Επίθεση Μεσσηνίας στον Κυθήρων για το διάλογο

[filotas]

Στενοχωρούμαι ιδιαίτερα, όταν ασχολούμαι με τη διαμάχη δυο Επισκόπων της Εκκλησίας μας. Δυστυχώς το θέμα είναι σοβαρό και εκφάζει την υποβόσκουσα διαμάχη μεταξύ Οικουμενιστών και Αντιοικουμενιστών μέσα στους κόλπους της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος και γενικότερα της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Πρέπει να λέμε τα πράγματα με τ' όνομά τους και να μην εξωραΐζουμε τους θεολογικούς όρους για να δικαιολογήσουμε τις κινήσεις προσέγγισης με του ρωμαιοκαθολικούς. Είναι διακαής πόθος όλων των Χριστιανών η επάνοδος από την πλάνη των ευρισκόμενων σε αίρεση αδελφών μας των άλλων Χριστιανικών "ομολογιών", αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνει με την παραποίηση των δογμάτων της Εκκλησίας μας ούτε με την αποδοχή έστω και μερικώς των κακοδοξιών τους.

Ας δούμε όμως το συγκεκριμένο θέμα πως έχει:

Σκληρή απάντηση Μεσσηνίας στον Κυθήρων με φόντο το διάλογο με την Ρώμη
Τελευταία Ενημέρωση: Jun 20, 2010 του Νίκου Παπαχρήστου

Με μια απάντηση καταπέλτη ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος, επικεφαλής της αντιπροσωπείας της Εκκλησίας της Ελλάδος στο Θεολογικό Διάλογο με τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, απαντάει στις εναντίον του κατηγορίες που διατυπώνει σε επιστολή του προς την Σύνοδο ο Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ. «Δυστυχώς ο Σεβ. Κυθήρων μαθαίνει την Ορθόδοξη Εκκλησιολογία από δεύτερο χέρι» σημειώνει ο Μεσσηνίας στην επιστολή του προς τον Αρχιεπίσκοπο και τα μέλη της Ιεραρχίας, που δημοσιεύει σήμερα το Amen.gr, και αναφέρεται στην κριτική που του ασκείται από «αντι-οικουμενιστικές» οργανώσεις και έντυπα. «Τα επιχειρήματα αυτά δυστυχώς επαναλαμβάνει άκριτα και ο Σεβ. Κυθήρων, καθ’ υπόδειξη και καθ’ υπαγόρευση, όπως και πολλοί άλλοι, και οι οποίοι έχουν την εντύπωση ότι εκκλησιολογικά ορθοφρονούν» τονίζει ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος, στην επιστολή του με ημερομηνία 17 Ιουνίου, και προσθέτει: «φρίξον ήλιε και στέναξον γη» για το αθεολόγητο του ανδρός !!!».

Είχε προηγηθεί επιστολή του Μητροπολίτη Κυθήρων Σεραφείμ προς την Ιερά Σύνοδο στην οποία εμμέσως πλην όμως σαφώς κατηγορεί σαν βλάσφημο τον Μητροπολίτη Μεσσηνίας σε σχέση με συγκεκριμένη θέση που φέρεται να υποστήριξε σε επιστολή του προς τον καθηγητή Δημ. Τσελεγγίδη. Στην επιστολή του ο κ.Σεραφείμ, η οποία δημοσιεύεται στο blog «Αποτείχιση» - και αναδημοσιεύει το Αmen.gr, κατηγορεί τον κ.Χρυσόστομο για «δογματική απόκλιση», «νοθευμένη εκκλησιολογία» και «εκκλησιαστική εκτροπή». Ζητάει μάλιστα «να κληθή εν Συνόδω προφορικώς τε και γραπτώς να ανακαλέση ευθέως και απεριφράστως την εκκλησιολογικήν του ταύτην εκτροπήν και εν τοις πράγμασιν αναίρεσιν του θεμελιώδους εκκλησιολογικού δόγματος του Ιερού Συμβόλου της πίστεως περί της Μιας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας».

Η υπόθεση έχει προκαλέσει έντονο προβληματισμό σε πολλούς Μητροπολίτες της Ελλαδικής Εκκλησίας. «Τους τελευταίους μήνες κάποιοι αδελφοί μας Ιεράρχες εξαπολύουν επιθέσεις κατά του διαλόγου με τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Καταγγέλλουν τους πάντες, από Πατριάρχες μέχρι λαϊκούς, χρησιμοποιούν ακραία φρασεολογία, συνταυτίζονται με συντηρητικές παρεκκλησιαστικές και άλλες ομάδες, δείχνουν να μην δεσμεύονται από Συνοδικές αποφάσεις. Που οδηγούμαστε; Στο τέλος ο καθένας θα κάνει ό,τι θέλει» σημειώνει στο Αmen.gr, ένας εκ των Μητροπολιτών. Σύμφωνα πάντως με ορισμένες εκτιμήσεις εκκλησιαστικών κύκλων αυτές οι επιθέσεις κατά του προσώπου του Μητροπολίτη Μεσσηνίας «εξυπηρετούν» τις φιλοδοξίες κάποιων Αρχιερέων "που εποφθαλμιούν την θέση του αντιπροσώπου της Εκκλησίας της Ελλάδος στο διεξαγόμενο διάλογο Ορθοδόξων-Ρωμαιοκαθολικών".

Το Amen.gr δημοσιεύει αποκλειστικά ολόκληρη την απαντητική επιστολή του Μητροπολίτη Μεσσηνίας Χρυσοστόμου:

Αριθ. Πρωτ. 311/10 Εν Καλαμάτα τη 17η Ιουνίου 2010

Προς
Τον Μακαριώτατον
Αρχιεπίσκοπον Αθηνών και Πάσης Ελλάδος
κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΝ
Πρόεδρον της Ιεράς Συνόδου
της Εκκλησίας της Ελλάδος
Ιωάννου Γενναδίου 14
115 21 ΑΘΗΝΑΙ

Μακαριώτατε Άγιε Πρόεδρε,

Αρχικά ζητώ συγγνώμη για την καθυστέρηση απαντήσεως στο από 6ης Ιουνίου ε.ε. γράμμα του Σεβ. Μητροπολίτου Κυθήρων κ. Σεραφείμ, λόγω απουσίας μου στο εξωτερικό, όπως καλώς γνωρίζει και η Δ.Ι.Σ. Στη συνέχεια θα δώσω ορισμένες διευκρινίσεις, στις όποιες αμφιβολίες εκφράζει ο Σεβ. Κυθήρων, σχετικά με την ορθοφροσύνη μου και την ορθοδοξία μου. Πιο συγκεκριμένα με τις τοποθετήσεις μου περί της Ενότητας και της Καθολικότητας της Ορθόδοξης Εκκλησίας, τις οποίες επικαλείται χρησιμοποιών αποσπασματικά σημεία της αναφοράς μου προς την Δ.Ι.Σ., την οποίαν και δημοσίευσα στο περιοδικό ΕΚΚΛΗΣΙΑ (Οκτώβριος 2009).
Αναφέρω λοιπόν τα κάτωθι :

1) Το ζήτημα του Διαλόγου μεταξύ Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών συζητήθηκε σε δύο συνεδρίες (μία απογευματινή και μία πρωϊνή) κατά την Ι.Σ.Ι. του Οκτωβρίου 2009 και νομίζω εξηντλήθη κάθε παράμετρος και διελευκάνθη κάθε αμφιβολία, όσον αφορά το σχετικό θέμα, ενώ με την έκδοση του σχετικού ανακοινωθέντος διετυπώθη αφενός η βούληση του Συνοδικού Σώματος για τη συνέχιση της συμμετοχής της Εκκλησίας της Ελλάδος στο συγκεκριμένο Διάλογο και αφετέρου η εμπιστοσύνη της Ι.Σ.Ι. προς τους Αντιπροσώπους της Εκκλησίας σ’ αυτόν (Σεβ. Μεσσηνίας και Σεβ. Αχαΐας). Κατά τις συγκεκριμένες συνεδρίες ουδεμία εξεφράσθη αμφισβήτηση για τις θέσεις τις οποίες διετύπωσα, ούτε κάποια επιφύλαξη εξεδηλώθη, για τις εκκλησιολογικές μου τοποθετήσεις, τις οποίες μάλιστα ανέπτυξα, εξ αφορμής σχετικής ερωτήσεως του Σεβ. Πειραιώς.

