Σελίδα 55 από 57

Δημοσιεύτηκε: Παρ Αύγ 22, 2008 9:44 pm
από Ionas
Όσιος Μακάριος ο Αιγύπτιος «Ομιλία κστ΄ 7»


Αυτό πού έχει γραφεί για τον Ιώβ, δεν έχει γραφεί τυχαία, το πώς δηλαδή τον ζήτησε ο σατανάς από το Θεό διότι δε μπορούσε νά κάνει τίποτε μόνος του χωρίς νά πάρει άδεια. Και τι λέγει στον Κύριο ο διάβολος: «παράδωσε τον στα χέρια μου, και δεν πρόκειται νά στρέψει το πρόσωπο του για νά σ' ευλογήσει». ΄Έτσι και τώρα ο ίδιος Ιώβ υπάρχει και ο ίδιος Θεός και ο ίδιος διάβολος. Για όσο χρόνο κάποιος έχει την προστασία του Θεού και είναι πρόθυμος και φλέγεται από την παρουσία τής χάρης του Θεού, τον ζητάει αυτόν ο σατανάς και λέγει στον Κύριο «επειδή τον βοηθάς και τον προστατεύεις, σε υπηρετεί άφησε τον και παράδωσε τον σε μένα, για νά δεις αν θα στρέψει τον πρόσωπο του νά σ' ευλογήσει». Λοιπόν για όσο χρόνο προστατεύεται η ψυχή από το Θεό, υποχωρεί η χάρη και παραδίνεται στους πειρασμούς. Έρχεται λοιπόν ο διάβολος, φέρνοντας μέσα της αναρίθμητα κακά, απελπισία, απόγνωση, πονηρές σκέψεις, και δημιουργώντας θλίψη στην ψυχή, για νά την κάνει ν' ατόνίση και ν' αποξενωθεί από την ελπίδα του Θεού.

Δημοσιεύτηκε: Παρ Αύγ 29, 2008 9:28 pm
από Ionas
Όσιος Σισώης Γεροντικό «Προσευχή»

Αν θέλης, παιδί μου, νʼ αρέσης στο Θεό, απομάκρυνε πρώτα τον εαυτό σου ψυχικά από τον κόσμο, είπε ο σοφός Πατήρ. Μη απασχολής το νού σου με τα γήϊνα. Ανέβα από τα κτίσματα στο Δημιουργό τους. Η προσευχή και το κατανυκτικό δάκρυ ας φτιάξουνε έναν ισχυρό δεσμό ανάμεσα σε σένα και τον Πλάστη σου. Τότε μόνο θα βρή η ψυχή σου ανάπαυση στον πρόσκαιρο κόσμο και στην αιωνιότητα.

Δημοσιεύτηκε: Δευ Σεπ 15, 2008 9:29 pm
από Ionas
Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος «Ελεημοσύνη»

Μη νομίσεις, αδελφέ, ότι δεν μπορεί ο Θεός να θρέψει τους φτωχούς και γι αυτό μας προτρέπει να ελεούμε αυτούς και να δίνουμε μεγάλη σημασία στην εντολή αυτή. Αλίμονο! Αλλά αυτό το οποίο με την πλεονεξία ο διάβολος το στρέφει εναντίον μας οδηγώντας μας στην απώλεια, αυτό με την ελεημοσύνη το έκανε υπέρ μας ο Χριστός ώστε να οδηγούμαστε στη σωτηρία. Το οποίο τι λέω; Μα ς κάνει ο διάβολος να ιδιοποιούμαστε αυτά που είναι για κοινή χρήση και να τα αποθηκεύουμε, οπότε δια της πλεονεξίας αυτής να μας προσάψει δυο εγκλήματα και να μας κάνει υπαίτιους για αιωνία τιμωρία και κατάκριση, το ένα της ανελεημοσύνης και το άλλο ότι έχουμε την ελπίδας στα χρήματα και όχι στο Θεό. Διότι αυτός που έχει αποθησαυρίσει χρήματα, στο Θεό να ελπίζει δεν μπορεί. Γι αυτό ο Χριστός είπε: « Όπου ο θησαυρός σας, εκεί και η καρδιά σας είναι». Αυτός λοιπόν που δίνει σε όλους από τα χρήματα που έχει αποθυσαυρίσει, όχι μόνο δεν δικαιούται μισθό αλλά μάλλον είναι υπόδικος της έως τότε αδίκου στέρησης από τους δικαιούχους. Όχι μόνο αλλά και υπεύθυνος για αυτούς που κατά καιρούς πέθαναν από πείνα και δίψα, αυτούς που αυτός αν και μπορούσε να τους θρέψει δεν τους έθρεψε…..Αυτών των εγκλημάτων το κρίμα μας συγχωρεί ο αγαθός εύσπλαχνος Δεσπότης, και δεν τα λογαριάζει σαν ξένα αυτά που έχουμε αλλά σαν δικά μας και όχι μόνο δεκαπλάσια μας δίνει αλλά εκατονταπλάσια μας υπόσχεται σε αυτούς που με ιλαρότητα διανέμουν αυτά στους αδελφούς. Ιλαρότης είναι το να μην τα βλέπει σαν δικά του αυτά, αλλά ότι από το Θεό έχουν δοθεί για να βοηθά τους συνδούλους του και με αφθονία μεγαλοψυχία και χαρά τα σκορπίζει και όχι με λύπη και από ανάγκη.

