"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Πάντως Misha η ορθοδοξία πήρε αρκετά αρχαιοελληνικά στοιχεία, για παράδειγμα η δομή της λειτουργίας είναι βασισμένη σε στοιχεία της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας- ο χορός με τους κορυφαίους που χωρίζεται στα 2 (ακόμα και οι ψαλμωδίες νομίζω έχουν καταγωγή από αρχαίους ελληνικούς ύμνους), ο βωμός στο αρχαίο θέατρο (αγία τράπεζα), η είσοδος των ηθοποιων στη σκηνη (μεγάλη και μικρή είσοδος). Επίσης πολλά στοιχεία πάρθηκαν και από τα ελευσίνια μυστήρια. Εξομολόγηση και βαπτίσεις υπήρχαν και στα ελευσίνια μυστήρια με τη διαφορά ότι οι ιέρειες που τα έκαναν δεν εμφανίζονταν ποτέ ως μεσάζοντες μεταξύ Θεού κι ανθρώπου, δεν εμφανίζονταν ως εκπρόσωποι του Θεού, απλά υπηρετούσαν τον ναό.
Ο κότσος και η "ρόμπα" των παπάδων είναι επίσης στοιχεία από τις αρχαιοεεληνίδες Ιέρειες.

Βασίλη αν μπορείς να διαβάσεις αρχαία δες εδω



εγχειριδιο επικτητου


το εγχειρίδιο του Επίκτητου.Εξαιρετικό κείμενο.

vasilis_m21 έγραψε:Πάντως Misha η ορθοδοξία πήρε αρκετά αρχαιοελληνικά στοιχεία, για παράδειγμα η δομή της λειτουργίας είναι βασισμένη σε στοιχεία της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας- ο χορός με τους κορυφαίους που χωρίζεται στα 2 (ακόμα και οι ψαλμωδίες νομίζω έχουν καταγωγή από αρχαίους ελληνικούς ύμνους), ο βωμός στο αρχαίο θέατρο (αγία τράπεζα), η είσοδος των ηθοποιων στη σκηνη (μεγάλη και μικρή είσοδος). Επίσης πολλά στοιχεία πάρθηκαν και από τα ελευσίνια μυστήρια. Εξομολόγηση και βαπτίσεις υπήρχαν και στα ελευσίνια μυστήρια με τη διαφορά ότι οι ιέρειες που τα έκαναν δεν εμφανίζονταν ποτέ ως μεσάζοντες μεταξύ Θεού κι ανθρώπου, δεν εμφανίζονταν ως εκπρόσωποι του Θεού, απλά υπηρετούσαν τον ναό.
Ο κότσος και η "ρόμπα" των παπάδων είναι επίσης στοιχεία από τις αρχαιοεεληνίδες Ιέρειες.

Πολλά στοιχεία πήρε η λειτουργική μας παράδοση από την αρχαία Ελλάδα αλλά αυτό που μετράει είναι το περιεχόμενο. Τώρα σχετικά με την μικρή και μεγάλη είσοδο, αυτό νομίζω, ότι δεν είναι δάνειο από τους αρχαίους. Απλά το σκευοφυλάκιο όπου φυλάσσονταν το Ευαγγέλιο και τα άλλα ιερά σκεύη βρισκόταν εκτός (παραπλεύρως συνήθως) του ναού. Οπότε όταν ερχόταν η ώρα να διαβαστεί το Ευαγγέλιο, ο διάκος πήγαινε στο σκευοφυλάκιο, το έπαιρνε και το έφερνε στο μέσον του ναού για να το διαβάσει. Όπως επίσης όταν ερχόταν η ώρα για την ευλογία του άρτου και του οίνου, ο ιερέας, ή οι ιερείς, πήγαιναν στο σκευφυλάκιο για να παραλάβουν τα κατάλληλα σκεύη (ποτήριο, δισκάριο που τοποθετείται ο άρτος κλπ) και με συνοδεία λαμπάδων τα έφερναν στο ιερό. Οπότε κατάλοιπο αυτού είναι η η μικρή και μεγάλη είσοδος, που σύμφωνα με λειτουργιολόγους δεν έχουν κανένα νόημα τώρα πια (είσοδος της εξόδου ή έξοδος της εισόδου όπως έλεγε λειτουργιολόγος και μαθητής του Φουντούλη). Εν συνεχεία πήραν συμβολικό χαρακτήρα οι δύο αυτές πράξεις επειδή εξέλειπε ο πρακτικός λόγος για τον οποίο γίνονταν οι είσοδοι εντός του ναού, μια που το σκερυοφυλάκιο μεταφέρθηκε μέσα στο ιερό...

Επίκτητος; Ενδιαφέρον.
Πάντως για τους αρχαίους ο Δίας με το Δωδεκάθεο ήταν σαν να λέμε ο Χριστός με τους Αγίους.
O Eπίκτητος ανήκε στους στωικούς, έτσι δεν είναι; Τον είχα ακούσει απο τη γερόντισσα Γαβριηλία. Βέβαια για να είμαι ειλικρινής ο γραφικός χαρακτήρας σε κατι χειρόγραφα της γ. Γαβριηλίας που έχει το βιβλίο είναι ακαταλαβίστικος, στο σχολείο μας έλεγαν ότι ακατάστατος γραφικός χαρακτήρας σημαίνει ακαταστασία στο μυαλό. Πάντως αυτή που έγραψε το βιβλίο έχει αποσχηματιστεί απ' ότι έμαθα.