"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Αδελφοί μου καλημέρα!
Αυτή την ευλογημένη εβδομάδα,με τις τόσες γιορτές των Αγίων μας αλλά και με την μεγάλη εορτή των Χριστουγέννων να πλησιάζε, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάποιες σκέψεις και κείμενα που συνάντησα στο διαδύκτιο...

Καταλαβαίνω ότι θα σας κουράσω,αλλά ελπίζω στην αγάπη σας να μην με παρεξηγήσεται...άλλωστε τίποτε από τα παρακάτω δεν είναι δικό μου...

Η Γέννησίς σου, Χριστέ ο Θεός ημών, ανέτειλε τω κόσμω το φως το της γνώσεως· εν αυτή γαρ οι τοις άστροις λατρεύοντες, υπό αστέρος εδιδάσκοντο, σε προσκυνείν, τον Ήλιον της δικαιοσύνης, και σε γινώσκειν εξ ύψους ανατολήν, Κύριε δόξα Σοι.

(Απολυτίκιο της εορτής της Γεννήσεως)

Η Γέννησή σου, Χριστέ, Θεέ μας, ανέτειλε στον κόσμο το φως της γνώσεως, διότι μ΄ αυτήν εκείνοι που λατρεύουν τα άστρα διδάχτηκαν από αστέρι να προσκυνούν Εσένα, τον Ήλιο της δικαιοσύνης, και Σένα να γνωρίζουν, τη σταλμένη από τα ύψη ανατολή. Κύριε, δόξα σε Σένα.


Τα νέα μεταδίδονται με αστρικές ταχύτητες μέσα από τα ΜΜΕ σε ολόκληρο τον κόσμο…
Φτάνουν τα Χριστούγεννα…
Το πλωτό Χριστουγεννιάτικο δέντρο στο Ρίο, το τεράστιο δέντρο της Νέας Υόρκης, και η Αθήνα τι κάνει; Γιατί κοιμάται; Γιατί δεν έχει μπεί ακόμα στο «χορό» των Χριστουγέννων;
Η Αθήνα στις 14 Δεκεμβρίου θα έχει έτοιμο το δικό της δέντρο, μαζί με την πόλη από ζαχαρωτά για τους μικρούς της φίλους, ώστε «να δημιουργήσει μία μαγική ατμόσφαιρα με παραμυθένια σκηνικά, πλούσια χρώματα, φώτα, παιχνίδια και θεάματα σε όλη την πόλη».

news.in.gr έγραψε:Ενδεικτικό της απήχησης που έχουν οι εκδηλώσεις του Δήμου είναι ότι πέρυσι τις πλατείες με τα καρουσέλ επισκέφθηκαν περισσότεροι από 600.000 άνθρωποι, ενώ στο Ζάππειο πήγαιναν καθημερινά περισσότεροι από 1.500 άτομα.
Ο Δήμος φέτος ετοιμάζει, ειδικά για τους μικρούς φίλους, τη χιονοτσουλήθρα για καταβάσεις πάνω σε πραγματικό χιόνι. Επίσης, η Πλατεία Συντάγματος διατηρεί το «γλυκό» της χαρακτήρα και προσκαλεί όλους σε γλυκές γεύσεις. Εκτός από τα καθιερωμένα σπιτάκια, που φέτος θα τα δούμε περισσότερο λαμπερά και παραμυθένια, θα φιλοξενηθεί και η «γειτονιά του Αη Βασίλη». Ο Αη Βασίλης προσκαλεί όλα τα παιδιά στο σπίτι του και στο «εργαστήρι του Αϊ Βασίλη», στην πλατεία Συντάγματος.

Φέτος, η πλατεία Κοτζιά γίνεται «η γειτονιά των ευχών» και φιλοξενεί το «Εργαστήρι» και το «Ταχυδρομείο των Ευχών», όπου όλοι γράφουν και στέλνουν τις ευχές τους με ένα ειδικά τυπωμένο, γιορτινό γραμματόσημο.

Η κ. Λουλέ ανέφερε ότι το κόστος των εκδηλώσεων είναι 1.500.000 ευρώ

Αποσπάσματα από τη συνέντευξη τύπου του Δημάρχου Αθηναίων…
Και απορρεί κάθε Χριστιανός που καταφέρνει να ξεφύγει από αυτό το λαμπερό Χριστουγεννιάτικο χορό…με το Χριστό μας τι γίνεται;

Το σκηνικό της γιορτής έτοιμο. Φέτος, λίγο νωρίτερα από πέρυσι. Κλέβουμε κάθε χρόνο λίγες μέρες παραπάνω. Οι μέρες των γιορτών είναι λίγες τελικά. Πού να προλάβεις να διασκεδάσεις, κούραση και πλήξη μιας ολόκληρης χρονιάς σε 15 μόνο μέρες...

Πρόσχημα είναι τα Χριστούγεννα. Ο Χριστός γίνεται άλλοθι. Χριστούγεννα σε καιρούς παγκοσμιοποίησης. Τί γυρεύει, αλήθεια, ο Χριστός στην πλατεία του Πεκίνου, στην αίθουσα υποδοχής του Λευκού Οίκου; Ισοπεδωτικά μονότροπα και ανιαρά γιορτάζει τα Χριστούγεννα όλος ο πλανήτης. Το παγκόσμιο αναψυκτικό, ο μέγας χορηγός της παγκόσμιας γιορτής.

Πρωτεύουσες του κόσμου, πόλεις και χωριά ανταγωνίζονται τούτες τις μέρες σ΄ ένα εορταστικό παραλήρημα, στο ξόδεμα της ελπίδας. Ακόρεστα τα ένστικτα του ανθρώπου, απίστευτα εφευρετική η αγορά. Καταιγισμός διαφημίσεων και προσφορών. Δελεάζουν τις πιο απίθανες επιθυμίες. Home cinema, dvd player, ψηφιακή videocamera και η λίστα δεν έχει τελειωμό.