2) Ως μέλος του συγκεκριμένου Διαλόγου κατέθεσα την Έκθεσή μου προς την αρμόδια Συνοδική Επιτροπή και προς την Δ.Ι.Σ., σχετικά με τα συζητηθέντα κατά την συνάντηση της Κύπρου (Οκτώβριος 2009) και επίσης ουδεμία επιφύλαξη εξεφράσθη για τις εκκλησιολογικές μου τοποθετήσεις, ούτε από την αρμόδια Συνοδική Επιτροπή, ούτε από την Δ.Ι.Σ., αντίθετα μάλιστα ο Σεβ. Πρεβέζης, Πρόεδρος της Επιτροπής, στο Εισηγητικό Σημείωμα προς την Δ.Ι.Σ. αναφέρει : «Ταύτα υποβάλλομεν ευλαβώς εις την Ιεράν Σύνοδον δια τα κατ’ Αυτήν, με την πρότασιν – παράκλησιν να εκφρασθούν θερμαί ευχαριστίαι της Ιεράς Συνόδου εις τον Μητροπολίτην Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομον, και δια τας θέσεις που διατύπωσε κατά την συνάντησιν της Πάφου, αλλά και δια την σαφή και τεκμηριωμένη έκθεσίν του», γεγονός το οποίον υλοποιήθηκε και από μέρους της Δ.Ι.Σ.

Εάν εσείς Μακαριώτατε θεωρείτε ότι το Σώμα της Ι.Σ.Ι. πρέπει να ανακαλέσει την προ ενός έτους απόφασή της, για συγκεκριμένο λόγο και κατηγορητήριο, και μάλιστα ως προς τις εκκλησιολογικές μου τοποθετήσεις στο συγκεκριμένο Διάλογο, δεν έχω κανένα λόγο να μην σεβαστώ και την νέαν απόφαση.

3) Έρχομαι τώρα στα όσα αναφέρει ο Σεβ. Κυθήρων.

α) Την επιφύλαξη του Σεβ. Κυθήρων δεν την έχει εκφράσει μέχρι σήμερα ούτε προφορικά, ούτε γραπτά ο Ελλογιμ. Καθηγητής κ. Δημήτριος Τσελεγγίδης, ο οποίος έλαβε την επιστολή, την οποίαν επικαλείται ο Σεβ. Κυθήρων, και με τον οποίον κατ’ επανάληψιν επικοινώνησα τόσο τηλεφωνικά όσο και δια ζώσης εξ αφορμής πανεπιστημιακών θεμάτων και υποχρεώσεων.

Ένα τέτοιου είδους σοβαρό εκκλησιολογικό ατόπημα πέρασε απαρατήρητο από τον καταξιωμένο Καθηγητή της Δογματικής και Συμβολικής Θεολογίας και ασχολίαστο;

β) Εάν ο Σεβ. Κυθήρων είχε διαβάσει σωστά ο ίδιος, την Ορθόδοξον Εκκλησιολογίαν του καθηγητή Ιωάννου Καρμίρη και τα όσα αναφέρω εγώ στη συγκεκριμένη παράγραφο, περί Ενότητος και Καθολικότητας της Εκκλησίας και μάλιστα της Ορθόδοξης Εκκλησίας δεν θα τολμούσε να αναφέρει ως κατηγορητήριο τα όσα διαλαλεί.

Δυστυχώς ο Σεβ. Κυθήρων μαθαίνει την Ορθόδοξη Εκκλησιολογία από δεύτερο χέρι, από την αυτοαποκαλούμενη «Φιλορθόδοξη Ένωση Κοσμάς Φλαμιάτος», την οποίαν κανένα επίσημο εκκλησιαστικό όργανο (συνοδικό) δε της έχει αναγνωρίσει την «φιλορθοδοξία» της, παρά μόνο το άλλο αυτοχαρακτηριζόμενο προπαγανδιστικό του όργανο «Ορθόδοξος Τύπος», πολλώ μάλλον όταν προεδρεύει αυτού του Σωματείου ένας πρώην ρωμαιοκαθολικός, προσήλυτος στην Ορθοδοξία, ο οποίος με την έκδοση δήθεν αντι-οικουμενιστικών βιβλίων αλλά και οικουμενιστικών (βλ. «Η θεολογία του Ιωάννου Ζηζιούλα») (!!!), προσπαθεί να εμφανιστεί ζηλωτής της Ορθοδοξίας και πολέμιος του παπισμού, από τα σπλάγχνα του οποίου βέβαια προέρχεται και που θα συνεχίζει να επιχειρηματολογεί με όρους και προϋποθέσεις ρωμαιοκαθολικής εκκλησιολογίας, μάλιστα «αθροιστικού τύπου», αφού αυτήν την εκκλησιολογία, του ιθ αἰῶνος, διδάχθηκε στα σεμινάρια της Δύσης.

Τα επιχειρήματα αυτά δυστυχώς επαναλαμβάνει άκριτα και ο Σεβ. Κυθήρων, καθ’ υπόδειξη και καθ’ υπαγόρευση, όπως και πολλοί άλλοι, και οι οποίοι έχουν την εντύπωση ότι εκκλησιολογικά ορθοφρονούν.

Επαναλαμβάνω λοιπόν και εγώ το υμνογραφικό : «φρίξον ήλιε και στέναξον γη» για το αθεολόγητο του ανδρός !!!

Συστήνω λοιπόν στον Σεβ. Κυθήρων, ως Πανεπιστημιακός πλέον Διδάσκαλος, να ξαναδιαβάσει την Ορθόδοξη Εκκλησιολογία του αειμνήστου Καθηγητού Ιωάν. Καρμίρη και την Εκκλησιαστική Ιστορία του αειμνήστου Καθηγητού Αρχιμ. Βασιλείου Στεφανίδη, ώστε να αποκτήσει ο ίδιος το σωστό πλαίσιο της ορθόδοξης εκκλησιολογίας και να μη δέχεται να γίνεται φερέφωνο άλλων, όχι και τόσο εκκλησιολογικώς αξιόπιστων «μαρτύρων».

4) Επειδή, ο Σεβ. Κυθήρων, μας βομβαρδίζει, συχνά-πυκνά με κείμενα στα οποία εκφράζει την αγωνία του για ένα και μοναδικό θέμα, το οποίο φαίνεται ότι έχει θέσει ως σκοπόν στην αρχιερατικήν του διακονία και συνοδική του συνείδηση, την αποκατάσταση του εν ακοινωνησία διατελούντος Μητροπολίτου Νικοδήμου Γκατζιρούλη, ενώ για τα λοιπά θέματα είναι πάντα επικριτικός και τα τοποθετεί σε δεύτερη αξιολογική τάξη, θα πρέπει να διαβάσει επίσης σωστά το Κανονικό Δίκαιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας, όχι βέβαια με προτεσταντικού τύπου πρεσβειωπικά γυαλιά, αλλά με κριτήρια καθαρά ορθόδοξα ώστε να βρει τις κατάλληλες απαντήσεις, για το θέμα που τον αποσχολεί τόσο έντονα, και να βοηθήσει τον εν ακοινωνησία διατελέσαντα Μητροπολίτη, αλλά και για να κατανοήσει ο ίδιος τον τρόπο λειτουργίας του συνοδικού συστήματος και τη θέση και το ρόλο που έχει κάθε επίσκοπος εντός της Συνόδου.

