Re: ΣΗΚΩΝΕΤΕ ΣΤΑΥΡΟ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ;
Δημοσιεύτηκε: Σάβ Απρ 11, 2009 8:43 pm
Εαν παντως μας φαινεται δυσκολη η οδος της προσπαθειας, υπαρχει και η οδος της α-προσπαθειας, της μη κινησεως δηλαδη προς τα παθη μας, αποκοπτοντας μερα με την ημερα τις αιτιες και τους λογισμους που μας κινουν προς την αποδοχη τους και την συγκαταθεση και τελικα την ιδια την πραξη.
Η α-προσπαθεια ειναι ορος Πατερικος, και υποδηλωνει το να μην ασχολουμαστε υπερ το δεον με τα κοσμικα, να μην εντρυφουμε σε αυτα να μην αιχμαλωτιζομαστε απο αυτα, αλλα να τα χρησιμοποιουμε ευχαριστιακα και μονο κατα την χρεια της φυσεως.
Θες να φας; Φαε αλλα μην το κανεις θεμα σημαντικο, μην χορτασεις μεχρι σκασμου, μην μιλας συνεχεια γιαυτο, κανε την αναγκη, και μην ασχολεισαι παραπανω απο οτι σου επιβαλει η αναγκη της φυσεως, ωστε να επιβιωσεις.
Ενα παραδειγμα ειναι αυτο. Το ιδιο ισχυει με τα αλλα πραγματα του βιου μας.
Μπορουμε τροπον τινα, να ζουμε εκτος κοσμου, οντες μεσα στον κοσμο, ασκητικα, ερημικα εν μεσω εκατομμυριων ανθρωπων, ευχαριστιακα και με συνεχη δοξολογια και αναφορα στον Κυριο. Δεν ειναι μονο για τους Μοναχους αυτα, εντελλομεθα ΟΛΟΙ απο τον Κυριο, να μην τυρβαζουμε περι πολλων, αλλα μονο περι του ενος αυτου του οποιου εστι χρεια.. (Λογια του Κυριου προς την Μαρθα.)
Λοιπον και η α-προσπαθεια ειναι ενας δρομος αξιολογος και λιγοτερο οδυνηρος αλλα και αναπαυει την ψυχη περισσοτερο καθως η συνεχης εγρηγορση, βια, αγχος, σφιξιμο, αγωνια, για να γινουμε υποχρεωτικα Αγιοι, ειναι συνηθως που φερνει τα αντιθετα αποτελεσματα.
Σιγα σιγα αφηνοντας πραγματα και καταστασεις που δεν χρειαζομαστε πραγματικα, θα βλεπουμε οτι θα καθαριζει ο νους, και η ψυχη θα γινεται πιο αναλαφρη, ολα θα γινονται λιγο πιο καθαρα.
Και θα δωσει ο Θεος το κατι παραπανω, την ωθηση να ανεβαινουμε εις Ιεροσολυμα, και τον Σταυρο να δεχτουμε, με δοξολογια και οχι με γογγυσμο. Γιατι ο Σταυρος ειναι ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΟΣ, για οποιον θελει να ειναι και να ονομαζεται Χριστιανος, και ελπιζει στην Ανασταση του.
Η α-προσπαθεια ειναι ορος Πατερικος, και υποδηλωνει το να μην ασχολουμαστε υπερ το δεον με τα κοσμικα, να μην εντρυφουμε σε αυτα να μην αιχμαλωτιζομαστε απο αυτα, αλλα να τα χρησιμοποιουμε ευχαριστιακα και μονο κατα την χρεια της φυσεως.
Θες να φας; Φαε αλλα μην το κανεις θεμα σημαντικο, μην χορτασεις μεχρι σκασμου, μην μιλας συνεχεια γιαυτο, κανε την αναγκη, και μην ασχολεισαι παραπανω απο οτι σου επιβαλει η αναγκη της φυσεως, ωστε να επιβιωσεις.
Ενα παραδειγμα ειναι αυτο. Το ιδιο ισχυει με τα αλλα πραγματα του βιου μας.
Μπορουμε τροπον τινα, να ζουμε εκτος κοσμου, οντες μεσα στον κοσμο, ασκητικα, ερημικα εν μεσω εκατομμυριων ανθρωπων, ευχαριστιακα και με συνεχη δοξολογια και αναφορα στον Κυριο. Δεν ειναι μονο για τους Μοναχους αυτα, εντελλομεθα ΟΛΟΙ απο τον Κυριο, να μην τυρβαζουμε περι πολλων, αλλα μονο περι του ενος αυτου του οποιου εστι χρεια.. (Λογια του Κυριου προς την Μαρθα.)
Λοιπον και η α-προσπαθεια ειναι ενας δρομος αξιολογος και λιγοτερο οδυνηρος αλλα και αναπαυει την ψυχη περισσοτερο καθως η συνεχης εγρηγορση, βια, αγχος, σφιξιμο, αγωνια, για να γινουμε υποχρεωτικα Αγιοι, ειναι συνηθως που φερνει τα αντιθετα αποτελεσματα.
Σιγα σιγα αφηνοντας πραγματα και καταστασεις που δεν χρειαζομαστε πραγματικα, θα βλεπουμε οτι θα καθαριζει ο νους, και η ψυχη θα γινεται πιο αναλαφρη, ολα θα γινονται λιγο πιο καθαρα.
Και θα δωσει ο Θεος το κατι παραπανω, την ωθηση να ανεβαινουμε εις Ιεροσολυμα, και τον Σταυρο να δεχτουμε, με δοξολογια και οχι με γογγυσμο. Γιατι ο Σταυρος ειναι ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΟΣ, για οποιον θελει να ειναι και να ονομαζεται Χριστιανος, και ελπιζει στην Ανασταση του.