Δημοσιεύτηκε: Τρί Σεπ 16, 2008 9:51 am
από Ionas
Όσιος Εφραίμ ο Σύρος "Εις τον Μέγα Βασίλειο"


Μαθαίνοντας ο Όσιος Εφραίμ ο Σύρος, τα θαύματα του Αγίου Βασιλείου, παρακάλεσε τον Θεό να του αποκαλύψει ποιος είναι ο Άγιος. Είδε τότε στήλη πυρός που έφθανε μέχρι τον ουρανό και άκουσε μια φωνή να λέει «Εφραίμ, Εφραίμ, καθώς την πυρίνην ταύτην στήλην, τοιούτος είναι ο Μέγας Βασίλειος». Τότε γρήγορα έφυγε από την έρημο παίρνοντας μαζί του ένα διερμηνέα που να μιλάει την Ελληνική και Συριακή γλώσσα και πήγε να βρει τον Άγιο Βασίλειο. Έφθασε την ημέρα της εορτής των Θεοφανείων, όταν την ώρα εκείνη λειτουργούσε ο Μέγας Βασίλειος και βλέποντας ο Όσιος Εφραίμ τα λαμπρά και πολύτιμα άμφια τα οποία φορούσε ο Άγιος Βασίλειος, θέλησε να φύγει γιατί νόμιζε ότι μάταια πήγε. Τότε έστειλε, ο Άγιος Βασίλειος ένα διάκονο να βρει στη δυτική πύλη τον Όσιο Εφραίμ και να τον φέρει στο ιερό. Ο Όσιος δεν θέλησε να πάει λέγοντας στον διάκονο, ότι μάλλον πλανήθηκε ο Αρχιερέας, γιατί αυτοί είναι ξένοι. Έστειλε πάλι τον διάκονο ο Άγιος Βασίλειος λέγοντας του να του πει «Κύριε Εφραίμ, ελθέ εις το Άγιον Βήμα, διότι σε καλεί ο Αρχιεπίσκοπος». Κατάλαβε έτσι ο Όσιος ότι στήλη πυρός ήταν ο Μέγας Βασίλειος και πήγε στο Άγιο Βήμα και αφού τον ασπάσθηκε συνομίλησε μαζί του για πνευματικά θέματα και θεία νοήματα.

Μια χάρη σου ζητώ, Άγιε Δέσποτα του είπε μέσω του διερμηνέα του ο Όσιος εφραίμ, να προσευχηθείς στον Κύριο μας να μου χαρίσει το Πανάγιο Πνεύμα την δύναμη να μιλήσω Ελληνικά. Προσευχήθηκε ο Άγιος Βασίλειος μαζί με τον Όσιο Εφραίμ και να το θαύμα. Ο Όσιος πραγματικά μίλησε Ελληνικά. Κατόπιν ο Άγιος Βασίλειος εχειροτόνησε τον Όσιο Εφραίμ Ιερέα και τον διερμηνέα του Διάκονο.

Δημοσιεύτηκε: Τρί Σεπ 30, 2008 7:09 am
από nasos
Λογισμοί (π. Γερμανός Σταυροβουνιώτης )

«Όταν πρόκειται να περάσεις, είτε από πυκνό δάσος, είτε από καλαμιώνα, είναι ανάγκη να παραμερίζης με τα χέρια σου τα κλαδιά, τους θάμνους και τα ξύλα, όλα τα εμπόδια, για να κάνης μονοπάτι, και να μπορέσης να προχωρήσης.
Έτσι πρέπει να γίνεται και μέσα στην ψυχή μας, με τους αμαρτωλούς λογισμούς: Να τους παραμερίζουμε, και να προχωρούμε».

