Καθαρότητα της καρδιάς
΄Ενας γέροντας συνοδευόμενος από τους μαθητές του φθάνει στις πύλες της Αλεξάνδρειας. Βλέπει να έρχεται προς το μέρος τους μια πολύ όμορφη γυναίκα. Οι μαθητές καλύπτουν το κεφάλι με τα ράσα για να μη σκανδαλιστούν. Πιθανόν έτσι γλιτώσουν από τον πειρασμό της σάρκας, αλλʼ όχι κι από τον πειρασμό της περιέργειας. Κάτω από τα ράσα παρατηρούν και σκανδαλίζονται διαπιστώνοντας ότι ο Γέροντάς τους κοιτάζει κατάματα τη γυναίκα που πλησιάζει.
Μόλις αυτή χάνεται στην πόλη, κατεβάζουν τα ράσα και τον ρωτούν: «Πώς μπόρεσες και υπέκυψες στον πειρασμό να δεις αυτή τη γυναίκα;» Και κείνος τους απάντησε με θλίψη: « Πόσο ακάθαρτες είναι οι καρδιές σας. Εσείς την είδατε μόνο σαν πειρασμό. Εγώ την είδα σαν ένα από τα θαυμαστά δημιουργήματα του Θεού».
Από το Γεροντικό
Μηνύματα Αγίων
Συντονιστής: Συντονιστές
Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ
Καθώς ο Ιωακείμ και η Άννα δεν προτίμησαν το αρσενικό από το θηλυκό, έτσι και η ευγενία σας να μην προτιμάτε τα αρσενικά παιδιά σας από τα θηλυκά, διατί όλα τα πλάσματα του Θεού είναι. Καθώς ο Ιωακείμ και η Άννα έβγαλαν την Θεοτόκο το όνομα με νόημα Μαρία, ομοίως και η ευγενία σας, όταν βαπτίζετε τα παιδιά σας, να τα εβγάνετε εις το όνομα των Αγίων (76), όπου έχουμε νόημα. Μαρία θέλει να ειπεί κυρία, ωσάν οπού έμελλε η Θεοτόκος να γίνει βασίλισσα του ουρανού και της γης και πάσης νοητής και αισθητής κτίσεως, να παρακαλεί δια τις αμαρτίες μας. Νικόλαος το όνομα λέγεται εκείνος όπου νίκησε τους λαούς, τους δαίμονας, τα πάθη. Γεώργιος λέγεται γεωργημένον φυτόν, στολισμένο με καρπούς, με αρετάς χριστιανικάς. Παρασκευή λέγεται εκείνη που ετοιμάσθη δια τον Χριστόν.
Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός
Καθώς ο Ιωακείμ και η Άννα δεν προτίμησαν το αρσενικό από το θηλυκό, έτσι και η ευγενία σας να μην προτιμάτε τα αρσενικά παιδιά σας από τα θηλυκά, διατί όλα τα πλάσματα του Θεού είναι. Καθώς ο Ιωακείμ και η Άννα έβγαλαν την Θεοτόκο το όνομα με νόημα Μαρία, ομοίως και η ευγενία σας, όταν βαπτίζετε τα παιδιά σας, να τα εβγάνετε εις το όνομα των Αγίων (76), όπου έχουμε νόημα. Μαρία θέλει να ειπεί κυρία, ωσάν οπού έμελλε η Θεοτόκος να γίνει βασίλισσα του ουρανού και της γης και πάσης νοητής και αισθητής κτίσεως, να παρακαλεί δια τις αμαρτίες μας. Νικόλαος το όνομα λέγεται εκείνος όπου νίκησε τους λαούς, τους δαίμονας, τα πάθη. Γεώργιος λέγεται γεωργημένον φυτόν, στολισμένο με καρπούς, με αρετάς χριστιανικάς. Παρασκευή λέγεται εκείνη που ετοιμάσθη δια τον Χριστόν.
Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
-
nemesis123
- Βασικός Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 137
- Εγγραφή: Τρί Ιαν 23, 2007 6:00 am
- Τοποθεσία: Σαλαμίνα
Για λιγο που εψαξα βρηκα αυτοnemesis123 έγραψε:Κωνσταντίνος βασικα σημαίνει αυτός που είναι σταθερός
ξερεις Νίκο τιποτε περισσότερο περί αυτού του ονόματος?
From the Roman name Constantinus which was derived from the Latin word constans meaning "constant, steadfast". Constantine the Great (272-337) was the first Roman emperor to adopt Christianity. He moved the capital of the empire from Rome to Byzantium, which he renamed Constantinople.
Και ψαχνωντας [παλι για λιγο γιατι τ'αγγλικα μου δεν ειναι και πολυ καλα]
τη λεξη steadfast βρηκα κι αυτο
[stEdfast] επίθ. ακλόνητος, απαρασάλευτος, σταθερός, αταλάντευτος
Αυτα και συγχωρεστε με αν ειναι λαθος !
Οποιος γνωριζει κατι περισσοτερο ας μας το πει !
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
-
nemesis123
- Βασικός Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 137
- Εγγραφή: Τρί Ιαν 23, 2007 6:00 am
- Τοποθεσία: Σαλαμίνα
Να πλησιάσουμε ο ένας τον άλλον
Φροντίστε όσο μπορεί ο καθένας να ενωθείτε μεταξύ σας. Γιατί όσο ενώνεται κανείς με τον πλησίον, τόσο ενώνεται και με το Θεό.
Και για να καταλάβετε τη σημασία αυτού του λόγου σας θα σας πω ένα παράδειγμα από τους Πατέρες. Φανταστείτε ένα κύκλο πάνω στη γη, σαν ένα σχήμα στρογγυλό που χάραξε κάποιος με διαβήτη από ένα κέντρο. Κέντρο λέγεται το μέσο του κύκλου. Προσέξτε τώρα. Υποθέστε ότι ο κύκλος αυτός είναι ο κόσμος και ότι το κέντρο του κύκλου είναι ο Θεός. Οι ακτίνες του κύκλου από την περιφέρεια προς το κέντρο είναι οι δρόμοι για το Θεό, δηλαδή οι τρόποι ζωής των ανθρώπων.
Προχωρούν λοιπόν οι άγιοι προς το εσωτερικό του κύκλου επιθυμώντας να πλησιάσουν το Θεό. Και όσο προχωρούν προς το κέντρο τόσο πλησιάζουν και το Θεό και μεταξύ τους. Το ίδιο σκεφθείτε και για το χωρισμό. Γιατί όταν μακραίνουν από το Θεό και στρέφονται προς τα έξω, είναι φανερό πως όσο βγαίνουν και απομακρύνονται από το Θεό τόσο απομακρύνονται και από τους άλλους. Και αντίστοιχα, όσο απομακρύνονται από τους άλλους τόσο απομακρύνονται και από το Θεό.
Να λοιπόν ποια είναι η φύση της αγάπης. Όταν είμαστε έξω και δεν αγαπάμε το Θεό, τότε είμαστε και απομακρυσμένοι ο καθένας από τον πλησίον. Αν όμως αγαπήσουμε το Θεό, όσο πλησιάζουμε το Θεό με την αγάπη για Kείνον, τόσο ενωνόμαστε με την αγάπη για τον πλησίον, και όσο ενωνόμαστε με τον πλησίον, τόσο ενωνόμαστε και με το Θεό.
Αββάς Δωρόθεος
Φροντίστε όσο μπορεί ο καθένας να ενωθείτε μεταξύ σας. Γιατί όσο ενώνεται κανείς με τον πλησίον, τόσο ενώνεται και με το Θεό.
