"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Μια υπέροχη εισήγηση αλλά και μια μοναδική συζήτηση μετά το 65ο λεπτό!

http://intv.gr/site/index.php/video/syn ... 0-10-00-44

Από το 95ο ως το 99ο λεπτό μια διδακτικότατη ιστορία...

Ευχαριστούμε πολύ Γιάννη..μόνο που δεν άκουσα όλη την ομιλία αλλά μόνο αυτό που έγραψες που μιλάει για τον γέροντα Παΐσιο και τον άθεο που έψαχνε αποδείξεις. Όταν θα έχω ώρα θα ακούσω όλη την ομιλία..Πολύ μου άρεσαν τα τελευταία λόγια του Μητροπολίτη....
Να κάθεσαι δίπλα σε ένα άνθρωπο που πραγματικά πιστεύει και όχι που λέει ότι πιστεύει..

Αποσπάσματα από την ομιλία του, την 26.04.2004, ημέρα της ενθρόνισής του ως Μητροπολίτου Μεσογαίας και Λαυρεωτικής

Αυτή την ώρα νιώθω γυμνός από την επιφανειακή τιμή και τη λαμπρότητα των φαινομένων, ξένος από τη χαρά και την ατμόσφαιρα της πανηγύρεως. Αντικρίζω μόνο τη βαρύτητα της αποφάσεώς Σας, το μέγεθος των προσδοκιών της Εκκλησίας μας, την πυκνότητα των στιγμών, την ευθύνη μου, ενώπιον του θεού και της Εκκλησίας, την αδυναμία και την παράλληλη υποχρέωσή μου να αξιολογήσω το γεγονός, την άγνωστη σε μένα, αλλά ιερή βούληση του Θεού.
Αντιλαμβάνομαι πως έχω μεγάλες αδυναμίες για την αποστολή για την οποία με προορίζετε, πως αυτό που μου αναθέτετε, με υπερβαίνει. Συγχωρέστε με που δημόσια θα εκφράσω αυτό ακριβώς αυτό που αισθάνομαι. Πώς να ανταλλάξω το γλυκόηχο όνομα του πατέρα με τον σκληρό τίτλο του δεσπότη; Πώς να θυσιάσω τη ζεστή προσφώνηση του παπά στην καταιγίδα των υπερθετικών προσωνυμίων; Πώς, ενώ δεν έχω μισθό και περιουσία, τώρα να περιμένω την μηνιαία επιταγή; Πώς, ενώ έμαθα να θαυμάζω την απλή αμφίεση που θυμίζει τους πρεσβυτέρους της Αποκάλυψης, τώρα να ταυτιστώ με την πολυτελή αμφίεση, που παραπέμπει στη ζωή των βυζαντινών αυτοκρατόρων; Πώς, ενώ με συγκινεί το στασίδι της προσευχής, τώρα να ανεβώ στο θρόνο της εξουσίας και τιμής;
Είμαι και θεολογικά πτωχός. Πώς να αναλάβω μια διακονία που το βασικό της στοιχείο είναι η βιωμένη θεολογία; Ούτε ο τύπος μου, ούτε οι γνώσεις μου, ούτε η ζωή μου, ούτε ο προσανατολισμός μου, ούτε η λογική, ούτε το συναίσθημα, ούτε η βούλησή μου φαίνεται να συνεργάζονται προς την προοπτική της αρχιεροσύνης. Αυτό είναι ο λόγος που πάντοτε απέφευγα να συναινέσω προς μια τέτοια εξέλιξη στη ζωή μου.
Το σφυροκόπημα όλων αυτών των σκέψεων με οδηγεί στο αποκαρδιωτικό συμπέρασμα ότι οι άξιοι δεν υπάρχουν πια στις μέρες μας, ή υπάρχουν μεν, αλλά η Εκκλησία δεν τους αναγνωρίζει, ή τους βλέπει, αλλά δεν τους θέλει. Μόνο έτσι θα μπορούσε να καταλήξει στη δική μου επιλογή, στην άκομψη ομολογία της έλλειψης προσώπων.
Γι’ αυτό και ενώ γίνομαι επίσκοπος, συνειδητά επιλέγω ως πρότυπο ζωής, αυτό του μοναχού. Αυτού που έχει υποκαταστήσει τη σκέψη με τη προσευχή, τα οράματα με τη θυσία, τα επιχειρήματα με τη μακροθυμία. Με το στόχο αυτό ξεκίνησα, με τον ίδιο και θέλω να ξοφλήσω το επίγειο χρέος μου, με αυτή την κληρονομιά επιθυμώ να ταξιδεύσω την αιώνια πορεία μου. Για το λόγο αυτό εκφράζω δημόσια την επιθυμία μου – και προς του πολιτικούς άρχοντες – να μην με μεταχειριστείτε σαν ανώτατο δημόσιο υπάλληλο με μηνιαίο μισθό, και δώρο εορτών και θερινών διακοπών, με παραστάσεις σε δείπνα, δεξιώσεις, παρελάσεις και εγκαίνια. Λέξεις όπως μισθός, σύνταξη, ιδιοκτησία, ασφάλεια ζωής, διακοπές, προσωπικές φιλίες, τιμητικές διακρίσεις κλπ που δεν έχουν καμία σχέση με τη μοναχική ζωή, θα ήθελα να παραμείνουν ξένες προς το λεξιλόγιο της προσωπικής μου πολιτείας. Στην καρδιά μου αντηχεί η πεποίθηση ότι ο ιερέας πρέπει να είναι ο φτωχότερος από τους πιστούς και ο επίσκοπος ο φτωχότερος από τους ιερείς. Το πρώτο δεν θα το επιβάλω σε κανέναν. Το δεύτερο όμως, αποτελεί για μένα αδιαπραγμάτευτο όρο και απαράβατο στόχο ζωής. Δεν θα ήθελα να πληρώνομαι, αλλά μόνο να ξοδεύομαι, ούτε να ασφαλίζομαι στις επίγειες τράπεζες, αλλά στην Αγία Τράπεζα, ούτε να ξεκουράζομαι μακριά από τα βάσανα και τους αγώνες του ποιμνίου μου στις όμορφες γωνιές αυτού του κόσμου, αλλά να αναπαύομαι μέσα στη δροσιά της καμίνου των δοκιμασιών όλων μας.