Το γιορτινό τραπέζι στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Πρώτο θέμα επικαιρότητας η τιμή πώλησης της γαλοπούλας. Δόλωμα ο 13ος μισθός. Απαραίτητο συμπλήρωμα το τραπεζικό «εορτοδάνειο». Πολιτικές αντιπαραθέσεις στα τηλεοπτικά παράθυρα για τα αγαθά ευρείας κατανάλωσης με μπόλικη δόση υποκρισίας. Θα μας πείσουν στο τέλος, ότι το πρόβλημα των απόκληρων της ζωής είναι η αύξηση της τιμής των κουραμπιέδων,... όχι ο ευτελισμός της αξιοπρέπειας του ανθρώπου μπροστά στην πρωτοκαθεδρία των κερδών.

Μέσα σ΄ όλα περισσεύει και η φιλανθρωπία. Φροντίζουν οι καναλάρχες γι΄ αυτό. Εικόνες κοινωνικής δυστυχίας κατακλύζουν τους τηλεοπτικούς μας δέκτες και ερεθίζουν τα φιλάνθρωπα αισθήματα. Υποκριτικά και ανέξοδα: ο ανέραστος σύζυγος, ο ανύπαρκτος πατέρας, ο εκμεταλλευτής εργοδότης ελεεί την ανέχεια του κόσμου στα βρώμικα χεράκια του παιδιού των φαναριών, στο δίσκο εράνου των κυριών του φιλοπτώχου, στον τηλεμαραθώνιο αγάπης που έγινε πια τηλεοπτικός θεσμός. Πλειοδοσία αισθημάτων και ... απόσβεση ενοχών !

Και μέσα στους στολισμένους και φωταγωγημένους δρόμους των πόλεων, στην κοσμοσυρροή των πολυκαταστημάτων, κυκλοφορεί ανατριχιαστικά η παγωνιά της απουσίας του Θεού. Περιοριζόμαστε έτσι «στη γέννηση του ηθικολόγου Ιησού, του ακίνδυνου Χριστού των κηρυγμάτων, των στερεότυπων ευχών, του ρομαντικού Ναζωραίου των παραισθήσεων» (Γιανναράς).

Αυτοκτονίες και εγκλήματα πάθους τέτοιες μέρες έρχονται στο προσκήνιο με τρόπο τραγικό και παράταιρο, απειλώντας την ειδυλλιακή ευτυχία της γιορτής. Με στατιστικές και μελέτες πασχίζουν κοινωνιολόγοι και ψυχολόγοι να εξηγήσουν την έκρηξη του παραλογισμού και της ανομίας, να λύσουν το αίνιγμα της αντίφασης που κρύβεται στη συνωμοσία της χαράς.

Κι όταν οι γιορτές τελειώσουν... Το χριστουγεννιάτικο δένδρο με τα στολίδια στο κουτί για του χρόνου, τα επιπλέον κιλά άγχος δυσβάσταχτο για την αισθητική του σώματος που αφέθηκε, «οι μέρες των γιορτών που πέρασαν τόσο γρήγορα» και οι δόσεις του δανείου που μόλις άρχισαν να τρέχουν. Κουρασμένα Χριστούγεννα... Zωή εκπτώσεων που γίνεται επιβίωση. Βαριά και πηχτή η νύχτα των συνειδήσεων. Περισσότερο έντονη η μελαγχολία των μεθεόρτιων στιγμών.

Στον αντίποδα του αγοραίου κοσμοπολιτισμού των Χριστουγέννων ο μυστικός κόσμος της παράδοσης που γέννησε το ήθος αυτού εδώ του τόπου, μπολιασμένος με την πίστη της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Στη γλώσσα και τη ζωή της Εκκλησίας τα Χριστούγεννα σημαίνουν Σάρκωση. Σάρκωση θα πει πως ο απερινόητος, απρόσιτος και άκτιστος Θεός ταπεινώνεται και γίνεται ένα με τη φθαρτή και θνητή φύση μας. Πραγματικά, όχι φανταστικά. Γίνεται πλήρης, όμοιος με μας άνθρωπος, αποκτά σάρκα και οστά. Αδειάζει η θεότητα μέσα στο κορμί της ανθρωπότητας από αγάπη και μόνον.

Σκάνδαλο για τη λογική, τρέλα ακατανόητη. «Μυστήριον ξένον ορώ και παρόδοξον» ψάλλει ο υμνωδός της Εκκλησίας και έχει βαθιά επίγνωση του μυστηρίου που συντελείται, της παραδοξότητας δίχως προηγούμενο. Μόνο με πίστη, δηλαδή εμπιστοσύνη, χωρίς όρους και όρια βιώνεις τέτοια αποκάλυψη. Ρίσκο, τελικά, η πίστη στο Θεό - όπως και στον έρωτα - δεν έχει ασφαλίσεις, κατοχυρώσεις, αποδείξεις. Διακινδυνεύεις, χάνεις ή κερδίζεις τα πάντα. «Κι΄ όποιος δεν απελπίστηκε απ΄ όλα δεν τρέχει κοντά στον Θεό» (Κόντογλου).