Και για να καταλάβετε τη σημασία αυτού του λόγου σας θα σας πω ένα παράδειγμα από τους Πατέρες. Φανταστείτε ένα κύκλο πάνω στη γη, σαν ένα σχήμα στρογγυλό που χάραξε κάποιος με διαβήτη από ένα κέντρο. Κέντρο λέγεται το μέσο του κύκλου. Προσέξτε τώρα. Υποθέστε ότι ο κύκλος αυτός είναι ο κόσμος και ότι το κέντρο του κύκλου είναι ο Θεός. Οι ακτίνες του κύκλου από την περιφέρεια προς το κέντρο είναι οι δρόμοι για το Θεό, δηλαδή οι τρόποι ζωής των ανθρώπων.
Προχωρούν λοιπόν οι άγιοι προς το εσωτερικό του κύκλου επιθυμώντας να πλησιάσουν το Θεό. Και όσο προχωρούν προς το κέντρο τόσο πλησιάζουν και το Θεό και μεταξύ τους. Το ίδιο σκεφθείτε και για το χωρισμό. Γιατί όταν μακραίνουν από το Θεό και στρέφονται προς τα έξω, είναι φανερό πως όσο βγαίνουν και απομακρύνονται από το Θεό τόσο απομακρύνονται και από τους άλλους. Και αντίστοιχα, όσο απομακρύνονται από τους άλλους τόσο απομακρύνονται και από το Θεό.
Να λοιπόν ποια είναι η φύση της αγάπης. Όταν είμαστε έξω και δεν αγαπάμε το Θεό, τότε είμαστε και απομακρυσμένοι ο καθένας από τον πλησίον. Αν όμως αγαπήσουμε το Θεό, όσο πλησιάζουμε το Θεό με την αγάπη για Kείνον, τόσο ενωνόμαστε με την αγάπη για τον πλησίον, και όσο ενωνόμαστε με τον πλησίον, τόσο ενωνόμαστε και με το Θεό.
Αββάς Δωρόθεος
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Ο πιό εύκολος δρόμος για να πλησιάσουμε το Θεό
Nα πλησιάζουμε, όσο μπορούμε, όποιον άνθρωπο χρειάζεται σε οτιδήποτε τη βοήθειά μας, και να μην τον αφήνουμε παραμελημένο και αβοήθητο. Με την προθυμία που πρέπει, να δείχνουμε με πράξεις την εσωτερική μας διάθεση για το Θεό και για τον πλησίον. Οι πράξεις άλλωστε είναι που αποδεικνύουν την καλή μας διάθεση. Τίποτα δεν κάνει πιο εύκολο το δρόμο για να Tου μοιάσουμε, για να ενωθούμε με το Θεό ( για τη Θέωση να το πω έτσι), και τίποτα δεν είναι πιο χρήσιμο για να Tον πλησιάσουμε, όσο το έλεος που προσφέρουμε από καρδιάς, με ευχαρίστηση και χαρά, σε κείνους που το έχουν ανάγκη.
Ο Xριστός μας έδειξε ότι είναι Θεός αυτός που έχει την ανάγκη μας. Λέει στο Eυαγγέλιο: “αφού τα κάνατε αυτά για έναν από τους άσημους αδελφούς μου τα κάνατε για μένα”. Και ο Xριστός που το είπε αυτό είναι Θεός. Άρα πολύ περισσότερο θα δείξει ότι αυτός που κάνει το καλό ενώνεται με το Θεό κι αυτό γίνεται με τη Xάρη του Θεού και με δικό του προσωπικό αγώνα. Γιατί αυτός ο άνθρωπος μιμείται στην ευεργεσία τον ίδιο τον Eυεργέτη Θεό.
Άγιος Mάξιμος ο Oμολογητής
Nα πλησιάζουμε, όσο μπορούμε, όποιον άνθρωπο χρειάζεται σε οτιδήποτε τη βοήθειά μας, και να μην τον αφήνουμε παραμελημένο και αβοήθητο. Με την προθυμία που πρέπει, να δείχνουμε με πράξεις την εσωτερική μας διάθεση για το Θεό και για τον πλησίον. Οι πράξεις άλλωστε είναι που αποδεικνύουν την καλή μας διάθεση. Τίποτα δεν κάνει πιο εύκολο το δρόμο για να Tου μοιάσουμε, για να ενωθούμε με το Θεό ( για τη Θέωση να το πω έτσι), και τίποτα δεν είναι πιο χρήσιμο για να Tον πλησιάσουμε, όσο το έλεος που προσφέρουμε από καρδιάς, με ευχαρίστηση και χαρά, σε κείνους που το έχουν ανάγκη.
