Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

"Η φωτεινή ακτίνα πού την περιέλουζε, μεγάλωσε περισσότερο.."
Ευρισκόμουν στο Άγιο Βήμα.
Είχα έλθει στην Εκκλησία από τις 4:00 το πρωί και διάβαζα την Θεία Μετάληψη μπροστά στην Αγία Τράπεζα γονατιστός. Μετά από λίγη ώρα μπήκε μέσα μία γυναίκα να προσευχηθεί, η οποία είχε έλθει από το βράδυ στο μοναστήρι...
Δεν την γνώριζα...
Προσκυνούσε όλες τις εικόνες και έκανε παντού μετάνοιες.
Δεν γνώριζε ότι κάποιος ήταν στην εκκλησία. Ήταν σκοτάδι διότι ήταν τότε χειμώνας...
Βλέποντας εγώ να προσεύχεται έτσι επίμονα την κοίταζα από την Ωραία Πύλη καί αυτή επήγε και γονάτισε στο μέσον της εκκλησίας με τα χέρια υψωμένα ψηλά και έλεγε από την καρδιά της αυτά τα λόγια: «Κύριε, μη με εγκαταλείπεις. Κύριε, μη με εγκαταλείπεις!».
Είδα ένα κίτρινο φως τριγύρω της και τρόμαξα.
Κατόπιν η γυναίκα έπεσε με το πρόσωπο στην γη και προσευχόταν σιωπηλά.
Η φωτεινή ακτίνα πού την περιέλουζε μεγάλωσε περισσότερο και μετά εξαφανίσθηκε. Κατόπιν, αφού έσβησε το θείο εκείνο φως, η γυναίκα σηκώθηκε στα πόδια της και βγήκε έξω από την εκκλησία...
Ήταν μία απλή γυναίκα από τα χωριά μας...
Ιδού λοιπόν, ποιος έχει το δώρο της προσευχής. Να πού και οι λαϊκοί ξεπερνούν τους μοναχούς.
Εγώ έκανα προσκομιδή και από την μεγάλη μου συγκινήσει άρχισα να κλαίω και έτρεμα με τα χαρτιά στο χέρι...
Μόνο ο Θεός γνωρίζει πόσοι εκλεκτοί υπάρχουν σ’ αυτό τον κόσμο!
Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή, Άγιο Κλεόπα Ηλίε

[toula]

". «Κύριε αξίωσέ με, να αγαπώ τους ανθρώπους, όπως Συ τους αγαπάς.
Να τους συγχωρώ, όπως Συ τους συγχωρείς."
Ο χρόνος μας είναι μετρημένος.
Περιμένουμε χρόνια δύσκολα, χρόνια επικίνδυνα και γι αυτήν την ζωή μας.
Λύσσαξε ο διάβολος κι άνοιξε το στόμα του σαν άδης να μας καταπιή όλους μέσα.
Μακάριος ο άνθρωπος, που θα ξεφύγη από τα δόντια του και θα πετάξη στον ουρανό και θα σωθή. Κάθε χρόνο και χειρότερη γίνεται η κατάστασις. Η αμαρτωλότης και η γυμνότης έχει φθάσει σε τέτοιο σημείο, που φωνάζει από μόνο του το πράγμα, ότι θα επέμβη η θεια δικαιοσύνη.
Γι αυτό πρέπει, τόσο εμείς να βιαζώμεθα, όσο και να νοιώθουμε συμπάθεια για τους αδελφούς μας, όχι μόνο τους οικείους μας, αλλά και τους εν Χριστώ οικείους αδελφούς, που έχουμε χρέος να τους πονούμε.
Διότι εάν εμείς κινδυνεύουμε, που είμαστε μέσα στο λιμάνι της Παναγίας πόσο μάλλον αυτοί οι άνθρωποι, που βρίσκονται συνεχώς εκτεθειμένοι μπροστά στην πρόκλησι της αμαρτίας!
Αν εμείς καιώμεθα μακρυά από την φωτιά, αυτοί οι άνθρωποι τι γίνονται, που οι φλόγες τους περικυκλώνουν;
Όταν εξομολογούσα στον καναδά, λυπόμουν τους ανθρώπους κι έκανα νοερώς με δάκρυα αυτήν την προσευχή κατά την ώρα της εξομολογήσεως. «Κύριε αξίωσέ με, να αγαπώ τους ανθρώπους, όπως Συ τους αγαπάς.
Να τους συγχωρώ, όπως Συ τους συγχωρείς. Δώσε μου απ το πνεύμα Σου, με το οποίο μακροθυμείς και αγαπάς και ανέχεσαι, κι εγώ να ανέχωμαι, να αγαπώ, να μακροθυμώ, ώστε η αγάπη να με βοηθήση να βοηθήσω, με τα λίγα πράγματα, που μπορώ να τους προσφέρω με την Χάρι σου»
Κι έτσι με την προσευχή αυτή ένοιωσα πολλή αγάπη και στοργή για τους ανθρώπους.
Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης

[toula]

● Ο Άγιος Παΐσιος, όταν ήθελε να πάει να προσευχηθεί στην Παναγία, έκοβε λίγα αγριολούλουδα έξω από την καλύβη του και τα πήγαινε στην Εικόνα Της. «Πώς να πάω με άδεια χέρια να Την παρακαλέσω;», έλεγε.
Ήθελε, ο Άγιος Παΐσιος , να πηγαίνουμε αφιερώματα στην Παναγία, ό,τι έχει ο καθένας.
Έλεγε μάλιστα για κάποιον που πήγε στην Μονή των Ιβήρων, για να προσκυνήσει την Παναγία την Πορταΐτισσα.
Η Εικόνα αυτή είναι γεμάτη με φλουριά. Σκανδαλίσθηκε κάπως ο προσκυνητής και είπε, όταν έφευγε: «Παναγία μου, εγώ ήθελα να σε δω απλή και όχι με φλουριά». Στο δρόμο όμως τον έπιασε ένας πόνος δυνατός και έμεινε εκεί, στην μέση του δρόμου, ζητώντας βοήθεια από την Παναγία. «Παναγία μου, έλεγε, κάνε με καλά και θα Σου φέρω δυό φλουριά». Τότε του παρουσιάσθηκε η Παναγία, τον έκανε καλά και του είπε: «Έτσι μου τα φέραν τα φλουριά, δεν τα ζήτησα εγώ»!
● "Βλέπεις τί κάνει ἡ κατάκριση;"
Ἂν κατακρίνη κανεὶς τὸν ἄλλον γιὰ ἕνα σφάλμα του καὶ δὲν καταλάβη τὴν πτώση του, ὥστε νὰ μετανοήση, συνήθως πέφτει στὸ ἴδιο σφάλμα, γιὰ νὰ τὸ καταλάβη.
Ὁ Θεὸς δηλαδὴ ἀπὸ ἀγάπη ἐπιτρέπει νὰ ἀντιγράφη ὁ ἄνθρωπος τὴν κατάσταση αὐτοῦ τὸν ὁποῖο κατέκρινε. Ἂν πῆς λ.χ. ὅτι κάποιος εἶναι πλεονέκτης καὶ δὲν καταλάβης ὅτι κατέκρινες, ὁ Θεὸς παίρνει τὴν Χάρη Του καὶ ἐπιτρέπει νὰ πέσης κι ἐσὺ στὴν πλεονεξία· ἀρχίζεις τότε νὰ μαζεύης.
Μέχρι νὰ καταλάβης τὴν πτώση σου καὶ νὰ ζητήσης συγχώρεση ἀπὸ τὸν Θεό, θὰ λειτουργοῦν οἱ πνευματικοὶ νόμοι. Γιὰ νὰ σὲ βοηθήσω, θὰ σοῦ πῶ κάτι ἀπὸ τὸν ἑαυτό μου.
Ὅταν ἤμουν στὴν Ἱερὰ Μονὴ Στομίου, ἔμαθα γιὰ μιὰ συμμαθήτριά μου ἀπὸ τὸ Δημοτικὸ ὅτι εἶχε παραστρατήσει καὶ ἔκανε ζημιὰ κάτω στὴν Κόνιτσα. Προσευχόμουν λοιπὸν νὰ τὴν φωτίση ὁ Θεὸς νὰ ἀνεβῆ στὸ μοναστήρι, γιὰ νὰ τῆς μιλήσω. Εἶχα ξεχωρίσει καὶ μερικὰ κομμάτια περὶ μετανοίας ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ ἀπὸ Πατερικά. Μιὰ μέρα λοιπὸν ἦρθε μὲ δυὸ ἄλλες γυναῖκες. Μιλήσαμε καὶ ἔδειξε ὅτι κατάλαβε. Στὴν συνέχεια ἐρχόταν συχνὰ μὲ τὸ παιδί της καὶ ἔφερνε κεριά, λάδι, λιβάνι γιὰ τὸν ναό. Μιὰ φορὰ κάποιοι γνωστοὶ προσκυνητὲς ἀπὸ τὴν Κόνιτσα μοῦ λένε: «Πάτερ, αὐτὴ ἡ γυναίκα ὑποκρίνεται.
Ἐδῶ φέρνει κεριὰ καὶ λιβάνι καὶ κάτω συνεχίζει μὲ τοὺς ἀξιωματικούς».
Ὅταν ξαναῆρθε, τὴν βρῆκα στὴν ἐκκλησία νὰ ἀσπάζεται τὶς εἰκόνες, καὶ τῆς ἔβαλα τὶς φωνές: «Φύγε ἀπὸ ̓δῶ, τῆς εἶπα, ἔχεις βρωμίσει ὅλη τὴν περιοχή!...». Ἡ καημένη ἔφυγε κλαίγοντας. Δὲν πέρασε πολλὴ ὥρα καὶ αἰσθάνθηκα μεγάλο σαρκικὸ πόλεμο.
«Τί εἶναι αὐτό; λέω. Ποτέ μου δὲν εἶχα τέτοιον πειρασμό. Τί συμβαίνει;».