Με τόλμη που εκπλήσσει ακόμη και σήμερα, ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος σχολιάζει το γεγονός της Σάρκωσης του Θεού: «Πόρνη επιθυμούσε ο Θεός; - αναρωτιέται - ναι πόρνη, τη δική μας (ανθρώπινη) φύση - εξηγεί... Ήταν τρανός κι΄ αυτή ταπεινή, τρανός στη φύση... αχώρητος στο νου, άπιαστος από τη σκέψη. Πώς να το πω; Πώς να το παραστήσω; Το μεγαλείο του απέραντο, πού να πιαστεί η σοφία του με αριθμούς. Κι αυτός ο μέγας και τρανός επεθύμησε πόρνη (την ανθρώπινή μας φύση). Και τι κάνει; Δεν της στέλνει κάποιον απ΄ τους δούλους του, δεν στέλνει άγγελο στην πόρνη αλλά καταφθάνει αυτός ο ίδιος, ο ερωτευμένος. Επειδή δεν μπορούσε ν΄ ανέβει εκείνη στα
ψηλά, κατέβηκε ο ίδιος στα χαμηλά. Έρχεται στην καλύβα της. Τη βλέπει μεθυσμένη, καταπληγωμένη και εξαγριωμένη. Και με ποιο τρόπο έρχεται; Όχι μ΄ ολοφάνερη τη θεότητά του, αλλά γίνεται εντελώς ίδιος μαζί της...»

Αυτό είναι το μεγαλείο της Σάρκωσης! Και μια τέτοια θεολογία και φιλοσοφία ζωής που πιστεύει σ΄ αυτήν, είναι που γέννησε τον πολιτισμό που ξέρει γιατί γιορτάζει τα Χριστούγεννα. Πολιτισμό γιορτής με επίγνωση, δίχως φαντασιώσεις, ηθικισμούς και λυρικές εξάρσεις. Πολιτισμό που σαρκώθηκε και αποτυπώθηκε διαχρονικά,

- στην υμνολογία των αγίων ημερών με την ιλιγγιώδη ποίηση και το κατανυκτικό μέλος των τροπαρίων
- στην ορθόδοξη εικόνα της Γέννησης με το βρέφος Ιησού τυλιγμένο νεκρικά σάβανα μέσα σε λάρνακα, να θυμίζει το Σταυρό, την Ταφή και την Ανάστασή του
- στην ταπεινή λογοτεχνία ενός Παπαδιαμάντη κι ενός Κόντογλου που κράτησαν την πίστη των ανθρώπων στο σωστό της το ύψος
- στο λαϊκό πολιτισμό που τραγουδά τη Σάρκωση, στα κάλαντα, με το στόμα των παιδιών πως «Άναρχος Θεός καταβέβηκεν και εν τη Παρθένω κατώκησεν...»
- και που ξέρει να στρώνει τραπέζι γιορτινό απλό και λιτό αλλά αρχοντικό και φιλόξενο έτσι που να δοξάζεται η ύλη και τα υλικά αγαθά δίχως να γινόμαστε δούλοι τους.

Τούτη την παράδοση που δίνει μέτρο ζωής υποτιμούμε σήμερα εμείς από παχυλή άγνοια, την πουλάμε στα ανταλλακτήρια της ιστορίας, την κάνουμε μουσείο για τους ξένους. Ανυποψίαστοι, γονατισμένοι και γυμνοί απομείναμε έτσι να γιορτάζουμε Χριστούγεννα...

- στολίζοντας κακόγουστα τα σπίτια, τους δρόμους και τις πόλεις μας
τραγουδώντας ανάλαφρα στιχάκια κι΄ αυτά από μετάφραση
χαζεύοντας με συγκίνηση εικόνες θρησκευτικής ζωγραφικής που παριστάνουν καλοθρεμμένο μωρό με ροδοκόκκινα μάγουλα που βαφτίσαμε Χριστό
- ξενυχτώντας σε ρεβεγιόν μαζικής και απρόσωπης διασκέδασης για να καταλήξουμε σε κάποια εκκλησιά εκτελώντας αγχωμένα το ετήσιο θρησκευτικό μας καθήκον «για το καλό του χρόνου».
Τι κρίμα, αλήθεια, βαφτισμένος ορθόδοξος, να ζεις στην Ελλάδα και να γιορτάζεις σαν δυτικοευρωπαίος...

Το μεγάλο μήνυμα της εορτής των Χριστουγέννων

Ο Μέγας Βασίλειος θαυμάζοντας το γεγονός της Γεννήσεως του Χριστού, θέτει στο στόμα της Παναγίας τα ακόλουθα λόγια: «Πως να Σε ονομάσω εγώ, θαυμαστό μου βρέφος; Τι θνητό όνομα να δώσω στον καρπό του Αγίου Πνεύματος; Να Σου προσφέρω θυμίαμα ή γάλα; Έχεις ανάγκη από τις μητρικές μου φροντίδες, ή να πέσω στα πόδια Σου και να Σε λατρεύω;
Τι ανεξήγητη αντίθεση; O ουρανός είναι ο θρόνος Σου κι εγώ σε τοποθέτησα στα γόνατα μου. Σε βλέπω στην γη κι όμως δεν άφησες τον ουρανό. O ουρανός είναι εκεί, όπου ευρίσκεσαι Εσύ».
Την απορία και την έκπληξη της Παναγίας συμμερίζεται και άγιος Βασίλειος. Και προσπαθώντας να βρει το μυστικό που πέτυχε την ένωση τόσο αντιθέτων πραγμάτων, καταλήγει ότι είναι Η ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ!

Από ταπείνωση ο Θεός έγινε άνθρωπος!
Από την ταπείνωση Του η γη έγινε ουρανός!

Δεν ανέβηκε ο άνθρωπος στον ουρανό. Κατέβηκε ο Θεός στην γη. Και έτσι μας έμαθε έμπρακτα, πως μπορεί η γη, από τόπος εξορίας να γίνει παράδεισος. Από ζούγκλα, να γίνει Βασιλεία του Θεού. Γι' αυτό και οι πρώτοι, που αξιώθηκαν να Τον προσκυνήσουν, ήταν οι ταπεινοί ποιμένες. Και οι γεμάτοι ταπεινό και ειλικρινές φρόνημα αναζήτησης της αλήθειας, «μάγοι εξ ανατολών»
Αυτή η αρετή της Ταπείνωσης είναι το μεγάλο μήνυμα της εορτής των Χριστουγέννων. Μόνο ο άνθρωπος που καλλιεργεί και αγαπάει αυτή την αρετή, μπορεί κάπως να νιώσει, τι έγινε εκείνη την παγωμένη νύχτα του Δεκέμβρη στην Βηθλεέμ της Ιουδαίας. Και μόνο με αυτή την αρετή, μπορεί να αξιωθεί να δεχθεί στην καρδιά του τον Νεογέννητο Βασιλέα και Σωτήρα Χριστό.

Αγίου Εφραίμ του Σύρου
------------------------------------------------------------------

Τι κρίμα, αλήθεια, βαφτισμένος ορθόδοξος, να ζεις στην Ελλάδα και να γιορτάζεις σαν δυτικοευρωπαίος...
Όπως και να χει... Καλά Χριστούγεννα!

(Τα κείμενα είναι από το διαδυκτιακό χώρο της Ι.Μ. Σάμου κ Ικαρίας)

ΝΑ ΠΩ ΠΩΣ ΣΥΜΦΩΝΩ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟ,ΑΠΛΑ ΖΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΧΑΛΕΠΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΤΟΙΜΑΖΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ!!!
ΟΣΟΙ ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΩΣ ΓΙΟΡΤΑΖΕ ΤΟΤΕ Ο ΚΟΣΜΟΣ,ΜΟΝΟ ΝΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΩ ΠΩΣ ΜΕΓΑ ΚΑΚΟ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ Η ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΜΕ ΟΤΙ ΑΥΤΗ ΠΕΡΝΑΕΙ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

Η παγκοσμιοποίηση μας φταίει ή ο καταναλωτισμός;

Η αχόρταγη διάθεση της κατανάλωσης όλο και περισσότερων υλικών αγαθών και απολαύσεων αποδεικνύει το κενό της καρδιάς του σύγχρονου ανθρώπου. Κενό που δημιουργήθηκε από τον καιρό του Αδάμ, όταν βρέθηκε έξω από τον Παράδεισο και στράφηκε προς τον υλικό κόσμο για να καλυψει τη γύμνια του και τη γύμνια της καρδιάς του.

Αυτό το κενό δεν το νοιώθει μόνο όποιος κατορθώσει να ξαναβρεί το Χριστό και να τον τοποθετήσει στη θέση που Του ανήκει, στη φάτνη της καρδιάς του.

nkope έγραψε:Η παγκοσμιοποίηση μας φταίει ή ο καταναλωτισμός;

Η αχόρταγη διάθεση της κατανάλωσης όλο και περισσότερων υλικών αγαθών και απολαύσεων αποδεικνύει το κενό της καρδιάς του σύγχρονου ανθρώπου. Κενό που δημιουργήθηκε από τον καιρό του Αδάμ, όταν βρέθηκε έξω από τον Παράδεισο και στράφηκε προς τον υλικό κόσμο για να καλυψει τη γύμνια του και τη γύμνια της καρδιάς του.

Αυτό το κενό δεν το νοιώθει μόνο όποιος κατορθώσει να ξαναβρεί το Χριστό και να τον τοποθετήσει στη θέση που Του ανήκει, στη φάτνη της καρδιάς του.

Και το τραγικό είναι ότι πίσω σε κάποιο στενό από τα πολυδιαφημισμένα δέντρα με τα φώτα υπάρχουν άνθρωποι πεινασμένοι που θα κοιμηθούν στο δρόμο

Αχ θυμήθηκα το παραμύθι "το κοριτσάκι με τα σπίρτα"

Η φιλάνθρωπη διάθεση είναι καλή μόνο όταν προέρχεται από την αγάπη στο Θεό και στον συνάθρωπο. Κι η φιλαμθρωπία είναι καλή μόνο όταν γίνεται προς δόξαν Θεού κι όχι για επίδειξη.

Καλησπέρα!

Έτσι είναι δυστυχώς, όπως είπατε...
Και πολλές φορές, υπάρχουν άνθρωποι, τόσο κοντά μας, στην διπλανή πόρτα, στον κάτω όροφο, απέναντι ή ακόμα και μέσα στην οικογένειά μας, μέσα στο ίδιο το σπίτι μας που έχουν την ανάγκη μας. Όχι μόνο της υλικής, που και αυτή είναι χρήσιμη, αλλά κυρίως της στήριξης, της βοήθειας, μιας καλής κουβέντας, ενός χαμόγελου, και κάποιες φορές ακόμα και λίγης σιωπής.....

Ο Κύριος να μας Ελεεί

nkope έγραψε:Η φιλάνθρωπη διάθεση είναι καλή μόνο όταν προέρχεται από την αγάπη στο Θεό και στον συνάθρωπο. Κι η φιλαμθρωπία είναι καλή μόνο όταν γίνεται προς δόξαν Θεού κι όχι για επίδειξη.

Διαφωνώ κάθετα
Ακόμα και αν για εφφέ κάποια πλούσια βοηθήσει 100 φτωχά παιδιά με ένα πιάτο φαγητό αυτά θα χορτάσουν και λίγο τα νοιάζει αν το έκανε από περηφάνεια ή από αγάπη όποιος το έκανε

(Αν εννοούμε για μας τους ίδιους ψυχικά ναι παίζει ρόλο , αλλά γενικά στο κόσμο ας κάνουμε το καλό και ας είναι από περηφάνεια . Παρά τίποτα ..... )

Σωστός ο lovethink ,ναι έτσι είναι. Όταν κάποιος ευεργητηθεί, έχει μεγάλη αξία αυτό έστω κι αν ο "δωροθέτης" είχε συμφέρον!

Πολλὲς φορὲς κατὰ τὸ πάρελθον ἐπεχειρήθηκε νὰ καταργηθῇ ἡ ἑορτὴ τῶν Χριστουγεννων διὰ τῆς βίας ἀπὸ τὸ χριστιανικὸ πλήρωμα τῆς ἐκκλησίας. Τὸ 1644 στὴν Βρεττανία, ὁ Ὄλιβερ Κρόμγουελ καὶ τὸ κόμμα τῶν πουριτανῶν, θέλησαν νὰ καταργήσουν μὲ νόμο τὰ Χριστούγεννα. Ἔτσι ἡ ἥμερα ἀπαγορεύθηκε νὰ εἶναι ἀργία, ἡ δὲ βουλὴ συνεδρίαζε κάθε χρόνο τὴν ἥμερα τῶν Χριστουγέννων γιά περισσότερο ἀπὸ μία δεκαετία.

Τὸν περασμένο αἰῶνα στὴν κομμουνιστικὴ Ῥωσσία εἶχαν ἀπαγορεύθηκε τὰ Χριστούγεννα ἀπὸ τὸ 1917 ὡς τὸ 1990 ὁπὀτε καὶ κατέρρευσε τὸ καθεστώς. Ἐπὶ κυβερνήσεως δὲ Στάλιν εἶχαν ἀντικατασταθῇ ἀπὸ τὰ σταλινούγεννα!
Ἡ χειρότερη ὅμως πολεμικὴ τῶν Σιωνιστῶν εἲναι αὐτὴ τῆς ἐκκοσμικεύσεως τῶν Χριστουγέννων, ἡ ὁποία μεταβάλῃ τὸ ὑπερκόσμιο γεγονὸς σὲ ἐγκόσμιο καὶ ὑλιστικό. Ἐφθάσαμε σήμερα, νὰ προβάλουμε μία ἐντελῶς εἰδωλολατρικὴ ἀτμόσφαιρα στὰ σπίτια μας καὶ ὡς ἐκ τούτου καὶ στὴν κοινωνία μας, ἀφοῦ ἔτσι μᾶς προτιμᾷ ἡ παγκοσμιοποίηση καὶ ἡ κίνηση τῆς Νέας Ἐποχῆς.
Στὶς ΗΠΑ οἱ λεγόμενοι «πολιτικὰ ὀρθοὶ Ἀμερικανοί», ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς μὴ προσβολῆς τάχα τῶν ἀλλοθρήσκων (βλέπε καὶ τοὺς ἐν Ἑλλάδι διαννοουμένους) ἔχουν ἐπιδοθῇ σὲ ἔναν ἀγῶνα ἀπαλείψεως κάθε ἀναφορᾶς στὰ Χριστούγεννα. Ὅμως καὶ στὴν ὀρθοδόξη(;) πατρίδα μας εἶναι δυσεύρετες πλέον οἱ εὐχετήριες κάρτες ποὺ ἀναγράφουν «καλὰ Χριστούγεννα», ἀφοῦ βεβαίως ὁ νεοέλληνας μόνον ὡς ἀπλὲς γιορτὲς ἤ διακοπὲς ἐκλαμβάνει τὰ Χριστούγεννα. Ἀκόμη καὶ ἡ «ΑΤΤΙΚΗ ΟΔΟΣ» συγχρονισμένη σὲ αὐτὸ τὸ πνεῦμα καὶ ὄχι στὸ ἑλληνορθόδοξο (ρωμαίικο) γράφει ἀπὸ τὰ Χριστούγεννα τοῦ 2004 σὲ ὅλες τὶς φωτεινὲς ἐπιγραφὲς της «καλὲς γιορτὲς».
Ἐπιπροσθέτως κατάφερε δυστυχῶς ἡ παγκοσμιοποίηση νὰ πιστέψουμε πὼς Χριστούγεννα χωρὶς δένδρο δὲν ὑφίστανται!!! Τὸ δένδρο κατέληξε νὰ εἶναι τὸ παγκόσμιο σύμβολο τῶν Χριστουγέννων καὶ ταυτοχρόνως κατέληξε νὰ βρίσκεται στὸ ἐπίκεντρό τῆς ἑορτῆς, μετατοπίζοντας τὴν προσοχή μας καὶ ἀπὸ Αὐτὸ τὸ Θεῖο Βρέφος.
Τὸ ἔθιμο αὐτὸ δὲν ἔχει καμμία σχέση μὲ τὶς....


ἑλληνορθόδοξες παραδόσεις μας, πρὶν ἀπὸ δύο αἰῶνες ἦταν τελείως ἄγνωστο σὲ ὅλο τὸν κόσμο πλὴν τῆς Γερμανίας καὶ ἔχει παντελῶς παγανιστικὲς ρίζες. Γράφει ὁ π. Θ. Ζήσης, καθηγητὴς πανεπιστημίου στὴν θεολογικὴ σχολή: «Ἀπὸ τὶς πληροφορίες τῶν πηγῶν, τῆς βιβλιογραφίας καὶ τῆς ζωντανῆς ἐμπειρίας καὶ πραδόσεως δὲν ἀπομένει ἴχνος ἀμφιβολίας περὶ τοῦ ὅτι τὸ χριστουγεννιάτικο δένδρο εἶναι ξενόφερτο ἔθιμο. Ἀποτέλει αὐτὸ κατασταλλαγμένη καὶ ἀμάχητη γνώση.»1 Ὅπως ἔγραψε καὶ ὁ καθηγητὴς λαογραφίας Δ. Λουκάτος ἐμφανίστηκε γιὰ πρώτη φόρα τὸ 1833 στὸ Ναυπλιο ἐπὶ Ὀθωνος. Ἀπὸ τότε ἐπεκτάθηκε στὶς λίγες ἀριστοκρατικὲς οἰκογένειες τῶν Ἀθηνῶν. Ἕναν αἰῶνα μετά, κατὰ τὴν γερμανικὴ κατοχή, ἐπεκτάθηκε καὶ στὰ εὐρύτερα λαϊκὰ στρωματά. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωση καὶ μάλιστα μετὰ τὸ 1950 διεδόθηκε περισσότερο ἀπὸ τοὺς Ἀγγλους καὶ τοὺς Ἀμερικανοὺς ποὺ παρέμειναν στὴν Ἑλλάδα.
Κι ἂν δὲν νοοῦνται Χριστούγεννα χωρὶς δένδρο, ὁμοίως δὲν νοοῦνται Χριστούγεννα χωρὶς «Ἀη Βασίλη»! Ἀκόμη καὶ ὡς πρὸς τὸ ὄνομά του ἡ παγκοσμιοποιημένη ἐκδοχὴ τοῦ ἄη Βασίλη προκαλεῖ σύγχυση. «Σάντα Κλάους» τὸν λένε οἱ Δυτικοί, ὄνομα ποῦ παραπέμπει στὸν Ἅγιο Νικόλαο. Ὑπάρχει ὅμως σύγκριση; Ἀπὸ τὴν Ἑσπερία (Σκανδιναυία) ὁ ἕνας, ἀπὸ τὴν Ρωμανία (Βυζάντιο) ὁ ἕτερος. Λίαν στρουμπουλὸς ὁ ἕνας, μᾶλλον ἀσκητικὸς καὶ ὀλιγαρκὴς ὁ δεύτερος. Γέρος μὲ λευκὴ γενειάδα ὁ φράγκος, νέος μὲ μαῦρα μακριὰ γένεια ὁ δικός μας.
Ὅταν κάποιοι μιμοῦνται τὴν ζωὴ ἑνὸς Ἅγιου κατὰ τὴν προτροπὴ τῆς ἐκκλησίας μας «ἑορτὴ Ἅγιου, μίμησις Ἅγιου», κάποιοι ἄλλοι ντύνονται μὲ τὴν στολὴ τοῦ «χονδροβασίλη» καὶ κυκλοφοροῦν στοὺς δρόμους ὡσὰν καρνάβαλοι, διότι δὲν ὑπάρχει κάτι ἀνώτερο νὰ τοὺς ἐμπνεύσει!
Ὁ «Ἀη Βασίλης» ὅμως συνεπάγεται καὶ πολλὰ δῶρα! Στὶς ΗΠΑ ὑπολογίζεται ὅτι τὰ δῶρα ὑπερβαίνουν τὸ 0,5% τοῦ ΑΕΠ. Στὴν Ν. Ὑορκη, μάλιστα, ἡ τελετὴ τῆς ἁφῆς τοῦ χριστουγεννιάτικου δένδρου, ἐγκαινιάζει ἐπισημως μία περίοδο ξέφρενων ἀγορῶν ποὺ τελειώνουν μὲ τὶς ἐκπτώσεις στὶς ἀρχὲς τοῦ χρόνου! Ἡ ὑπερκατανάλωση, δηλαδή, σὲ ὅλο της τὸ μεγαλεῖο!
Τὸ χειρότερο ὅμως εἶναι ὅτι ἡ παραδοσιακὴ Θεία Λειτουργία τῶν Χριστουγέννων ἀντικαθίσταται ἀπὸ τὰ ξενύχτια , τὰ «ρεβεγιὸν» καὶ τὴν χαρτοπαιξία. Τόσο ὅμως ὁ 43ος κανόνας τῶν Ἀποστόλων, ὅσο καὶ ὁ 50ος τῆς ΣΤ Οἰκουμενικῆς Σύνοδου καταδικάζουν μὲ ἀφορισμὸ τοὺς πιστοὺς ποὺ παίζουν μὲ χρήματα! Συνεπῶς, στὴν «ὅλη μαγεία τῶν Χριστουγέννων» εἶναι ἐντεταγμένα καὶ τὰ παιχνίδια τῆς τύχης, τὰ ὁποία μαζὶ μὲ ὅλα τὰ παραπάνω, θὰ μᾶς κάνουν νὰ νοιώσουμε ὡραία καὶ κάπως διαφορετικὰ ἀπὸ τὶς ἄλλες μέρες! Πραγματικά, μὲ πόσο κατώτερα ἀλλὰ καὶ πόσο ἐπιβλαβῆ πράγματα ἐπιχειρεῖται νὰ ὑποκατασταθῆ ἡ Πίστη τοῦ Χριστοῦ!
Ἡ παγκοσμιοποίηση, ὅμως, καὶ ἡ Νέα Ἐποχὴ δὲν θὰ παύσουν νὰ παραγάγουν ἑορτὲς δῆθεν Χριστιανικὲς (ὅπως τοῦ ἀνυπάρκτου Ἁγίου Βαλεντίνου) ἡ καὶ νὰ προσπαθοῦν νὰ καταργοῦν μὲ τὸν τρόπο τους τὶς Χριστιανικὲς (ὅπως αὐτὴ τῶν γενέθλιων μὲ τὴν ὁποία ἐπιχειρεῖται ἡ κατάργηση τῆς ὀνομαστικῆς ἑορτῆς).
Ἐξάλλου ὅταν ἀποδίδουμε στὰ Χριστούγεννα τὸ πραγματικό τους νόημα καὶ ὅταν τὰ ἑορτάζουμε πνευματικά, τότε ἐπιτυγχάνεται καὶ ὁ μέγας σκοπὸς τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Θεοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὸ λεγόμενο χριστουγεννιατικο κλίμα, δεν ἐχουμε ἀνάγκη τὰ ξενόφερτα-φράγκικα ἔθιμα. Ἀντὶ τοῦ στολισμοῦ ἑνὸς δένδρου ἂς καταφύγουμε στὸν στολισμὸ ἑνὸς καραβιοῦ, ὅπως ἐκαναν καὶ οἱ πρόγονοί μας, τὸ ὁποῖο συμβόλιζε τὴν ἐκκλησία. Ἂς ψαλλουμε τὰ κάλαντα, μιμούμενοι τὰ κάλαντα τῶν ἀγγέλων, ποὺ ἐκεῖνο τὸ βράδυ στὴν Βηθλεὲμ ἀνήγγειλαν τὸ χαρμόσυνο γεγονὸς τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ. Ἂς κόψουμε τὴν βασιλόπιττα τιμῶντας ἔτσι τὸν Μέγα Βασίλειο. Μὰ πάνω ἀπὸ ὅλα ἂς προσευχηθοῦμε νὰ γεννηθῇ καὶ φέτος ὁ Χριστὸς στὴν καρδιὰ μας…
Ἂς προσπαθήσουμε ἀπὸ τοῦδε καὶ στὸ ἑξῆς νὰ ζήσουμε τὰ Χριστούγεννα πιό… ρωμαίικα!

