Σελίδα 1 από 3
Σ. Ράμφος κατά του ησυχασμού και απάντηση μον. Μωυσή
Δημοσιεύτηκε: Τετ Σεπ 22, 2010 6:51 pm
από ψυχουλα
Η «Φιλοκαλία» και «Το αδιανόητο τίποτα», του μοναχού Μωυσή Αγιορείτη,
21.09.10
Η «Φιλοκαλία» και «Το αδιανόητο τίποτα»
του μοναχού Μωυσή Αγιορείτη
για την «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ»
Όταν η Ελλάδα εισήλθε στην Ευρωπαϊκή Ένωση η εφημερίδα «Le Monde» έγραφε: «Σήμερα εισήλθε στην Ευρωπαϊκή κοινότητα η χώρα της Φιλοκαλίας». Η Φιλοκαλία είναι ένα βιβλίο που πρωτοεκδόθηκε στη Βενετία το 1782. Πρόκειται για συγκέντρωση εκλεκτών αγιοπατερικών κειμένων, για όσους αγαπούν την πνευματική ζωή, την ουσιαστική σχέση τους με τον ζώντα Θεό. Συγκεκριμένα κατά τον τίτλο του σημαντικού αυτού βιβλίου, που χαρακτήρισε μία εποχή και ένα τρόπο ζωής, αναφέρεται: «Φιλοκαλία των Ιερών Νηπτικών. Συνερανισθείσα παρά των Αγίων και Θεοφόρων Πατέρων ημών, εν η δια της κατά την πράξιν και θεωρίαν Ηθικής φιλοσοφίας, ο νους καθαίρεται, φωτίζεται και τελειούται…» Μιλάμε λοιπόν για φιλοκαλική εποχή, φιλοκαλικούς πατέρες και φιλοκαλισμό.
Οι συντάκτες του σπουδαίου βιβλίου και τότε κατηγορήθηκαν από ορισμένους ως σκοταδιστές και τους προσήψαν το σκωπτικό προσωνύμιον Κολλυβάδες, για άλλη όμως αιτία. Σήμερα, μετά από μελέτη, έκδοση κειμένων και εκτίμηση η επιστήμη αποφαίνεται ότι το έργο τους ήταν λίαν αξιόλογο κι έδωσε πνοή νέα στην ορθόδοξη πνευματική ζωή. Οι πρωτοστάτες του κολλυβαδικού-φιλοκαλικού κινήματος στέφθηκαν υπό αγιωνυμίας και αυτό λέει πολλά.
Μετά από διακόσια χρόνια και πλέον έρχεται ο συγγραφέας Στέλιος Ράμφος, που πέρασε από διάφορα ιδεολογικά ρεύματα, ν’ αμφισβητήσει τη φιλοκαλική προσφορά με το νέο του βιβλίο: «Το αδιανόητο τίποτα. Φιλοκαλικά ριζώματα του νεοελληνικού μηδενισμού». Ας σημειωθεί ότι κάποτε μας είχε συγκινήσει με γραφές του και είχαμε μακρές συζητήσεις στην ταπεινή μας Καλύβη, μαζί με τον Κώστα Ζουράρι. Νομίζω ότι ο κ. Ράμφος το παρατραβάει το σχοινί στις ερμηνείες, σχολιασμούς και αναλύσεις του σε κείμενα πού πλησιάζονται, μ' ένα εντελώς άλλο τρόπο.
