"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Ο σεβάσμιος πατέρας Λαυρέντιος του Σερνιγκοβ συχνά επαναλάμβανε ότι οι ψυχές πηγαίνουν στην κόλαση ακριβώς όπως τους ανθρώπους που βγαίνουν από την εκκλησία μια γιορτινή μέρα' αλλά πηγαίνουν στον Παράδεισο όπως τους ανθρώπους που πηγαίνουν στην εκκλησία σε μια εργάσιμη μέρα.

Ο Γέροντας καθόταν συχνά και έκλαιγε: Λυπόταν τους ανθρώπους που χάνονταν. "Πόσοι άνθρωποι υπάρχουν, οι οποίοι συμπιέζονται στην κόλαση όπως τις ρέγκες σε ένα βαρέλι,"

Ο πατήρ Λαυρέντιος έλεγε: Τα πνευματικά του παιδιά τον παρηγορούσαν, αλλά μέσω των δακρύων του, απαντούσε:

"Δεν βλέπετε. αλλά εάν θα μπορούσατε να δείτε... πόσο θλιβερό είναι! Και τις έσχατες (τελευταίες μέρες), η κόλαση θα γεμίζει με νέους ανθρώπους."

Δυστυχώς έτσι νιώθω πως θα γίνει. Το βλέπουμε καθημερινά γύρω μας, δίπλα μας, σε όλες τις εκδλώσεις μας. Η συμπεριφορά των συνανθρώπων μας (συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μας) στο οικογενειακό, εργασιακό ακόμα και φιλικό περιβάλλον είναι γεμάτη αμαρτίες μικρές μα πάρα πολύ σοβαρές: χαιρεκακία, κριτική, ζήλια και προπαντός εγωϊσμός.

Πάλι τα λεφόμενά σου μου θύμησαν τον π.Ιωάννη Ρωμανίδη σε μια απομαγνωτοφωνημένη ομιλία του που εν ολίγοις έλεγε: Όποιος από αυτή τη ζωή δεν αποκτήσει νοερά προσευχή και δεν φτάσει στο στάδιο του φωτισμού του νοός, παράδεισος γιοκ!

Υπάρχει στην ευσεβή παράδοση μια παρήγορη κατάσταση που δεν είναι κόλαση αλλά ούτε η Αγία Άνω Ιερουσαλήμ...Είναι μια κατάσταση που οι ψυχές ζουν όχι σε πλήρη μακαριότητα αλλά με μια μικρή αναψυχή σε τόπο έξω από την Βασιλεία των Ουρανών....Τη Γη των Πράων. Εκεί θα είναι οι άνθρωποι που έζησαν με κάποια καλωσύνη....

Σε ποιο σημείο αναφέρεται αυτό περί "Γης των πράων" ;;; Η Ορθόδοξη διδασκαλία αναφέρει πως τώρα, πριν την Τελική Κρίση υπάρχει πρόγευση Παραδείσου ή Κολάσεως και μετά τη Δευτέρα Παρουσία όλοι θα απολάβουν κατά τα έργα τους.Άλλωστε η Γραφή αναφέρει πως ο Κύριος ομιλεί στους εκ δεξιών και εξ ευωνύμων διακρίνοντας έτσι δυο μερίδες ανθρώπων. Οι άνθρωποι που πολιτεύτηκαν δίκαια αλλά δεν βαπτίστηκαν θα είναι μεν πολίτες του Παραδείσου αλλά τυφλοί της Θείας Χάριτος.

Ionas έγραψε:Υπάρχει στην ευσεβή παράδοση μια παρήγορη κατάσταση που δεν είναι κόλαση αλλά ούτε η Αγία Άνω Ιερουσαλήμ...Είναι μια κατάσταση που οι ψυχές ζουν όχι σε πλήρη μακαριότητα αλλά με μια μικρή αναψυχή σε τόπο έξω από την Βασιλεία των Ουρανών....Τη Γη των Πράων. Εκεί θα είναι οι άνθρωποι που έζησαν με κάποια καλωσύνη....

Αγαπητέ Ιωνά,
Δεν έχω ξανακούσει τέτοιο πράγμα "Γη των πράων", ούτε έχω διαβάσει σε Πατερικά Βιβλία, ούτε στην Αγία Γραφή, ούτε σε ομιλίες Πνευματικών...
Ο Κύριος λέει "και απελεύσονται ούτοι εις κόλασιν αιώνιον, οι δε δίκαιοι εις ζωήν αιώνιον". Μιλάει καθαρά για δυο καταστάσεις. Απλά θα υπάρχουν διαβαθμίσεις και τάξεις μέσα σε αυτές τις κατηγορίες, τόσο στον πόνο όσο και στην χαρά και τη γνώση του Θεού.