Ο Xριστός μας έδειξε ότι είναι Θεός αυτός που έχει την ανάγκη μας. Λέει στο Eυαγγέλιο: “αφού τα κάνατε αυτά για έναν από τους άσημους αδελφούς μου τα κάνατε για μένα”. Και ο Xριστός που το είπε αυτό είναι Θεός. Άρα πολύ περισσότερο θα δείξει ότι αυτός που κάνει το καλό ενώνεται με το Θεό κι αυτό γίνεται με τη Xάρη του Θεού και με δικό του προσωπικό αγώνα. Γιατί αυτός ο άνθρωπος μιμείται στην ευεργεσία τον ίδιο τον Eυεργέτη Θεό.
Άγιος Mάξιμος ο Oμολογητής
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
-
nemesis123
- Βασικός Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 137
- Εγγραφή: Τρί Ιαν 23, 2007 6:00 am
- Τοποθεσία: Σαλαμίνα
* Τούτη είναι η μεγάλη τελειότητα του ανθρώπου,
το να νοιώση την ατέλειά του.
* Το μεγαλύτερο σφάλμα, που μπορείς να πράξης,
είναι να μή παραδεχθής το σφάλμα σου.
* Το αντίθετο της χαράς δεν είναι η λύπη, αλλά η απιστία!
* Ο πολιτισμένος άνθρωπος έμαθε να πετά,
ξέχασε όμως να περπατά με τον Θεό.
* Ο άνθρωπος, που κινεί τον κόσμο, είναι
ο άνθρωπος, τον οποίο δεν μπορεί να κινήση ο κόσμος!
* Το μυαλό του αργού ανθρώπου
είναι το εργαστήρι το διαβόλου.
* Ποιός είναι φτωχός;
Αυτός, που έχει πολύ μεγάλες επιθυμίες.
Και ποιός είναι πλούσιος;
Αυτός, που η ψυχή του είναι ευχαριστημένη με τα λίγα, που έχει.
* Υπάρχουν περιπτώσεις, που ο Θεός δεν ζητάει τίποτα άλλο από τα τέκνα του, παρά μόνο σιωπή, υπομονή και δάκρυα στην προσευχή!
* Το να άρχης είναι η μεγαλύτερη τιμωρία!
* Η προσευχή είναι το ευγενέστερο γνώρισμα του ανθρώπου.
* Μια αμαρτία σπάνια παραμένει... μία.
* Ο φόβος του Θεού κάνει τον άνθρωπο ήρωα.
Ο φόβος των ανθρώπων κάνει τον άνθρωπο δειλό.
* Ο Σταυρός είναι η μόνη σκάλα, που φθάνει το κατώφλι τ΄ουρανού.
* Κάθε κτύπημα επάνω στο αμόνι της ζωής
σε μορφοποιεί σε καλλιτέχνημα.
* Κράτησε, Κύριε, γεμάτη την ψυχή μου
με την ακαταμάχητη παρουσία Σου!
* Είναι αδύνατο να σε πιάση η απελπισία,
όταν θυμηθής ότι βοηθός και ενισχυτής σου
είναι ο Παντοδύναμος Θεός.
* Μπορεί οι άνθρωποι να κάνουν χρήματα,
όμως τα χρήματα δεν κάνουν ανθρώπους.
* Σου είναι αδύνατο να μάθης εκείνο,
πού νομίζει ότι ήδη γνωρίζεις.
* Το μυστικό της προσευχής είναι η μυστική προσευχή.
* Είσαι τόσο μεγαλύτερος,
όσο περισσότερη προσοχή δίνεις στα μικρά πράγματα.
* Για να ελευθερωθούμε από κάθε άλλο φόβο,
πρέπει να έχουμε μονάχα ένα φόβο,
τον φόβο του Θεού.