Εμμέσως πλην σαφώς μας λέει πώς το αντιδυτικό και γνήσια αναγεννητικό κίνημα των ιεροπρεπών Κολλυβάδων, κατά τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, έφερε όλη την κακοδαιμονία στην Ελλάδα. Οι φιλοκαλικοι πατέρες, Γρηγόριος ο Παλαμάς, ο φωστήρας της Θεσσαλονίκης, ο νηπτικός Αγιορείτης, ο μέγας Θεολόγος, ο ησυχαστής και διδάχος, όπως και ο σοφώτατος και πολυγραφότατος, ασκητής του Άθωνα, νεοησυχαστής Νικόδημος ο Αγιορείτης και οι συν αυτώ μακάριοι άνδρες περιόρισαν την Εκκλησία, την έκλεισαν στο καβούκι της, την έβγαλαν εκτός Ιστορίας, ώστε να ταλαιπωρούμεθα έως σήμερα. Το μόνο πού δεν λέει είναι ότι και η σημερινή οικονομική κρίση προέρχεται από την ακολούθηση του πνεύματος του ησυχασμού. Η προκλητική, βάναυση, αθεόφοβη, ωμή και υπερήφανη απαξίωση του ιερού ησυχασμού, του παλαμισμού, του κολλυβαδισμού και φιλοκαλισμού αγγίζει ή ξεπερνά τα όρια της αιρέσεως;
Μάλιστα βρέθηκε καθηγητής της Θεολογικής σχολής του Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης, ο κ. Πέτρος Βασιλειάδης, γνωστός για τις μοντέρνες ιδέες του, να χαρακτηρίσει «συγκλονιστικό» το βιβλίο του κ. Σ. Ράμφου κατά του ησυχασμού. Ότι ο ησυχασμός, λέει, βλέπει μόνο το χθες και όχι το αύριο και δημιουργεί διχασμό στην ψυχή. Ο κ. Π. Βασιλειάδης τονίζει τη ρήση του κ. Σ. Ράμφου ότι οι μελετητές της Φιλοκαλίας σήμερα μετεωρίζονται «ανάμεσα σε ουράνια προσδοκία και απογεμένη ιστορικότητα».
Είναι λυπηρό να γράφονται αυτά τόσο εύκολα και αυτές οι εντελώς προσωπικές ερμηνείες να επικροτούνται από Θεολόγους και να τις προσυπογράφουν' ότι η Σύνοδος του 1351 έθεσε οριστικά την Εκκλησία στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Η ιστορία όμως, πιστεύω, θα προσπεράσει τέτοιες ιδέες. Ο κύριος της ιστορίας είναι ο Χριστός και η Εκκλησία είναι το ζωντανό σώμα Του. Αυτός δίνει πνοή στην Εκκλησία και στον κόσμο. Οι ερμηνείες του βιβλίου είναι τόσο πρωτότυπες, όσο παράξενες και οι υψηλές πτήσεις του δημιουργούν ισχυρές πτώσεις και οδηγούν σ' ένα αδιανόητο τίποτα...
Φιλοκαλία σημαίνει αγάπη του ωραίου. Ο ωραίος είναι ο Χριστός. Η σύνδεση με τον Χριστό ωραιοποιεί τη ζωή μας. Η Φιλοκαλία μας λέει πώς θα επιτευχθεί αυτό. Ο Ντοστογιέφσκι λέει΄ η ωραιότητα θα σώσει τον κόσμο. Η ωραιότητα είναι ο Χριστός. Ιδιαίτερα σήμερα σε μια εποχή εκκοσμικεύσεως και αποστασίας έχουμε μεγάλη την ανάγκη του ησυχασμού, της μελέτης της Φιλοκαλίας, της συνδέσεως με τον Χριστό και την Εκκλησία Του.
Πηγή:
http://christianvivliografia.files.word ... fcf861.pdf
Αναδημοσίευση από:
http://thriskeftika.blogspot.com/2010/09/m_20.html
Re: Σ. Ράμφος κατά του ησυχασμού και απάντηση μον. Μωυσή
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Σεπ 23, 2010 6:11 am
από dionysisgr
Ποιος ειναι ο Ραμφος, μωρε, για να ασχοληθουμε με το εν τρικυμια κρανιο του.. Ποιος;
Ελεος πια.
Βγαινει ο καθε πικραμενος, βγαζει το δηλητηριο που εχει στα σπλαχνα του, επειδη δεν εχει ενθεη ελπιδα, ο ιδιος,
παει να την στερησει και απο τους αλλους, και αυτο ειναι οτι πιο ανηθικο υπαρχει, και οτι πιο κακοβουλο,
και να τους βαλει με το ζορι μεσα στην προσωπικη του κολαση,
και για καποιο λογο, ανεξηγητο, πρεπει εμεις να ασχολουμαστε μαζι του. Τι λετε;
Ας τον ελεησει ο Θεος, εφοσον θελει και ο ιδιος να ελεηθει, γιατι ο συγκεκριμενος, πρεπει να εχει φτασει ηδη προ πολλου στην.. αυτοθεωση και το αλαθητο!
Κλασσικη περιπτωση "πτωσης", απο την υπερβολικη αμπελοφιλοσοφια, την αλαζονεια της διανοιας,
που ανυψωνεται εωσφορικα, πανω απο την διαχρονικη, καθολικη, ασκητικη, εν Αγιω Πνευματι, πατερικη βιωματικη εμπειρια,
του ησυχαστικου βιου.
Η οποια ειναι σαφεστατη Κυριακη και Ευαγγελικη Εντολη του ιδιου του Θεανθρωπου,
που πολλακις εντελλεται μεσα απο την θεια διδασκαλια Του, μεσα απο παραβολες, αλλα και ευθεως,
στους μαθητες του, ανα τους αιωνες,
να διαφυγουν απο τα παθη, τις μεριμνες, το σχημα του κοσμου τουτου, και να επισυγκεντρωσουν,
τον "αλητη" περιφερομενο επι τα νοηματα του κοσμου, νουν,
να τον εισαγουν στην εσω καρδια,
οπου βρισκεται και το κεντρο των ενεργειων της πολυδυναμης οντοτητος που ονομαζεται ψυχη,
και απο εκει,
μεσα δηλαδη απο το μυστικο και ιερο θυσιαστηριο του καθε ανθρωπου, τα αγια των αγιων της υπαρξεως μας,
να αναπεμπεται αδιακοπη δεηση,
εως οτου ελθει ο Πατηρ, ο Υιος, και το Πνευμα το Αγιον,
και πραξουν το αψευδες επαγγελομενο: "προς αυτόν ελευσόμεθα και μονήν παρά αυτώ ποιήσωμεν.."
Λοιπον τι λεει ο Ραμφος και ο καθε Ραμφος, που δηλαδη και τα πουλια εχουν.. ραμφος, αλλα δοξολογουν τον Θεον,
και δεν πετανε λασπη στους εν ασκηση διαλαμψαντες αγιους πατερες και οσιους ασκητες μας.
Και πολυ του παει, να ασχολειται ο λογιοτατος, σεβαστος, πολυ αγαπητος μας, γερων π.Μωϋσης, που επι πολλα ετη,
φωτιζει, και διακονει με τον παρηγορητικο και οικοδομητικο λογο του, το Χριστεπωνυμο πληρωμα,
το οποιο δεν καταλαβαινει απο Ραμφους.
Δεν έλεγε ο μεγας Πατροκοσμάς ο Ισαποστολος του Γενους: «το κακό θα σας έρθει από τους διαβασμένους»;
Νατα.. Τα ζουμε και τα βλεπουμε.
Oλος ο κοσμος, ο δυτικος, εχει μεινει εκθαμβος απο την λαμψη και τα θεια νοηματα της Φιλοκαλιας, στο εξωτερικο στα Πανεπιστημια, εχουν τρελλαθει να κανουν μελετες στους Πατερες μας,
και βγαινει ο.. Ραμφος, να ακυρωσει την Φιλοκαλια,
που εχει στειλει στον Παραδεισο, χιλιαδες, χιλιαδων ψυχες.
Χα, χα, χα.. Ας γελασουμε εμεις, γιατι για γελια ειναι, και ας κλαψει ο ιδιος τον εαυτο του, οσο εχει ακομα καιρο μετανοιας.
Και πολυ ασχοληθηκαμε. Αιντε, με τον καθε δυσκολεμενο!
Re: Σ. Ράμφος κατά του ησυχασμού και απάντηση μον. Μωυσή
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Σεπ 23, 2010 7:02 am
από ψυχουλα
Διονυση τα λες πολυ σωστα.
απλως το ανησυχητικο ειναι οτι το βιβλιο αυτο το χαρακτηρισε συγκλονιστικο ενας θεολογος του Πανεπιστημιου Θεσσαλονικης, ο Π. Βασιλειαδης και αυτο ειναι που στενοχωρησε το γεροντα Μωϋσή.
Re: Σ. Ράμφος κατά του ησυχασμού και απάντηση μον. Μωυσή
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Σεπ 23, 2010 8:40 am
από fotios
Ο εν λόγω καθηγητής είναι από τους πρωτεργάτες θεολόγους Οικουμενιστές στη Θεσσαλονίκη.
Νομίζω έτσι εξηγούνται κάποια πράγματα.
Να ζήσει ο Μοναχός Μωυσής που είναι στύλος της σημερινής Εκκλησίας της Ελλάδος.
Re: Σ. Ράμφος κατά του ησυχασμού και απάντηση μον. Μωυσή
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Σεπ 23, 2010 8:51 am
από aggelikiglafki
κρατάμε τα του γέροντος Μωϋσεως και όλα τα άλλα τα αφήνουμε.Εμάς μας εκφράζουν και πιστέυουμετα λόγια του γέροντα.Από τα άλλα τα έχουμε δει και δυστυχώς θα τα ξαναδούμε.
Re: Σ. Ράμφος κατά του ησυχασμού και απάντηση μον. Μωυσή
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Σεπ 23, 2010 1:56 pm
από efadamop
Ποιός στηρίζει τον δοκιμαζόμενο λαό στις δυσκολίες της ζωής του; Η Εκκλησία και οι άοκνα πνευματικά εργαζόμενοι ιερείς. Ποιούς λοιπόν πρέπει να χτυπήσουμε εάν θέλουμε να χτυπήσουμε τον ίδιο τον λαό; Μα φυσικά την Εκκλησία και τους ιερείς !!! Δείτε τι λέει ο Ράμφος σε συνέντευξή του στην Ελευθεροτυπία:
Ράμφος:
"Αν θέλει να έχει ευρήματα η Αντιτρομοκρατική, πρέπει να κάνει κατάλογο των παπάδων."
«Αν θέλει ευρήματα η Αντιτρομοκρατική, να ψάξει στους παπάδες»
http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=164884
Re: Σ. Ράμφος κατά του ησυχασμού και απάντηση μον. Μωυσή
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Σεπ 23, 2010 2:01 pm
από ψυχουλα
Re: Σ. Ράμφος κατά του ησυχασμού και απάντηση μον. Μωυσή
Δημοσιεύτηκε: Δευ Σεπ 27, 2010 1:33 pm
από Pan Georg
ψυχουλα έγραψε:Η «Φιλοκαλία» και «Το αδιανόητο τίποτα», του μοναχού Μωυσή Αγιορείτη,
Όχι μόνο ο κ. Ράμφος αλλά και ο κ. Γιανναράς στο βιβλίο του "ενάντια στη θρησκεία" επιτίθεται στη φιλοκαλία και ιδίως στον ερανιστή των κειμένων άγιο Νικόδημο. Ο κ. Γιανναράς θεωρεί ότι ο άγιος Νικόδημος εισήγαγε το δυτικό αυγουστίνειο πνεύμα στην ορθοδοξία. Ο κ. Ράμφος πάλι θεωρεί ότι η Δυτική θεολογία αποτελεί μία κατάφαση στον άνθρωπο σε αντίθεση με τον ησυχασμό που τον απομακρύνει απο την ιστορία. Διαβάζοντας βιβλία του Ράμφου και του Γιανναρά σπανίως να βγάλει κανείς νόημα. Και οι δύο για διαφορετικούς ίσως λόγους, όπως άλλοτε οι Ρωμαίοι και οι Εβραίοι, ανασταυρώνουν το Χριστό γιατί ποτέ δεν έζησαν χριστιανικά, αλλά συνεχώς ομιλούσαν και έγραφαν...
21.09.10
Η «Φιλοκαλία» και «Το αδιανόητο τίποτα»
του μοναχού Μωυσή Αγιορείτη
για την «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ»
Όταν η Ελλάδα εισήλθε στην Ευρωπαϊκή Ένωση η εφημερίδα «Le Monde» έγραφε: «Σήμερα εισήλθε στην Ευρωπαϊκή κοινότητα η χώρα της Φιλοκαλίας». Η Φιλοκαλία είναι ένα βιβλίο που πρωτοεκδόθηκε στη Βενετία το 1782. Πρόκειται για συγκέντρωση εκλεκτών αγιοπατερικών κειμένων, για όσους αγαπούν την πνευματική ζωή, την ουσιαστική σχέση τους με τον ζώντα Θεό. Συγκεκριμένα κατά τον τίτλο του σημαντικού αυτού βιβλίου, που χαρακτήρισε μία εποχή και ένα τρόπο ζωής, αναφέρεται: «Φιλοκαλία των Ιερών Νηπτικών. Συνερανισθείσα παρά των Αγίων και Θεοφόρων Πατέρων ημών, εν η δια της κατά την πράξιν και θεωρίαν Ηθικής φιλοσοφίας, ο νους καθαίρεται, φωτίζεται και τελειούται…» Μιλάμε λοιπόν για φιλοκαλική εποχή, φιλοκαλικούς πατέρες και φιλοκαλισμό.
Οι συντάκτες του σπουδαίου βιβλίου και τότε κατηγορήθηκαν από ορισμένους ως σκοταδιστές και τους προσήψαν το σκωπτικό προσωνύμιον Κολλυβάδες, για άλλη όμως αιτία. Σήμερα, μετά από μελέτη, έκδοση κειμένων και εκτίμηση η επιστήμη αποφαίνεται ότι το έργο τους ήταν λίαν αξιόλογο κι έδωσε πνοή νέα στην ορθόδοξη πνευματική ζωή. Οι πρωτοστάτες του κολλυβαδικού-φιλοκαλικού κινήματος στέφθηκαν υπό αγιωνυμίας και αυτό λέει πολλά.
Μετά από διακόσια χρόνια και πλέον έρχεται ο συγγραφέας Στέλιος Ράμφος, που πέρασε από διάφορα ιδεολογικά ρεύματα, ν’ αμφισβητήσει τη φιλοκαλική προσφορά με το νέο του βιβλίο: «Το αδιανόητο τίποτα. Φιλοκαλικά ριζώματα του νεοελληνικού μηδενισμού». Ας σημειωθεί ότι κάποτε μας είχε συγκινήσει με γραφές του και είχαμε μακρές συζητήσεις στην ταπεινή μας Καλύβη, μαζί με τον Κώστα Ζουράρι. Νομίζω ότι ο κ. Ράμφος το παρατραβάει το σχοινί στις ερμηνείες, σχολιασμούς και αναλύσεις του σε κείμενα πού πλησιάζονται, μ' ένα εντελώς άλλο τρόπο.
Εμμέσως πλην σαφώς μας λέει πώς το αντιδυτικό και γνήσια αναγεννητικό κίνημα των ιεροπρεπών Κολλυβάδων, κατά τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, έφερε όλη την κακοδαιμονία στην Ελλάδα. Οι φιλοκαλικοι πατέρες, Γρηγόριος ο Παλαμάς, ο φωστήρας της Θεσσαλονίκης, ο νηπτικός Αγιορείτης, ο μέγας Θεολόγος, ο ησυχαστής και διδάχος, όπως και ο σοφώτατος και πολυγραφότατος, ασκητής του Άθωνα, νεοησυχαστής Νικόδημος ο Αγιορείτης και οι συν αυτώ μακάριοι άνδρες περιόρισαν την Εκκλησία, την έκλεισαν στο καβούκι της, την έβγαλαν εκτός Ιστορίας, ώστε να ταλαιπωρούμεθα έως σήμερα. Το μόνο πού δεν λέει είναι ότι και η σημερινή οικονομική κρίση προέρχεται από την ακολούθηση του πνεύματος του ησυχασμού. Η προκλητική, βάναυση, αθεόφοβη, ωμή και υπερήφανη απαξίωση του ιερού ησυχασμού, του παλαμισμού, του κολλυβαδισμού και φιλοκαλισμού αγγίζει ή ξεπερνά τα όρια της αιρέσεως;
Μάλιστα βρέθηκε καθηγητής της Θεολογικής σχολής του Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης, ο κ. Πέτρος Βασιλειάδης, γνωστός για τις μοντέρνες ιδέες του, να χαρακτηρίσει «συγκλονιστικό» το βιβλίο του κ. Σ. Ράμφου κατά του ησυχασμού. Ότι ο ησυχασμός, λέει, βλέπει μόνο το χθες και όχι το αύριο και δημιουργεί διχασμό στην ψυχή. Ο κ. Π. Βασιλειάδης τονίζει τη ρήση του κ. Σ. Ράμφου ότι οι μελετητές της Φιλοκαλίας σήμερα μετεωρίζονται «ανάμεσα σε ουράνια προσδοκία και απογεμένη ιστορικότητα».
Είναι λυπηρό να γράφονται αυτά τόσο εύκολα και αυτές οι εντελώς προσωπικές ερμηνείες να επικροτούνται από Θεολόγους και να τις προσυπογράφουν' ότι η Σύνοδος του 1351 έθεσε οριστικά την Εκκλησία στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Η ιστορία όμως, πιστεύω, θα προσπεράσει τέτοιες ιδέες. Ο κύριος της ιστορίας είναι ο Χριστός και η Εκκλησία είναι το ζωντανό σώμα Του. Αυτός δίνει πνοή στην Εκκλησία και στον κόσμο. Οι ερμηνείες του βιβλίου είναι τόσο πρωτότυπες, όσο παράξενες και οι υψηλές πτήσεις του δημιουργούν ισχυρές πτώσεις και οδηγούν σ' ένα αδιανόητο τίποτα...
Φιλοκαλία σημαίνει αγάπη του ωραίου. Ο ωραίος είναι ο Χριστός. Η σύνδεση με τον Χριστό ωραιοποιεί τη ζωή μας. Η Φιλοκαλία μας λέει πώς θα επιτευχθεί αυτό. Ο Ντοστογιέφσκι λέει΄ η ωραιότητα θα σώσει τον κόσμο. Η ωραιότητα είναι ο Χριστός. Ιδιαίτερα σήμερα σε μια εποχή εκκοσμικεύσεως και αποστασίας έχουμε μεγάλη την ανάγκη του ησυχασμού, της μελέτης της Φιλοκαλίας, της συνδέσεως με τον Χριστό και την Εκκλησία Του.
Πηγή:
http://christianvivliografia.files.word ... fcf861.pdf
Αναδημοσίευση από:
http://thriskeftika.blogspot.com/2010/09/m_20.html
Re: Σ. Ράμφος κατά του ησυχασμού και απάντηση μον. Μωυσή
Δημοσιεύτηκε: Τρί Σεπ 28, 2010 6:10 am
από dionysisgr
Προσεξτε καλα αδερφοι.
Το θεμα φαινεται φαιδρο εκ πρωτης,
και θα μπορουσε να πει καποιος, οτι: Ελα μωρε, αλλος ενας γερο-αμπελοφιλοσοφος, εισοδηματιας,
που αναθεμα και εαν εχει δουλεψει ποτε στην ζωη του, ξεμωραθηκε απο την πολλη διανοητικη "αναζητηση",
και φλυαρει, αντι να μετανοει στα τελη της ζωης του..
Ομως αυτο ειναι η επιδερμικη αναγνωση του φαινομενου "Ραμφος & Σια. ομορρυθμος εταιρεια γενικης πλανης ΟΕ."
Αλλου ειναι το θεμα και το σημειο που πρεπει να προσεξουμε.
Παρακαλω θερμα, ενα χειροκροτημα!! Υποδεχτειτε την, σας την παρουσιαζουμε:
Η ΑΥΤΟΘΕΩΤΙΚΗ - ΨΕΥΔΟΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟΘΕΩΜΕΝΟΥ ΥΠΕΡΑΝΘΡΩΠΟΥ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ. ΑΥΤΟΠΡΟΣΩΠΩΣ
Παμε να δουμε το σκεπτικο τους λιγο. Διαβαστε και το αρθρο του "σοφου" κυριου, στην ελευθεροτυπια.
Παρακατω θα αναλυσουμε και θα αναιρεσουμε λογο-λογο το κειμενο του εν λογω κυριου.
Θα το βαλω σε κομματια για να μην κουρασω.
Επαναλαμβανω, το θεμα μας, δεν ειναι ο.. δυσκολεμενος Ραμφος, αλλα η ουσια των πραγματων που λεει, και που ειναι το
"ευαγγελιο" της νεας εποχης.
Παμε συν Θεω, να προσπαθησουμε να τα δουμε.
Re: Σ. Ράμφος κατά του ησυχασμού και απάντηση μον. Μωυσή
Δημοσιεύτηκε: Τρί Σεπ 28, 2010 7:02 am
από dionysisgr
Αναιρεση των κατα Ραμφου κακοδοξιων - κειμενο πρωτο:
Ραμφος: «Εάν δεχθούμε ότι, για να φτάσουμε στον Θεό, όπως ήθελαν οι ασκητές, πρέπει να εξοντώσουμε κάθε στοιχείο λογικό από μέσα μας, να το αφανίσουμε, τότε μένουμε στη θεότητα ως απόλυτο αίσθημα και βρισκόμαστε ένα βήμα από το μηδέν.
Αναιρεση: Βλεπουμε αδελφοι με το ξεκινημα, απευθειας επιθεση στον πυρηνα της ορθοδοξου πνευματικοτητος, ητοι στον ασκητισμο της.
Σαφης στοχος λοιπον ο ενθεος ασκητισμος ο οποιος θεμελιωνεται ηδη απο την Παλαια Διαθηκη,
με την Προσωπικη εντολη του Τριαδικου Θεου μας: "..σχολάσατε καὶ γνῶτε ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ Θεός.." Ψαλμος 45, στ11.
Το 'σχολασατε' παει στην απεκδυση των μεριμνων και περισπασμων του βιου και του νοος, ωστε να στραφει ο νους μετα της εσω καρδιας, προς τον Θεον ο οποιος ειναι: «Πνεύμα ο Θεός, και τους προσκυνούντας αυτόν εν πνεύματι και αληθεία δει προσκυνείν».
Aυτα για τον Ραμφο, φυσικα ειναι ψιλα γραμματα. Αυτος ψαχνει τον Θεον, διανοητικα, απο τον καναπε του.
Καταρχην ποιος του ειπε, και που το βρηκε γραμμενο, ο κυριος αυτος, οτι οι ασκητες μας,
εχουν ταχα στειλει την λογικη για αποσυρση;
Αληθεια ποιος πιστευει οτι καποιος που προσευχεται, ψαλλει, μελετα, αλληλογραφει, διδασκει, γραφει βιβλια, νουθετει, παρηγορει, ευχεται, βοηθα, συνομιλει, μοιραζει διακονηματα, ζει κατα Θεο,
και αγαπα τους ανθρωπους, εχει απεκδυθει την λογικη του; Μαλλον μονον ο Ραμφος.
Γιατι αυτο ειναι ενας ασκητης ορθοδοξος. Αμα ειναι ετσι, την θελω και εγω αυτην την.. παραλογη ζωη. Επειγοντως.
Ραμφος:Γιατί αν το απόλυτο είναι κενό και δεν έχει καμία λογική, τότε δεν έχεις παρά να κυνηγάς σκιές. Η διαδικασία αυτή, που απορρίπτει τη λογική, διαμορφώνει ψυχολογίες ακράτητα συναισθηματικές, σαν αυτές που βλέπουμε στη σύγχρονη ελληνική κοινωνία. Ολα είναι αντιδράσεις συναισθηματικές, άκριτες, απερίσκεπτες.
Αναιρεση:Μα καλα, τoσο πολυ εστω να δεχτουμε οτι, κακως, εχει επηρεασει την ελληνικη κοινωνια, ο ορθοδοξος ασκητισμος; Ακομα και με κακη προθεση, βλεπετε οτι κανει τραγικη και ψευδεστατη διαπιστωση. Αλμα λογικο.
Σε λιγο θα μας πει οτι σε καθε σπιτι, γιατι αυτο εννοει, εχουν απο εναν Μοναχο, συγγενη, που τους εχει επηρεασει, να συμπεριφερονται συναισθηματικα με ακροτητες και ψυχολογικα αδιεξοδα..
Εχουμε τοσα εκατομμυρια Μοναχους, και εχουν κανει 'πλυση εγκεφαλου', καθολικα σε ολη την κοινωνια, σε ολα τα επιπεδα της; Mα τοτε κυριε Ραμφο, δεν υπαρχει 'σωτηρια', αφου εχει διαβρωθει τοσο πολυ η ελληνικη κοινωνια.
Αδικα παιδευεστε..
Ραμφος: Γιατί λείπει ο συντελεστής εκείνος που μορφώνει κάτι. Η λογική δεν είναι απλώς κρίση, είναι μηχανισμός που διαμορφώνει το αόριστο σε συγκεκριμένο για να κατανοήσω τη ζωή και να σχετιστώ μαζί της. Γιατί αλλιώς μένω εγώ με μένα. Η σημερινή κρίση στην Ελλάδα δεν είναι αυτών των ημερών, κυοφορείται τουλάχιστον από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους και εκδηλώνεται έντονα με τη μεταπολίτευση. Τι ήταν η μεταπολίτευση; Ενα ξεχείλισμα, μια αχαλίνωτη έκρηξη αισθήματος».
Αναιρεση:Ποιος ειναι ο συντελεστης που μορφωνει; Ο αποθεωμενος εγωϊστικος νους του ανθρωπου. Αυτος ειναι.
Ο μηχανισμος της λογικης του Ραμφου, πρεπει να μορφωνει το υπαρκτικο γιγνεσθαι του ανθρωπου. Το ολον.
Θεος πουθενα, εχει βγει στην συνταξη, στο κατα Ραμφον, 'ευαγγελιον'..
Με απλα λογια εννοει οτι ο ανθρωπος, δεν πρεπει να εχει καμμια αναφορα στον Θεο, να μην ειναι Χριστοκεντρικο Ον,
και φυσικα να απορριψει το καθ'εικονα και να μην κινηθει ποτε προς το καθ'ομοιωσιν που μας καλει η Εκκλησια μας.
Να κινειται μονος, μονω τη διανοια του, τον εγωκεντρισμο του, την ατομικη θεωρηση των πραγματων, χωρις καμμια εξωτερικη αναφορα προς τον Δημιουργο-Πλαστη του, αλλα να εχει ως κεντρο τον εαυτο του.
Η εωσφορικη πτωση, σε νεα μεταμοντερνα εκδοση.
Καλει ο Ραμφος τον ανθρωπο, να διαμορφωσει ενα προτυπο, αντι Θεανθρωπινο, και σωτηριο,
ανθρωποθεϊκο, και αδιεξοδο.
Παλι στον 21ο αιωνα μας προκυπτει με αλλη ορολογια ο υπερανθρωπος του.. Νιτσε.
Βρε καλως τα παιδια, και μας ειχαν λειψει..
Το οτι αυτες οι θεωριες, του υπερατομικου εγωκεντρισμου, του προσωπικου αλαθητου, και του αυτοθεωμενου ανθρωπου,
που τα θεωρει ολα οπως του λεει ο λογισμος του, γιατι αυτο εννοει,
ειχαν οδηγησει σε δυο παγκοσμιους πολεμους τον 20ο αιωνα,
και σε εκατομβες νεκρων και σφαγων πανω απο 150.000.000 ανθρωπων,
προφανως ουδολως λεει κατι στην ασθενικη μνημη του Ραμφου..
Και ο Χιτλερ, συμφωνα με τον Ραμφο, ορθως επραξε, αφου ξεφυγε απο το ψυχολογικο συμπλεγμα της κατα Θεον αναφορας και πιστεως, θεοποιησε την λογικη και τον μηχανισμο της, και εδογματισε, οτι αυτος ξερει τι ειναι καλο και πρεπον για τον πλανητη, και ποιοι επρεπε να φυγουν απο την μεση.
Η φιλοσοφια του εκπτωτου ανθρωπου, αλλα και του πονηρου, σε ολη της, την μεγαλοπρεπεια.
Τωρα αυτα για την μεταπολιτευση, που εφτασε να εξεταζει απο την επιθεση στον ασκητισμο,
νομιζω οτι δεν χρηζουν σχολιου, αλλα φανερωνουν κανονικη τρικυμια εν κρανιω. Μιλαμε για 9 μποφωρ και πανω.
Ο ορθοδοξος ασκητισμος, φταιει για την συναισθηματικη εκρηξη της μεταπολιτευσης.. Μαλιστα.
Συλλογιστικη κατα Ραμφον: Ραβδος εν γωνια, αρα βρεχει..
Ειναι ο μηχανισμος της λογικης, που λεγαμε πριν, αλλα λιγο ξεχαρβαλωμενος..
Aκολουθει το δευτερο κειμενο..