Δὲν μποροῦσα νὰ βρῶ τὴν αἰτία. Κάνω προσευχή, τὰ ἴδια· ὁπότε παίρνω τὸν ἀνήφορο γιὰ τὴν Γκαμήλα . «Καλύτερα νὰ μὲ φᾶνε οἱ ἀρκοῦδες», εἶπα. Προχώρησα ἀρκετὰ μέσα στὸ βουνό· ὁ πειρασμὸς δὲν ὑποχωροῦσε. Βγάζω τότε ἕνα τσεκουράκι ποὺ εἶχα κρεμασμένο στὴν μέση μου καὶ δίνω τρεῖς τσεκουριὲς στὸ πόδι μου, μήπως καὶ μὲ τὸν πόνο φύγη ὁ πειρασμός.
Τὸ παπούτσι γέμισε αἷμα, ἀλλὰ τίποτε. Σὲ μιὰ στιγμὴ ἦρθε στὸν νοῦ μου ἐκείνη ἡ γυναίκα καὶ τὰ λόγια ποὺ τῆς εἶχα πεῖ. «Θεέ μου, εἶπα τότε, ἐγὼ γιὰ λίγο ἔζησα αὐτὴν τὴν κόλαση καὶ δὲν μπορῶ νὰ τὴν ἀντέξω, κι αὐτὴ ἡ ταλαίπωρη ποὺ ζῆ συνέχεια αὐτὴν τὴν κόλαση!... Συγχώρεσέ με ποὺ τὴν κατέκρινα».
Ἀμέσως ἔνιωσα μιὰ δροσιὰ θεϊκὴ καὶ ἐξαφανίσθηκε ὁ πόλεμος! Βλέπεις τί κάνει ἡ κατάκριση;
● "Μήπως δεν παρακολουθείς τον εαυτό σου;"
Γέροντα, όταν δεν αισθάνομαι την ανάγκη για εξομολόγηση, τι φταίει;
- Μήπως δεν παρακολουθείς τον εαυτό σου;
Η εξομολόγηση είναι μυστήριο. Να πηγαίνης και απλά να λες τις αμαρτίες σου.
Γιατί, τι νομίζεις; Πείσμα δεν έχεις; Εγωισμό δεν έχεις; Δεν πληγώνεις την αδελφή; Δεν κατακρίνεις; Μήπως εγώ τι πηγαίνω και λέω; « Θύμωσα, κατέκρινα… » και μου διαβάζει ο πνευματικός την συγχωρητική ευχή.
Αλλά και οι μικρές αμαρτίες έχουν και αυτές βάρος. Όταν πήγαινα στον Παπα-Τύχωνα να εξομολογηθώ, δεν είχα τίποτε σοβαρό να πω και μου έλεγε: « Αμμούδα,παιδάκι μου, αμμούδα » !
Οι μικρές αμαρτίες μαζεύονται και κάνουν έναν σωρό αμμούδα, που όμως είναι βαρύτερη από μία μεγάλη πέτρα.
Ο άλλος που έχει κάνει ένα αμάρτημα μεγάλο, το σκέφτεται συνέχεια, μετανοεί και ταπεινώνεται.
Εσύ έχεις πολλά μικρά.
● Λένε μερικοί σκανδαλίζονται, γιατί βλέπουν πολλά στραβά στην Εκκλησία:
Άν ρωτήσεις μια μύγα:
"Έχει λουλούδια εδώ στην περιοχή;"
Θα πει: "εκεί στον λάκκο έχει κονσερβοκούτια, κοπριές, ακαθαρσίες,
θα αραδιάσει όλες τις βρωμιές που πήγε".
Άν όμως ρωτήσεις μια μέλισσα:
"Είδες καμιά ακαθαρσία ;"
Θα πει: Όχι, εδώ ο τόπος είναι γεμάτος από ευωδιαστά λουλούδια ,θα αναφέρει ένα σωρό λουλούδια του κήπου, του αγρού κ.λ.π."
Βλέπεις, η μύγα ξέρει μόνον που υπάρχουν σκουπίδια, ενώ η μέλισσα ξέρει πώς εκεί πέρα είναι ένας κρίνος, πιο εκεί ένα ζουμπούλι..
Άλλοι άνθρωποι μοιάζουν με την μέλισσα και άλλοι με την μύγα.
Αυτοί που μοιάζουν με την μύγα ψάχνουν να βρουν κακό ,δεν βλέπουν πουθενά καλό!
Αυτοί που μοιάζουν με την μέλισσα βρίσκουν παντού ο,τι καλό υπάρχει!
Ό βλαμμένος άνθρωπος βλαμμένα σκέφτεται, όλα τα βλέπει ανάποδα.
Ενώ, όποιος έχει καλούς λογισμούς,
ο,τι και να δει,
θα βάλει καλό λογισμό!
Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου

[toula]

Μαθαίνω ὅτι σᾶς βρῆκε κάποιος πειρασμὸς καὶ τρομάξατε σὰν τὰ μωρά.
Αλλοίμονο ἂν τόσο γρήγορα τρομάζετε καὶ ἀπελπίζεστε. Ἐὰν δὲν ὑπομείνετε πειρασμό, δὲν θὰ τελειοποιηθεῖτε. Θὰ κάνετε ὑπομονή, ἀκόμη καὶ ἂν σᾶς κτυποῦν.
Ὁ Κύριος εἶναι μαζί σας. Κάθε μέρα ψάλλετε «μεθ᾿ ἡμῶν ὁ Θεὸς» καὶ ὅμως φαίνεται ὅτι δὲν τὸ καλοκατανοεῖτε.
Θὰ ἤθελα μία φορὰ νὰ τὸ διαβάσετε καλὰ καὶ σᾶς διαβεβαιώνω ὅτι θὰ εἰρηνεύσει ἡ καρδιά σας.
Άγιος Νεκτάριος Αιγίνης

[toula]

"Για να γίνει το σπίτι σας αισθητός παράδεισος.."
Ὅταν ἔχετε χρόνο εἰς τὸ σπίτι σας καὶ τὴν ἀπαιτουμένη ἡσυχία ἀρχίσετε νὰ λέγετε μὲ κατάνυξι τὰ λόγια τῆς εὐχῆς. Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με. Καθὼς περνάει ὁ χρόνος ἡ προφορικὴ αὐτὴ εὐχή, ἑλκύει τὸν νοῦν πρὸς τὰ ἔσω καὶ συγχρόνως δημιουργεῖται εἰς τὴν ψυχὴν ἕνα ἄλλο κλίμα.
Αἰσθάνεται ἡ ψυχὴ χαρά, εἰρήνη, γλυκύτητα εἰς τὸ στόμα. Δὲν θέλει καθόλου νὰ διακόπτῃ τὴν εὐχήν. Καὶ ὅταν ἐκ τῶν πραγμάτων ἀναγκάζεται νὰ διακόψῃ τὴν εὐχήν, τὸ αἰσθάνεται αὐτὸ ἡ ψυχὴ μέσα της ὡσὰν μιὰ ἔλλειψι.
Ὅταν ἡ οἰκοκυρὰ ἐργάζεται μέσα εἰς τὸ σπίτι της καὶ μαγειρεύει ἢ πλένει ἢ ὁτιδήποτε ἄλλο κάνει, ἂς λέγη ταυτοχρόνως καὶ τὴν εὐχὴν ἐκφώνως. Θὰ φύγουν ὅλοι οἱ λογισμοὶ καὶ τὸ σπίτι της θὰ γίνῃ ἕνας αἰσθητὸς παράδεισος. Ὅλα τότε θὰ εἶναι ὄμορφα καὶ γαλήνια εἰς τὸ σπίτι της καὶ τὰ λόγια τῆς εὐχῆς, ὡσὰν ἕνα ἱερὸ ἄσμα, θὰ διαποτίζουν τὴν ψυχήν της καὶ ὅταν θὰ ἔλθουν τὰ παιδιά της ἀπὸ τὸ σχολεῖον καὶ ὁ ἄνδρας της ἀπὸ τὴν ἐργασίαν, θὰ τοὺς ὑποδεχθῆ μὲ τὴν θερμότητα τῆς εὐχόμενης καρδίας της καὶ θὰ τοὺς ἀφαιρέση τὸν κόπον καὶ τὸ ἄγχος.
Οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστού

[toula]

• "Ο σαρκικός άνθρωπος δεν αντιλαμβάνεται.."
“Οταν ὁ σαρκικὸς ἄνθρωπος διαπράττει τὴν ἁμαρτία, δὲν αἰσθάνεται τὶς συνέπειές της, ὅπως τὶς αἰσθάνεται ὁ πνευματικὸς ἄνθρωπος.
Ὁ σαρκικός, μὴ ἔχοντας ἀκόμη πείρα τῆς αἰώνιας ζωῆς τοῦ Πνεύματος, δὲν ἀντιλαμβάνεται τὴν ἀλλαγὴ τῆς καταστάσεώς του μετὰ τὴ διάπραξη τῆς ἁμαρτίας, γιατὶ μένει πάντοτε σὲ πνευματικὸ θάνατο. Αντίθετα, ὁ πνευματικὸς ἄνθρωπος σὲ κάθε κλίση τοῦ θελήματός του πρὸς τὴν ἁμαρτία βλέπει μέσα του τὴν ἀλλαγὴ τῆς πνευματικῆς του καταστάσεως ἐξαιτίας τῆς μείωσης τῆς χάριτος.
