Ο φόβος και η κόλαση του χρηματοπιστωτικού συστήματος

Προβληματισμοί και ανταλλαγή ιδεών από την Επικαιρότητα.

Συντονιστής: Συντονιστές

Απάντηση
Christos
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 1870
Εγγραφή: Σάβ Μαρ 12, 2005 6:00 am
Επικοινωνία:

Ο φόβος και η κόλαση του χρηματοπιστωτικού συστήματος

Δημοσίευση από Christos »

Ο φόβος και η κόλαση του χρηματοπιστωτικού συστήματος


Ο ΦΟΒΟΣ φέρνει κόλαση και στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, το οποίο ταλανίζει όχι μόνο αυτούς που έχουν και κατέχουν, αλλά και αυτούς που δεν έχουν και πεινούν. Είναι εκπληκτικό το πώς συντελέστηκε μια απίστευτη παγκόσμια ανομολόγητη συνωμοσία και πώς κατάρρευσε σαν χάρτινος πύργος μια παγκόσμια πυραμίδα που στήθηκε, είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα, από τα πιο δυνατά μυαλά του κόσμου. Μπορεί όλα να έγιναν τυχαία, μπορεί όλα να συνομολογήθηκαν από μερικούς άγνωστους που ελέγχουν την παγκόσμια οικονομία, μπορεί ακόμη η βουλιμία και τα πάθη των ανθρώπων να συναντήθηκαν στο πουθενά και να προκάλεσαν την οικονομική κρίση. Σε όλα αυτά βεβαίως μπορεί να προστεθεί και ο εγωισμός του ανθρώπου, ο οποίος νόμισε ότι ανακάλυψε την αλχημεία και την μετατροπή των άχυρων σε χρυσάφι. Με πιο απλά λόγια, έχουμε επανάληψη της εξόδου του ανθρώπου από τον παράδεισο, της ιστορίας με τον πύργο της Βαβέλ, της καταστροφής των Σοδόμων και των Γομόρρων, των πολέμων που δεν έχουν τελειωμό, των τσακωμών που δεν λένε να εκλείψουν και τελικά όλων των κακών που εδώ πληρώνονται, όπως λέει και ο λαός.

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ και η θεραπεία του φαινομένου, της αμαρτίας όπως θα έλεγαν και οι θεολόγοι, δεν βρίσκεται μόνο στη βελτίωση των συστημάτων ελέγχου και την τιμωρία των ενόχων. Τα νομοθετικά μέτρα, όσο σοφά και αν είναι, αποτελούν ημίμετρα και αυτό δεικνύει η ιστορική πορεία. Είχαμε το κραχ στην Αμερική το 1929, το χρηματιστηριακό σκάνδαλο του 1999 στην Κύπρο και ένα σωρό άλλα σκάνδαλα παγκοσμίως, τα οποία παρακίνησαν νομοθέτες να ψηφίσουν χιλιάδες νόμους και ανάγκασαν εκατομμύρια λειτουργούς να αφιερώσουν ατέλειωτες ώρες στην εφαρμογή των νόμων. Ο Χριστός όταν ήρθε στη γη δεν έφερε ούτε νέες βασιλείες, ούτε νέες εξουσίες, ούτε βεβαίως και μια νέα θρησκεία. Έφερε τον παράδεισο στη γη και φανέρωσε το δρόμο της αγάπης που οδηγεί στη βασιλεία των Ουρανών. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο και ως αποτέλεσμα της εν Χριστώ ζωής, όπως λένε και οι πατέρες της Εκκλησίας, έρχεται η φιλανθρωπία, υλοποιείται ο σεβασμός στα δικαιώματα του άλλου και τελικά εκδηλώνεται η αγάπη, η οποία δεν έχει ούτε σύνορα αλλά ούτε και περιορισμούς.

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ στο πρόβλημα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης είχαμε από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, με αφορμή την ημέρα περιβάλλοντος, την 1η Σεπτεμβρίου. Ανέφερε μεταξύ άλλων: «Τα χρηματοοικονομικά συστήματα, τα οποία ενεπιστεύοντο τόσον πολλοί άνθρωποι διά να τους παράσχουν τα αγαθά της ζωής, παρέσχον αντιθέτως φόβον, αβεβαιότητα και πενίαν. Η παγκοσμιοποιημένη οικονομία είχεν ως αποτέλεσμα να πληγούν όλοι ακόμη και οι πλέον πτωχοί, οι οποίοι ευρίσκονται πολύ μακράν των συναλλαγών των μεγάλων επιχειρήσεων. Η αντιμετώπισις της παρούσης κρίσεως έχει αποκαλύψει τας αξίας των ολίγων οι οποίοι διαμορφώνουν τας τύχας της κοινωνίας μας. Εκείνων οι οποίοι δύνανται να εξεύρουν χρηματικά ποσά πέραν πάσης φαντασίας, διά την στήριξιν του χρηματοοικονομικού συστήματος, το οποίον τους επρόδωσεν, αλλά δεν είναι πρόθυμοι να διαθέσουν ούτε το ελάχιστον κλάσμα των ποσών αυτών διά την θεραπείαν της οικτράς καταστάσεως εις την οποίαν έχει περιέλθει η κτίσις, εξ αιτίας αυτών ακριβώς των αξιών των, ή διά την σίτισιν των πεινώντων του κόσμου ή διά την εξασφάλισιν ποσίμου ύδατος εις τους διψώντας του κόσμου, θύματα και αυτούς των ιδίων αξιών».

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ Πατριάρχης Βαρθολομαίος προχωρεί ακόμη ένα βήμα και σημειώνει: «Χρειάζεται να εισαγάγωμεν την αγάπην εις όλας τα συναλλαγάς μας, την αγάπην η οποία εμπνέει θάρρος και συμπόνοιαν. Ανθρωπίνη πρόοδος δεν σημαίνει απλώς συσσώρευσιν πλούτου και άκριτον ανάλωσιν των πόρων της γης. Εις το πρόσωπον εκάστου πεινασμένου παιδιού αναγράφεται εν ερώτημα διΆ ημάς και δεν πρέπει να αποστρέψωμεν το βλέμμα διά να αποφύγωμεν την απάντησιν. Διατί συνέβη αυτό; Είναι πρόβλημα ανθρωπίνης ανικανότητος ή ανθρωπίνης βουλήσεως; Έχομεν καταστήσει την αγοράν το επίκεντρον του ενδιαφέροντός μας, της δράσεώς μας και, εν τέλει, της ζωής μας, λησμονούντες ότι η επιλογή μας αυτή θα επηρεάση την ζωήν των μελλοντικών γενεών, και θα περιορίση τον αριθμόν των ιδικών των επιλογών, αι οποίαι θα είναι πιθανώς περισσότερον προσανατολισμέναι προς την ευημερίαν του ανθρώπου και της κτίσεως».


Κωδικός άρθρου: 894448

ΠΟΛΙΤΗΣ - 06/09/2009, Σελίδα: 87
http://www.politis-news.com/cgibin/hweb ... rticles&-p
Απάντηση

Επιστροφή στο “Επικαιρότητα”