"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Αυτόν που τρέμουν τα Χερουβειμ,ο Ιωσήφ και ο Νικόδημος Τον στρώνουν πάνω στους ώμους και Τον μεταφέρουν μαζί με όλα τα καταπληκτα τάγματα των ασωμάτων Αγγέλων.
Λογος εις την θεοσωμο ταφή του Κυρίου.
Αγ.Επιφανιος Κύπρου.

Εάν σου συμβεί να πέσεις κάποτε στη ζωή σου,φρόντισε με όλες τις δυνάμεις σου να μην πέσεις στην απελπισία.
Γερο Βικτωρ ο Ρουμάνος.

Όπως ο Χριστός γεννήθηκε από Παρθενο,αφήνοντας σφραγισμενες τις κλειδαριες της παρθενιας,που τις έχουν φυσιολογικά όλες οι γυναίκες και τις ανοίγει η μητροτητα,έτσι και ο Χριστός αναγεννηθηκε από τους νεκρούς,χωρίς να ανοίξουν οι σφραγίδες του ταφου.
Λογος εις την θεοσωμο ταφή του Κυρίου Μας.
Αγ.Επιφανιος Κύπρου.

Η προσκύνηση του Θεού (π. Δημητρίου Μπόκου)

Στη συνομιλία του Χριστού με τη Σαμαρείτιδα παρά το φρέαρ του Ιακώβ τέθηκε και το θέμα πού και πώς είναι πρέπον να προσκυνείται και να λατρεύεται ο Θεός. Οι μεν Ιουδαίοι υποστήριζαν ότι αυτό πρέπει να γίνεται στα Ιεροσόλυμα, κάτι αυτονόητο φυσικά γι’ αυτούς επειδή εκεί βρισκόταν ο ναός του Σολομώντος, οι δε Σαμαρείτες στο όρος Γαριζείν. Ο Χριστός όμως μετέφερε το όλο θέμα σε άλλη βάση. Ο Θεός είναι πνεύμα και ζητάει διαφορετικό τρόπο λατρείας. Στο εξής, οι αληθινοί προσκυνητές θα προσκυνούν τον Θεό «εν πνεύματι και αληθεία». Για την αληθινή λατρεία του Θεού δεν μετράει ο τόπος, αλλά ο τρόπος ζωής των ανθρώπων (Κυριακή της Σαμαρείτιδος).

Τα λόγια αυτά θα εξέπλητταν τους Ιουδαίους. Ο τόπος και ο τρόπος της λατρείας τους ήταν θεόθεν δεδομένα. Δόθηκαν στον μεγάλο προφήτη και θεόπτη Μωυσή με τον πιο εντυπωσιακό και επίσημο τρόπο από τον ίδιο τον Θεό στο όρος Σινά. Με τις οδηγίες του Θεού κατασκευάστηκε ο πρώτος πρόχειρος κινητός ναός, η Σκηνή του Μαρτυρίου, με την Κιβωτό της Διαθήκης, το ιερότερο κέντρο της λατρείας τους, και με όλα τα υπόλοιπα ιερά λατρευτικά αντικείμενα. Με λεπτομερή τρόπο ορίστηκε από τον Θεό και ο τρόπος της λατρείας με τις παντοειδείς αναίμακτες και αιματηρές προσφορές και θυσίες, που έπρεπε να προσφέρουν οι Ισραηλίτες.

Στη συνέχεια, 440 χρόνια από την έξοδο του Ισραήλ από την Αίγυπτο, ο σοφός Σολομών κατασκεύασε τον μεγαλοπρεπή ναό του Θεού στα Ιεροσόλυμα, ένα μοναδικό οικοδόμημα, με τα πιο πολύτιμα υλικά (αρωματικά κέδρα του Λιβάνου κ.λ.π.) και άφθονο χρυσό. Επί επτάμισυ χρόνια 150.000 εργάτες, υπό την επίβλεψη και καθοδήγηση 3.800 επιστατών, «ητοίμασαν τους λίθους και τα ξύλα» και έχτισαν τον περίφημο ναό. Τα εγκαίνια του ναού γιορτάστηκαν με πρωτοφανή λαμπρότητα επί επτά ημέρες, με τεράστια συγκέντρωση του λαού από όλη τη χώρα. Ο Σολομών θυσίασε 22.000 βόδια και 120.000 χιλιάδες πρόβατα.