Τα πράγματα δεν είναι εύκολα, ούτε παίζουμε με θέματα Αιωνίου Ζωής, απλά ελπίζουμε στο έλεος του Θεού και αγωνιζόμαστε.
Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης μιλάει για τα θέματα αυτά με ακρίβεια.
Πάντως έχω την αίσθηση και εγώ πως δεν είναι κατάλληλη η ζωή μας ώστε να επιτύχουμε την σωτηρία, ο αιώνας είναι πολύ πονηρός...
Ελπίζουμε στο Θεό να μας συγχωρήσει από αυτή τη ζωή για ν' απολαύσουμε την αιώνια, διότι "εν τω Άδη ουκ έστι μετάνοια." !

Το μόνο που χρειάζεται ο άνθρωπος για να σωθεί είναι η μετάνοια. Δηλαδή, να νοιώθει ακριβώς αυτό που ένοιωσε ο Άσωτος υιός, ότι είναι μακριά από τον Πατέρα του από δικό του φταίξιμο, ότι δεν είναι άξιος της Αγάπης του Πατέρα του, αλλά παρ' όλα αυτά να ξεκινήσει να επιστρέψει για να προσπέσει στο Έλεός Του.

Δεν έχει σημασία πόση διαδρομή θα καλύψει ο άνθρωπος στην προσπάθειά να επιστρέψει, αλλά ο σταθερός προσανατολισμός. Τα υπόλοιπα θα τα καλύψει το Μέγα Έλεος του Θεού, που γνωρίζει την αδυναμία μας και δε θα μας την καταλογίσει.

Αδελφοι, καλημερα σε ολους.

Μπορειτε ειλικρινα να φανταστειτε την ωρα και την στιγμη που θα κρινομαστε προσωπο με προσωπο απο το Κυριο με αποφαση αμετακλητη στην αχρονη αιωνιοτητα;

Καθομαι καμμια φορα μεσα στην ησυχια και το σκεφτομαι και με πιανει τρομος, δεος και ιλλιγος.

Εν πευματι θα γινει αυτο, αισθητα, δεν ξερω, πως θα ειμαστε εκεινη στην στιγμη, ειναι πολυ φτωχη η διανοια μου για να συλλαβει το μομεντουμ, ομως σιγουρα και μονο η σκεψη σε κανει να θες να εισαι ολο και πιο συμμορφωμενος με τις εντολες του Κυριου.

Αν καθε ανθρωπος εκανε μια μικρη εξομοιωση μεσα στο νου του καθε ημερα αυτης της στιγμης, σιγουρα θα σωζοντουσαν πολλοι περισσοτεροι ανθρωποι.

Νομιζω μνημη θανατου - κρισεως το ελεγαν οι Πατερες.

Βεβαια εαν το πεις στους περισσοτερους στην "ψηφιακη" (ψοφιακη ειναι) εποχη μας, θα σε αρχισουν στο δουλεμα.

Γιαυτο και προσωπικα (αφου σας επρηξα) πιστευω οτι θα χαθουν περισσοτερο οι αλαζονες και "αυταρκεις" παρα οι κοινοι αμαρτωλοι που εχουν μια λιγοτερο υπερηφανη αισθηση για το χωματινο κουφαρι τους...

Εν πασει περιπτωση την τελευταια λεξη την εχει το απειρο ελεος Του Κυριου οποτε ολοι ελπιζουμε.

filotas έγραψε:Το μόνο που χρειάζεται ο άνθρωπος για να σωθεί είναι η μετάνοια. Δηλαδή, να νοιώθει ακριβώς αυτό που ένοιωσε ο Άσωτος υιός, ότι είναι μακριά από τον Πατέρα του από δικό του φταίξιμο, ότι δεν είναι άξιος της Αγάπης του Πατέρα του, αλλά παρ' όλα αυτά να ξεκινήσει να επιστρέψει για να προσπέσει στο Έλεός Του.

Δεν έχει σημασία πόση διαδρομή θα καλύψει ο άνθρωπος στην προσπάθειά να επιστρέψει, αλλά ο σταθερός προσανατολισμός. Τα υπόλοιπα θα τα καλύψει το Μέγα Έλεος του Θεού, που γνωρίζει την αδυναμία μας και δε θα μας την καταλογίσει.

Άψογο το κείμενό σου Νικόλα!

Φοβερά οπτασία κάποιου μοναχού ονομαζόμενος Γρηγορίου, περί της φοβεράς ημέρας της κρίσεως του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.
(από Σιναϊτικό Χειρόγραφο του 15-16ου αιώνα).