Επαναλαμβάνω και πάλιν και πολλάκις, ότι βρίσκομαι στη διάθεση της Ιεράς Συνόδου για κάθε διευκρίνιση.

+ Ο ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

Κοινοποίηση : Εις άπαντας τους Σεβασμιωτάτους Μητροπολίτας, Μέλη της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Ελλάδος, εις τας έδρας των.

Ακολουθεί η επιστολή του Μητροπολίτη Κυθήρων προς τον Πρόεδρο και τα μέλη της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος η οποία δημοσιεύεται στο blog "Αποτείχιση" (http://apotixisi.blogspot.com) :

Εν Κυθήροις τη 1η Ιουνίου 2010
Αριθ. Πρωτ.: 493
Προς Την lεράν Σύνοδον της Εκκλησίας της Ελλάδος
Ιωάννου Γενναδίον 14115 21 Αθήνας

Μακαριότατε άγιε Πρόεδρε, Σεβασμιώτατοι άγιοι Συνοδικοί,

Εύχεσθε υπέρ της ελαχιστότητός μου και του φιλοχρίστου Ποιμνίου της θεοσώστου Επαρχίας μου.
Βαθυσεβάστως προάγομαι, εν όψει της κατά πληροφορίας επικειμένης κατ' αυτάς εκτάκτου συγκλήσεως της Σεπτής ημών Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, να καταθέσω ευλαβώς τον από οκταμήνου γεννηθέντα μοι ακόλουθον προβληματισμόν, απτόμενον δογματικού-εκκλησιολογικού θέματος προς εξέτασιν και διευθέτησιν εν Αγίω Πνεύματι υπό της Σεπτής Ανωτάτης ημών Εκκλησιαστικής Αρχής.

Πριν εκθέσω συνοπτικώς και εν αδραίς γραμμαίς το ανακύψαν σοβαρόν τούτο εκκλησιολογικόν πρόβλημα, επιθυμώ να χαιρετίσω εγκαρδίως το γεγονός της συγκλήσεως της Ι.Σ.Ι., πέραν της κατ' έτος κατα μήνα Οκτώβριον, τακτικής Συνελεύσεως Αυτης, και άλλας φοράς, εκτάκτως, -ήδη η επικείμενη Σύνοδος Αυτής θα είναι η τετάρτη εντός του τρέχοντος Εκκλησιαστικού έτους. Και ακολούθως να παρακαλέσω θερμώς και ταπεινώς, ίνα μη περιορίζωνται Αύται εις την αντιμετώπισιν οικονομικών, φορολογικών και εκλογικών μόνον θεμάτων, και δη εν περιώδοις Αγίων Τεσσαρακοστών και προθύροις των μεγίστων Δεσποτικών εορτών των Χριστουγέννων και του Αγίου Πάσχα αλλά πρωτίστως και κυρίως εις σύσκεψιν, θεώρησιν και επίλυσιν κανονικών εκκλησιαστικών ζητημάτων και χρονιζόντων, -ως το εκκρεμούν εισέτι κανονικόν θέμα της αδίκου, αναπολογήτου και αντικανονικής καταδίκης και εκπτώσεως 12 Μητροπολιτών εν έτει 1974, μη αποκατασταθείσης πώποτε της βιαίας, αντιευαγγελικής και αντικανονικής ταύτης πράξεως (περί ου ανεφέρθην προλαβόντως προς Υμάς διά των υπ' αριθ. 157/27-2-2009, 97/8-2-2010, 193/10-3-2010, 194/10-3-2010 και 397/7-5-2010 έγγραφων μου) και το συνημμένον τούτω ψυχρώς αντιμετωπισθέν προσφάτως χαίνον κανονικόν ζήτημα της Ιεράς Μητροπόλεως Αττικής, παρά πάσαν έννοιαν θείου τε, κανονικού και ανθρωπίνου δίκαιου -και ετέρων δογματικών και εκκλησιολογικών θεμάτων, ως το ευθύς αμέσως εκτιθέμενον τοιούτον.

Άπαντες ημείς, Μακαριώτατε άγιε Πρόεδρε και άγιοι Συνοδικοί Αδελφοί Ιεράρχαι, οί συγκροτούντες την Ιεράν Σύνοδον της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος εγενόμεθα κάτοχοι της κοινοποιηθείσης ημίν από 1ης Οκτώβριου 2009 επιστολής του Σεβ. Μητροπολίτου Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου, απευθυνθείσης πρός τον Ελλογιμώτατον Καθηγητήν κ. Δημήτριον Τσελεγγίδην (Τμήμα Θεολογίας-Τομεύς Δογματικής Θεολογίας) του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Εξ αυτής ηντλήσαμεν χρησίμους πληροφορίας, τας όποιας ο Σεβασμιώτατος ως Αντιπρόσωπος της Εκκλησίας της Ελλάδος εις την Μικτήν θεολογικήν Επιτροπήν του Διαλόγου μεταξύ Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών παρέσχε εις τον Ελλογιμώτατον κ. Καθηγητήν και εις ημάς τοις Ιεράρχαις περί του εν θέματι Διαλόγου και της προ αυτού και μετ' αυτόν τηρούμενης διαδικασίας, δια τας όποιας και τον ευχαριστούμεν.

Όμως, μεταξύ άλλων, ο Σεβ. Μεσσηνίας εις την σελ. 4, παρ. γ' γράφει και τα εξής:
«Στήν §13 του άρθρου σας δεν κατανοώ εις τί έγκειται η επιφύλαξή σας και το «εκκλησιολογικό απαράδεκτο και το αντιφατικό».

«Η Εκκλησία του Χριστού, είναι Μία και Αδιαίρετη, πριν το σχίσμα, σήμερα είναι διηρημενη, αφού βρισκόμαστε σε σχίσμα, αυτό επιβεβαιώνει το περιεχόμενο της §41 του Κειμένου της Ραβέννας».

Και κατωτέρω, εις την επομένην υπ' αριθ. δ' παραγρ. προσθέτει ο Σεβ. Αδελφός :
«...Σας διαφεύγει: Ότι όταν δεν υφίσταται σχίσμα τότε δεν υπάρχει Μία αόρατη Εκκλησία, αλλά η Μία και Αδιαίρετη Εκκλησία, η όποια εκφράζεται σε κάθε τοπική Εκκλησία και δέν θεωρείται αθροιστικώς η Καθολικοτητά της».
Αυτά, συν τοις άλλοις, παρατηρεί ο Σεβ. Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσοστομος, απαντών εις τον συνάδελφόν του Καθηγητήν κ. Τσελεγγίδην, Καθηγητής ων και ο ίδιος εις την θεολογικην Σχολήν του Παν/μίου Αθηνών (Τμήμα Θεολογίας, Τομεύς Πατερικών Σπουδών, Ιστορίας Δογμάτων και Συμβολικής). Η πρώτη και άμεσος αντίδρασις του «άκρω δακτύλω» έχοντος γνώσιν και γεύσιν της Ορθοδόξου θεολογίας και Εκκλησιολογίας είναι η εν τη Εκκλησιαστική Υμνογραφία της Μεγ. Εβδομάδος φρασις: «φρίξον ήλιε, στέναξαν η γή».