Ο Θεός δεν χρειαζόταν τίποτε από αυτά, αλλά υπέδειξε να γίνουν για την αδυναμία των ανθρώπων, για να μην ξεφεύγουν σε άλλες, ειδωλολατρικές λατρείες. Αν και δεν κατοικεί σε χειροποίητους ναούς, αποδέχτηκε και αγίασε τον τόπο που του ετοίμασαν. Όταν μεταφέρθηκε στον ναό η Κιβωτός της Διαθήκης, η θεϊκή νεφέλη «έπλησε τον οίκον». Και ο Θεός είπε στον Σολομώντα: Αγίασα αυτόν τον οίκο που έχτισες και αφιέρωσες σε μένα, για να λατρεύεται «το όνομά μου εκεί εις τον αιώνα. Και έσονται οι οφθαλμοί μου εκεί και η καρδία μου πάσας τας ημέρας».

Ο ναός αυτός ήταν το καμάρι των Ισραηλιτών. Όλοι επιθυμούσαν να προσκυνήσουν κάποτε εκεί, να γιορτάσουν το Πάσχα στα Ιεροσόλυμα. Και όμως, ο Θεός τα απέρριψε όλα αυτά. Προειδοποίησε, ότι, αν δεν φυλάξουν τον νόμο του, θα ξεριζωθούν από τη γη τους, «και τον οίκον τούτον, ον ηγίασα τω ονόματί μου, απορρίψω εκ προσώπου μου» (Γ΄ Βασ. 9, 3-9). Όπερ και εγένετο. Οι Εβραίοι σύρθηκαν αιχμάλωτοι και ο περίφημος ναός λεηλατήθηκε και καταστράφηκε από τον Ναβουχοδονόσορα.

Και πάλι, όταν οι μαθητές του Χριστού καμάρωναν για τις υπέροχες οικοδομές και την ομορφιά του (νέου) ναού, ο Χριστός δεν δίστασε να τους πει, ότι δεν θα μείνει από αυτά «λίθος επί λίθω» που δεν θα γκρεμιστεί. Όπως και έγινε. Και τα ερείπιά του παραμένουν μέχρι σήμερα.

Το ίδιο πράγμα επαναλαμβάνει ο Χριστός στον επίσκοπο της Εκκλησίας της Εφέσου: «Μετανόησον και τα πρώτα έργα ποίησον· ει δε μη, έρχομαί σοι ταχύ και κινήσω την λυχνίαν σου εκ του τόπου αυτής, εάν μη μετανοήσης» (Αποκ. 2, 5). Πολλές λυχνίες έσβησαν, πολλές επιφανείς εκκλησίες χάθηκαν, όταν οι άνθρωποι έπαυσαν να βαδίζουν κατά Θεόν.

Δεν είναι λοιπόν ο τόπος το παν.

Θέλεις να λατρεύεις τον Θεό αληθινά; Τήρησε τις εντολές του, ζήσε κατά το πνεύμα του.

www.orthmad.gr

Είπε Γέρων…

Είπε πάλιν ο Αββάς Μωυσής. Εάν δεν συμφωνήση η πράξις με την προσευχήν, ματαίως κοπιάζει ο άνθρωπος και είπεν ο αδελφός: Τι είναι συμφωνία πράξεως και προσευχής; Και είπεν ο Γέρων. Ώστε εκείνα δια τα οποία προσευχόμεθα, να μην τα κάμνωμεν πλέον διότι όταν ο άνθρωπος αφήση τα θελήματα του, τότε φιλιώνεται με αυτόν ο Θεός και δέχεται την προσευχή του.

***

Είπε πάλιν ο Αββάς Μωυσής. Εάν δεν έχη εις την καρδίαν του ο άνθρωπος ότι είναι αμαρτωλός, ο Θεός δεν του εισακούει. Και είπεν ο αδελφός: Τι είναι το να έχη εις την καρδίαν του ότι είναι αμαρτωλός; Και είπεν ο Γέρων, ότι όποιος σηκώνει τας αμαρτίας του, δεν βλέπει τας αμαρτίας του πλησίον του.