• "Μην κρίνετε.."
Να είστε πολύ προσεκτικοί! Μην επιτρέπετε σε κανένα αρνητικό λογισμό να εισδύσει στην καρδιά σας.
Μην υποτιμάτε τους αρνητικούς λογισμούς που μπορεί να έχετε για τον πλησίον,
όταν είστε στο κελλί σας.
Φυλαχθείτε από κάθε λόγο που πληγώνει. Αυτό είναι πολύ σημαντικό.
Να θυμάστε επίσης τους λόγους του Χριστού: «Καθώς θέλετε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι, και υμείς ποιείτε αυτοίς ομοίως» (Λουκ. 6,31).
Αν κρίνετε τους άλλους για ασήμαντα και εξωτερικά πράγματα, θα χάσετε το παν.
• "Το νόημα της ζωής.."
''Αλήθεια, όλο το νόημα της ζωής βρίσκεται στο να ζει ο νους και η καρδιά μας με τον Θεό· να γίνει ο Θεός η ζωή μας.''
• "Τα υπόλοιπα δεν εχουν σημασία.."
"Δεν με φοβίζει ούτε ο πόνος των ανθρώπων, ούτε τα παθήματά τους, ούτε οποιεσδήποτε συμφορές και καταστροφές κι αν συμβούν.
Ένα με τρομάζει, με απασχολεί.
Σε ποιά κατάσταση βρίσκεται η καρδιά του ανθρώπου, ποιά είναι η σχέση του με τον Θεό. Αν υπάρχει στην ψυχή του, ειρήνη και ελπίδα. Τα υπόλοιπα δεν έχουν σημασία"
• "Το δογματικόν και ασκητικόν θεμέλιον της ευχής Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με"
Ο κύριος κατά τας τελευταίας ώρας της μεθ' ημών ζωής αυτού ειπεν: " έως άρτι ουκ ητήσατε ουδέν εν τω ονόματι μου, αιτείται και λήψεσθε, ίνα η χαρά υμών ή πεπληρωμένη... Αμήν αμήν λέγω υμίν ότι όσα αν αιτήσητε τον Πατέρα εν τω ονόματι μου, δώσει υμίν".
Οι λόγοι ούτοι του Χριστού αποτελούν το δογματικόν και ασκητικόν θεμέλιον της διά του ονόματος αυτού προσευχής..
• "Μετά διακρίσεως η πνευματική εργασία!"
Είναι προτιμότερη λίγη πνευματική εργασία, αλλά να έχουμε ειρήνη στην καρδιά μας,
παρά να επιδιώκουμε πολλά και να χάνουμε την καρδιακή ειρήνη.
• "Όλα έξω από τον Χριστό.."
Δεν διαβάζω εφημερίδες
για να δω τι γίνεται..
γιατί δεν γίνεται τίποτε σωστό!
Όλα έξω από τον Χριστό,
είναι μία κουταμάρα.
• "Γέροντα, γιατί είσθε έτσι χαρούμενος;"
Κάποτε ρώτησε μία κοπέλα τον
Άγιο Σωφρόνιο:
-"Γέροντα, γιατί είσθε έτσι χαρούμενος;"
-"Παιδί μου γιατί όλη την νύκτα έκλαιγα..!"
Άγιος Σοφρώνιος του Έσσεξ