Μακαριώτατε, Σεβασμιώτατοι άγιοι Αδελφοί,

Άναυδος και εμβρόντητος εκ της τοιαύτης πελώριας εκκλησιολογικής εκτροπής του Σεβασμιωτάτου αγίου Αδελφού εσιώπησα επί 8μηνον προσευχόμενος και αναμένων την επισήμανσιν του δεινού αυτού εκκλησιολογικού ατοπήματος υπό αρχαιοτέρων εμού, κατά τα πρεσβεία της Αρχιερωσύνης, συνεπισκόπων μου, ίνα μη παραμένη επισήμως εκπεφρασμένη η άστοχος και βλάσφημος αύτη, υπό την ευρείαν της λέξεως σημασίαν, εκκλησιολογική τοποθετησις ου μόνον υπό τίνος εν ενεργεία Σεβ. Μητροπολίτου, αλλ' εν ταυτώ και υπό του ενός εκ των δύο αντιπροσώπων Μητροπολιτών της Ελλαδικής ημών Εκκλησίας εις την Μικτήν θεολογικήν Επιτροπήν του Διαλόγου μεταξύ Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών.

Παγία μου αρχή και τακτικής εμπνευσθείσα και διδαχθείσα μοι υπό του αλήστου μνήμης μεγάλου και κατηξιωμένου εις την συνείδησιν σύμπαντος τον Ορθοδόξου Χριστεπωνύμου Πληρώματος λαμπρού Ιεράρχου των καιρών μας αοιδίμου Μητροπολίτου Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης κυρού Ιεροθέου, πολυσεβάστου και ανεκτιμήτου μοι Πνευματικού Πατρός και Γέροντος, είναι τόσον ως μέλος της ΔΙΣ, διακονήσας κατά την 149ην Συνοδικήν περίοδον, ευθύς αμέσως μετά την εκλογήν και χειροτονίαν μου ως Μητροπολίτου Κυθήρων, όσον και ως μέλος της ΙΣΙ να συμμετέχω επαγρυπνών εις τας Συνεδρίας, ακροώμενος πρωτίστως τους αρχαιοτέρους και εμπειροτέρους μου άγιους Συνέδρους, αλλά και τοποθετούμενος κυρίως επί κανονικών και δογματικών ζητημάτων, όταν μάλιστα έτεροι πρεσβύτεροι εμού κατά την Αρχιερωσύνην και την ηλικίαν δεν λαμβάνουν επ' αυτών σαφή θεσιν.

Διά τούτο, μετά πολύμηνον αναμονήν, απεφάσισα να θέσω επισήμως το φλέγον τούτο θέμα, εν όψει μάλιστα της επικειμένης συγκλήσεως της εν θέματι Μικτής Επιτροπής εις Βιέννην, αφού επισήμως, δημοσία και «γυμνή τη κεφαλή» υπεστηρίχθη υπό του Σεβ. Μεσσηνίας, αλλά και επισήμως κατηγγέλθη υπό Ορθοδόξων πιστών εις την Διαρκή Ιεράν Σύνοδον και συχνώς απασχολεί τον εκκλησιαστικόν τύπον. Γνωρίζω, βεβαίως, ότι δια του τρόπου αυτού θα λυπήσω τον άγιον Αδελφόν και θα καταστώ δυσάρεστος εις ωρισμένους, αλλά πιστεύω ακραδάντως ότι εις τοιαύτα ύψιστες σημασίας θεολογικά και εκκλησιολογικά θέματα πρέπει να ισχύη το απόφθεγμα της θύραθεν σοφίας: «φίλος ο Πλάτων, φιλτέρα η αλήθεια» και της θείας σοφίας: «ει ανθρώποις ήρεσκον, Χριστού φίλος ουκ αν ήμην»

1. Ποίον το προκαλούμενον πελώριαν θεολογικόν- εκκλησιολογικόν πρόβλημα;

Ο Σεβ. Μεσσηνίας διατείνεται ότι προ του σχίσματος των Ρωμαιοκαθολικών είχομεν την Μίαν Αγίαν Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν, την Μίαν και Αδιαίρετον Εκκλησίαν, όπως την αποκαλεί, η οποία, όμως, «σήμερα είναι διηρημένη, αφού βρισκόμαστε σε σχίσμα» και, προφανώς, δεν δυνάμεθα να ομιλώμεν και να πιστεύωμεν εις «Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν» άχρις ου αρθή το σχίσμα και επιτευχθή η παρά πάντων επιπόθητος δογματική-εκκλησιολογική ένωσις, η οποία υφίστατο μεν κατά τους εννέα (9) πρώτους χριστιανικούς αιώνας, (οπότε οι μετέπειτα διαφοροποιηθέντες και αποστάντες της ενότητος της πίστεως και της ακαινοτομήτου εκκλησιαστικής παραδόσεως και αποσχισθεντες οριστικώς εν έτει 1054 μ.Χ. απεκόπησαν τελικώς εκ της Μιάς, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας), αλλ' έκτοτε διεσαλεύθη και δεν υπάρχει πλέον. Κατά την άποψιν ταύτην του Σεβασμιωτάτου η Αγία του Χριστού Εκκλησία μας θα είναι διά πάντα διηρημένη, εφ' όσον υφίσταται το σχίσμα των Ρωμαιοκαθολικών, αλλά και κατά την ιδίαν λογικήν θα ίσχυε ότι, και εν η περιπτώσει επετυγχάνετο η ένωσις, πάλιν Αύτη, η Μία Εκκλησία θα είναι διηρημένη, λόγω υφισταμένων εσωτερικών σχισμάτων, αλλά και διότι εκ των Ρωμαιοκαθολικών έχουν απ' αιώνων αποσχισθή διαμαρτυρόμεναι αι προτεσταντικαί παραφυάδες.

Ως γνωστόν, διαχρονικώς, από του πρώτου μ.Χ. αιώνος και κατά τους εφεξής, αι αιρέσεις και τα σχίσματα δεν απέλειψαν. Αυτό όμως, εις ουδεμίαν περίπτωσιν σημαίνει ότι η Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία ουδ' επί στιγμήν έπαυσε να υφίσταται η υφίσταται πλέον ως διηρημένη. Απεσχισμένοι χριστιανοί υπάρχουν, διηρημένη όμως Εκκλησία όχι, διότι, απλούστατα, δεν δύναται ούτω πως να είναι και να αποκαλήται Εκκλησία.Η μόνη και αληθής Εκκλησία του Χριστού είναι η Ορθόδοξος Εκκλησία, η ακραιφνώς και αναλλοιώτως φυλάττουσα την αρχαιοκαθολικην παράδοσιν, την Ευαγγελικήν, Αποστολικήν και Αγιοπατερικήν πίστιν και κληρονομίαν, η Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, ο οποίος παρεικάζει, καθώς αρχαιότερον και ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, την Εκκλησίαν του Χριστού με πλοίον, την ονομάζει νοητήν ναυν με Κυβερνήτην τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν, πλήρωμα τους Αγίους Αποστόλους και τους διαδόχους αυτών και τους λοιπούς Κληρικούς, επιβάτας όλους τους Ορθοδοξους Χριστιανούς και Ιερόν Πηδάλιον την βίβλον των Ιερών Κανόνων, δεν επιμερίζεται την άποψιν ωρισμένων περί «διϊσταμένων αδελφών και ισοτίμων Αδελφών Εκκλησιών, όταν μάλιστα ανάμεσά των υπάρχει αίρεσις ή σχίσμα. Ομιλεί περί απεσχισμένων χριστιανών και ναυαγών, οι οποίοι εγκατέλειψαν το ιερόν σκάφος της Ορθοδόξου Εκκλησίας και πελαγοδρομούν τήδε κακείσε και η μόνη ελπίς σωτηρίας των είναι να επανέμβουν εν μετανοια εις το θεοκίνητον σκάφος της Αγιωτάτης μας Εκκλησίας, αποκηρύσσοντες το οιονδήποτε σχίσμα και την οποιαδήποτε αίρεσιν.

Ως Επίσκοποι της Εκκλησίας του Χριστού εδώκαμεν, ως γνωστόν, ενώπιον του θεού και του Χριστωνύμου Λαού, κατά την φρικτήν ώραν της Ομολογίας της Πίστεως, ολίγον προ της εις Επίσκοπον χειροτονίας μας, φοβεράς υποσχέσεις ισοβίου εμμονής και προσηλώσεως εις την θεόσδοτον ορθόδοξον πίστιν και τας ιεράς παραδόσεις της Εκκλησίας μας.Ωμολογήσαμεν την εσαεί αφοσίωσίν μας εις την Μίαν Αγίαν Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν, η οποία παρά το συγκεκριμένον σχίσμα των Ρωμαιοκαθολικών, (το οποίον, ως γνωστόν, κατά τους Αγίους Πατέρας της Εκκλησίας μας, και δη τους Αγίους Γρηγόριον τον Παλαμάν και Μάρκον τον Ευγενικόν, είναι μεμιγμένον με ποικιλωνύμους αιρέσεις και την αντικανονικήν κοσμικήν εξουσίαν του Πάπα, του άρχοντος του κράτους του Βατικανού), και όλα τα λοιπά σχίσματα και τας αιρέσεις, είναι και θα παραμένη η θεματοφύλαξ της ορθοδόξου πίστεως και παραδόσεως και η κιβωτός της σωτηρίας μας. Απαραίτητος προϋπόθεσις της Επισκοπικής χειροτονίας μας ήτο η καθομολόγησις της Αγίας ημών και αμωμήτου Ορθοδόξου πίστεως. Εδόθη η υπόσχεσις διά την αποδοχήν και τήρησιν πάντων «όσα η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία των Ορθοδοξων (σ.σ. και ουχί των λοιπών άλλων) πρεσβεύουσα δογματίζει, (και η δήλωσις ότι) ταύτα πρεσβεύων καγώ και πιστεύων, μηδέν προστιθείς, μηδέν αφαιρών, μηδέν μεταβάλλων, μήτε των δογμάτων, μήτε των Παραδόσεων, αλλά τούτοις εμμένων και ταύτα μετά φόβου Θεσύ και αγαθής συνειδήσεως διδάσκων και κηρύττων, πάντα δε όσα Εκείνη κατακρίνουσα ως ετεροδιδασκαλίας αποδοκιμάζει ταύτα καγώ αποδοκιμάζων και αποδιοπομπούμενος διά παντός».

Κατόπιν όλων αυτών πας τις αντιλαμβάνεται ότι η Αγία ημών Ορθόδοξος Εκκλησία ουδέποτε έπαυσε να είναι η Μόνη Εκκλησία, η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, ουδ' επί στιγμήν ποτε απώλεσε την τοιαύτην αυτοσυνειδησίαν της και την αληθή ταυτότητα ταύτης ως της Μόνης Κιβωτού της Σωτηρίας, χωρίς ποτε να αποστρέφεται η να απεμπολή μετά λοιδορίας και βδελυγμίας τους εν πλάνη, σχίσματι και αίρέσει όντας συνανθρώπου μας, αλλά συμπαθώς και φιλευσπλάγχνως αεί προσευχομένη και εργαζομένη υπέρ της των πάντων ενώσεως εν Αγίω Πνεύματι. Προσέτι δε πας τις κατανοεί ότι η αυτή Αγιωτάτη ημών Εκκλησία είναι η πάντοτε Αδιαίρετος και Μία Εκκλησία, αφού είναι «ο Χριστός τιαρατεινόμενος εις τους αιώνας».

Όστις «ου μεμέρισται ποτέ», αλλά τυγχάνει πάντοτε «ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιώμενος και μηδέποτε δαπανώμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων», όπως και η διηνεκώς Αδιαίρετος και τούς πιστούς αγιάζουσα Εκκλησία Του.

και 2. Ποία η ενδεδειγμένη αντιμετώπισις και επίλυσις του σοβαροτάτου αυτού προβλήματος;

Δι' όλων των άνωτέρω παρατεθέντων, Μακαριώτατε Άγιε Πρόεδρε και Άγιοι Συνοδικοί, πιστεύω ότι καταδεικνύεται η ασφαλής οδός της διορθώσεως και επανορθώσεως της εσφαλμένης ταύτης καιρίας δογματικής αποκλίσεως και νενοθευμένης εκκλησιολογίας. Η συγκεχυμένη εκκλησιολογία επιφέρει κλυδωνισμούς εις τα θέματα πίστεως και εκτροπήν εκ της ορθοδόξου πνευματικής τροχιάς. Ούτως εχόντων των πραγμάτων πας τις Επίσκοπος όχι μόνον δεν δύναται να εκπροσωπή την οικείαν Αυτοκέφαλον η Αυτόνομον Ορθόδοξον Εκκλησίαν εις Θεολογικής Επιτροπάς Διαλόγων, έστω και αν προ και μετά τας συναντήσεις μετά των ετεροδόξων αναφέρεται, όπως υπεγραμμίσθη εις την παρελθούσαν Τακτικήν σύγκλησιν της ΙΣΙ, κατά τον παρελθόντα Οκτώβριον, εις την οικείαν Ιεράν Σύνοδον, εν η περιπτώσει δεν εμφορείται υπό υγιούς ορθοδόξου φρονήματος, αλλ' ουδέ «εν καθέδρα πρεσβυτέρων» και «εκκλησία λαού» δύναται να ίσταται και προΐσταται.

Περαίνων την παρούσαν έπιστολήν μου, παράκλησιν θερμήν υποβάλλω όπως, ομού μετά της εγκρίσεως των διαφόρων Kαvovισμών κατά την προσεχή έκτακτον σύγκλησιν της Ιεραρχίας συζητηθή και το ως άνω θέμα. Ο Σεβ. Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος να κληθή εν Συνόδω προφορικώς τε και γραπτώς να ανακαλέση ευθέως και απεριφράστως την εκκλησιολογικήν του ταύτην εκτροπήν και εν τοις πράγμασιν αναίρεσιν του θεμελιώδους εκκλησιολογικού δόγματος του Ιερού Συμβόλου της πίστεως περί της Μιας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, ήτις θα ήτο αντιφατικόν και εκκλησιολογικώς απαράδεκτον να αποκαλήται μεν Μία, αλλά συγχρόνως να είναι και διηρημένη, να αναγνωρίζωμεν ότι υφίσταται το σχίσμα των Ρωμαιοκαθολικών, και ενώ τούτο είναι παραδεκτόν να μη ομολογώμεν την Καθολικήν, Αποστολικήν και ακαινοτόμητον Εκκλησίαν των Ορθοδόξων ως την Μίαν, Αγίαν, άτμητον και Αδιαίρετον και εκ του σχίσματος αμίαντον.

Να ομολογήση ευθαρσώς και τιμίως ο Σεβ. Αδελφός ότι η Αγιωτάτη του Χριστού Ορθόδοξος Εκκλησία είναι κατά το Ιερόν Σύμβολον της Πίστεως και την Ομολογίαν Πίστεως, την οποίαν εδώκαμεν προ της εις Επίσκοπον χειροτονίας μας, ως προανέφερον, η Μια Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, Αδιαίρετος απ' αρχής, και νυν και αεί, ως φορεύς της Κυριακής Διδαχής, της Αποστολικής και Αγιοπατερικής Παραδόσεως, των όρων, των δογμάτων και των Ιερών Κανόνων τών Αγίων Οικουμενικών και Τοπικών Συνόδων.

Εάν, παρ' ελπίδα, τούτο δεν συμβή, τότε βάσει αυτών τούτων των θείων και Ιερών Κανόνων και δογμάτων και της ιεράς Ορθοδόξου Παραδόσεως ου μόνον ως Αντιπρόσωπος της Ελλαδικής ημών Εκκλησίας εις τον εν θέματι θεολογικόν Διάλογον, ούδε ως Επίσκοπος δύναται του λοιπού να λογίζεται, ως μη ορθοτομών τον λόγον της Θείας Αληθείας.
Ειλικρινώς δηλώ ότι χαίρομαι και θεωρώ τιμητικήν την παρουσίαν εις το Σώμα της ΙΣΙ Αδελφών συνεπισκόπων Καθηγητών του Πανεπιστημίου και διδακτόρων. Αι απαιτήσεις, όμως, όλων μας είναι ηυξημέναι εις τας περιπτώσεις αυτάς. Εις την λίαν κρίσιμον εποχήν και περίοδον, την οποίαν διερχόμεθα ως Εκκλησία και Έθνος, αντιμετωπίζοντες το καταλυτικόν ρεύμα της παγκοσμιοποιήσεως της «νέας εποχής», είναι αναγκαίον και απαραίτητον να πορευθώμεν εις την Ευρώπην και τον υπόλοιπον κόσμον ου μόνον ως Έλληνες, κατά τον δόκιμον πολιτικόν αναλυτήν κ. Κων/νον Χολέβαν, αλλά και, κυρίως, ως Ορθόδοξοι.

Ευχόμενος από καρδίας ευλογημένην και πλουσιόκαρπον την αρξαμένην αγίαν περίοδον τής νηστείας των Αγίων Αποστόλων διατελώ.

Μετά βαθυτατου σεβασμού

Ο Μητροπολίτης
† Ο Κυθήρων Σεραφείμ

Πηγή: www.amen.gr

Ο δημοσιογράφος της πύλης amen.gr είναι σαφώς τοποθετημένος, όπως προκύπτει και από άλλα άρθρα του, προς την πλευρά των "Οικουμενιστών" γι αυτό θεωρεί ότι το δίκαιο βρίσκεται προς την πλευρά του Σεβασμιότατου Μεσσηνίας. Όμως, όποιος έχει την υπομονή να διαβάσει τις δυο επιστολές θα διαπιστώσει, ακόμη κι αν δεν έχει θεολογικές και εκκλησιολογικές γνώσει, μόνο απ' το ύφος των δυο επιστολών, ποιος συμπεριφέρεται ως Ιεράρχης της Εκκλησίας του Χριστού, που ανησυχεί για την πορεία ενός τόσο σοβαρού πνευματικού ζητήματος της Εκκλησίας, και ποιος ως ερίζων για θεωρητικά ζητήματα καθηγητής Πανεπιστημίου.

Είναι αναμφισβήτητο ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, ολόκληρη και αδιαίρετη, που ορθοτομεί και κατέχει την πλήρη Αλήθεια της πίστεώς μας, σύμφωνα με την διδασκαλία του Κυρίου και την Ιερά Παράδοση. Όλοι οι άλλοι οι αποσχισθέντες απ' αυτοί δεν αποτελούν τμήματα (κλάδους) της Εκκλησίας, ούτε κατέχουν τμήματα της Αληθείας, επειδή ούτε η Εκκλησία ούτε η Αλήθεια μερίζεται, όπως δε μερίζεται και η κεφαλή της, ο Χριστός μας. Οι αποσχισθέντες αδελφοί μας είναι απολωλότα πρόβατα προς τους οποίους απευθύνεται η Εκκλησία, καλώντας τους να επιστρέψουν στη μια και μοναδική ποίμνη. Για να το πετύχη αυτό όμως πρέπει να συνεχίσει να εκπέμπει το μοναδικό μήνυμα της Αληθείας του Κυρίου, επειδή: "τα ίδια πρόβατα εκβάλη, έμπροσθεν αυτών πορεύεται, και τα πρόβατα αυτώ ακολουθεί, ότι οίδασι την φωνήν αυτού· 5 αλλοτρίω δε ου μη ακολουθήσωσιν, αλλά φεύξονται απ' αυτού, ότι ουκ οίδασι των αλλοτρίων την φωνήν. (...) 14 εγώ ειμι ο ποιμήν ο καλός, και γινώσκω τα εμά και γινώσκομαι υπό των εμών, 15 καθώς γινώσκει με ο πατήρ καγώ γινώσκω τον πατέρα, και την ψυχήν μου τίθημι υπέρ των προβάτων. 16 και άλλα πρόβατα έχω, ά ουκ έστιν εκ της αυλής ταύτης· κακείνά με δεί αγαγείν, και της φωνής μου ακούσουσι, και γενήσεται μία ποίμνη, είς ποιμήν." (Ιωαν. 10, 4-5 και 14-15)

Μόνο η φωνή της Αλήθειας μπορεί να ενώσει τα απολωλότα πρόβατα με την Ποίμνη του Χριστού. Εάν η Εκκλησία χάση την Αλήθεια, τότε όχι μόνο τους εκτός αυτής αδελφούς μας δεν θα μπορέσει να σώσει, αλλά θα κινδυνεύσει να σκανδαλίσει και να διώξει και τα πρόβατα που βρίσκονται μέσα σ' αυτή.

[paratiritis88]

Με μια απάντηση καταπέλτη ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος, επικεφαλής της αντιπροσωπείας της Εκκλησίας της Ελλάδος στο Θεολογικό Διάλογο με τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, απαντάει...



Amen.gr = Μέ πολλές Οικουμενιστικές διασυνδέσεις καί με ομοίως σαφή γραμμή.Τί άλλο να μάς έλεγε τώρα;

Άκου: " απάντηση καταπέλτη ". Πού τον βλέπει τον "καταπέλτη" ακόμη διερωτώμαι...

[babisgr]

Από την καταγγελτική επιστολή του Κυθήρων

Όμως, μεταξύ άλλων, ο Σεβ. Μεσσηνίας εις την σελ. 4, παρ. γ' γράφει και τα εξής:

«Στήν §13 του άρθρου σας δεν κατανοώ εις τί έγκειται η επιφύλαξή σας και το «εκκλησιολογικό απαράδεκτο και το αντιφατικό».
Η Εκκλησία του Χριστού, είναι Μία και Αδιαίρετη, πριν το σχίσμα, σήμερα είναι διηρημενη, αφού βρισκόμαστε σε σχίσμα, αυτό επιβεβαιώνει το περιεχόμενο της §41 του Κειμένου της Ραβέννας».

Και κατωτέρω, εις την επομένην υπ' αριθ. δ' παραγρ. προσθέτει ο Σεβ. Αδελφός :

«...Σας διαφεύγει: Ότι όταν δεν υφίσταται σχίσμα τότε δεν υπάρχει Μία αόρατη Εκκλησία, αλλά η Μία και Αδιαίρετη Εκκλησία, η όποια εκφράζεται σε κάθε τοπική Εκκλησία και δέν θεωρείται αθροιστικώς η Καθολικοτητά της».

Τί θα πει Η Εκκλησία του Χριστού, είναι Μία και Αδιαίρετη, ΠΡΙΝ το σχίσμα!!!!
Είναι δυνατόν να λέγονται τέτοια πράγματα!! Και από στόμα επισκόπου!Από ότι φαίνεται όμως, και από αυτό αλλά και από παλαιότερες ανορθόδοξες τάσεις αυτού του επισκόπου, βρίσκεται επί άλλου σκοπού και όχι του ορθόδοξου σκοπού...
Από πότε αναγνωρίζουμε τους καθολικούς ως ΕΚΚΛΗΣΙΑ!!!! Δεν είναι δηλαδή μακρυά να αναγνωρίσουμε και όλες τις άλλες αιρέσεις ως Εκκλησία (προτεστάντες κ.α.)


Μετά αδελφοί μου θέλουμε να βρούμε αίτια της κρίσης που έχει ξεσπάσει;; Νά τα αίτια!

[babisgr]

Με μια απάντηση καταπέλτη ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος, επικεφαλής της αντιπροσωπείας της Εκκλησίας της Ελλάδος στο Θεολογικό Διάλογο με τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, απαντάει...



Amen.gr = Μέ πολλές Οικουμενιστικές διασυνδέσεις καί με ομοίως σαφή γραμμή.Τί άλλο να μάς έλεγε τώρα;

Άκου: " απάντηση καταπέλτη ". Πού τον βλέπει τον "καταπέλτη" ακόμη διερωτώμαι...

Νομίζω πως και όλοι εσείς, δεν βλέπετε σε αυτό το «καταπέλτη» κανένα σοβαρό επιχείρημα να αντικρούει τα του Κηθύρων και όλως ἠμῶν

[xenia]

To μόνο που έχω να πω διαβάζοντας όλα τα παραπάνω, είναι πως νιώθω πολύ ευλογημένη που έχω έναν τέτοιο πνευματικό πατέρα, αναφέρομαι βέβαια στον Σεβ. Σεραφείμ! Η αλήθεια δεν κρύβεται με τίποτα τελικά!

[ioannist]

Η Επιστολή – παρέμβαση του Μητροπολίτη Κυθήρων προς τη Σύνοδο θέτει στην κατάλληλη στιγμή το σημαντικό ζήτημα του Διαλόγου με τους Παπικούς και της εκπροσώπησης της Εκκλησίας της Ελλάδος σε αυτόν. Διότι:

Α. Η παρέμβαση γίνεται λίγο πριν την έκτακτη Συνεδρία της Ιεραρχίας (εντός αυτής της εβδομάδος) που θα είναι η τελευταία συνεδρία Ιεραρχίας πριν το Διάλογο στη Βιέννη τον ερχόμενο Σεπτέμβριο.

Β. Κύριο ζήτημα για το οποίο πρέπει να λάβουν απόφαση οι Συνοδικοί είναι ποιος θα εκπροσωπήσει την Εκκλησία της Ελλάδος στη Βιέννη. Η Επιστολή του Σεβ. Κυθήρων φανερώνει ξεκάθαρα ότι ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας δεν είναι αξιόπιστος συνομιλητής, παρά τα πανεπιστημιακά του παράσημα!

Γ. Ο Μητροπολίτης Κυθήρων θέτει και στην ουσία ένα σημαντικότατο θέμα. Είναι η αναγνώριση ή όχι εκκλησιαστικής υπόστασης στους Παπικούς. Αν οι Παπικοί είναι «Εκκλησία» και ο Πάπας «Αγιώτατος Πάπας» τότε ορθώς ο Μεσσηνίας μιλάει για διηρημένη Εκκλησία. Επειδή όμως ο Πάπας είναι αιρετικός και οι Παπικοί αιρετικοί, τότε δεν μπορούμε να μιλάμε για αποκατάσταση ενότητας αλλά για εν μετανοία επιστροφή των αιρετικών Παπικών στη Μία Ορθόδοξη Εκκλησία.

Δ. Η προσφορά εκκλησιαστικής αναγνώρισης στους Παπικούς από τους οικουμενιστές (πρόσφατα από τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου στον Πάπα) με προσφωνήσεις (Αγιώτατε Πάπα της πρεσβυτέρας Ρώμης) ή ο Διάλογος επί ίσοις όροις με την «αδελφή Εκκλησία της Ρώμης» καθιστούν προβληματική εξαρχής την συμμετοχή των Ορθοδόξων στο Διάλογο αυτό. Για τούτο και ο Διάλογος με τους όρους που γίνεται σήμερα πρέπει να διακοπεί μέχρι να ξεκαθαρίσουμε ότι προσερχόμαστε σε ένα Διάλογο όχι με την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία αλλά με τους αιρετικούς Παπικούς, για τους οποίους (όπως για όλους τους αιρετικούς) ισχύει και το του Απ. Παύλου «αιρετικόν άνθρωπον μετά μίαν και δευτέραν νουθεσίαν παραιτού». Αν οι Παπικοί τόσα χρόνια δεν δείχνουν κανένα σημάδι μετανοίας, προς τι ο Διάλογος;

Θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον πάντως η επικείμενη Συνεδρία της Ιεραρχίας. Να δούμε αν θα τεθεί το θέμα, ποιες αποφάσεις θα ληφθούν, ποια πρόσωπα θα εκπροσωπήσουν την Εκκλησία στο Διάλογο της Βιέννης ή αν αποφασισθεί η μη συμμετοχή της Εκκλησίας της Ελλάδος σε αυτό το Διάλογο (όπως έπραξε πέρυσι η Εκκλησία της Βουλγαρίας).

[dionysisgr]

Eαν ειμαστε στον 13ο η και 14ο αιωνα, ο Μεσσηνιας, θα ειχε καθαιρεθει εν ταχει, με ομοφωνια, απο την Συνοδο,
και στην συνεχεια, θα ειχε εγκλειστει οικιοθελως, η μη, δεν εχει και τοση σημασια, (σημασια εχει η μετανοια)
σε Μοναστηρι, ως Μοναχος πλεον, ωστε να συνεχισει και να ολοκληρωσει, χαριτι Θεου, την προσωπικη του μετανοια..

Κατι που θα ηταν καλο τοσο για τον ιδιο, οσο και για την ειρηνη της Εκκλησιας φυσικα.

Αλλα δυστυχως ειμαστε στον 21ο, και τα συμπερασματα ειναι ευκολα για τον καθενα,
προς τα που βαδιζουμε, και τι χαλια μαυρα μας περιμενουν ακομη να δουμε και να ακουσουμε,
κατα πολυ χειροτερα απο αυτα που εχουμε ζησει ως τωρα..

Και αναρωτιεται κανεις..

Ενας Αγιος Γρηγοριος Παλαμας, ενας Αγιος Μαρκος ο Ευγενικος, ενας Μεγας Φωτιος,
ενας Αγιος Νικοδημος Αγιορειτης, ενας Αγιος Κοσμας ο Αιτωλος,
ΤΙ ΘΑ ΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΤΙ ΘΑ ΛΕΝΕ, ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΘΑ ΟΔΥΡΩΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΜΑΣ, ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ;

Δηλαδη ποσο πατο εχει ακομα το βαρελι της ταπεινωσεως της Ορθοδοξιας και της Πατρογονικης μας Πιστης των Αγιων και των Μαρτυρων, και των Πατερων μας;

Ποσες ακομα τουμπες σαν χαρουμενες μαϊμουδες θα κανουν καποιοι μπροστα στον Ποντιφηκα Βενεδικτο και την συμμορια του;

Ποσες; H οργη του Θεου, μολις και εχει αρχισει να διαφαινεται στον οριζοντα, με ολα αυτα που ζουμε.

Οταν θα γινει πλεον ορατη, και πληρως αισθητη, τοτε μαλλον θα ειναι αρκετα αργα για δακρυα.

Ας σκεφτουν οι αρμοδιοι, οι διοικουντες το σκαφος της Εκκλησιας (ανθρωπινως), και ας αναλαβουν τις ευθυνες τους, μαζι με το ποιμνιο που εχει και αυτο μεγιστη ευθυνη ως φυλαξ της παρακαταθηκης της Πιστεως στην ΠΡΑΞΗ!

Οι καιροί ου μενετοί! Θα δωσουμε ολοι λογο, και κανεις δεν δικαιουται να παριστανει τον αδιαφορο..

[panagiotisspy]

Πέρυσι τέτοια εποχή περίπου, έγινα μέλος του φόρουμ.

Πρέπει να ομολογήσω, ότι στις πρώτες μου δειλές συμμετοχές σε σχετικές συζητήσεις, είχα πάντοτε την τάση νάμαι μετριοπαθής, σε αυτή την αντιπαράθεση "οικουμενιστών" - "ανθενωτικών".