Δημοσιεύτηκε: Τρί Σεπ 30, 2008 8:49 am
από nasos
Λογισμοί (Στάρετς Αμβρόσιος της Όπτινα)

Πάτερ ρώτησε κάποιος άλλος. Όταν χωρίς να το θέλω περνούν από το νου μου αισχροί λογισμοί, αμαρτάνω;

Άκουσε παιδί μου. Κάποια ασκήτρια η Αικατερίνη Σενέισκαγια εταλαιπωρείτο πολύ καιρό από ακάθαρτες σκέψεις. Στο τέλος την επισκέφτηκε ο Χριστός και αμέσως τις απεμάκρυνε. «Που ήσουν τόσο καιρό, γλυκύτατε Ιησού μου»;

Τον ρώτησε. «Ήμουν μέσα στην καρδιά σου» της απάντησε. « Στην καρδιά μου; Μα, αφού είναι γεμάτη από ακάθαρτους λογισμούς».

«Ήμουν στην καρδιά σου, γιατι εσύ κανένα από τους λογισμους αυτούς δεν αποδέχθηκες.

Αντιθέτως προσπαθούσες να τους διώξεις. Δεν μπορούσες να απαλλαγείς από αυτούς και υπόφερες. Αγωνιζόσουν όμως εναντίον τους. Έτσι μου παραχωρούσες μέρος στην καρδία σου».

Ποιο είναι λοιπόν το συμπέρασμα; Όταν δεν συγκατατιθέμεθα στις άσχημες σκέψεις, δεν έχουμε ενοχή.

Δημοσιεύτηκε: Κυρ Οκτ 12, 2008 7:40 pm
από Ionas
Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου «Απάνθισμα Προφητανακτοδαβιτικών Ψαλμών»


Η κατάνυξη στην προσευχή και τα δάκρυα γίνονται όταν ο άνθρωπος προσεύχεται συνετά, και δεν λέγει άλλα με το στόμα κα άλλα μελετά με τον νου, αλλά ο νους προσέχει τα λεγόμενα, καταλαβαίνει και γεύεται την ποιότητά τους όπως και με τη γεύση αισθάνεται την ποιότητα του φαγητού …και όπως λέει ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος, να είσαι σταθερός όταν προσεύχεσαι και να αποκλείεις κάθε άλλη έννοια από το νου, αν ατονήσει για το νηπιώδες του ανθρώπου πάλι να επανέρχεσαι. Διότι είναι γνώρισμα του νου το άστατο, με τη βοήθεια του Θεού όμως πάντοτε μπορείς να είσαι σταθερός.

Δημοσιεύτηκε: Κυρ Οκτ 12, 2008 10:40 pm
από Katerina
ΑΓΙΟΣ ΙΛΑΡΙΩΝ 21-10- Ο σωματικός θάνατος κλείνει τη νύκτα της παρούσης ζωης και εισάγει στην ανατολή της μέλλουσας ζωής.

Re: ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΑΓΙΩΝ

Δημοσιεύτηκε: Παρ Νοέμ 28, 2008 11:30 am
από Ionas

Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης ΚΛΙΜΑΞ –Περί ταπεινοφροσύνης


Άλλο πράγμα είναι το να υπερηφανεύεται κανείς, και άλλο το να μην υπερηφανεύεται, και άλλο το να ταπεινώνεται. Ο πρώτος καθημερινώς κρίνει τους άλλους ο δεύτερος δεν κρίνει τους άλλους, πλην όμως δεν κατακρίνει και τον εαυτόν του, ο δε τρίτος, αν και απηλλαγμένος από την καταδίκη, καταδικάζει ο ίδιος συνεχώς τον εαυτόν του.

Re: ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΑΓΙΩΝ

Δημοσιεύτηκε: Τρί Δεκ 09, 2008 9:04 pm
από Ionas
Αγίου Ισαάκ του Σύρου « Περί των τρόπων των αρετών»

Δύο υπάρχουν τρόποι, ίνα δια της απονεκρώσεως του κόσμου ανέλθη τις εις τον σταυρόν, ο μεν εις είναι, η σταύρωσις του σώματος δια των αγώνων της πρακτικής αρετής, ο δε άλλος, το ν’ ανέλθη τις εις θεωρίαν δια του νοός αυτού, και ο μεν πρώτος γίνεται δια της ελευθερίας εκ των παθών, ο δε δεύτερος εκ της ενεργείας του αγίου Πνεύματος. Δεν υποτάσσεται ο νους εις τον Θεόν, εάν το σώμα δεν υποταγή πρώτον εις τον νουν, η βασιλεία του νοός είναι η σταύρωσις του σώματος, και δεν υποτάσσεται ο νους εις τον Θεόν, εάν δεν υποταγή το αυτεξούσιο εις το λογικό.