* Ο χαρακτήρας ορίζεται Σταυρικώς (κατά το σχήμα του Σταυρού) ως εξής:
πρός Βορράν από την Εγκράτεια,
πρός Νότον από την Εργατικότητα,
πρός Ανατολάς από την Ακεραιότητα και
πρός Δυσμάς από την Ευγένεια!
* Γι΄ αυτόν, που ελπίζει στον Θεό, δεν υπάρχουν ποτέ αδιέξοδα.
* Προσευχή χωρίς ελπίδα είναι καράβι χωρίς πυξίδα.
* Αγάπα πιο πολύ αυτόν, που σε ελέγχει,
παρά αυτόν, που σε κολακεύει.
Ο πρώτος σε ωφελεί,
ο δεύτερος σε ζημιώνει.
* Θέλεις να εκδικηθής αυτόν, που σε έβλαψε;
Ευεργέτησέ τον!
* Δεν υπάρχει χώρος παραμονής στη Βασιλεία των ουρανών
γι΄αυτούς, που στην ψυχή τους δεν έχουν χώρο Αγάπης
για τους εχθρούς τους.
* Όπου Αγάπη, εκεί κι ο Θεός.
Όπου μίσος, εκεί κι ο διάβολος.
* Προσευχή χωρίς ταπείνωση, αυτομεμψία και μετάνοια,
μένει ανενέργητη.
* Χωρίς το ελατήριο της Αγάπης,
δεν εξακοντίζεται η Προσευχή στον Ουρανό.
* Αλίμονο, αν προσευχώμαστε μόνο με τα χείλη,
κι η καρδιά μας είναι γεμάτη ακαθαρσίες και κακίες!
* Αφού συνεχώς αμαρτάνουμε,
γι΄ αυτό και συνεχώς να προσευχόμαστε!
* Αν η Προσευχή δεν καταλαμβάνη το κύριο μέρος της ζωής μας,
τότε ο πνευματικός μας θάνατος είναι βέβαιος.
* Στις θλίψεις και τις δοκιμασίες,
στους πειρασμούς και τους κινδύνους,
τί πιο καλό υπάρχει από την Προσευχή;
* Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του "υποκάτω πάντων".
Γι΄ αυτό τον λόγο όλους τους αγαπά,
όλους τους συγχωρεί και πρό παντός
κανένα δεν κατηγορεί.
* Οι φιλήδονοι καταντούν και αιρετικοί.
* Νηστεία και Προσευχή,
όταν πάνε μαζί,
κάνουν θαύματα!
Από το βιβλίο "Ο ΓΕΡΩΝ ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΩΤΗΣ" (1906-1982),
Εκδ. Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου - Κύπρος
το να νοιώση την ατέλειά του.
* Το μεγαλύτερο σφάλμα, που μπορείς να πράξης,
είναι να μή παραδεχθής το σφάλμα σου.
* Το αντίθετο της χαράς δεν είναι η λύπη, αλλά η απιστία!
* Ο πολιτισμένος άνθρωπος έμαθε να πετά,
ξέχασε όμως να περπατά με τον Θεό.
* Ο άνθρωπος, που κινεί τον κόσμο, είναι
ο άνθρωπος, τον οποίο δεν μπορεί να κινήση ο κόσμος!
* Το μυαλό του αργού ανθρώπου
είναι το εργαστήρι το διαβόλου.
* Ποιός είναι φτωχός;
Αυτός, που έχει πολύ μεγάλες επιθυμίες.
Και ποιός είναι πλούσιος;
Αυτός, που η ψυχή του είναι ευχαριστημένη με τα λίγα, που έχει.
* Υπάρχουν περιπτώσεις, που ο Θεός δεν ζητάει τίποτα άλλο από τα τέκνα του, παρά μόνο σιωπή, υπομονή και δάκρυα στην προσευχή!
* Το να άρχης είναι η μεγαλύτερη τιμωρία!
* Η προσευχή είναι το ευγενέστερο γνώρισμα του ανθρώπου.
