Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

"Τι ξεχωρίζει σήμερα ένα Χριστιανό από τον υπόλοιπο λαό;"
Μπορεί να πηγαίνεις τακτικά εκκλησία, να διαβάζεις Θεολογικά βιβλία, να έχεις εικόνες αγίων στο σπίτι σου, κομποσχοίνια στα χέρια σου, να δίνεις ελεημοσύνη, να ακούς ομιλίες θεολογικές, να ταπεινολογείς και να μιλάς πνευματικά.
Όμως να είσαι θυμωμένος με τους άλλους. Στις δυσκολίες να μεμψιμοιρεις.
Να μην ικανοποίησαι με τα λεφτά που έχεις, με τις ανέσεις που έχεις, να νοιώθεις καταπιεσμένος, ανήσυχος, ανικανοποίητος με όλα και όλους, να βρίσκεσαι συνέχεια σε αντιπαράθεση και ανταγωνισμό με ότι και όποιον βρίσκεται δίπλα σου.
Αυτό σημαίνει δεν ζεις Χριστό.
Όσο και αν μιλάς για Χριστό.
Αυτό μυρίζει Θάνατο.
Τι ξεχωρίζει σήμερα ένα Χριστιανό από τον υπόλοιπο λαό;
Αν στις δυσκολίες, στους πειρασμούς, μπροστά σε δύσκολους ανθρώπους, δεν έχεις υπομονή, πραότητα, χαρά, απλότητα και κυρίως ταπείνωση, σημαίνει ότι ακόμη δεν έχεις καταλάβει τι σημαίνει εν Χριστώ ζωή.
Μοναχος Μωυσής

[toula]

-Γέροντα, εάν την ώρα που προσευχόμαστε έχει φασαρία στο σπίτι, τι κάνουμε;
-Τι να κάνουμε; Δεν μπορούμε να εξαναγκάσουμε τους άλλους να κάνουν αυτό που εμείς θέλουμε, όσο Άγιο έργο κι αν είναι. Δεν μπορούμε να τους εξαναγκάσουμε. Θυμάμαι είχαμε ένα απλό γεροντάκι στο Άγιο Όρος, ο οποίος μόλις έβγαινε έξω από το Όρος και έμπαινε μέσα στο λεωφορείο έλεγε: "Κλείστε το ραδιόφωνο!"
Οι υπόλοιποι επιβάτες διαμαρτύρονταν διότι ήθελαν ραδιόφωνο.
Εκείνος ο παππούς αμέσως έδινε διαταγή: "Κλείστε το ραδιόφωνο!". Εντάξει, το έκλεινε ο οδηγός, τι να κάνει.
Οι άλλοι μοναχοί σιωπούσαν.
Σε λίγη ώρα άμα μιλούσε κανένας από τους διπλανούς: "Σταματήστε! Εγώ τώρα κάνω Εσπερινό!". Παππούλη, εδώ δεν είναι η Νέα Σκήτη! Εδώ είναι το λεωφορείο που μας παίρνει στη Θεσσαλονίκη. Αν θες να κάνεις Εσπερινό κάμε τον μόνος σου, οι άλλοι δεν είναι υποχρεωμένοι. Τον άκουγαν όμως συνήθως.
Δεν μπορούμε να επιβάλουμε εμείς αυτό που θέλουμε μέσα στο σπίτι μας. Να σεβόμαστε την ελευθερία των άλλων ανθρώπων.
Τελικά, ξέρετε, δεν μας εμποδίζει κανένας. Ούτε οι θόρυβοι ούτε οι φασαρίες. Κανένας δεν μας εμποδίζει. Αυτά όλα είναι αδυναμίες δικές μας. Εμείς είμαστε αδύναμοι. Εάν θέλω να προσευχηθώ και να επικαλεστώ το όνομα του Χριστού τίποτα δεν μπορεί να με εμποδίσει. Σίγουρα η ησυχία είναι βοηθητικό εργαλείο. Αλλά δεν εμποδίζει τίποτα την καρδιά μας να στραφεί και να μιλήσει και να επικαλεστεί το όνομα του Κυρίου. Και μάλιστα όσο πιο πολλές δυσκολίες έχουμε την ώρα της προσευχής μας τόσο πιο πολύ η Χάρις βοηθάει τον προσευχόμενο άνθρωπο.
Όσο πιο πολλές δυσκολίες ανθρώπινες έχουμε τόσο πιο πολλές ευκολίες θεϊκές θα απολαμβάνουμε κατά την ώρα της προσευχής μας.
Γι' αυτό δεν πρέπει να αιτιώμαστε ότι "δεν προσεύχομαι διότι στο σπίτι έχει φασαρία". Όταν θέλω να προσευχηθώ δεν με ενοχλεί τίποτα. Μπορώ να πάω στο δωμάτιό μου, να κάτσω στον οποιονδήποτε χώρο κι εκεί να μπω μέσα στην καρδιά μου και να επικαλεστώ το όνομα του Χριστού. Και αμέσως θα αισθανθώ αυτή την παρουσία του Θεού μέσα μου.
Καλή είναι η ησυχία και ωφέλιμη αλλά η ησυχία αρχίζει από την καρδία μας. Εάν η καρδιά μας είναι ακατάστατη και θορυβώδης και μέσα στην έρημο να πάμε δεν θα βρούμε ησυχία. Εαν η καρδιά μας έχει ησυχία και έχει ειρήνη και επικαλείται το όνομα του Χριστού -το οποίο είναι πανάγιο και φέρνει όλα τα αγαθά του Αγίου Πνεύματος- και μέσα στο χειρότερο πόλεμο να βρεθούμε δεν θα μας ενοχλήσει καθόλου.
Τίποτα δεν μπορεί να μας ενοχλήσει αν έχουμε εσωτερική ειρήνη.
Άρα λοιπόν όταν στο σπίτι μας δεν υπάρχουν οι απαραίτητες προϋποθέσεις και δεν μπορούμε να κάνουνε τίποτα άλλο, δεν μπορούμε να φύγουμε από το σπίτι, δεν μπορούμε να εξαναγκάσουμε τους άλλους να κάνουν αυτό που θέλουμε αλλά εμείς θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε προσευχόμενοι και επειδή είναι Χάρις Θεού, ενέργεια Θεού η προσευχή, και τον εαυτό μας θα βοηθήσουμε αλλά και στους άλλους ανθρώπους θα επιδράσει σιγά-σιγά η προσευχή επάνω τους και θα αλλοιωθούν και θα γίνουν και αυτοί πνευματικοί άνθρωποι.
π. Αθανάσιος Μητρ. Λεμεσού