[toula]

Όταν ακούς ότι κάποιος πονάει, προσευχήσου γι’ αυτόν.
Όχι ότι ο Θεός θα τελειώσει τον πόνο του, αλλά να του δώσει υπομονή.
Γιατί μέσα στον πόνο είναι ο Θεός.
~ Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης~

[toula]

Γέροντα, τί μπορεί να βοηθήση σήμερα περισσότερο τον κόσμο;
– Σήμερα, αν διδασκόταν η μετάνοια στον κόσμο, μόνον αυτή θα μπορούσε να βοηθήση. Να διαβάζουμε, όσο μπορούμε, βίους Αγίων που τονίζουν την μετάνοια, για να βοηθηθούμε.
Το να ζητούμε μετάνοια από τον Θεό σημαίνει ότι ζητούμε φωτισμό.
Άγιος Παΐσιος

[toula]

"ὁ ἀναμάρτητος ὑμῶν, πρῶτος βαλέτω λίθον"
«Εμείς οι ταλαίπωροι άνθρωποι, με πρώτο εμένα, κρίνουμε εύκολα.
Για έναν άνθρωπο, ή τον βλέπουμε αμαρτωλό, ή ακούσαμε ότι αμάρτησε, ή μας τον κατηγόρησαν άλλοι, αμέσως ασυζητητί χωρίς έλεγχο, χωρίς βασανισμό, κατά πόσο είναι αυτό αλήθεια ή όχι, αμέσως ρίχνουμε τον λίθον του αναθέματος και τον χτυπάμε εφαρμόζοντας τον Μωσαϊκό νόμο.»
Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας (1928-2019✞)

[toula]

Η ζωή μας εί­ναι κου­ρα­στι­κή και φορ­τω­μέ­νη με χί­λια δύο θέ­μα­τα που μας απα­σχο­λούν.
Εμείς, ας Τον θυ­μη­θού­με έστω 10 φο­ρές την ημέ­ρα και να πού­με με αγά­πη: Χρι­στέ μου!
Όχι για να Τον πα­ρα­κα­λέ­σου­με για την φτώ­χεια μας, για τη μάνα μας, για την αρ­ρώ­στιά μας, για την επι­τυ­χία μας.
Όχι!
Να Τον πα­ρα­κα­λέ­σου­με να μπει στην καρ­διά μας.
Δεν μπο­ρού­με 10 φο­ρές την ημέ­ρα;
Αν το νοιώ­σου­με και Τον κα­λού­με έστω 2 φο­ρές την ημέ­ρα, ύστε­ρα από έναν μήνα θα γλυ­κα­θού­με και θα τον ζη­τά­με 10 φο­ρές, ύστε­ρα 20 φο­ρές, ύστε­ρα θα αρ­χί­σου­με να Τον νοιώ­θου­με μέσα στην καρ­διά μας...
Γέρων Αιμιλιανος Σιμωνοπετρίτης