Επί της Βασιλείας του Λέοντος του Σοφού στα χρόνια 886-911 υπήρχεν ο όσιος Βασίλειος ο Νέος, ο οποίος είχεν μαθητήν του κάποιον Γρηγόριον, ο οποίος κυριευμένος απο λογισμούς πίστευε οτι οι εβραίοι που τηρούν τον Μωσαϊκό Νόμο, μετά την Ανάσταση των νεκρών, θα είναι δεκτοί στον Θεόν την ημέρα της Κρίσεως όπως οι Προπάτορες, Αβραάμ, Ισαάκ και
Ιακώβ.
Ο δε Άγιος Βασίλειος αντιφρονούσε σ' αυτό λέγοντας προς τον νεαρόν: "Ο Κύριος λέγει τέκνον μου στο Ιερόν Ευαγγέλιο, εγώ είμαι η θύρα, δι εμού εάν τις εισέλθη σωθήσεται (Ιωαν.
10,8) και πως είναι δυνατόν τέκνον μου να σωθούν οι εβραίοι που είναι εχθροί του Θεού και τον βλασφημούν κάθε ημέραν;"
Και προσευχόμενος ο Άγιος στον Θεό να αφαιρέση από τον νεαρό αυτούς τους λογισμούς, απέστειλεν ο Πανάγαθος Θεός θείον Άγγελον και εξήγησεν στον Γρηγόριον περί τούτου, και λέγει μιά νύκτα ενώ κοιμώμουν, ξύπνησα για προσευχή, κατά συνήθεια και είδα σε όραμα ότι βρέθηκα σε μια πεδιάδα γεμάτη ποικίλων δέντρων και λουλουδιών, και ξαφνικά φάνηκε ένας
νέος ψηλός και ωραίος με πύρινη στολή εξαστράπτων και μου λέγει: "Γρηγόριε, οι ευχές του Οσίου Πατρός Βασιλείου σε έφεραν εδώ για να μάθης, να πεισθής και να γνωρίσης την αλήθεια που επιθυμούσες."
Και αρπάζοντας με ο Νέος απο το χέρι βαδίζαμεν και νεφέλη φωτεινή μας ανέβασεν σε άπειρο ύψος, και υπερθαύμαστον κόσμον, και βλέπωντας έτρεμα από τον φόβο μου, και ευθύς βρεθήκαμεν στην πεδιάδα της οποίας το έδαφος ήταν υάλλειο, και μέσα στην πεδιάδα υπήρχεν άπειρον πλήθος πυρινόμορφων νέων και ακούονταν υμνωδίαις και άσματα
μελίρρητα και υπερθαύμαστα.
Προχωρόντας είδαμεν άλλον τόπον πύρινον, ο οποίος φαινόταν οτι φλεγόταν και δεν καιγόταν, όπου ανθρώπινη γλώσσα δεν μπορεί να διηγηθή. Και ο τόπος αυτός μου είπεν ο συνοδός μου Άγγελος οτι είναι η Αγία Πόλις η Άνω Ιερουσαλήμ της οποίας Δημιουργός είναι ο Θεός, και είναι η πόλις των Αγίων και πάντων των Δικαίων, των ευαρεστησάντων τον Θεόν.
Και καθώς μου τα έλεγεν αυτά ο Άγγελος, βλέπω υπεράνω της Αγίας Πόλης αιωρούμενον τον Τίμιον Σταυρόν, υπεραστράπτοντα περισσότερο από τις ηλιακές ακτίνες, και μετά από αυτό βλέπω πλήθος Αγγέλων, κρατώντας θρόνον φρικώδη, και τεράστιον και φωνή βροντώδης και φοβερή εξακούετο λέγουσα: "Ιδού ο Μέγας και φοβερός Κριτής έρχεται να κρίνει τους ζωντανούς και τους νεκρούς, και να αποδώση στον κάθε ένα άνθρωπο κατά τα έργα αυτού. Και αυτά όλα γίνονται στην κοιλάδα του Ιωσαφάτ της επιγείου Ιερουσαλήμ, καθώς γράφτηκε στις Γραφές."
Και μετά από αυτά βλέπω άλλους Αγγέλους κατέχοντας πύρινες σάλπιγγες, και με την προσταγή του Κριτή σάλπισαν, και εσαλεύθησαν τα θεμέλια της γης, και να ανοίχτηκαν οι τάφοι των από όλων των αιώνων νεκρών, από τον Αδάμ μέχρι της εσχάτης ημέρας.
Και ευθύς ώ! φρικτόν θέαμα ανέβαιναν από τους τάφους, τα οστά γυμνωμένα των νεκρών των αιώνων, και ενδύνονταν σάρκες, νεύρα και δέρμα, και ήταν άπειρο το πλήθος ως η άμμος της θάλασσας, γυμνοί και τρομαγμένοι, όλοι σε μια ηλικία, σαν να ήταν 33 χρονών και
φαίνονταν κάθε ένας διαφορετική μορφή.
Και στον κάθε ένα ήταν γεγραμμένο στο μέτωπω του, αυτός είναι προφήτης, σε άλλους δε αυτός είναι Ιεράρχης, σε άλλους Οσίοι, και σ' άλλους ελεήμονες, και απλά κάθε ενός η αρετή και η ζωή του στη γη ήταν γεγραμμένη στο πρόσωπω του.
Ομοίως δε και τους αμαρτωλούς και απίστους γραφόταν στο μέτωπω τους οι πράξεις κάθ' ενός· αυτός είναι φονιάς, σε άλλον αυτός είναι πόρνος, σε άλλους αυτός είναι κτηνοβάτης, σε άλλους αυτός είναι αιμομίκτης, σε άλλους αυτός είναι βλάσφημος, και σε άλλους αυτός είναι
φιλοκατήγορος, και σε άλλους αυτός είναι κοιλιόδουλος κ.λ.π., και όλοι έκλαιγαν με θρήνο απαρηγόρητοι και έλεγαν: "Αυτά όλα τα ακούαμεν στις Γραφές και δεν πιστεύσαμεν" και όλα τα έθνη Αγαρηνοί, εβραίοι, εθνικοί και όλοι οι άπιστοι έκλαιαν και ωδύρονταν την απώλεια του εαυτού τους, και ιδίως οι Ιουδαίοι έλεγαν: "Εάν αυτός είναι ο Χριστός, ο φοβερός Κριτής
τον οποίον εσταυρόσαμεν, χαθήκαμεν όλοι". Τότε ο συνοδός μου Άγγελος μου λέγει: "Βλέπεις τους Ιουδαίους πως τρέμουν βλέπωντας αυτά που γίνονται." Και ευθύς ο Άγγελος μου λέγει:
"Ιδού ο φοβερός και μέγας Θεός παραγίνεται, φόβος και τρόμος λαμβάνουν τα πάντα."
Και ιδού πλήθος αναρίθμητον ουρανίων Αγγέλων κατέρχετο από τους ουρανούς, και παρασταθέντες ενώπιον του φοβερού θρόνου, προσκύνησαν, και παραύτα ακούονταν κρότοι και βροντές φοβερές μαζί με κτύπους, και όλο το γένος των ανθρώπων έτρεμε, και όλα τα τάγματα των ουρανών, παραστάθησαν σε κύκλον γύρο από τον θρόνο του φοβερού Κριτού με
πολλή τάξη και φόβο.
Τότε όλοι οι δίκαιοι φώναξαν: "Εσύ είσαι ο Χριστός ο Υιός του Θεού του Ζώντος ο οποίος μαζί με τον Πατέρα και το Πνεύμα σε Προσκυνούμεν."
Και ακόυγοντας αυτό οι Ιουδαίοι, αιρετικοί και άπιστοι, έτρεμαν και έμειναν άφωνοι.
Τότε ο φοβερός Κριτής έστρεψε το βλέμμα στον Ουρανό, και τρομάζοντας ο Ουρανός χάθηκε.
Ομοίως βλέποντας τη γη ευθύς και αυτή εξαφανίστηκε, και ο ήλιος και η σελήνη και τα αστέρια χάθηκαν σαν κερί, το ίδιο και η θάλασσα ξηράθηκε όλη και μεταποιήθηκε σε φωτιά, και έγινεν πύρινος ποταμός, και βρίσκόταν μπροστά στον Θεϊκό Θρόνο. Και ευθύς με κάλεσμα του Κριτή, ιεχωρίσθησαν τα άπειρα εκείνα πλήθη των ανθρώπων σε δύο· και στάθηκε το ένα στα δεξιά του Κριτή και το άλλο στα αριστερά.
Και βλέπωντας ο Κριτής τους βρισκομένους στα δεξιά του, τους είπε με γλυκήτατη φωνή:
"Ελάτε οι ευλογημένοι του Πατέρα μου να κληρονομήσεται την ετοιμασμένην για εσάς βασιλεία." (Ματθ. 25, 34).
Έπειτα βλέπωντας και αυτούς στα αριστερά του, τους λέγει με οργή: "Απομακρυνθήτε από εμένα οι καταραμένοι στη φωτιά την αιώνια, η οποία ετοιμάστηκε για τον διάβολο και τους
αγγέλους του".
Και όταν αυτά ακούστηκαν από τον Κριτή, και αφού οι αμαρτωλοί οδύρθησαν ανώφελα , ξαφνικά βλέπω την υπερθαύμαστην εκείνη πόλη απέναντι του Κριτή να στέκεται, και να η κατά την δύση πόλη ανοίχθηκε βλέπω μια γυναίκα από τα δεξιά του Κριτού στεκόμενη
αστράπτοντας περισσότερο από τον ήλιον, προς την οποία λέγει ο Κριτής· είσελθε Μητέρα μου στην βασιλεία μου, και αφού την υποδέκτηκαν στρατοί Αγγέλων εισήλθαν στην Αγίαν Πόλιν.
Οι Άγιοι 12 Απόστολοι.
Και μετά απο αυτό βλέπω 12 άνδρες οι οποίοι ήσαν οι 12 Απόστολοι φορόντας στολές πυρίμορφες προσκύνησαν τα πόδια του Κριτού και εισήλθαν και αυτοί στην Αγίαν Πόλιν.
Οι 70 Απόστολοι.
Έπειτα χωρίσθησαν άλλοι 70 άνδρες από το άπειρο πλήθος που βρισκόταν δεξιά του Κριτή και αυτοί ήσαν οι 70 Απόστολοι οι οποίοι προσκυνόντας και αυτοί, εισήλθαν στην Αγία Πόλη.
Οι Άγιοι Μάρτυρες.
Έπειτα διεχωρίσθησαν απ' αυτής της δεξιάς μερίδας πλήθος ανδρών των οποίων τα πρόσωπα σπινθηροβολούσαν, και άστραπταν οι στολές τους περισσότερον από τον ήλιον, και προσκυνόντας τον Κριτήν εισήλθαν στην Αγίαν Πόλιν.
Οι Ιεράρχες.
Μετά διεχωρίσθηκε άλλη συναγωγή πλήθος άπειρον των Αγίων Ιεραρχών, των οποίων τα πρόσωπα άστραπταν περισσότερο από τον ήλιο, και οι στολές τους περισσότερο από το χιόνι, και προσκυνόντας τον Κριτήν εισήλθαν στην Αγία Πόλη.
Οι Διδάσκαλοι.
Μετά από λίγο διεχωρίσθηκε άλλη συναγωγή των θείων Διδασκάλων των οποίων σπινθηροβολούσαν τα πρόσωπα τους και αφού προσκύνησαν τον Κριτήν εισήλθαν στην Αγία Πόλη.
Οι ασκητές Όσιοι Πατέρες.
Και μετά απο αυτά διεχωρίσθηκε άλλη συναγωγή πλύθος αναρίθμητο, οι ασκητές της ερήμου και των βουνών Μοναχοί, και ευαρεστησάμενοι τον Κριτήν, και αφού επαινέθηκαν από Αυτόν, προσκυνήσαν και αυτοί και εισήλθαν στον Πόλη.
Οι παρθένοι και ελεήμονες.
Και μετά απο λίγο διεχωρίσθηκε άλλη μικρή συναγωγή, αστράπτοντας σαν την αστραπή προσκυνόντας και αυτοί τον Κριτή εισήλθαν στην Αγία Πόλη.
Οι ειλικρινώς μετανοημένοι.
Έπειτα διεχωρίσθηκε άλλη συναγωγή πλήθος άπειρον, οι ειλικρινώς στον κόσμο μετανοημένοι και προσκυνόντας τον Κριτή εισήλθαν και αυτοί στην Αγία Πόλη.
Οι Άγιοι Προπάτορες.
Μετά από λί
γο διεχωρίσθησαν άλλοι 15 άνδρες ωραιότατοι και αστράπτοντες σαν το φώς, οι Άγιοι προπάτορες Αβραάμ, Ισαάκ και Ιακώβ, και οι υιοί αυτών, προσκυνόντας και αυτοί τον Κριτή εισήλθαν στην Αγία Πόλη.
Οι από Αδάμ εώς του Χριστού Προφήτες.
Έπειτα διεχωρίσθηκε άλλη μικρή συναγωγή οι από Αδάμ μέχρι τον Χριστό Δίκαιοι και Προφήτες περί των οποίων είπεν ο Κύριος: "Οι πρώτοι θα γίνουν τελευταίοι, και οι τελευταίοι πρώτοι" και αυτοί προσκυνόντας τον Κριτήν εισήλθαν στην Αγία Πόλη.
Οι δια τον Χριστό Σαλοί.
Και μετά από λίγο διεχωρίσθηκε άλλη μικρή συναγωγή, οι δια τον Χριστό Σαλοί, και αυτοί προσκυνόντας τον Κριτή εισήλθαν στην Αγία Πόλη.
Οι του γάμου άμωμοι. Και αμέσως απεχωρίσθηκε άλλη μικρή συναγωγή οι του γάμου άμωμοι και αμόλυντοι ντυμένοι στολή Βασιλική και τα πρόσωπα αυτών δεδοξασμένα, προσκυνόντας και αυτοί τον Κριτή εισήλθαν στην Αγία Πόλη,.

Και έλειψαν οι στα δεξιά του Κριτή Δίκαιοι, και έμειναν μόνο
οι στα αριστερά του Κριτή αμαρτωλοί με καταντροπιασμένα τα πρόσωπα, οδυρόμενοι, βλέποντας αυτά που συνέβαιναν· ήσαν δε πλήθος άπειρον, τρέμοντας και με φόβο στέκοντας ανάμεναν την φοβερή ώρα της καταδίκης τους.
Και γυρνώντας το βλέμμα προς αυτούς ο Κριτής, διεχωρίσθηκε μεγάλη συναγωγή σαν την άμμο της θάλασσας, και καλώντας τους Αγγέλους ο Κριτής, τους έρριψαν στον πύρινον ποταμόν οδυρώμενους και κλαίοντας.
Όλοι οι αβάπτιστοι και Αιρετικοί.
Και καλόντας ο Κριτής τους Αγγέλους άρπαξαν άλλη συναγωγή αναρίθμητη τους έρριψαν στον πύρινον ποταμόν, να καίγωνται αιωνίως.
Οι αυτόκτονες.
Έπειτα με νεύμα στους Αγγέλους ο Κριτής, άρπαξαν άλλη συναγωγή αναρίθμητη, και τους έρριψαν στην κοχλάζουσαν θάλασσαν του πυρός.
Οι φονιάδες οι φαρμακοί-μάγοι.
Και μετά από λίγο με νεύμα ο Κριτής στους Αγγέλους άρπαξαν άλλη συναγωγή τους
φονιάδες-φαρμακούς και τους μάγους και τους έβαλαν στην σπινθηροβολούσαν εκείνη θάλασσα.
Οι μοίχοι και αιμομίκτες.
Και καλώντας τους Αγγέλους του ο Κριτής άρπαξαν άλλη συναγωγή, τους μοίχους και τους αιμομίκτες, και τους έρριψαν στην πυρανάπτουσαν θάλασσα.
Οι αρσενοκοίται.
Και πάλιν νεύοντας τους Αγγέλους ο Κριτής άρπαξαν άλλη μεγάλη συναγωγή τους
αρρενομανούντας και βίαια τους έσπροξαν και τους έρριψαν στη λίμνη εκείνη της φωτιάς.
Οι κτηνοβάτες.
Και πάλιν ο Κύριος καλώντας τους Αγγέλους διεχώρησαν άλλη συναγωγή, των κτηνοβατών
των οποίων τα πρόσωπα υπήρχαν σαν τα κτήνοι και με οργή τους έρριψαν στον ποταμό της φωτιάς.
Όσοι με βότανα και φάρμακα σκότωσαν βρέφη.
Και μετά από λίγο καλώντας ο Κριτής τους Αγγέλους διαχώρισαν άλλη συναγωγή, αυτούς που σκότωσαν βρέφη, και με βίαια ορμή τους έρριψαν στον ποταμό της φωτιάς.
Οι κλέφτες και οι άρπαγες.
Και πάλι καλώντας τους Αγγέλους ο Κριτής διεχώρισαν άλλη συναγωγή τους κλέφτες και τους άρπαγες και τραβόντας τους με βία τους έρριψαν στην πύρινη θάλασσα.
Οι βλάσφημοι και επίορκοι.
Και διεχώρησαν οι Άγγελοι άλλη συναγωγή, πλήθος άπειρον και την έρριψαν στην παφλάζουσαν και σπινθηροβολούσαν θάλασσα του πυρός.
Οι ψεύτες και ψευδομάρτυρες.
Και διεχώρισαν άλλη συναγωγή που έβγαζε βρώμα από το στόμα, τους έρριψαν βίαια στη λίμνη της φωτιάς.
Οι κατήγοροι-κατάλαλοι.
Και πάλι καλώντας τους Αγγέλους ο Κριτής άρπαξαν άλλη συναγωγή άπειρο πλήθος και έβγαινεν απο το στόμα αυτών αίμα και φίδια τεράστια, κρέμμονταν στις γλώσσες τους, και τους έρριψαν στην κατώδυνη λίμνη της φωτιάς.
Οι φθονεροί και μνησίκακοι.
Και χωρίζοντας άλλη συναγωγή οι Άγγελοι τους μνησίκακους και φθονερούς σπροχνωντας, και φέρνοντας τους τους έρριψαν βίαια στην λίμνη της φωτιάς.
Όσοι οργίζονται και θυμώνουν.
Και πάλι καλώντας ο Κριτής άρπαξαν άλλη συναγωγή αυτούς που θυμώνουν και οργίζωνται, και τους έρριξαν αυτούς στον ποταμό εκείνο της φωτιάς.
Οι αμαρτωλοί Ιερείς και Μοναχοί.
Και με το κάλεσμα του Κριτή οι Άγγελοι χώρισαν άλλη συναγωγή, τους Ιερείς και Μοναχούς
οι οποίοι αμάρτησαν (και δεν μετανόησαν), πολύ πλήθος, και έρριψαν άλλους στον Τάρταρο του Άδη, άλλους στο σκοτάδι το εξώτερο και άλλους στο τρίξιμο των δοντιών, να κολάζονται αιώνια.
Αυτοί που έχουν έχθρα προς άλλους και κοινωνούν.
Έπειτα ξεχώρισαν άλλη, συναγωγή, των μνησικάκων και σπρώχνοντας αυτούς σκληρά τους έρριψαν στη λίμνη της φωτιάς την καιόμενη.
Οι μέχρι θανάτου αμετανόητοι Χριστιανοί.
Έπειτα άρπαξαν άλλη συναγωγή πλήθος άπειρον· οι Άγγελοι σπρόχνωντας και τραβώντας βιαίος τους έρριξαν σε διάφορες κολάσεις ανάλογα των αμαρτιών τους.

Οι ελεήμονες Χριστιανοί οι οποίοι δεν μετανόησαν.

Και πάλι με προσταγή του Κριτή διεχωρίσθηκε άλλη συναγωγή άπειρο πλήθος κλαίγοντας πικρά και στανάζοντας οδηγούμενοι από τους πύρινους Άγγελους, για να ριφθούν στην παφλάζουσαν εκείνη θάλασσα της φωτιάς.
Βλέποντας αυτούς η Παναγία Μητέρα του Κριτού βγαίνοντας από την Αγία Πόλη, τρέχει σπουδαία και φθάνοντας τους φοβερούς εκείνους Αγγέλους είπε: "Στο όνομα της Τρισηλίου Θεότητος, Πατρός και Υιού και Πνεύματος Αγίου, να μη κολασθεί αυτή η συναγωγή, και προσελθούσα στον Κριτή, προσκύνησε τα άχραντα Του πόδια και είπε· Υιέ μου και Θεέ, λυπήσου αυτή τη συναγωγή, για τους λόγους που εξεφώνησε από το ίδιο σου το στόμο
λέγωντας. Μακάριοι οι ελεήμονες οτι αυτοί ελεηθήσωνται. (Ματθ. 6,7).
Και αποκρινόμενος ο Κριτής λέγει: "Ω Μητέρα μου για την μεν ελεημοσύνη που εποίησαν κατακρατώ και λυτρώνω αυτούς από την κόλαση, για δε του οτι αμαρτήσαν και δεν μετενόησαν, δεν θα εισέλθουν στην πόλιν των Αγίων μου, ούτε θα δουν την Βασιλεία μου."
Και προστάζοντας ο Κριτής τους Αγγέλους, να πάρουν αυτούς μακριά της πόλεως των Αγίων,
σε ένα τόπο αμέτοχον κάθε θλίψεως και κολάσεως.
Η Παναγία Μητέρα του Θεού επέστρεψε μαζί με τους Αγγέλους στην Αγία Πόλη από την οποία είχε βγεί.
Τα αβάπτιστα παιδιά των Χριστιανών.
Και απεχώρισαν άλλη συναγωγή οι Άγγελοι μπροστά στον Κριτή, τα πρόσωπα των οποίων ήσαν σκοτεινά και τυφλά, και λέγουν στον Κριτή. Κύριε εμείς είμαστε τέκνα Χριστιανών, και η τομή του θανάτου δεν μας άφησε να ζήσουμε να βαπτισθούμεν και να σε ευαρεστήσουμεν·
ο Κριτής διέταξε τους Αγγέλους να τους πάρουν μακριά της πόλεως των Αγίων, να απολαμβάνουν μικρή απόλαυση· δεν ήσαν ούτε νήπια ούτε γέροντες ούτε γυναίκες αλλά όλοι άνδρες νεαροί μιάς ηλικίας.
Ο Άρειος Μακεδόνιος και ολοι οι αιρετικοί.
Και καλώντας ο Κριτής τους Αγγέλους, έφεραν άλλη μικρή συναγωγή των Αιρετικών και κρέμουνταν στις γλώσσες τους έχιδνες (φίδια), και γυρνώντας ο Κύριος είπε: "Πώς ετολμήσατε, να σχίσετε τον χιτώνα της ορθόδοξης εκκλησίας μου και να απωλέσετε άπειρο πλήθος ψυχών ανθρώπων;".
Τότε αρπάζοντας τους οι Άγγελοι τους έρριψαν στην πύρινη εκείνη θάλασσα.
Ο Διοκλητιανός Νέρων και όλοι οι τύρρανοι Βασιλιάδες. Και με προσταγή του Κριτή έβγαλαν άλλη συναγωγή, από τα στόματα των οποίων έτρεχεν
αίμα βρώμερό και αυτοί ήσαν όλοι οι τύρρανοι Βασιλιάδες, που βασάνιζαν τους χριστιανούς, και σπρόχνωντας τους οι Άγγελοι τους έρριψαν στον τάρταρον του Άδη.
Οι Ιουδαίοι.
Και πάλιν καλώντας ο Κριτής έβγαλαν οι Άγγελοι άλλη συναγωγή, άπειρον πλήθος των εβραίων και έστησαν μπροστά του Κριτού, και οδυρώμενοι έκλαιγαν και φώναξαν: "Αλοίμονο σ' εμάς οτι πέσαμεν στα χέρια του Ναζωραίου που είναι ο Θεός του Αβραάμ του Ισαάκ του Ιακώβ που ελατρεύαμεν. Πού είναι ο Μωυσής που μας είπεν να μην λατρεύουμεν άλλο Θεόν;
Να έλθη να μας λυτρώσει;". Και ευθύς στάθηκε μπροστά τους ο Μωυσής λέγωντας: "Δεν είμαι εγώ που σας έγραψα στο νόμο· οτι θα αναστήση ο Κύριος ο Θεός μας προφήτην απο τους αδελφούς μας σαν εμένα, και
όποιος δεν ακούση αυτού του προφήτη θα εξωλοθρευθή. Τώρα αλοίμονο σ' εσάς διότι δεν πιστεύσατε σε Αυτόν."
Και λέγοντας αυτά ο Μωυσής τους άφησε και εισήλθε στην Αγία Πόλη· οι Ιουδαίοι οδυρόμενοι με στεναγμούς σπάραζαν κλαίγοντας, και ευθύς αστραπή φαβερή άστραψε και οι Άγγελοι τους έβαζαν πολλούς μαζί στον ποταμό εκείνον της φωτιάς, και έλειψαν όλοι οι από αριστερά αμαρτωλοί, βαλμένοι σε όλες τις κολάσεις, ο τόπος της κολάσεως ήταν μια μέγιστη
κοιλάδα μεταξύ δύο οροσειρών, από την οποία εξέρχετο κλάμα και αναστεναγμοί, και ανέβαιναν μέχρι το ύψος της Πόλεως των Αγίων· για να μην ακούουν οι δίκαιοι και έτσι να λυπούνται και να στενάζουν, με προσταγή του φοβερού Κριτή, όταν άπλωσε το χέρι Του το
r
Δεξί, έπεσαν και τα δύο όρη και κατακάλυψαν την κοιλάδα εκείνη του κλάματος, και δεν ακουώταν πλέον ο θρήνος των αμαρτωλών.
Και αφού έγιναν όλα αυτά συνάχθησαν όλα τα ουράνια τάγματα αναπέμποντας δοξαλογίες μεγάλυναν την Τρισυπόστατον Θεότητα, Πατέρα, Υιόν και Άγιον Πνεύμα τον ένα αληθινό Θεό.
Και εισρχόμενος ο Δίκαιος Κριτής καθησμένος στον θρόνο της δόξας στον αέρα συνοδευόμενος από όλα τα ουράνια τάγματα εισήλθεν στην Πόλιν των Αγίων, και παρέστησε μπροστά Του την Πανυπέραγνον Αυτού Μητέρα, από την οποία σαρκώθηκε και έγινε άνθρωπος, και όλους τους Δίκαιους και Άγιους όλων των αιώνων οι οποίοι Τον είχαν ευαρεστήση, τους στεφάνωσε με στεφάνια αμάραντα δόξης, και εφώναξεν σ' αυτούς, την
μακαρία εκείνη φωνή: "Ελάτε οι ευλογημένοι του Πατέρα μου, να κληρονομήσετε τα αιώνια αγαθά του παραδείσου τα οποία ετοίμασα πρίν να χτιστή ο κόσμος."
Και ευθύς εισήλθαν όλοι οι δίκαιοι στον Παράδεισον, ο οποίος ήταν στη μέση της Αγίας εκείνης Πόλης, όπου δεν υπάρχει νύκτα, ούτε λύπη, ούτε στεναγμός πόνου, αλλά υπάρχει η αιώνια χαρά και ευφροσύνη.
Εκείνοι οι οποίοι έζησαν ευσεβώς, χριστιανοί, και από την ενέργεια του διαβόλου περιέπεσαν σε αμαρτήματα και δεν μετενόησαν όπως και τα αβάπτιστα παιδιά των χριστιανών, βρίσκονται στη γή των πράων, και στερούνται την δόξα του Θεού, και του αιώνιου φωτός και
της συναυλίας των Αγγέλων και όλων των Αγίων και Δικαίων.
Οι δε αμαρτωλοί αυτοί που κληρωνόμησαν τις αιώνιες κολάσεις, καθώς μου είπεν ο συνοδός
μου Άγγελος, στερούμενοι κάθε αγαθού, κληρωνόμησαν την αιώνια φωτιά, σκοτάδι
ασταμάτητο, σκουλίκι ακοίμητο, στέρηση απαρίθμητη, θλίψεις και πόνους ασταμάτητους,
στους απέραντους και ατελείωτους αιώνες.
Μετά που είδα όλα αυτά γύρισε σ' εμένα ο Κύριος με ίλαρο και γαλήνιο πνεύμα, και αφού
ήλθα μαζί με τον συνοδό μου Άγγελο, προσκυνήσαμεν με φόβο και τρόμο τα άχραντα πόδια
Του και αφού σηκωθήκαμε μου λέγει με ίλαρο πρόσωπο: "Να, με ταις ευχαίς του θεραπευτή
μου Αγίου Βασιλείου είδεν τον τρόπον με τον οποίον στο μέλλον θα γίνει η φοβερή μου Κρίση,
και πληροφορήθηκες περί των αχάριστων Ιουδαίων όπως ζητούσες να μάθης περί της
σωτηρίας τους.
Τότε με προσταγή του Κριτού με παρέλαβεν ο θείος εκείνος Άγγελος και με έφερε στον τόπο
από όπου με είχεν παραλάβει. Και με σηκωμένη τη σκέψη γι' αυτά που είδα, με φόβο και
τρόμο, διηγούμουν σε όλους αυτά και δόξασα τον Κύριον, στον οποίον πρέπει όλη η δόξα, η
τιμή και η προσκύνηση Τον Θεό της Τριάδος σε όλους τους αιώνας.
Αμήν.[