Κατά τού Ρατσισμού και τής Ξενοφοβίας

[lovethink]

Εν Αθήναις τη 24η Νοεμβρίου 1999.

(Mε αφορμή την Συνέντευξη Τύπου επ' ευκαιρία της εκστρατείας για την ένταξη των Προσφύγων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.).

Ευχαριστώντας θερμώς για την πρόσκληση της Υπάτης Αρμοστείας για τους Πρόσφυγες να παρευρεθώ στην σημερινή Συνέντευξη Τύπου και να απευθύνω σύντομο χαιρετισμό κατά την παρουσίαση της εκστρατείας που ξεκίνησε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την ευαισθητοποίηση του λαού πάνω στο σημαντικό ανθρωπιστικό ζήτημα της εντάξεως των προσφύγων στην Ε.Ε., σε συνεργασία με την Υπάτη Αρμοστεία του Ο.Η.Ε. για τους Πρόσφυγες, και, κωλυόμενος να παρευρεθώ προσωπικώς, επιθυμώ να απευθύνω θερμό χαιρετισμό στην Συνέντευξη και να ευχηθώ κάθε επιτυχία στην προσπάθεια για τη δημιουργία μιας κοινωνίας που θα προσφέρει "ζεστασιά" στους πρόσφυγες.

Γνωρίζετε ότι, παιδί ο ίδιος προσφυγικής οικογενείας, έχω βαθειά βιώματα για το τι σημαίνει εγκατάλειψη της γης, όπου επί μακρά σειρά αιώνων έζησαν οι πρόγονοί μας. Για τον λόγο αυτό και χαιρετίζω με ιδιαίτερη συγκίνηση και ικανοποίηση την προσπάθεια που ξεκινά στη χώρα μας σήμερα.

Η έναρξη της εκστρατείας αυτής στην χώρα μας συμπίπτει με το άνοιγμα ενός νέου καφαλαίου στην μεταναστευτική πολιτική και στην συμπεριφορά της Ευρωπαϊκής Ενώσεως απέναντι στους πολίτες που βρίσκονται στο έδαφός της και προέρχονται από τρίτες χώρες. Μετά τις ρυθμίσεις που εισήγαγε η Συνθήκη του Άμστερνταμ, οι πρόσφατες Αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στο Τάμπερε εγκαινιάζουν πράγματι μια νέα πολιτική, που επιδιώκει να φέρει την Ευρωπαϊκή Ένωση πιο κοντά στην καθημερινή ζωή του πολίτη, και να επιδείξει κάποια στοιχειώδη έστω ζεστασιά και μια πιο δίκαιη και πιο τίμια μεταχείριση των πολιτών που κατάγονται από τρίτες χώρες και ευρίσκονται νόμιμα στον χώρο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.

Το ενδιαφέρον της Ε.Ε. για την ένταξη των αλλοδαπών στην κοινωνία εκδηλώνεται σε μια εποχή, κατά την οποία μακροχρόνια ανεργία, κοινωνικός και οικονομικός αποκλεισμός, φτώχεια και οργανωμένο έγκλημα τρομάζουν τις κοινωνίες της Ευρώπης και ευνοούν τις κάθε μορφής ρατσιστικές και ξενόφοβες αντιδράσεις σε βάρος των αλλοδαπών. Η πολιτισμική μας κληρονομιά επιβάλλει την εξασφάλιση ενός αποτελεσματικού νομικού και θεσμικού πλαισίου για την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους, πράγμα που έχει ανεπίτρεπτα καθυστερήσει. Οι νομικές και θεσμικές ρυθμίσεις είναι σημαντικός παράγοντας για την κοινωνική ένταξη των αλλοδαπών, δεν παύει όμως να είναι ένας μόνον από τους παράγοντες ένταξης. Για την αποτελεσματική καταπολέμηση των διακρίσεων σε βάρος αλλοδαπών και την δυναμική κοινωνικο-οικονομική ενσωμάτωσή τους στην κοινωνία που επέλεξαν να καταφύγουν, πέραν από τα θεσμικά μέτρα, προσαπαιτείται και η ευρύτερη συγκατάθεση και συνεργασία της κοινωνίας των πολιτών. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση, οι Κοινωνικοί Εταίροι, οι μη-Κυβερνητικές Οργανώσεις, οι Πρωτοβουλίες των πολιτών και όλως ιδιαιτέρως οι Ενορίες, θα πρέπει, σε μια κοινή προσπάθεια και σε αγαστή, αλλά και κριτική συνεργασία με τα θεσμικά όργανα του Κράτους και της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, να αντισταθούν στον αναδυόμενο πολύμορφο ρατσισμό και να συνεπικουρήσουν στην προσπάθεια ένταξης εκείνων, τους οποίους οι πόλεμοι, πολιτικές ακαταστασίες, διωγμοί και ποικίλες απειλές και κίνδυνοι της ζωής τους, τους ανάγκασαν να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους και να καταφύγουν ικέτες ασύλου στην πόρτα μας. Στην προσπάθεια αυτή θα έχουν πάντα στο πλευρό τους την Εκκλησία.

Η έντιμη αντιμετώπιση των ξένων, η αναγνώριση των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους και ο σεβασμός της αξιοπρεπείας του προσώπου τους δεν θα πρέπει να θεωρηθούν ως εκφράσεις επιλεκτικής ένταξης σε ιδεολογίες, ή ως προϊόν συγκατάβασης και παθητικής ανεκτικότητας της ετερότητας, που απορρέουν απο τη συνειδητοποίηση του γεγονότος ότι η παρουσία των ξένων στη χώρα μας και στην Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί μια αναγκαία συνθήκη για την ευημερία της κοινωνίας και την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Αποτελούν αντίθετα βασική επιταγή του Συντάγματος της Χώρας μας -όπως και όλων των άλλων Χωρών Μελών της Ε.Ε.- και συγχρόνως υποχρέωση, που απορρέει από τις Διεθνείς Συνθήκες, τις οποίες έχουν υπογράψει ή και κυρώσει οι Χώρες Μέλη της Ε.Ε.

Η Εκκλησία μας δείχνει μια ιδιαίτερη ευαισθησία απέναντι στον ξένο. Άλλωστε και ο ιδρυτής Της αρχίζει την επίγεια ζωή Του ως πρόσφυγας, όταν η Αγία Οικογένεια καταφεύγει στην Αίγυπτο για να γλυτώσει από την απειλή του Ηρώδη (Ματθ. β, 13-15), και συνεχίζει την επίγεια δράση Του ως ξένος, μη έχων που να κλίνει την κεφαλήν Του. Για τον χριστιανό ο σεβασμός του ανθρωπίνου προσώπου, η αναγνώριση του ίδιου του Χριστού στο πρόσωπο του ξένου, και κατά συνέπειαν η απόρριψη κάθε μορφής συμπεριφοράς που προσβάλλει, υποβιβάζει, αδικεί ή απειλεί με αφανισμό την εικόνα αυτή του Θεού, είναι ζήτητμα γνησιότητος της πίστεώς του και βεβαίωσης για την ορθή πορεία του επί τα ίχνη του Χριστού, των Αποστόλων και των Πατέρων της Εκκλησίας.

Ο Κύριος μας εδίδαξε ότι το μοναδικό κριτήριο για να είναι ο κάθε άνθρωπος δίπλα Του, στον χώρο της αιώνιας και παντοτινής αγαλλίασης, είναι η Αγάπη. Ειδικότερα ο Σωτήρας μας μας εδίδαξε ότι, ως Χριστιανοί, πρέπει να αισθανόμαστε την ανάγκη να είμαστε πηγές απεριόριστης Αγάπης προς τον πλησίον, ιδιαίτερα τον εμπερίστατο, ειδικότερα δε τον "ξένο", τον οποίο καλούμεθα να "συναγάγουμε" και να φροντίσουμε (Ματθ. κε', 3 εξ.). Ο χριστιανός δεν αρκείται σε μια παθητική ανεκτικότητα της ετερότητας του ξένου, αλλά προχωρεί σε μια δυναμικιή κατάφαση του προσώπου του, εκφραζόμενη σε κοινωνία αγάπης. Είναι Εντολή του Θεού να αντιμετωπίζουμε τους ξένους που έρχονται στη χώρα μας ωσάν να ήσαν αυτόχθονες και να τους αγαπούμε όπως τον ίδιο τον εαυτό μας (Λευιτικόν, ΙΘ, 33-34). Η Αγάπη μας προς αυτούς δεν έχει χαρακτήρα συναισθηματικό, ανθρωπιστικό ή ηθικιστικό, αλλά είναι έκφραση του χριστιανικού τρόπου υπάρξεως και ζωής, όπως μας τον υπέδειξε ο Θεός της Αγάπης.

Πιστή η Εκκλησία μας σ'αυτή την Αρχή της Αγάπης εφάρμοζε και εφαρμόζει ως καθημερινή μέριμνα το ειλικρινές και ανιδιοτελές ενδιαφέρον Της για την φροντίδα και την βοήθεια προς ένταξη στο κοινωνικό περιβάλλον των προσφύγων και των μεταναστών. Θυμίζω ότι η Αρχιεπισκοπή και πολλές Μητροπόλεις προσφέρουν δωρεάν γεύματα σε πρόσφυγες και πως, όταν στο κέντρο της Αθήνας και ανάμεσα σε εκατομμύρια ζούσαν σε πλήρη εγκατάλειψη, χωρίς στέγη και τροφή, εκατοντάδες Μουσουλμάνοι Κούρδοι, η Εκκλησία τους προσέφερε τροφή, αλλά προ πάντων το ενδιαφέρον και τη στοργή της. Επίσης στον πόλεμο της Γιουγκσλαβίας η Εκκλησία μας προσέφερε βοήθεια προς Χριστιανούς και Μουσουλμάνους, Σέρβους και Κοσσοβάρους αδιακρίτως. Πέραν όμως αυτής της επείγουσας βοηθείας σε εκτάκτους ανάγκες η Εκκλησία λειτουργεί και ειδικά Γραφεία, τα οποία προσφέρουν ολοκληρωμένες υπηρεσίες προς τους μετανάστες και τους πρόσφυγες, υποβοηθώντας την κοινωνική ένταξή τους. Το Κέντρο Συμπαραστάσεως Μεταναστών και το Οικουμενικό Πρόγραμμα Προσφύγων της Εκκλησίας μας, με ειδικευμένο στελεχειακό δυναμικό από κοινωνικούς επιστήμονες, νομικούς, κοινωνικούς λειτουργούς και φιλολόγους, παρέχει στους μετανάστες, τους πρόσφυγες και τους ικέτες ασύλου υπηρεσίες προσανατολισμού, συμβουλευτικής, νομικής στήριξης και προστασίας, εκμάθησης της ελληνικής γλώσσης, πρόσβασης σε υπηρεσίες υγείας, βοήθειας προς νομιμοποίηση, προσωρινής στέγασης και τροφής και προστασίας γυναικών που βρίσκονται σε κίνδυνο ή είναι θύματα οποιασδήποτε μορφής βίας. Επιπλέον, οι Συνεργάτες των Γραφείων αυτών δεν παραλείπουν να επισκέπτονται αλλοδασπούς κρατουμένους στα κρατητήρια ή τις φυλακές και να επιλαμβάνονται των προβλημάτων των οικογενειών των αλλοδαπών κρατουμένων.

Παράλληλα όμως με τις υπηρεσίες αυτές της θεραπείας εκτάκτων αναγκών και της βοήθειας για κοινωνική ενσωμάτωση, η Εκκλησία δεν παραλείπει να εύχεται και να προσεύχεται υπέρ των ξένων. Με την ευκαιρία αυτή σας πληροφορώ, ότι μέσα στο Δεκέμβριο θα τελέσουμε στο κέντρο της Αθήνας Θεία Λειτουργία υπέρ της αγάπης προς τους μετανάστες και πρόσφυγες και κατά της ξενοφοβίας και του ρατσισμού.

Αγαπητοί μου, η Εκκλησία από την ίδια Της τη φύση και την αποστολή Της, όπως την περιέγραψε ο Ιδρυτής Της Ιησούς Χριστός, οφείλει όχι μόνο να είναι το καταφύγιο των ξένων στην φιλόξενη, ούτως ή άλλως, Πατρίδα μας, αλλά και διαπρύσιος κήρυκας της ανθρωπιάς και της αγάπης προς όλους τους αδελφούς μας, ανεξάρτητα από φυλή ή θρησκεία. Αν δεν το ακολουθούν μερικοί, μην τους υπολογίζετε για Χριστιανούς.

Βρισκόμαστε δίπλα σας στην εκστρατεία αυτή. Ο αιώνας που λήγει σφραγίστηκε από το διωγμό, τον ξερριζωμό, τους πολέμους, τις ρατσιστικές διακρίοσεις, την εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον άνθρωπο, την εμπορευματοποίηση του ανθρωπίνου προσώπου και τον πόνο. Ελατε όλοι μαζί να αγωνισθούμε για μια Κοινωνία Αγάπης, Δικαιοσύνης, Ισότητας Ελευθερίας και Σεβασμού του Ανθρώπου, της Εικόνας αυτής του Θεού, αποκαθιστώντας τις θρησκευτικές και πολιτισμικές αξίες της Θρησκευτικής και Πολιτισμικής Κληρονομιάς μας και δημιουργώντας ένα κόσμο θαλπωρής, ένα κόσμο αντάξιο της αξίας του ανθρώπου.

Μετ' Ευχών διαπύρων,

+ Ο Αθηνών Χριστόδουλος

[lovethink]

Ιθαγένεια και Παράδοση
Του Μητροπολίτη Ναυπάκτου και Αγ. Βλασίου Ιερόθεου

Πηγή: Eφημ. "ΤΟ ΒΗΜΑ", 28/02/2010.


Η συζήτηση για την χορήγηση ελληνικής ιθαγένειας σε μετανάστες δημιουργεί πολλές συζητήσεις μεταξύ κληρικών και λαϊκών και διατυπώνονται διάφορες απόψεις, οι οποίες, τις περισσότερες φορές, είναι αποσπασματικές, συνθηματολογικές και γι΄ αυτό προβληματικές. Με όσα θα καταγράψω στην συνέχεια θα εντοπίσω μια πλευρά του θέματος που είναι όμως γενική, παρά το ευσύνοπτο, και όχι αποσπασματική.

Η ιθαγένεια ως λέξη συνδέεται με την νομική επιστήμη και δηλώνει τον «νομικό δεσμό που συνδέει ένα πρόσωπο με ορισμένο κράτος και το καθιστά πολίτη του κράτους» και νομικά είναι συνώνυμη με την υπηκοότητα.

Είναι αυτονόητο ότι η ιθαγένεια αποτελεί την βάση ενότητος ενός Κράτους και δημιουργεί υποχρεώσεις και δικαιώματα, σύμφωνα με τις συνταγματικές επιταγές του Κράτους. Αυτό σημαίνει ότι η Πολιτεία, κατόπιν εμπεριστατωμένης έρευνας και μελέτης, χορηγεί σε κάποιον μετανάστη την ιθαγένεια, ή αίρει την ιθαγένεια κάποιου άλλου για διαφόρους λόγους που προβλέπονται από την νομοθεσία. Ετσι, υπάρχει η κτήση, η διατήρηση και η αποβολή της ελληνικής ιθαγένειας. Οπότε, είναι οι ιθαγενείς και οι ανιθαγενείς.

Οταν μελετήση κανείς τον τρόπο με τον οποίον συνδέονται οι άνθρωποι μεταξύ τους, μπορεί να εντοπίση τρεις πραγματικότητες που προσδιορίζονται με ανάλογες λέξεις-κλειδιά, ήτοι το αίμα, την παιδεία και το πνεύμα.

Το αίμα είναι η βάση συνδέσεων των οικογενειών και γενικότερα των ιδιαιτέρων λαών. Πρόκειται για την συγγένεια του αίματος που συνδέει στενά τις οικογένειες και τις φυλές. Στους δεσμούς αίματος μπορούμε να εντοπίσουμε τα προβλήματα που δημιουργεί ο ρατσισμός.

Πράγματι, ο ρατσισμός-εθνοφυλετισμός διακηρύσσει την βιολογική ενότητα, αλλά και την βιολογική ανισότητα των ανθρώπων και συγχρόνως κάνει λόγο για ανώτερες και κατώτερες φυλές και με αυτόν τον τρόπο δικαιολογούνται φυλετικές διαφορές, καταπιέσεις και δουλείες, εθνικές, κοινωνικές και φυλετικές.

Η παιδεία εξετάζει την ενότητα της κοινωνίας μέσα από άλλη ευρύτερη βάση, αφού την προσδιορίζει με την γλώσσα και τις ιδιαίτερες αρχές που καθορίζει ο πολιτισμός, που επικρατεί σε έναν χώρο. Στο σημείο αυτό δίνεται μεγάλη σημασία και προτεραιότητα στα ιδιαίτερα πολιτισμικά στοιχεία ενός τόπου.

Πολιτισμός είναι όλος ο τρόπος ζωής, η κληρονομιά και οι σχέσεις μιας ομάδας ανθρώπων προς το περιβάλλον, τις αξίες της ζωής, τον Θεό και τον άνθρωπο. Εάν το αίμα προσδιορίζει τον βιολογικό οργανισμό του ανθρώπου, πράγμα που παρατηρείται και στα άλογα ζώα, ο πολιτισμός είναι εκείνος που χαρακτηρίζει κυρίως τον άνθρωπο και προσδιορίζει την ποιότητα της ζωής του. Είναι η «συλλογική μνήμη των ομάδων» που μεταφέρεται από γενιά σε γενιά και ενώνει τις ιδιαίτερες πολιτισμικές ομάδες των ανθρώπων.

Το πνεύμα είναι μια τρίτη ενότητα που συγκροτεί ευρύτερες ομάδες ανθρώπων, ανεξάρτητα από το αίμα και την παιδεία. Με την λέξη πνεύμα δεν εννοώ μόνον τις ανώτερες πνευματικές και καλλιτεχνικές αξίες, αλλά κυρίως την θρησκεία και στην προκειμένη περίπτωση την διδασκαλία και τις επιταγές της Εκκλησίας. Πρόκειται για το εκκλησιαστικό πνεύμα, για τον εκκλησιαστικό τρόπο ζωής που διακρίνεται για την διδασκαλία και το ιδιαίτερο βίωμα, που ονομάζεται εκκλησιαστικό πολίτευμα.

Επομένως, οι τρεις αυτές λέξεις, ήτοι αίμα, παιδεία, πνεύμα, συνιστούν τρεις επάλληλους και ομόκεντρους κύκλους, από τους οποίους το αίμα, δηλαδή η βιολογική συγκρότηση, είναι ο στενός και εσωτερικός κύκλος, που συνδέεται με τον ρατσισμό, η παιδεία είναι ο αμέσως ευρύτερος κύκλος που χαρακτηρίζεται κυρίως από τον πολιτισμό, και το πνεύμα που είναι ο ευρύτατος και εξωτερικός κύκλος, βλέπει τα πράγματα με άλλη οπτική γωνία. Ο άνθρωπος όσο ωριμάζει πολιτισμικά και πνευματικά τόσο και εξέρχεται από το αίμα, προχωρεί στην παιδεία-πολιτισμό και ανέρχεται στο πνεύμα, που συνιστά την μεγαλύτερη και πληρέστερη ελευθερία.

Από την φύση της η ενότητα που στηρίζεται μόνο στο αίμα, παραβλέποντας και τα άλλα δύο στοιχεία, προωθεί την θεωρία της ανώτερης φυλής και αυτό συνδέεται με επιθετικότητες, όπως το είδαμε τον 20ό αιώνα με τον ναζισμό. Η παιδεία βελτιώνει κάπως τα πράγματα, αλλά είναι δυνατόν και αυτή να λειτουργήση επιθετικά, όταν προσδένεται στο άρμα του εθνοφυλετισμού- ρατσισμού, δηλαδή της νοοτροπίας του αίματος, οπότε δημιουργούνται οι συγκρούσεις μεταξύ πολιτισμών. Το πνεύμα, όπως εκφράζεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία, υπέρκειται του αίματος και της ιδιαίτερης πολιτισμικής έκφρασης, γιατί αναφέρεται περισσότερο στην οικουμενικότητα.

Ειδικά η Ορθόδοξη Εκκλησία, χωρίς να καταργή τις ιδιαίτερες Πατρίδες, κινείται πάνω και πέρα από αυτές, γιατί προσδιορίζεται από την «μέλλουσαν» και όχι την «μένουσαν πόλιν» (Εβρ. ιγ΄, 14). Είναι χαρακτηριστικός ο λόγος του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, ότι όλος ο παρών βίος είναι «αποδημία» και ότι ο άνθρωπος δεν είναι απλώς «πολίτης», αλλά «οδίτης». Γι΄ αυτό συνιστά: «Μη είπης έχω τήνδε την πόλιν, και έχω τήνδε. Ουκ έχει ουδείς πόλιν. Η πόλις άνω εστί. Τα παρόντα οδός εστιν».

Πάντως, η Ιστορία του γένους μας έχει αποδείξει ότι ο ελληνισμός, ως τρόπος σκέψεως και ζωής, υπήρξε οικουμενικός, και η Ορθόδοξη Εκκλησία ζη και εργάζεται «εις πάντα τα έθνη» (Ματθ. κη΄, 19), προσλαμβάνει και τα πολιτισμικά και φυλετικά στοιχεία άλλων λαών και τα νοηματοδοτεί, όπως έδειξαν οι ιεραποστολικές προσπάθειες στα Βαλκάνια και την Ρωσία.

Οι ρατσιστές βλέπουν την ταυτότητά τους στο αίμα και σε μια πλευρά του πολιτισμού (την γλώσσα), αλλά όσοι διακατέχονται από το ορθόδοξο πνεύμα, και εμπνέονται από τον ελληνισμό, που και τα δυο κυριαρχούνται από την υγιή οικουμενικότητα, εξέρχονται από τη στενότητα των βιολογικών δεσμών, χωρίς να τους καταργούν και εισέρχονται μέσα στην όλη οικογένεια του Αδάμ.

Η πολιτιστική μας παράδοση διδάσκει ότι αυτή προσλαμβάνει άλλες παραδόσεις και τις νοηματοδοτεί, δεν φοβάται τίποτε, αλλά αντέχει στον χρόνο και τις πολιτισμικές επιθέσεις. Το ίδιο και η εκκλησιαστική παράδοση διδάσκει ότι είναι πολύ δυνατή και «όλο το φύραμα ζημοί». Οταν διακατεχόμαστε από φοβίες και αισθανόμαστε τον άλλο ως απειλή της ύπαρξής μας, φανερώνουμε υπαρξιακή ανασφάλεια.

[theodosis79]

Στο εξωτερικό υπήρχαν χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες οι οποίοι μάλιστα όχι μόνο εντάχθηκαν με επιτυχία στον τρόπο ζωής της χώρας όπου βρέθηκαν αλλά πολλοί απο αυτούς μάλιστα μεγαλούργησαν σε διάφορους τομείς. Οταν σε μια χώρα δεν υπάρχει πρόγραμμα μεταναστευτικό που να λειτουργεί σωστά τότε είναι κρίμα να τα ρίχνουμε όλα στους μετανάστες νόμιμους και μη. Νομίζω επίσης πως κανένας άνθρωπος δεν αρέσκεται να είναι ξενόφοβος και ρατσιστής αλλά η πίεση του πανικού που δέχεται από πολλά γεγονότα που γίνονται οδηγούν εκεί. Σίγουρα φταίμε και εμείς που είμαστε ακαλλιέργητοι και απαίδευτοι σε τέτοιου είδους θέματα αλλά δεν μπορούμε να κατηγορούμε κάποιον που θέλει να προστατεύσει την οικογένεια του και την περιουσία του που με τόσο κόπο και θυσίες δημιούργησε. Και δυστυχώς οι πιο πολλοί δεν είμαστε άγιοι ώστε αν έρθουν στο σπίτι μας και μας ληστέψουν και μας χτυπήσουν άσχημα, εμείς όχι μόνο να μην αντιδράσουμε αλλά όταν φεύγουν να τους δώσουμε και όσα ξέχασαν να πάρουν.

[lovethink]

Στη μελέτη «Πολιτιστική σύγκρουση και εγκληματικότητα» (Culture Conflict and Delinquency,New York 1938) του Θόρστεν Σέλιν- από τους μεγαλύτερους ερευνητές της κοινωνιολογικής διάστασης και ανάλυσης του εγκλήματος-παρουσιάζονται τα στατιστικά στοιχεία (δημοσιεύτηκαν για πρώτη φορά στις 21 και 28/03/1998 στην «Ελευθεροτυπία») για την εγκληματικότητα των μεταναστών στις ΗΠΑ εν έτει 1929. Τι προκύπτει; Στο σύνολο των αδικημάτων στη Νέα Υόρκη πρώτη ήταν οι έλληνες με ποσοστό υπερδιπλάσιο των Ιταλών. *Στις ανθρωποκτονίες , οι Έλληνες προηγούνταν κατά …1095% έναντι των δεύτερων Ιταλών. *Στους βιασμούς , οι Έλληνες προηγούνταν με 73% έναντι των δεύτερων Ιταλών. *Στις Ληστείες, οι Έλληνες προηγούνταν κατά 22% των Ιταλών.* Στις επιθέσεις , οι Έλληνες προηγούνταν κατά 144% των ιταλών. *Στις διαρρήξεις , οι Έλληνες προηγούνταν κατά 12% των Ιταλών. *Στις κλοπές , οι Έλληνες προηγούνταν κατά 100% των δεύτερων Ρώσων. *Στην οπλοκατοχή, οι Έλληνες έρχονταν δεύτεροι μετά τους Ιταλούς . *Στα ναρκωτικά, οι Έλληνες προηγούνταν κατά 600% των δεύτερων Ρώσων…Mε αυτήν την λογική και οι Έλληνες είναι …δολοφόνοι, βιαστές, ληστές, κλέφτες, «νταήδες», μαστροποί και ναρκέμπoροι ;

Η ιστορία λοιπόν επαναλαμβάνεται αυτή τη φορά με πρωταγωνιστές άλλους λαούς .Ετσι είναι η ζωή ,κύκλους κάνει ,χθες εμείς ,σήμερα άλλοι ,αύριο ποιός ξέρει

Οσο για την Ελλάδα σήμερα

Ας δούμε τα στοιχεία της ίδιας της ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ από την επίσημη ιστοσελίδα τους

http://www.astynomia.gr/images/stories/ ... m_2008.pdf

Oι πίνακες δείχνουν πόσες εγκληματικές πράξεις έχουν καραγραφεί από ημεδαπούς (δηλαδή Ελληνες) και πόσες από αλλοδαπούς (μετανάστες) και πόσες από Ελληνες

[fosterer]

http://www.youtube.com/watch?v=CooYoN02AN0

[Μ.Δ.Κ.]

Σαφώς είμαστε κατά του ρατσισμού και κατά της ξενοφοβίας, αρκεί να καταλαβαίνουμε με τον ίδιο τρόπο τις έννοιες των ανωτέρω λέξεων, που είναι πολιτικό σύνθημα συγκεκριμένων πολιτικών χώρων.

Αυτοί λοιπόν εννοούν με τη λέξη ξενοφοβία, την οποιαδήποτε αναφορά σε δυσαρέσκεια, για την παρουσία υπερβολικού αριθμού ξένων στην πατρίδα μας και των πολλών προβλημάτων που αυτή συνεπάγεται, και την αναφορά σε κάθε προσπάθεια επίλυσης του προβλήματος. Είναι ΄΄προστάτες΄΄ ανευ όρων, και άνευ προϋποθέσεων όλων όσοι απλώς είναι αλλοδαποί, δίχως να εξετάζουν κανένα παράγοντα που συντέλεσε στη εδώ παρουσία τους, ούτε τις δυσμενείς συνέπειες που έχει αυτό για τον γηγενή πληθυσμό.


Εμείς με τη λέξη ξενοφοβία εννοούμε την ψυχοπαθολογική εκείνη κατάσταση που ο άνθρωπος χρήζει ψυχιατρικής εξετάσεως, επειδή νιώθει τρόμο μπροστά στη θέα του οποιουδήποτε ξένου.

Είναι φανερό ότι για προπαγανδιστικούς λόγους αναμασάται και διαστρεβλώνεται το πραγματικό νόημα της λέξεως, για συνθηματικούς, προπαγανδιστικούς και πολιτικούς στόχους και σκοπούς.





…………………………………………………………………………………………..................................................................................

Η λέξη ρατσισμός για εμάς έχει σχέση κυρίως με την ανάπτυξη και επισύμανση των πολιτισμικών διαφορών που έχουν κυρίως οι φυλές και τα έθνη, και οι οποίες μπορεί να αποβούν αρνητικές για κάποιες από αυτές, οπότε πάλι για λόγους προπαγανδιστικούς και πολιτικούς, χρησιμοποιείται λέξη για να ΄΄φουσκωθεί΄΄ η ευμενής ή δυσμενής οπτική έναντι λαών και φυλών άρα και των ανθρώπων που τις συνθέτουν.

Η λέξη ρατσισμός για συγκεκριμένους πολιτικούς χώρους έχει μόνο αρνητικό νόημα, και αποτελεί σύνθημα ή ύβρη ( έτσι νομίζουν), για κάθε αναφορά που μπορεί να γίνει είτε θετική είτε αρνητική για φυλές ή ομάδες ανθρώπων.

Και οι δύο λέξεις μαζί είναι πολιτικό και γνωστό προπαγανδιστικό σύνθημα συγκεκριμένων πολιτικών χώρων, αλλά και θέμα προς συζήτηση του φόρουμ.

Επομένως η τοποθέτηση μας είναι πολιτική, και αφήνουμε την θρησκευτική άποψη - όχι δεν μπορούμε να το κάνουμε με ιδιαίτερα ισχυρά επιχειρήματα - για άλλους να αναπτύξουν αυτή τη διάσταση.

[ψυχουλα]

Σημασια εχει οτι οταν οτιδηποτε αφορα την αντιμετωπιση του ανθρωπου απο ανθρωπο δε γινεται να αφηνουμε απ εξω τη χριστιανικη οπτικη και να εξεταζουμε το θεμα πολιτικα και μονο γιατι ακριβως ο χριστιανος δεν εχει διακοπτη οn/off αλλα η πιστη του εχει εκφανσεις σε οτιδήποτε αφορά τις ανθρώπινες σχεσεις και αλληλεπιδράσεις και το οτιδηποτε γινεται ο χριστιανος ξερει οτι γινεται παντα σε συναρτηση με το ποσο εχει πλησιασει ή απομακρυνθεί από το Θεό και δε γινεται να το παραβλεψει γι αυτο και ειναι δυσκολες οι συζητησεις κοινωνικοπολιτικων προβληματων με αθεους ή αλλόθρησκους αφού ξεκινούν με διαφορετική οπτική των πραγματων από κάθε συνομιλητή.

[Μ.Δ.Κ.]

Σημασια εχει οτι οταν οτιδηποτε αφορα την αντιμετωπιση του ανθρωπου απο ανθρωπο δε γινεται να αφηνουμε απ εξω τη χριστιανικη οπτικη και να εξεταζουμε το θεμα πολιτικα και μονο

Ποιός λέει όχι, αυτός είναι ο λόγος που είμαστε στο συγκεκριμένο φόρουμ, αλλά μην χαρακτηρίζουμε μη πολιτικά θέματα ως πολιτικά επειδή έχουμε φαγούρα, και πολιτικά ως θρησκευτικά επειδή έτσι μας αρέσει και μας δροσίζουν περισσότερο.....

[lovethink]

Oταν υπάρχει σεβασμός στην αντίθετη άποψη και εκφράζουμε με καλό τρόπο τις απόψεις μας δεν νομίζω ότι υπάρχει πρόβλημα για κανέναν

[efraim21]

ΔΙΑΒΛΕΠΩ ΤΑΣΗ ΠΡΟΣ ΑΓΑΠΟΛΟΓΙΑ.ΟΙ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΦΕΡΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΖΗΤΗΣΑΝ ΝΑ ΚΤΙΣΤΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΟΧΙ ΕΝΑ ΑΛΛΑ
ΔΕΚΑ ΤΖΑΜΙΑ!!!
ΑΦΟΥ ΑΦΗΣΑΝ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ ΝΑ ΓΕΜΙΣΕΙ ΤΙΣ ΠΟΛΕΙΣ ΜΑΣ ΤΩΡΑ ΘΑ ΚΤΙΣΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΑΝΑΛΟΓΑ ΤΖΑΜΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΜΑΤΑ
ΚΑΙ ΘΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΟΥΝ ΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΠΕΡΑ ΙΣΛΑΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ.
ΟΤΑΝ ΠΡΙΝ ΜΟΛΙΣ ΚΑΠΟΙΕΣ ΔΕΚΑΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ ΟΙ ΟΜΟΘΡΗΣΚΟΙ ΤΟΥΣ ΕΣΦΑΖΑΝ ΣΑΝ ΤΑ ΑΡΝΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΤΖΑΜΙΑ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΑΤΙ ΤΑΧΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΑΠΑΡΝΗΘΗΚΑΝ.
ΤΙ ΕΧΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΝΑ ΠΟΥΝ ΓΙΑ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΛΟΥΡΑΛΙΣΜΟ ΑΝ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΡΑΓΙΚΟ ΛΑΘΟΣ. ΑΥΤΟΜΑΤΩΣ ΠΡΩΤΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΜΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΤΖΑΜΙ Η ΕΙΧΕ ΕΙΝΑΙ ΙΕΡΗ ΚΑΙ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟ ΙΣΛΑΜ.ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΤΙ ΠΡΕΣΒΕΥΕΙ ΤΟ ΙΣΛΑΜ.ΙΔΙΩΣ ΣΕ ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΑΔΥΝΑΜΗ ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ
ΚΑΤΑΛΥΤΙΚΑ.

http://www.youtube.com/watch?v=dzBWwy7Q ... re=related