http://orthodoxia-ellhnismos.blogspot.c ... _9539.html

Domna έγραψε:

<<Πολλὲς φορὲς κατὰ τὸ πάρελθον ἐπεχειρήθηκε νὰ καταργηθῇ ἡ ἑορτὴ τῶν Χριστουγεννων διὰ τῆς βίας ἀπὸ τὸ χριστιανικὸ πλήρωμα τῆς ἐκκλησίας….


Ἐπὶ κυβερνήσεως δὲ Στάλιν εἶχαν ἀντικατασταθῇ ἀπὸ τὰ σταλινούγεννα!
Ἡ χειρότερη ὅμως πολεμικὴ τῶν Σιωνιστῶν εἲναι αὐτὴ τῆς ἐκκοσμικεύσεως τῶν Χριστουγέννων, ἡ ὁποία μεταβάλῃ τὸ ὑπερκόσμιο γεγονὸς σὲ ἐγκόσμιο καὶ ὑλιστικό. Ἐφθάσαμε σήμερα, νὰ προβάλουμε μία ἐντελῶς εἰδωλολατρικὴ ἀτμόσφαιρα στὰ σπίτια μας καὶ ὡς ἐκ τούτου καὶ στὴν κοινωνία μας, ἀφοῦ ἔτσι μᾶς προτιμᾷ ἡ παγκοσμιοποίηση καὶ ἡ κίνηση τῆς Νέας Ἐποχῆς…


Κι ἂν δὲν νοοῦνται Χριστούγεννα χωρὶς δένδρο, ὁμοίως δὲν νοοῦνται Χριστούγεννα χωρὶς «Ἀη Βασίλη»! Ἀκόμη καὶ ὡς πρὸς τὸ ὄνομά του ἡ παγκοσμιοποιημένη ἐκδοχὴ τοῦ ἄη Βασίλη προκαλεῖ σύγχυση. «Σάντα Κλάους» τὸν λένε οἱ Δυτικοί, ὄνομα ποῦ παραπέμπει στὸν Ἅγιο Νικόλαο. Ὑπάρχει ὅμως σύγκριση; Ἀπὸ τὴν Ἑσπερία (Σκανδιναυία) ὁ ἕνας, ἀπὸ τὴν Ρωμανία (Βυζάντιο) ὁ ἕτερος. Λίαν στρουμπουλὸς ὁ ἕνας, μᾶλλον ἀσκητικὸς καὶ ὀλιγαρκὴς ὁ δεύτερος. Γέρος μὲ λευκὴ γενειάδα ὁ φράγκος, νέος μὲ μαῦρα μακριὰ γένεια ὁ δικός μας.
Ὅταν κάποιοι μιμοῦνται τὴν ζωὴ ἑνὸς Ἅγιου κατὰ τὴν προτροπὴ τῆς ἐκκλησίας μας «ἑορτὴ Ἅγιου, μίμησις Ἅγιου», κάποιοι ἄλλοι ντύνονται μὲ τὴν στολὴ τοῦ «χονδροβασίλη» καὶ κυκλοφοροῦν στοὺς δρόμους ὡσὰν καρνάβαλοι, διότι δὲν ὑπάρχει κάτι ἀνώτερο νὰ τοὺς ἐμπνεύσει!...>>

Είναι αλήθεια πως οι δυνάμεις του σκότους οργιάζουν σήμερα και προσπαθούν να πνίξουν την αλήθεια της πίστεώς μας με κάθε μέσο .
Αντίχριστοι κατά καιρούς παρουσιάζονται πολλοί που ,όπως πάντα ,φιλοδοξούν να κρημνίσουν την Εκκλησία του Χριστού μας .Μάχη συνεχώς διεξάγεται μεταξύ του φωτός και του σκότους .Οργιάζουν οι δυνάμεις του κακού και μαίνονται ,φωνασκούν οι άνθρωποι του διαβόλου και χτυπούν ανελέητα τους εκλεκτούς του Χριστού. Υψώνουν το νανώδες ανάστημά των και τρίζουν τους οδόντες των εναντίον της πίστεως. Είναι στιγμές που περιστασιακά φαίνονται να επικρατούν ,όμως δεν είναι έτσι. Νομίζουν πως νικούν ,αλλά νικούνται κατά κράτος .
Είναι τότε που ουράνιοι άνθρωποι ,σάλπιγγες της Αλήθειας, βρονταί της ακτίστου θεότητος σκορπίζουν τους υβριστές της Ορθοδόξου πίστεως με τη σφενδόνη των λόγων τους.
Ένας εκ των μεγίστων Πατέρων της Εκκλησίας μας είναι και ο άγιος Βασίλειος.
Όλοι μας τον γνωρίζουμε .
Ταπεινός ,ανιδιοτελής, πέρασε την επίγεια προσωρινή ζωή του
με φιλανθρωπία και ελεημοσύνη .Ισχνός με ένα φτωχό τριμμένο ράσο χτίζει Βασιλειάδες για ασθενείς και πεινασμένους .Δίνει τα πάντα για την ανακούφιση του ανθρώπινου πόνου ανεξαρτήτως φυλής και εθνότητας. Αγάπησε τη μοναχική ζωή ,γιατί στην ησυχία της ερήμου ο άνθρωπος ενώνεται με το Θεό και είναι ευτυχής.

Πόση αντίθεση ,αλήθεια ,η σημερινή εποχή.
Ο σημερινός μοντέρνος και εκκοσμικευμένος άνθρωπος ,μόνος και χωρίς Θεό στην έρημο της κοινωνίας.
Κι έτσι, στο χωρίς αρχές οικογενειακό του περιβάλλον ,τα πάντα του επιτρέπονται.
Καταναλωτής, αχόρταγος ,γνωρίζει μόνο τα δικαιώματά του κι όχι τις υποχρεώσεις του.
Χωρίς σκοπό και ιδανικά βαδίζει το άγνωστο που σίγουρα οδηγεί στο θάνατο.
Χοϊκός και στραμμένος στη Γη ,αμαύρωσε την ψυχή του.

Τι κι αν στην αγορά υπάρχει μια γιορταστική ατμόσφαιρα των ημερών !
Κλεισμένος ο άνθρωπος στον εαυτό του ,ζει όλο το δράμα της απομόνωσης και της αποξένωσής του από τον Θεό, τη Ζωή ,την Ελπίδα ,τη Χαρά.
Τι κι αν φρόντισαν ,που φρόντισαν ,οι ιθύνοντες λαοπλάνοι της Νέας Εποχής να τον αποτραβήξουν από το υγιές και πατροπαράδοτο πνεύμα των αγίων ημερών ,δίνοντάς του όχι βεβαίως
το <<γάλα >>της αληθινής Πίστης ,αλλά τα πνευματικά χαρούπια του Ασώτου.
Γέμισαν τα κατάστιχά τους με ό,τι γελοίες τάχα μου γιορτές και που φρόντισαν και στα σχολεία ακόμα με περισσή φροντίδα και ενδιαφέρον να διδάσκονται .Είναι οι ίδιοι που θέλουν να αποχρωματίσουν και να σβήσουν και να κάνουν να ξεχαστεί το πνεύμα των εορτών και να του δώσουν μια άλλη διάσταση και υπόσταση ,ένα άλλο περιεχόμενο που να εξυπηρετεί τα μιαρά σχέδιά τους .
Κι έτσι φτάσαμε σιγά σιγά, ο άγιος Βασίλειος ,ο κάθε Άγιος ,να παρουσιάζεται διαστρεβλωμένος στη συνείδηση του λαού ,ενός λαού που λες και κοιμάται τον ύπνο τον αιώνιο .
Τι κρίμα!
Η εμπορικότητα και η διαφήμιση του κέρδους πέτυχαν το στόχο τους.
Οι Αϊ Βασίληδες που περιφέρονται στους δρόμους ή στολίζουν βιτρίνες και χριστουγεννιάτικα δέντρα ,αποτελούν διακωμώδηση του Αγίου Πατρός.
Ασκητής ήταν ο Μέγας Βασίλειος ,ο ασκητικότερος των Μεγάλων Πατέρων.
Κι όμως τον εμφανίζουν ως ένα παχουλό παππού, μια καρικατούρα.
Νέος στην ηλικία πέθανε ο Άγιος ,μόλις 48 ετών .
Πρόκειται για ασεβή διακωμώδηση που πρέπει και οφείλουμε ως Χριστιανοί να παύσουμε να την ανεχόμεθα.
<<Και μη συσχηματίζεσθαι τω αιώνι τούτω ,αλλά μεταμορφούσθαι τη ανακαινώσει
του νοός υμών ,εις το δοκιμάζειν υμάς τι το θέλημα του Θεού το αγαθόν και ευάρεστον και τέλειον>>, μας λέει ο Απόστολος των εθνών .
Ας πάρουμε αποφάσεις ζωής .Τι θέλουμε επιτέλους ; Ποιον στη ζωή μας θέλουμε να έχουμε αρχηγό; Τον Ποιμένα των λογικών προβάτων ή το Μίσος -Έρρεβος ;

Τα Χριστούγεννα σε λίγες μέρες φτάνουν .
Ας φροντίσουμε να ανακαινίσουμε τον παλαιό άνθρωπο ,ας προετοιμαστούμε καταλλήλως για την αλλαγή του νοός και τότε ας εορτάσουμε τη γέννηση της Ζωής
Ορθόδοξα και Ελληνικά.