* Μια αμαρτία σπάνια παραμένει... μία.
* Ο φόβος του Θεού κάνει τον άνθρωπο ήρωα.
Ο φόβος των ανθρώπων κάνει τον άνθρωπο δειλό.
* Ο Σταυρός είναι η μόνη σκάλα, που φθάνει το κατώφλι τ΄ουρανού.
* Κάθε κτύπημα επάνω στο αμόνι της ζωής
σε μορφοποιεί σε καλλιτέχνημα.
* Κράτησε, Κύριε, γεμάτη την ψυχή μου
με την ακαταμάχητη παρουσία Σου!
* Είναι αδύνατο να σε πιάση η απελπισία,
όταν θυμηθής ότι βοηθός και ενισχυτής σου
είναι ο Παντοδύναμος Θεός.
* Μπορεί οι άνθρωποι να κάνουν χρήματα,
όμως τα χρήματα δεν κάνουν ανθρώπους.
* Σου είναι αδύνατο να μάθης εκείνο,
πού νομίζει ότι ήδη γνωρίζεις.
* Το μυστικό της προσευχής είναι η μυστική προσευχή.
* Είσαι τόσο μεγαλύτερος,
όσο περισσότερη προσοχή δίνεις στα μικρά πράγματα.
* Για να ελευθερωθούμε από κάθε άλλο φόβο,
πρέπει να έχουμε μονάχα ένα φόβο,
τον φόβο του Θεού.
* Ο χαρακτήρας ορίζεται Σταυρικώς (κατά το σχήμα του Σταυρού) ως εξής:
πρός Βορράν από την Εγκράτεια,
πρός Νότον από την Εργατικότητα,
πρός Ανατολάς από την Ακεραιότητα και
πρός Δυσμάς από την Ευγένεια!
* Γι΄ αυτόν, που ελπίζει στον Θεό, δεν υπάρχουν ποτέ αδιέξοδα.
* Προσευχή χωρίς ελπίδα είναι καράβι χωρίς πυξίδα.
* Αγάπα πιο πολύ αυτόν, που σε ελέγχει,
παρά αυτόν, που σε κολακεύει.
Ο πρώτος σε ωφελεί,
ο δεύτερος σε ζημιώνει.
* Θέλεις να εκδικηθής αυτόν, που σε έβλαψε;
Ευεργέτησέ τον!
* Δεν υπάρχει χώρος παραμονής στη Βασιλεία των ουρανών
γι΄αυτούς, που στην ψυχή τους δεν έχουν χώρο Αγάπης
για τους εχθρούς τους.
* Όπου Αγάπη, εκεί κι ο Θεός.
Όπου μίσος, εκεί κι ο διάβολος.
* Προσευχή χωρίς ταπείνωση, αυτομεμψία και μετάνοια,
μένει ανενέργητη.
* Χωρίς το ελατήριο της Αγάπης,
δεν εξακοντίζεται η Προσευχή στον Ουρανό.
* Αλίμονο, αν προσευχώμαστε μόνο με τα χείλη,
κι η καρδιά μας είναι γεμάτη ακαθαρσίες και κακίες!
* Αφού συνεχώς αμαρτάνουμε,
γι΄ αυτό και συνεχώς να προσευχόμαστε!
* Αν η Προσευχή δεν καταλαμβάνη το κύριο μέρος της ζωής μας,
τότε ο πνευματικός μας θάνατος είναι βέβαιος.
* Στις θλίψεις και τις δοκιμασίες,
στους πειρασμούς και τους κινδύνους,
τί πιο καλό υπάρχει από την Προσευχή;
* Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του "υποκάτω πάντων".
Γι΄ αυτό τον λόγο όλους τους αγαπά,
όλους τους συγχωρεί και πρό παντός
κανένα δεν κατηγορεί.
* Οι φιλήδονοι καταντούν και αιρετικοί.
* Νηστεία και Προσευχή,
όταν πάνε μαζί,
κάνουν θαύματα!
Από το βιβλίο "Ο ΓΕΡΩΝ ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΩΤΗΣ" (1906-1982),
Εκδ. Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου - Κύπρος
-
nemesis123
- Βασικός Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 137
- Εγγραφή: Τρί Ιαν 23, 2007 6:00 am
- Τοποθεσία: Σαλαμίνα
Υπήρχε κάποιος γέροντας στη Σκήτη δυνατός στα χέρια αλλά αδύναμος στους λογισμούς. Πήγε λοιπόν στον Aββά Iωάννη να τον ρωτήσει για την απώλεια τη μνήμης. Άκουσε τα λόγια του, γύρισε στο κελί του και ξέχασε τι του είχε πει ο Αββάς. Και πάλι πήγε να τον ρωτήσει. Και πάλι άκουσε τι του είπε και γύρισε. Μόλις όμως έφτασε στο κελί του πάλι το ξέχασε. Έτσι πήγαινε πολλές φορές και γυρίζοντας ξεχνούσε.
Όταν αργότερα συνάντησε το γέροντα, του είπε: ξέρεις Aββά, ότι πάλι ξέχασα αυτό που μου είπες; αλλά δεν ήρθα, για να μη σε ενοχλήσω. Του λέει ο Aββάς Ιωάννης: πήγαινε και άναψε ένα λυχνάρι. Κι εκείνος το άναψε. Και του ξαναλέει: φέρε κι άλλα λυχνάρια και άναψέ τα από αυτό. Κι εκείνος έκανε ό,τι του είπε. Και είπε ο Aββάς Iωάννης στο γέροντα: έπαθε τίποτα το λυχνάρι σου που άναψες τα άλλα λυχνάρια από αυτό; όχι, του απαντάει ο άλλος. Λέει τότε και ο Aββάς Iωάννης: ούτε κι ο Iωάννης δεν παθαίνει τίποτα. Αν ολόκληρη η Σκήτη έρχεται να με βρει δε θα με εμποδίσει από τη Xάρη του Xριστού. Να έρχεσαι λοιπόν όποτε θέλεις χωρίς να το σκέφτεσαι. Έτσι, με την υπομονή και των δυο τους, πήρε ο Θεός τη λήθη από το γέροντα. Στη Σκήτη αυτό το έργο είχαν, να δίνουν βοήθεια σε όσους αντιμετώπιζαν πειρασμούς. Και να ξεπερνάνε τον εαυτό τους για να κάνουν καλό ο ένας στον άλλο.
Aββάς Iωάννης ο Kολοβός
Όταν αργότερα συνάντησε το γέροντα, του είπε: ξέρεις Aββά, ότι πάλι ξέχασα αυτό που μου είπες; αλλά δεν ήρθα, για να μη σε ενοχλήσω. Του λέει ο Aββάς Ιωάννης: πήγαινε και άναψε ένα λυχνάρι. Κι εκείνος το άναψε. Και του ξαναλέει: φέρε κι άλλα λυχνάρια και άναψέ τα από αυτό. Κι εκείνος έκανε ό,τι του είπε. Και είπε ο Aββάς Iωάννης στο γέροντα: έπαθε τίποτα το λυχνάρι σου που άναψες τα άλλα λυχνάρια από αυτό; όχι, του απαντάει ο άλλος. Λέει τότε και ο Aββάς Iωάννης: ούτε κι ο Iωάννης δεν παθαίνει τίποτα. Αν ολόκληρη η Σκήτη έρχεται να με βρει δε θα με εμποδίσει από τη Xάρη του Xριστού. Να έρχεσαι λοιπόν όποτε θέλεις χωρίς να το σκέφτεσαι. Έτσι, με την υπομονή και των δυο τους, πήρε ο Θεός τη λήθη από το γέροντα. Στη Σκήτη αυτό το έργο είχαν, να δίνουν βοήθεια σε όσους αντιμετώπιζαν πειρασμούς. Και να ξεπερνάνε τον εαυτό τους για να κάνουν καλό ο ένας στον άλλο.
Aββάς Iωάννης ο Kολοβός
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό