:?:
Ειμαι ενας φοιτητης φυσικου τμηματος.Παρακολουθω με ενδιαφερον καθε
αναφορα που συμπεριλαμβανει την λεξη Θεος,Δημιουργος στον κλαδο της φυσικης που εχω ακολουθησει.Συνηθως οι φυσικοι που σχολιαζουν λενε οτι αντιλαμβανομενοι τον κοσμο που ζουμε θα βρεθουμε πιο κοντα στον Δημιουργο ή οτι θα κατανοήσουμε τον τροπο με τον οποιο σκεπτεται χωρις να παρουσιαζουν παραπερα σκεψεις.Ως ακροατης με θετικη παιδεια οδηγουμαι σχεδον αυτοματα σε συγκεκριμενες σκεψεις και το ερωτημα που θα ηθελα να υποβαλλω αφου τις παραθεσω ειναι κατα ποσο εχουν νοημα αυτες να γινονται και αν ξεστρατιζουν απο το περιεχομενο της χριστιανικης πιστης.Κατ'αρχας η φυσικη διαθετει σημερα θεωριες που ειναι σε θεση να περιγραψουν την γενεση του συμπαντος.Το τι υπηρχε πριν απο αυτη και ποια ειναι η ακριβης διατυπωση των νομων δεν ειναι σε θεση με βεβαιοτητα να απαντησει-οτι ομως και αν ειναι δεν παυει να ειναι η περιγραφη μιας εννοιας που η υπαρξη της ειναι τοσο ισχυρη οσο αυτη του συμπαντος.Και το ερωτημα που προκυπτει ειναι μπορουν τα μαθηματικα να περιγραψουν τα αποτυπωματα του Δημιουργου σε αυτον τον κοσμο;Αν η επιστημη περιγραψει πιθανοκρατικα την συνειδηση δεν ειναι η περιγραφη αυτη και η γενικευσεις της τα κομματια που θα πρεπει να βρεθουν στην εξισωση που θα περιγραφει την γενεση του κοσμου;Δεν είναι φυσικη η ταση που δημιουργειται στον περιεργο φυσικο να προσπαθησει να εντοπισει ιχνη μαθηματικης περιγραφης της συνειδησης στον μικροκοσμο της πιθανοκρατικης κβαντικης μηχανικης;Δεν θα ειναι αυτη η αντραχτη αποδειξη της υπαρξης Θεου μεσα απο τον δρομο της απλης λογικης;
θετικές επιστημες και πιστη
Συντονιστής: Συντονιστές
θετικές επιστημες και πιστη
Τελευταία επεξεργασία από το μέλος HDC την Πέμ Ιαν 04, 2007 12:52 am, έχει επεξεργασθεί 2 φορές συνολικά.
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ επιστήμη και ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΙΚΗ «επιστήμη».
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ επιστήμη και ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΙΚΗ «επιστήμη».
Κάποια πράγματα παρουσιάζονται σαν να είναι δήθεν επιστημονικά, ενώ στην πραγματικότητα αυτά ΔΕΝ είναι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ επιστημονικά.
Για να είναι κάτι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ( και όχι ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ ) επιστημονικό, πρέπει οπωσδήποτε να ικανοποιεί εντελώς συγκεκριμένες προϋποθέσεις.
Σε όποιον θέλει να γνωρίσει τις μεθόδους εργασίας τής ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ( και όχι τής μυθιστορηματικής ) επιστήμης, συμβουλεύω να μελετήσει ένα βιβλίο που γράφηκε από ένα σπουδαίο επιστήμονα που σεβόταν την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ επιστήμη.
Αναφέρομαι στο βιβλίο «Η μυθολογία τής σύγχρονης Γεωλογίας», που έγραψε ο μακαριστός Απόστολος Φράγκος.
Ο συγγραφέας είχε αποκτήσει πολλά διαφορετικά πτυχία Πανεπιστημίου, υπήρξε Καθηγητής Πανεπιστημίου Θετικών επιστημών στην Αμερική και υπήρξε επίσης επιστημονικός σύμβουλος τής NASA.
Το βιβλίο αναφέρεται κυρίως στην επιστήμη τής Γεωλογίας, αλλά συγχρόνως διδάσκει με σαφήνεια τις μεθόδους εργασίας που πρέπει να ακολουθεί η οποιαδήποτε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ επιστήμη που σέβεται τον εαυτό της.
Το βιβλίο διατίθεται από τις εκδόσεις «Σταυρός» στην Αθήνα.
Το βιβλίο «Η μυθολογία τής σύγχρονης Γεωλογίας» τού Απόστολου Φράγκου, τεκμηριώνεται με πλούσια και έγκυρη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία.
Κάποια πράγματα παρουσιάζονται σαν να είναι δήθεν επιστημονικά, ενώ στην πραγματικότητα αυτά ΔΕΝ είναι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ επιστημονικά.
Για να είναι κάτι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ( και όχι ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ ) επιστημονικό, πρέπει οπωσδήποτε να ικανοποιεί εντελώς συγκεκριμένες προϋποθέσεις.
Σε όποιον θέλει να γνωρίσει τις μεθόδους εργασίας τής ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ( και όχι τής μυθιστορηματικής ) επιστήμης, συμβουλεύω να μελετήσει ένα βιβλίο που γράφηκε από ένα σπουδαίο επιστήμονα που σεβόταν την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ επιστήμη.
Αναφέρομαι στο βιβλίο «Η μυθολογία τής σύγχρονης Γεωλογίας», που έγραψε ο μακαριστός Απόστολος Φράγκος.
Ο συγγραφέας είχε αποκτήσει πολλά διαφορετικά πτυχία Πανεπιστημίου, υπήρξε Καθηγητής Πανεπιστημίου Θετικών επιστημών στην Αμερική και υπήρξε επίσης επιστημονικός σύμβουλος τής NASA.
Το βιβλίο αναφέρεται κυρίως στην επιστήμη τής Γεωλογίας, αλλά συγχρόνως διδάσκει με σαφήνεια τις μεθόδους εργασίας που πρέπει να ακολουθεί η οποιαδήποτε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ επιστήμη που σέβεται τον εαυτό της.
Το βιβλίο διατίθεται από τις εκδόσεις «Σταυρός» στην Αθήνα.
Το βιβλίο «Η μυθολογία τής σύγχρονης Γεωλογίας» τού Απόστολου Φράγκου, τεκμηριώνεται με πλούσια και έγκυρη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία.
Τέλειος Θεός, και τέλειος και ΑΠΟΛΥΤΑ αναμάρτητος άνθρωπος, και ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ Σωτήρας τού κόσμου, Ιησούς Χριστός: «Εγώ θα είμαι μαζί σας όλες τις ημέρες, έως την συντέλεια τού κόσμου».
Re: θετικές επιστημες και πιστη
Σαν φοιτητής του φυσικού θα πρέπει να ήξερες ότι η παραπάνω πρόταση σου είναι λεκτικά σωστή αλλά νοηματικά λανθασμένη αφού με το Big Bang (σε αυτό δεν αναφέρεσαι; ) δημιουργήθηκε ο χωρόχρονος (δηλαδή ο χώρος ΑΛΛΑ και ο χρόνος). Πριν δεν υπήρχε τίποτα, ούτε χρόνος ούτε χώρος άρα δεν υπήρχε και «Πριν» :)HDC έγραψε:Κατ'αρχας η φυσικη διαθετει σημερα θεωριες που ειναι σε θεση να περιγραψουν την γεννεση του συμπαντος.Το τι υπηρχε πριν απο αυτη και ποια ειναι η ακριβης διατυπωση των νομων δεν ειναι σε θεση με βεβαιοτητα να απαντησει
Ο Θεός δεν παίζει ζάρια :)HDC έγραψε:στον μικροκοσμο της πιθανοκρατικης κβαντικης μηχανικης;
Όταν ήμουν φοιτητής πίστευα και εγώ τα ίδια με 'σένα και έψαχνα να βρω τον Θεό στις εξισώσεις και στους μαθηματικούς τύπους. Μετά κατάλαβα όμως ότι τον Θεό τον βρίσκεις μόνο στην καρδιά σου.... Η σοφία των Γερόντων είναι ΠΟΛΥ σημαντικότερη από τα δοκτορά, τα μάστερ, τις εξισώσεις και τους μαθηματικούς τύπους....HDC έγραψε:Δεν θα ειναι αυτη η αντραχτη αποδειξη της υπαρξης Θεου μεσω απο τον δρομο της απλης λογικης;
Η ελπίς μου ο Πατήρ, καταφυγή μου ο Υιός, σκέπη μου το Πνεύμα το άγιον. Τριάς αγία, δόξα σοι.
