικνύει τους ανθρώπους εκείνους ως Αγίους.
Μέχρι τώρα έχουμε αρκετά σημεία, τα οποία αποκαλύπτουν την αγιότητα του Οσίου Φιλοθέου. Θαύματα, τα οποία επιτελεί ο Θεός με την μεσολάβησή του. Πολλοί πιστοί τον επικαλούνται και ο Όσιος Φιλόθεος ανταποκρίνεται.
Ευχόμαστε να έλθει σύντομα η λαμπρή ημέρα, πού η Εκκλησία μας θα διακηρύξει επίσημα την Αγιότητά του. Αυτό πού είναι βέβαιο στις συνειδήσεις των Πιστών, να γίνει και επίσημα δεκτό εις Δόξαν του εν Τριάδι Θεού. Αμήν…!!!
Πηγή: http://www.ekatontapyliani.gr/magazine. ... 135&IID=22...

[toula]

Ο Μαθητής – Ο Απόστολος της Αγάπης και οι Αιρετικοί…!!!
«Τεκνία, αγαπάτε αλλήλους»…!!! (Ιωαν. 13, 34)
Τη φράση αυτή συνεχώς έλεγε στους Μαθητές του ο Ευαγγελιστής Ιωάννης.
Όταν τον ρωτούσαν γιατί συνεχώς τους λέγει την ίδια φράση, εκείνος απαντούσε:
«Διότι είναι Εντολή του Κυρίου, και όταν αυτό μόνο γίνεται, αρκεί»…!!!
«Ο Θεός Aγάπη εστί, και ο μένων εν τη Aγάπη εν τω Θεώ μένει και ο Θεός εν αυτώ»…!!! (Α´ Ιωάν. 4, 16)
«Εντολή καινήν δίδωμι υμίν ίνα Aγαπάτε Aλλήλους, καθώς ηγάπησα υμάς ίνα και υμείς Aγαπάτε Aλλήλους. Εν τούτω γνώσονται πάντες ότι Eμοί Mαθηταί εστέ, εάν Aγάπη έχητε εν αλλήλοις»…!!! (Ιωάν. 13,34-35)
Δεν είχε όμως την αδιάκριτη Αγάπη, ο Συγγραφέας της Αποκαλύψεως, αλλά την εν Αληθεία!
Σε μεγάλη ηλικία, ο Απόστολος της Αγάπης, καθώς μπήκε στα λουτρά, είδε να εμφανίζεται μπροστά του ένας μεγάλος Αιρετικός της εποχής, ο Μαρκίων. Με την έπαρση που τον διακατείχε, ρωτά: «Γινώσκεις με;»
Για να λάβει την απάντηση: «Γιγνώσκω σε, τον πρωτότοκο του σατανά»! Σε γνωρίζω, είσαι ο πρώτος γιός του σατανά!
Με τόση ευγένεια μιλούσε ο Απόστολος της Αγάπης στούς φονιάδες των ψυχών, τούς Αιρετικούς.
Η Αλήθεια του Θεού είναι πάνω από Αγαπολογίες του κόσμου τούτου...!!!

[toula]

Ο «Υιός της Βροντής»…!!!
Ο Άγιος Απόστολος κι Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος, Επιστήθιος και Ηγαπημένος Φίλος του Χριστού και Παρθένος, αποκαλείται «Υιός βροντής» και μαζί με τον κατά σάρκα Αδελφό του Ιάκωβο θα αναδειχθούν φωτεινοί Απόστολοι του Ευαγγελίου της Αναστάσεως.
Αρχικά ο Ιωάννης θα πληροφορηθεί για τον Μεσσία από τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο και, μετά από υπόδειξή του Βαπτιστή, θα καταστεί Μαθητής του Μεγάλου Αρχιερέως Χριστού!
Η σύνεση και η ψυχραιμία του θα τον φέρουν κοντά στα μεγάλα γεγονότα της σωτηρίας της ανθρωπότητας. Μαζί με τον Αδελφό του Ιάκωβο και τον Πέτρο, θα είναι παρών στο όρος Θαβώρ, στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος.
Είναι ο Μαθητής που το βράδυ στο Μυστικό Δείπνο θα πέσει στο στήθος του Ιησού και θα απορεί ποιος μπορεί να προβεί στην άδικη πράξη της προδοσίας!
Θα ζήσει επίσης την αγωνία του Χριστού στον Κήπο της Γεθσημανής και κατόπιν στο σπίτι του αρχιερέως.
Πολύ περισσότερο όμως θα ζήσει την εμπειρία πάνω στον Γολγοθά, και κάτω από τον Εσταυρωμένο Ιησού Χριστού, όταν όλοι οι Μαθητές θα εγκαταλείψουν το Διδάσκαλο. Ο Ιωάννης θα ακούσει από το στόμα του Θεανθρώπου Ιησού τον λόγο Του προς τη Μητέρα του και τον ίδιο τον Ιωάννη: «Ιδού ο Υιός σου,… Ιδού η Μήτηρ σου … και έλαβε ο Μαθητής αυτήν εις τα ίδια»!
Ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Ιωάννης θα μας αφήσει σωτήριες μαρτυρίες στο τέταρτο Ιερό Ευαγγέλιο, το Θεολογικότερο από τα άλλα τρία, μέσα από τις εμπειρίες που έζησε κοντά στον Ιησού.
Θα μας μιλήσει για την Αγάπη στις τρεις Καθολικές Επιστολές του, και θα παραμείνει στη συνείδηση της Εκκλησίας ως ο Απόστολος της Αγάπης!
Και βέβαια θα καταγράψει το Όραμα που ο Θεός τού Αποκάλυψε στο Προφητικό Βιβλίο, την Αποκάλυψη, το τελευταίο βιβλίο της Καινής Διαθήκης, το οποίο θέλει ιδιαίτερη Προσοχή και Προσευχή, αλλά και την εμπειρία της Εκκλησίας, για να το μελετήσει κάποιος! Ας ακούσουμε όλοι τα λόγια του Ευαγγελιστή Ιωάννη:
«Αγαπητοί, εάν ο Θεός μάς αγάπησε τόσο πολύ, τότε και εμείς οφείλουμε να αγαπάμε ο ένας τον άλλον. Τον Θεό, δεν τον έχει δει κανείς ποτέ. Εάν αγαπάμε ο ένας τον άλλο, τότε ο Θεός μένει μέσα μας και η Αγάπη Του μέσα μας είναι τελεία και ολοκληρωμένη»…!!!
Ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος να πρεσβεύει υπέρ πάντων ημών»…!!!

[toula]

Γνώρισμα της τέλειας ψυχής ειναι το να ζει χωρίς αγωνιώδη μέριμνα, ενω γνώρισμα του ασεβή ειναι το να κατατρίβεται με φροντιδες.....
Αγιος Νείλος

[toula]

Η Παναΐα τα πόδια της είναι ματωμένα να παρακαλεί για τε μας,… Είδα τα δάκρυα της Παναΐας, κάουμε. Κλαίει δια τε μας νύχτα-μέρα, Θεέ μου να μην χαλάσεις τον ντουνιάν..
"Αγία Σοφία της Κλεισούρας"

[toula]

Χριστός Ανέστη!
«Τα μάτια να βλέπουν και να μη βλέπουν.
Τ' αυτιά ν' ακούν και να μην ακούν.
Το στόμα να μη βλασφημεί.
Κλειδί στο στόμα.
Να μη μεταφέρετε λόγια από τον ένα στον άλλο.
Να έχετε για όλους αγάπη.
Να σκεπάζετε, να σας σκεπάζει ο Θεός.
Πολλάν υπομονήν να κάμετε, πολλάν υπομονήν»!
Αγία Σοφία της Κλεισούρας....