[toula]

"Θαυμαστό γεγονός από τον βίο του οσίου πατρός ημών Αθανασίου Χαμακιώτου!"
(17 Αυγούστου)
Ένα ανδρόγυνο είχαν στα νιάτα τους πνευματικό τον Γέροντα. Έφυγαν όμως για το εξωτερικό και έχασαν την επικοινωνία μαζί του.
Πέρασαν 20 χρόνια όταν ένα απόγευμα βρέθηκαν σε μικρό παρεκκλήσι στο κέντρο της Αθήνας. Άναψαν κερί και είδαν ένα γέροντα ιερέα να κάνει μόνος του τον Εσπερινό. Κοίταξαν καλύτερα και διαπίστωσαν πώς ο ιερέας ήταν ο πάτερ Αθανάσιος. Χάρηκαν και είπαν:
- Ας μείνουμε στον εσπερινό να δούμε τον πατέρα Αθανάσιο, που έχουμε τόσα χρόνια να τον συναντήσουμε.
Ο εσπερινός τελείωσε. Περίμεναν να βγει ο γέροντας αλλά τίποτα. Απευθύνθηκαν στη νεωκόρο.
- που είναι ο παππούλης που έκανε τον Εσπερινό; η νεοκώρος τους κοίταξε παράξενα.
- Ποιος παπούλης και ποιος εσπερινός...
- Μα τώρα δεν έκανε Εσπερινό ο πάτερ Αθανάσιος;
- ο εφημέριος δεν ήρθε σήμερα, ούτε λέγεται πάτερ Αθανάσιος!
Οι άνθρωποι απόρησαν. Ο σύζυγος κατευθύνθηκε προς το ιερό. Δεν υπήρχε κανείς μέσα, ούτε είχε άλλη πόρτα εξόδου.
Έφυγαν προβληματισμένοι και μετά από λίγες μέρες επισκέφτηκαν τη Νερατζιώτισσα.
Εκεί τους πληροφόρησαν ότι ο γέροντας έχει κοιμηθεί αρκετά χρόνια πριν και ότι ο τάφος του βρίσκεται στη Μονή Φανερωμένης!
Κατάπληκτοι ανέβηκαν στη Ροδόπολη, προσκύνησαν με συγκίνηση τον τάφο του πνευματικού πατέρα τους, που δεν τους ξέχασε και διηγήθηκαν στις μοναχές το θαυμαστό γεγονός που έζησαν...

[toula]

Να έχε­τε χαρά!
Η χαρά και η λύπη ας εί­ναι φι­λο­ξε­νού­με­νες στη ζωή σας, αλλά όχι η απελ­πι­σία.
Στην απελ­πι­σία να κλεί­νε­τε την πόρ­τα!
Ο Χρι­στια­νός δεν πρέ­πει
ούτε δει­λός να εί­ναι,
ούτε να επι­τρέ­πει την απελ­πι­σία στη ζωή του.
Όσιος Ιερώνυμος Σιμωνοπετρίτης

[toula]

"Ο Θεός τα ξέρει όλα.."
Μια φορά ο γέροντας (Άγιος Πορφύριος) και τα τρία πνευματικά του παιδιά ήταν κουρασμένοι και αποφάσισαν να σταματήσουν ένα ταξί για να φτάσουν στο μοναστήρι.
Ένα ταξί εμφανίστηκε σε απόσταση.
Οι τρεις σύντροφοι του γέροντα αποφάσισαν να το σταματήσουν.
«Μην ανησυχείτε», είπε ο γέροντας, «το ταξί θα σταματήσει από μόνο του.
Ωστόσο, όταν μπείτε σε αυτό, δεν πρέπει να μιλήσετε στον οδηγό ταξί, μόνο εγώ θα του μιλήσω». Αυτό ακριβώς συνέβη.
Το αυτοκίνητο σταμάτησε, παρόλο που δεν είχαν κουνήσει τα χέρια τους. Όλοι μπήκαν μέσα και ο γέροντας είπε πού πήγαιναν.
Όταν ο οδηγός ταξί άρχισε να οδηγεί, σχεδόν αμέσως άρχισε να κατηγορεί τον κλήρο για όλα τα θανάσιμα αμαρτήματα.
Κάθε φορά που έριχνε μια άλλη κατηγορία, γύριζε στα πνευματικά παιδιά του γέροντα που κάθονταν πίσω του, ρωτώντας, «Ε, παιδιά; Τι λέτε για αυτό;» Κάθονταν σιωπηλοί από υπακοή...
Όταν ο οδηγός ταξί συνειδητοποίησε ότι δεν επρόκειτο να του απαντήσουν, γύρισε στον πατέρα Πορφύριο και ρώτησε, «Τι μπορείς να πεις, μπαμπά; Όλα όσα γράφονται είναι αλήθεια, έτσι δεν είναι;»
Ο γέροντας απάντησε, «Γιε μου, θα σου πω μια σύντομη ιστορία. Θα την πω μόνο μία φορά, δεν θα χρειαστεί να την ακούσεις δύο φορές. Υπήρχε ένας άνθρωπος που ζούσε σε ένα συγκεκριμένο μέρος (το ονόμασε), ο οποίος είχε έναν ηλικιωμένο γείτονα που κατείχε ένα μεγάλο οικόπεδο. Μια νύχτα σκότωσε τον γείτονα και τον έθαψε στο έδαφος.
Στη συνέχεια, χρησιμοποιώντας πλαστά έγγραφα, κατέλαβε τη γη του γείτονα και την πούλησε. Και ξέρεις τι αγόρασε με αυτά τα χρήματα; Αγόρασε ένα ταξί»...
Μόλις ο οδηγός ταξί άκουσε την ιστορία, ανατρίχιασε, μετά τράβηξε στην άκρη του δρόμου και φώναξε, «Σκάσε, πατέρα. Μόνο εσύ και εγώ το ξέρουμε».
«Ο Θεός το ξέρει κι αυτό», απάντησε ο πατήρ Πορφύριος. «Μου είπε να σε ενημερώσω γι' αυτό. Δες, μετάνιωσε και μεταμόρφωσε τη ζωή σου»..

[toula]

Κάποτε, όταν η Αγάπη του Χριστού μας εγγίζει, αισθανόμαστε την αιωνιότητα.
Αυτό δεν μπορεί να γίνει κατανοητό με τη λογική. Ο Θεός ενεργεί με το δικό Του τρόπο που ξεφεύγει τη λογική.
Δεν πρέπει να είμαστε υπερβολικά λογικοί στη Xριστιανική ζωή.
Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ

[toula]

«Σήμερα, οι άνθρωποι θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο, αλλά δεν σκέφτονται να αλλάξουν τον εαυτό τους. Όλοι ζητούν δικαιοσύνη, όλοι θέλουν οι άλλοι να διορθωθούν, αλλά λίγοι βλέπουν τα δικά τους λάθη.
Αν ο κάθε άνθρωπος δούλευε την ψυχή του με ταπείνωση και μετάνοια, ο κόσμος θα άλλαζε από μόνος του.
Ο κόσμος δεν διορθώνεται με λόγια ή διαμαρτυρίες, αλλά μέσω προσευχής, μέσω αγάπης, μέσω θυσιών και αγνής ζωής.
Όταν ο άνθρωπος βάζει τον Θεό στην καρδιά του, τότε φωτίζεται και ο κόσμος γύρω του.»
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

[toula]

"Σὲ κλειδωμένες ψυχὲς ὁ Θεὸς δὲν εἰσέρχεται.."
«Σὲ αὐτοὺς ποὺ δυσπιστοῦν, ἀμφιβάλλουν, ἀμφισβητοῦν, σκέφτονται μόνο μὲ τὴν λογικὴ καὶ δὲν εἶναι ἀνοιχτοὶ στὸν Θεό,
ὁ Θεὸς δὲν ἐμφανίζεται.
Σὲ κλειδωμένες ψυχὲς ὁ Θεὸς δὲν εἰσέρχεται, δὲν ἐκβιάζει, δὲν παραβιάζει».
Ὅσιος Πορφύριος ὁ Καυσοκαλυβίτης

[toula]

"Όταν επισκεφθή και εσάς ο Θεός,
θα το καταλάβετε..."
Όταν επισκεφθή και εσάς ο Θεός,
θα το καταλάβετε.
Θα αλλάξει αμέσως η ζωή σας.
Θα γεμίσετε.
Θα σας κυριεύσει στην αρχή ένας τρόμος, έκστασις.
Δεν θα ξεύρετε τί σας συμβαίνει την ώρα εκείνη και θα αναρωτιέσθε: _Τρελλάθηκα_;
Όταν σιγά σιγά συνέλθετε,
δεν θα μπορείτε να μιλήσετε...
Μόνον θα τρέχουν τα μάτια σας δάκρυα,
και θα είναι ελάχιστες μόνο σταγόνες μπροστά στον κρουνό της Χάριτος που θα σας έχει ανοίξει την στιγμή εκείνη, εν Άγίω Πνεύματι ο Θεός.
Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

[toula]

"Άνθρωπος που δεν χτυπήθηκε από θλίψεις"..
Άνθρωπος που δεν χτυπήθηκε στην πνευματική του ζωή, είναι ένας ανώριμος, ένας άτυπος άνθρωπος, δεν έχει καμία βεβαιότητα για το μέλλον του.
Μόνον ο χτυπημένος μπορεί να νοιώθη ασφάλεια, διότι έχει την εμπειρία και ξέρει πού να βαδίση.
Άνθρωπος που δεν χτυπήθηκε από θλίψεις, από πόνους ή από τον πονηρό, καθ’ οιονδήποτε τρόπο, και που δεν έμαθε να αντέχη στα χτυπήματα, σε αυτά που φαίνονται ως απρόοπτα συμβάντα, ως αποτυχίες, άνθρωπος που δεν έχει τύπον, δεν μπορεί να πετύχη στην ζωή του.
Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης