π Γ. Μεταλληνός

[NIKOSZ]

Ομιλια Π.Μεταλληνου τωρα στο high channel

[pilios]

Την είδα και ΄γώ την ομιλία του Π Μεταληνου στο Ηιgh και εμεινα σ΄αυτό που είπε οτι δηλ. περιμένει να γίνει πρώτα η επίσκεψει του Πάπα στο Φανάρι και μετα θα απαντήση


Περιμένω εγώ αλλα και όλοι οι Ορθόδοξη χριστιανοι με Αγωνίατην απαντησή του.


Συνηθίσαμε να μιλούμε για την ΥΠΑΚΟΗ ως υψίστη αρετή του ασκουμένου ορθοδόξου. Και είναι αυτό πράγματι παγία. πράξη των Αγίων μας. Αν όμως πάντα η «υπακοή» ίσχυε «εν οις εντολή Θεού ουκ εμποδίζεται», κατά τον Μ. Βασίλειο (P.G. 31, 860), τώρα μόνο η ανυπακοή σώζει! του Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Δ. Μεταλληνού

[Misha]

πραγματικά ο παπα Γιώργης είναι φως ελπίδας για τους ορθοδόξους απέναντι στη λαίλαπα του ουνιτισμού και της λατινοφροσύνης ....

περιμενουμε την παρέμβαση του,όπως και του π.Ιεροθέου Βλάχου και του π.Ζήση αλλά και όσων δεν μιλούν δημοσίως μέχρι τώρα.. ......

[lovethink]

ο Π.Μεταλληνός είναι Ο ΜΟΝΟΣ ο ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΜΟΝΟΣ και ΚΑΝΕΝΑΣ μα ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΝ ο ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΜΟΝΟΣ ΙΕΡΕΑΣ που όταν βγαίνει στην τηλεόραση μιλάει σοβαρά
Ολοι οι υπόλοιποι δεν ξέρουν πως να μιλήσουν και να αποστομώσουν τον καθένα με αποτέλεσμα να μας κοροιδεύουν μετά οι εχθροί Της πίστης μας

[emilgr]

Εντάξει μην παίρνεις και όρκο..υπάρχουν αξιόλογοι άνθρωποι που όταν τους δίνετε το βήμα λένε επίσης πράγματα που αποτελούν υπόδειγμα....και ο π.Γεώργιος είναι ένας από αυτούς,τους υπόλοιπους τους βλέπουμε πολύ πιο σπάνια...

[lovethink]

Εντάξει μην παίρνεις και όρκο..υπάρχουν αξιόλογοι άνθρωποι που όταν τους δίνετε το βήμα λένε επίσης πράγματα που αποτελούν υπόδειγμα....και ο π.Γεώργιος είναι ένας από αυτούς,τους υπόλοιπους τους βλέπουμε πολύ πιο σπάνια...

Ο μόνος που έχω δει και αντέχω να ακούσω , όλοι οι άλλοι απλά ή δεν έχουν τι να πουν ή κανείς δεν τους προσέχει
Εμένα μου έχει λείψει η φωνή του από την τηλεόραση
Σε αντίθεση με τον Παπατσάκαλο και έναν άλλον που βλέπω συχνά στη τηλεόραση και σε εκπομπές τύπου Χαρδαβέλα και βαριέμαι

[emilgr]

Ώπα ώπα.....δεν ανέφερα εγώ τέτοια ονόματα και τέτοια πρότυπα....
αλλού πήγαινε ο λόγος μου...σαν παράδειγμα λέω τον παπαΝικόλα Χ"Νικολάου..

[Misha]

Πως θα σας φαινοταν η προταση να πηγαιναν καποιοι απο το φορουμ με την εγκριση του ιδιοκτητη ή ακομα καλυτερα να πηγαιναν οι συντονιστες και να επαιρναν μια συνεντευξη απο τον π.Γεωργιο Μεταλληνο,αποκλειστικα για to www.athos.edo.gr?

[g_aggelos]

Δεν νομίζω να χρίζουν έγκρισης τόσο καλές κινήσεις.
Νομίζω ότι όλοι θα συμφωνούσαμε, για μία "αποκλειστική" ομιλία του π. Γεώργιου..

Πολύ καλή ιδέα Μιχάλη. ΕΥΓΕ!

[paroikos]

Την είδα και ΄γώ την ομιλία του Π Μεταληνου στο Ηιgh και εμεινα σ΄αυτό που είπε οτι δηλ. περιμένει να γίνει πρώτα η επίσκεψει του Πάπα στο Φανάρι και μετα θα απαντήση


Περιμένω εγώ αλλα και όλοι οι Ορθόδοξη χριστιανοι με Αγωνίατην απαντησή του.


Συνηθίσαμε να μιλούμε για την ΥΠΑΚΟΗ ως υψίστη αρετή του ασκουμένου ορθοδόξου. Και είναι αυτό πράγματι παγία. πράξη των Αγίων μας. Αν όμως πάντα η «υπακοή» ίσχυε «εν οις εντολή Θεού ουκ εμποδίζεται», κατά τον Μ. Βασίλειο (P.G. 31, 860), τώρα μόνο η ανυπακοή σώζει! του Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Δ. Μεταλληνού

Μια που γράφεις περί Υπακοής, παραθέτω απόσπασμα από το βιβλίο του Μητρ. Ναυπάκτου, Ιερόθεου, "Όσοι Πιστοί", όπου κάνει λόγο για την έκταση της υπακοής:

Έκταση υπακοής

Μιλώντας όμως για υπακοή δεν εννοούμε μια αφηρημένη κατάσταση, αλλά μια συγκεκριμένη. Δεν εννοούμε μια παθητική ακινησία, αλλά μια διαρκή θετική κίνηση. Η παθητική και αφηρημένη κατάσταση δημιουργεί περισσότερα προβλήματα. Έτσι όταν λέμε υπακοή εννοούμε πρωτίστως την τήρηση των εντολών του Θεού. Η πνευματική ζωή, η θεολογία, έξω από την τήρηση των εντολών είναι μια δαιμονική κατάσταση. Επειδή όμως εμείς, ως ακάθαρτοι και εμπαθείς, δεν μπορούμε να διακρίνουμε το θέλημα του Θεού, που πρέπει να εφαρμόσουμε σε κάθε δεδομένη περίσταση, γιʼ αυτό χρειάζεται υπακοή στον πνευματικό πατέρα. Διότι ο λόγος του πνευματικού πατρός, όταν δεν αντιβαίνει το θέλημα του Θεού είναι η περίληψη των εντολών του Χριστού.
Η υπακοή όμως στον πνευματικό πατέρα δεν είναι ένα απλό πράγμα. Έχει πολλές πλευρές και προεκτάσεις. Δεν είναι απλώς η υπακοή στον πνευματικό μας πατέρα, αλλά συγχρόνως υπακοή στην Παράδοση της Εκκλησίας, στον Επίσκοπο και στην κανονική δομή της Εκκλησίας. Παράδοση είναι η αδιάλειπτη ενέργεια του Παναγίου Πνεύματος στην Εκκλησία. Αυτό το Άγιον Πνεύμα αγιάζει τους ανθρώπους, χειροτονεί τους Επισκόπους και φωτίζει τους Πατέρας να θεσπίζουν κανόνας για την καλή λειτουργία του Σώματος του Χριστού. Υπάρχει στενή σχέση μεταξύ των αγίων, του Επισκόπου και του θυσιαστηρίου. Και δεν νοείται ένα από αυτά χωρίς την ύπαρξη των άλλων.
Έτσι η υπακοή σε ένα, έστω θεούμενο, πνευματικό πατέρα δεν είναι αληθινή, όταν παραθεωρήται όλη η εκκλησιαστική δομή. Και ο θεούμενος πνευματικός πατέρας δεν συνιστά αυτό το είδος της υπακοής, γιατί γνωρίζει καλά ότι η Πνευματολογία δεν καταργεί την Εκκλησιολογία. Το θέμα είναι μεγάλο και δεν έχουμε χώρο να το αναπτύξουμε επαρκώς. Μόνον τούτο πρέπει να πούμε. Ότι όταν η πνευματικότητα αποσπάται από την εκκλησιολογία, όταν ένας πνευματικός ενεργεί ανεξάρτητα από την όλη εκκλησιαστική δομή, έστω χάριν της σωτηρίας της ψυχής, εκτός αν υπάρχει σοβαρός λόγος, τότε μάλλον υποθάλπτεται μια ατομική ευσέβεια, που δεν καταλήγει στην σωτηρία, γιατί δεν αναφέρεται στο καθολικό ήθος.
Σήμερα γίνεται διαρκώς λόγος για την ωριμότητα του ανθρώπου. Από πολλούς διατυπώνεται η άποψη ότι ο άνθρωπος με τις γνώσεις έχει φτάσει σε υψηλά επίπεδα τελειότητος και ωριμότητος. Η Ορθόδοξη Εκκλησία πρέπει να τονίζει την αλήθεια ότι ο άνθρωπος έξω από τον Χριστό είναι ανώριμος. Η πνευματική ωριμότης, δηλ. η διαρκής τελειότης, γίνεται όχι με τις γνώσεις, αλλά με την υπακοή στο θέλημα του Θεού. Η τελεία υπακοή είναι ένας εκούσιος θάνατος. Μέσα από τον θάνατο ξεπηγάζει η ανάσταση και η ζωή. Αυτή είναι η εμπειρία της Εκκλησίας. Αυτό μας διδάσκουν οι άγιοι Απόστολοι. Σʼ αυτό μας προτρέπουν όλοι οι άγιοι. Η υπακοή θα μας ενοποιήσει και ζωοποιήσει.