«Εὐχαριστήσωμεν τῷ Kυρίῳ»..!

Ἔχομε τὸ μεγαλύτερο φάρμακο.
Ἔχομε τὴ μεγαλύτερη βοήθεια.
Ἔχομε τὸ μεγαλύτερο γιατρικό.
Ἔχομε καὶ τί δὲν ἔχομε!

Ἔχομε τὸν Χριστό μας, τὸν ἴδιον!
Tὸ σῶμα καὶ τὸ αἷμα Tου εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ εἰς ζωὴν αἰώνιον!

Εἶναι σπουδαῖα αὐτὰ καὶ σημαντικά.
Γι’ αὐτὸ ἂς Tὸν εὐχαριστοῦμε,
ἂς Tὸν εὐχαριστοῦμε,
ἂς Tὸν εὐχαριστοῦμε,
ὅ,τι κι ἂν γίνεται.

Kαὶ στὸν σταυρὸ ν’ ἀνεβοῦμε
καὶ Γολγοθᾶ νὰ διαβαίνομε,
κι ὅ,τι νὰ συμβαίνει,
ἂς Tὸν εὐχαριστοῦμε!

Αὐτὸ ποὺ ἐκνευρίζει τὸν διάβολο εἶν’ ἡ εὐχαριστία.
Tὸ ξέρετε αὐτό.
Kι ἡ εὐγνωμοσύνη.

Ἂς εὐχαριστοῦμε.
«Εὐχαριστήσωμεν τῷ Kυρίῳ»!
Ἂς Tὸν εὐχαριστοῦμε ἐν παντί.
Σ’ ὅ,τι κι ἂν συμβαίνει.
Ὅ,τι κι ἂν γίνεται.
Παντοῦ καὶ πάντοτε καὶ στὰ πάντα…

† π. Ἀνανίας Κουστένης

Ἄν δέν βά­λεις με­τά­νοια στόν ἀδελ­φό…!

Ὅταν στήν προσευχή δέν νιώθουμε παρηγοριά καί χαρά, ὅπως τό μικρό παιδί πού πηγαίνει στήν ἀγκαλιά τῆς μάνας του, τότε ἢ κάποιον ἔχουμε πληγώσει μέ τήν συμπεριφορά μας καί τήν σκληρότητα ἢ ὑπάρχει ὑπερηφάνεια!

Ἄν στε­νο­χω­ρή­σεις κά­ποιον, δέν μπο­ρεῖς νά τό τα­κτο­ποι­ή­σεις αὐτό μόνο μέ τήν προ­σευ­χή. Πρέ­πει νά πᾶς νά τοῦ βά­λεις με­τά­νοια καί νά τοῦ ζη­τή­σεις συγ­γνώ­μη!

Ἄν δέν βά­λεις με­τά­νοια στόν ἀδελ­φό καί τρια­κό­σιες με­τά­νοιες νά κά­νεις στό κελ­λί σου, δέν πιά­νουν. Δέν τα­κτο­ποιοῦν­ται ἔτσι αὐτά τά πράγ­μα­τα.

«Πρῶτον διαλ­λά­γη­θι τῷ ἀδελ­φῷ σου» λέει τό Εὐαγ­γέ­λιο καί ὕστε­ρα πρό­σφε­ρε τό δῶρο σου!

Ἐκτός ἐάν δέν μπο­ρεῖς νά τόν βρεῖς ἐκεί­νη τήν ὥρα, ἀλλά ἔχεις με­τα­νοιώ­σει γιά τό σφάλ­μα σου καί εἶσαι ἀπο­φα­σι­σμέ­νος, νά τόν συ­ναν­τή­σεις, νά τοῦ ζη­τή­σεις συγ­γνώ­μη· τότε ἡ προ­σευ­χή σου γί­νε­ται δε­κτή ἀπό τόν Θεό!

Ἡ ὑπε­ρη­φά­νεια δέν ἀφή­νει τόν ἄν­θρω­πο νά πεῖ: «εὐλό­γη­σον»
(συγ­γνώ­μη)!

Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης

Νουθεσίες αγ. Ιακώβου Τσαλίκη
• Στους γονείς που ρωτούσαν τι κάνουν τα παιδιά τους όταν δεν ακούνε έλεγε: «προσευχή θα κάνετε με πίστη θα τα νουθετήσετε και όσο μπορείτε με την αγάπη και με τον καλό τον τρόπο. Όχι με αυστηρότητα».
• Αναφερόμενος ο Γέροντας στο θέμα της νηστείας έλεγε: «Η νηστεία είναι η πρώτη εντολή του Θεού και ο Χριστός μας ακόμη νήστεψε. Εμένα δεν με έβλαψε η νηστεία μέχρι σήμερα που είμαι 70 χρονών. Και τα δαιμόνια και οι αρρώστιες και όλα τα πάθη με τη νηστεία και με την προσευχή αποβάλλονται».
• Συχνά ο Γέροντας έλεγε «Δεν πρέπει παιδιά μου να έχει κανείς αμφιβολίες ούτε δυσπιστίες. Να έχετε πίστη Θεού ως κόκκον σινάπεως και ότι ζητήσετε ο Θεός θα σας το δώσει. Πάντα η προσευχή στηρίζει. Να μη φοβόμαστε. Ει ο Θεός μεθ’ ημών, ουδείς καθ’ ημών».
• «Χωρίς την ψυχήν μας καθαρήν, δεν έχουμε κανένα όφελος από τη Θεία Κοινωνία. Για αυτό να μη διστάζετε, να μην ντρέπεστε και να εξομολογείσθε. Ότι και αν έχετε κάνει, την πιο μεγάλη αμαρτία, ο πνευματικός έχει την εξουσία από το Χριστό και από τους Αποστόλους με το πετραχήλι του να τη συγχωρήσει».
• «Η στενοχώρια είναι η πιο μεγάλη αρρώστια, να τη διώχνετε».
• «Στην Εκκλησία βρίσκουμε την υγεία, την παρηγοριά, την ελπίδα και τη σωτηρία της ψυχής μας»
Από imkifissias.gr

Λέει ο Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης:
«Αυτή η συννεφιά θα περάση, δεν είναι κάτι σημαντικό.
Πες το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με».
Αν το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με» σε κάνη να μελαγχολής πιο πολύ, πες το «δόξα σοι ο Θεός πάντων ένεκεν».
Αρκεί να δέχεσαι αυτό που δεν μπορείς να ξεπεράσης.
Δέξου το αυτό και θα πας στον ουρανό και θα γίνης βασίλισσα εκεί.»
Δεν χρειάζεται να είσαι πάντα καλά. Απλά δεν γίνεται.
Δεν μπορεί πάντα σε είσαι σε κατάσταση βαθιάς προσευχής.
Υπάρχουν στιγμές που δεν αντέχεις ούτε τα πνευματικά.
Και αυτό… δεν είναι αποτυχία. Είναι ανθρωπινότητα.
Είσαι άνθρωπος. Μην το ξεχνάς.
Μην πολεμάς τη συννεφιά σου.
Δεν φεύγει έτσι. Όσο αντιδράς τόσο μένει.
Απλά στάσου.
Ανέπνεε.
Πες ένα «δόξα σοι ο Θεός»… ακόμα κι αν δεν το νιώθεις.
Η πίστη δεν είναι συναίσθημα.
Είναι εμπιστοσύνη μέσα στο σκοτάδι.
Είναι το μένω με το Θεό επάνω στο σταυρό.
Δεν θα αλλάξουν όλα εξωτερικά.
Αλλά θα αλλάξεις εσύ εσωτερικά,
ο τρόπος που κοιτάς, ακούς και αντιλαμβάνεσαι.
Και κάπου εκεί…σιγά σιγά…
η συννεφιά δεν σε πνίγει πιά.
Όχι γιατί απαραίτητα έφυγε αλλά γιατί δεν σε νοιάζει
που υπάρχει, μπορείς να ζήσεις και με αυτήν δίχως να σε τρομάζει. Γιατί υπάρχει ο Χριστός, όχι να σου λύνει προβλήματα
αλλά να σε κρατάει μέσα σε αυτά.
-π. Λίβυος-

https://www.youtube.com/watch?v=ZyL-SFlH2No

Όταν δεν ξέρεις για ποιο λόγο να πεθάνεις, γιατί να ζήσεις? π. Λίβυος