Και η ομιλία καταπληκτική και το απόσπασμα εξαιρετικό.
Τι μεγαλείο Θεέ μου!

Γιατι Βασιλειε, και εσεις οι υπολοιποι, ενθουσιαζεστε τοσο με το αυτονοητο για εναν Επισκοπο,
της Ορθοδοξου Εκκλησιας μας, που ειναι εις τυπον και τοπον Χριστου;

Αυτα ειναι τα ελαχιστα που πρεπει να λεει, εννοειται και να κανει, και δεν υπαρχει κατι που να προτρεπει σε τετοιες εκδηλωσεις θαυμασμου, για εναν ανθρωπο που τοποθετειται εκει να διακονησει και οχι να διακονηθει, οπως ο Αρχιποιμενας μας εκανε στην επιγεια παρουσια Του.

Εκει εχουμε φτασει; Να χαμηλωσουμε τοσο τον πυχη μας; Να θεωρουμε τα αυτονοητα, ως κατακτηση;

Δεν ειναι μομφη για εσας, προς Θεου, αλλα φαινεται πως εχουμε πιασει τοσο πολυ πατο,
ωστε και η απλη καταθεση καλης προθεσεως για υπηρεσια Θεου και Λαου, απο εναν Αρχιερεα,
να μας προκαλει ριγη συγκινησεως και εκσταση ακατανοητη.

Λιγο πιο συγκρατημενοι να ειμαστε, και πιο πολλες απαιτησεις να εχουμε απο τους Επισκοπους μας, εννοειται δε και τις πιο πολλες απο τον εαυτο μας.

Ομως αλλοιμονο, εαν θες να εισαι Ποιμην και Επισκοπος της μεγαλης του Χριστου Εκκλησιας, και δεν εισαι ετοιμος να δωσεις και την τελευταια σου ανασα και σταγονα αιματος υπερ των ψυχων που εχεις αναλαβει να οδηγησεις εις Χριστον, με καθε κοστος και θυσια.

Αλλα και το ποιμνιο εχει τις ευθυνες του, να τιμα το Ονομα του Χριστιανου, να ειναι διπλα στον Επισκοπο του, και να μην τον πιανει στο στομα του, με το παραμικρο, οπως ειναι το αγαπημενο σπορ της εποχης μας, η ιεροκατακριση και το τι κανει και τι ρανει ο.. Δεσποτης.

Τα ασηκωτα χαλια μας πρωτα να δουμε, και μετα αμα περισσεψει χρονος κοιταμε και του.. Δεσποτη μας.

Γιατι αμα μας παραλαβει ο οντως Δεσποτης και Κυριος, να δω τι θα Του πουμε μετα..

Αυτονόητο;
Ποιό αυτονόητο;
Τα λόγια του προδίδουν μεγαλείο ψυχής το οποίο κερδίζεται μόνον μετά από επίπονο και συνεχή αγώνα! Δεν νομίζω ότι είναι αυτονόητο ο όποιος κληρικός να δίνει τον αγώνα αυτόν!
Και ούτε βεβαίως κρίνουμε ότι είναι ένας υπέροχος Ιεράρχης από έναν λόγο του, που θα μπορούσε να τον έχει γράψει και κάποιος άλλος.
Τα υπόλοιπα λογάκια θα τα πούμε από κοντά...

Ο Τριαδικός Θεός να τον αξιώσει να τελειώσει , όπως ξεκινάει , και μην ξεχνάμε Διονύση , ότι και αυτός είναι Άνθρωπος , όπως εσύ και εγώ , , ας προσευχηθούμε γι΄αυτόν , αν είναι ευλογημένο.

Δύσκολο , πολύ δύσκολο να είσαι μπροστά , και έχει πολύ μοναξιά , αν δεν έχεις την βοήθεια του Κυρίου , όποιος και νάσαι.

Όμως Δόξα τω Θεώ , αυτός Πάντων Ένεκεν

Διονύση από την απάντησή σου και μόνο φαίνεται πως δεν έκανες καν τον κόπο να ακούσεις την ομιλία! Γιατί αν τα θεωρείς όλα όσα είπε αυτονόητα για την δική σου θεολογική κατάρτιση, τότε εγκληματείς στερώντας την εκκλησία από την διακονία του δικού σου λόγου !!!

ktistos έγραψε:Διονύση από την απάντησή σου και μόνο φαίνεται πως δεν έκανες καν τον κόπο να ακούσεις την ομιλία! Γιατί αν τα θεωρείς όλα όσα είπε αυτονόητα για την δική σου θεολογική κατάρτιση, τότε εγκληματείς στερώντας την εκκλησία από την διακονία του δικού σου λόγου !!!

Καλόν είναι να μην φτάνουμε στα άκρα , χρησιμοποιόντας ακραιες εκφράσεις.
Νάναι ευλογημένο