Ελεγα:
"Καθήστε να δούμε, τι θέλουν να επιτευχθεί μέσα από τον όποιον διάλογο, κάτι παραπάνω θα ξέρουν αυτοί από μας"

Και τώρα βέβαια, δεν πρόκειται να βιαστώ να μεμφθώ τον Μεσσηνίας και τον κάθε Μεσσηνίας.


Αλλά βρε παιδιά, αισθάνομαι ότι κάτι πάει στραβά.
Εχει παραγίνει πια το πράγμα.
Δεν μπορώ να καταλάβω, τόση σπουδή και "άγχος" από την μία πλευρά.

Και δεν εννοώ το να γίνει ο διάλογος κλπ.
Αλλά το πόσο σφοδρότητα αποκτά σταδιακά η "επίθεση", εναντίον αυτών που διακρίνονται έστω και από απλό σκεπτικισμό, ως προς την σκοπιμότητα του διαλόγου και των ανεκδιήγητων προσφωνήσεων προς τον Πάπα.

Λένε "όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά"
Ας ελπίσουμε ο καπνός που βλέπουμε, να είναι "προπέτασμα καπνού" στα πλαίσια της σκοπιμότητας των χειρισμών.
Και να μην είναι αληθινή απόδειξη φωτιάς (ή ακόμα χειρότερα λαίλαπας πυρός).....

[filotas]

Παναγιώτη δεν έχει σημασία αν είμαστε μετριοπαθείς ή παίρνουμε ξεκάθαρα τη μια ή την άλλη πλευρά, αλλά να μπορούμε να παρουσιάζουμε τα επιχειρήματά μας με ψυχραιμία και θεολογική πληρότητα. Οι κραυγές και τ' αναθέματα δεν αποτελούν επιχειρήματα. Όπως επίσης και η ειρωνεία.

Παραπάνω από τους δύο Ιεράρχες ο ένας εκφράζεται με γνήσια πνευματική αγωνία και επιχειρήματα και ο άλλος με ειρωνεία και υποτίμηση του έχοντος αντίθετη γνώμη.

Κι εμείς πρέπει να παίρνουμε παράδειγμα από τις σωστές συμπεριφορές των Ιεραρχών, που υπερασπίζονται την Ορθοδοξία με ψυχραιμία και επιχειρήματα και κρατούν σθεναρή στάση, αλλά χωρίς κραυγές, και να προσπαθήσουμε να τους μιμηθούμε στον τρόπο, που διεξάγουμε διάλογο γι αυτά τα θέματα.

[dionysisgr]

Aκουσε Παναγιωτη,
ετσι οπως παει το πραγμα,
εγω διακινδυνευω μια εκτιμηση, και παιρνω και το βαρος της ευθυνης της αποψης μου, επανω μου,
και επισης παρακαλω τον Θεον θερμα,
να διαψευσθω και να γινω ρεζιλι οχι πανελλαδικως, αλλα και παγκοσμιως..

Επαναλαμβανω, οτι παρακαλω, να γινω ρεζιλι των σκυλιων..

Πιστευω λοιπον, οτι εαν συνεχισουν ετσι καποιοι, με εργολαβικο αισθημα ταχειας αποπερατωσεως,
και πασης σπουδης,
της σχεδιαζομενης και μεθοδευομενης "γονυκλισιας" των ορθοδοξων στα κελευσματα του Παπα,

τοτε,

Παμε ολοταχως για ενδο-ορθοδοξο πολλαπλο και τρομακτικο σχισμα, που ισως ζησουμε και να το δουμε. Φευ!!

Και φυσικα αυτο ειναι οτι καλυτερο, και βουτυρο στο ψωμι των παπικων, γιατι θα βρουν αλλο ενα επιχειρημα να κατηγορησουν την Ορθοδοξια, οτι δεν μπορει να διατηρησει την ενοτητα της,
και μονο η ομιλουσα κεφαλη του Παπα, μπορει να προσφερει την παγκοσμια "ενοτητα".

(που να την παρει και να την σηκωσει αυτην την "ενοτητα" ο αλαστορας εχθρος μας, και να μας λειπει το βυσσινο, δηλαδη)

Μονο ο λαος του Θεου, και ορισμενοι φωτεινοι και ομολογητες Ιεραρχες, μπορουν να ακυρωσουν στην πραξη, οσα δολια και πισωπλατα σχεδιαζουν καποιοι στους χλιδατους, κοσμοπολιτικους και εξωτικους διαλογους των διεθνων θερετρων ανα την οικουμενη.

Ομως ειναι πολυ πιθανον, να επαληθευτουν τα σεναρια αυτα, και ηδη εχει αρχισει να διαφαινεται και στην εν Ελλαδι Ιεραρχια, μια κινηση πραταξεων, και μαζεμα δυναμεων και μετρημα των στρατευματων, μεταξυ ενωτικων-οικουμενιστων, και ανθενωτικων-πιστων στους Πατερες, και θα δουμε που θα βγαλει.

Μολις εχουν αρχισει οι πρωτες αναγνωριστικες, αψιμαχιες. Εαν τραβηξουν το σχοινι και αλλο οι οικουμενιστες, που εχουν εξαπολυσει τα παπαγαλακια τους παντου, και παιζουν "μπαλα", μονοι τους, εν ου παικτοις, (πλανωνται βεβαια!), θα εχουμε και τις πρωτες κανονιες με θυματα, και οπου μας βγαλει..

Σαφως ειναι καιρος προσευχης και αγωνιας, και εκζητησεως του Ελεους του Κυριου, ωστε να μην ζησουμε τα φοβερα γεγονοτα που διαβαζουμε στην πολυταραχη Εκκλησιαστικη ιστορια, αλλα κανεις δεν εγγυαται το αντιθετο.

Και επισης κανεις συνειδητος Ορθοδοξος πιστος, δεν ειναι διαθετειμενος να παραδωσει η να διαπραγματευτει την Πιστη των Πατερων του, την αγια Ορθοδοξια.

Οι εξελιξεις τρεχουν, και οσο και να προσπαθουμε να μην αποσπωμεθα απο την οχλαγωγια των ειδησεων και της βουης των γεγονοτων, δεν μπορουμε να μεινουμε αμετοχοι, η αδιαφοροι, για το τεραστια συνωμοσια που εξυφαινεται κατα της Αληθινης Εκκλησιας, που πολλοι προσπαθουν να την οδηγησουν σε νεα αιχμαλωσια,
κατα πολυ χειροτερη αυτη την φορα απο την οθωμανικη, γιατι εκεινη ηταν κοσμικη, ενω η σχεδιαζομενη θα ειναι πνευματικη και ολοτελα αλλοτριωτικη της γνησιοτητας των Ευαγγελικων, Θεανθρωπινων, Κοσμοσωτηριων διαχρονικων μυνηματων της.

Χρειαζεται λοιπον, συμπερασματικα, αφενος, πνευματικη ασκηση, διαμονη εντος της ψυχοσωτηριου παραδοσεως της Εκκλησιας μας, και προσηλωση στην πορεια τελειωσεως εν Χριστω,

αλλα ταυτοχρονα,

και επαγρυπνηση, ενημερωση, και διαθεση και προετοιμασια, για αγωνες, εναντια στην οποια προσπαθεια παραχαραξης του ακραιφνως Ορθοδοξου φρονηματος, δογματος, λατρειας, εκκλησιολογιας, και γενικα ολων των Αγιοπνευματικως και αγιοπατερικως παραδεδομενων και θεσπισμενων, ορθοδοξων πρακτικων.

Ολα με μετρο, αλλα μονο να προσεχουμε μην μας παρουν τα μετρα..