Την πάσαν ελπίδα μου εις σε ανατίθημι, μήτηρ του Θεού, φύλαξον με
Την πάσαν ελπίδα μου εις σε ανατίθημι, μήτηρ του Θεού, φύλαξον με
Συνάδελφοι Φυσικοί, θα σας πω κάτι που είχα διηγηθεί και στη συνάντηση των μελών που είχε γίνει στην Αθήνα.
Πριν καμιά 12-13 χρόνια είχα επισκεφτεί τη μονή Ιβήρων. Κάποιος ηλικιωμένος μοναχός, που εκτελούσε χρέη αρχοντάρη νομίζω, με ρώτησε τι έχω σπουδάσει. Όταν του είπα ότι το πρώτο πτυχίο μου είναι φυσικού, μου είπε ότι κάνει μόνος του μια έρευνα και συνηθίζει να ρωτάει τους επισκέπτες της μονής για τις σπουδές του.
Με έκπληξη μου είπε πως διαπίστωσε πως η μεγάλη πλειοψηφία είναι των Θετικών Επιστημών και ελάχιστοι είναι Θεολόγοι
Πριν καμιά 12-13 χρόνια είχα επισκεφτεί τη μονή Ιβήρων. Κάποιος ηλικιωμένος μοναχός, που εκτελούσε χρέη αρχοντάρη νομίζω, με ρώτησε τι έχω σπουδάσει. Όταν του είπα ότι το πρώτο πτυχίο μου είναι φυσικού, μου είπε ότι κάνει μόνος του μια έρευνα και συνηθίζει να ρωτάει τους επισκέπτες της μονής για τις σπουδές του.
Με έκπληξη μου είπε πως διαπίστωσε πως η μεγάλη πλειοψηφία είναι των Θετικών Επιστημών και ελάχιστοι είναι Θεολόγοι
Ας εχουμε για παραδειγμα τον π Νικολαο Μητροπολιτη Μεσογαιας και Λαυρεωτικης,που ενω αγαπουσε αλλα και συνεχιζει να λατρευει την επιστημη κατεχωντας 4 Μαστερ και 2 διδακτωρικα διπλωματα (και ενω θα μπορουσε να ειναι καπου στην Νασα,στο ΜΙΤ Η ΣΤΟ Χαρβαντ) διαλαλει οτι χωρις την αγαπη του Θεου ολα μοιαζουν ουτοπια!
Λιγα λογια μεγαλες αληθειες
<<το Σύμπαν φαίνεται να λειτουργεί ως φυλακή. Είμαστε μικροί, μπορούμε λίγα και αδυνατούμε να ξεφύγουμε από τα όριά μας! Με τη Φυσική και τη Βιολογία είμαστε καταδικασμένοι να διαπιστώνουμε τον γενικευμένο εγκλεισμό μας. Οι πόρτες εξόδου από τον φυσικό κόσμο πρέπει να διερευνηθούν σε άλλες περιοχές».
- Τις οποίες εσείς έχετε βρει;
«Οχι, ακριβώς! Εγώ την πόρτα μου την ψάχνω... Αγαπώ πολύ έννοιες όπως το "άπειρο", το "αιώνιο", το "τέλειο". Με μαγεύουν. Το "άπειρο" δεν είναι φυσική έννοια. Φυσική έννοια είναι το "μικρό" ή το "μεγάλο". Το "άπειρο" αποκτά διαστάσεις μεταφυσικές. Αντίστοιχα και το "αιώνιο" και το "τέλειο". Μας υπερβαίνουν οι έννοιες αυτές. Υπάρχει αρμονία στον κόσμο, αλλά όταν υπάρχει ο θάνατος και η φθορά δεν υπάρχει τελειότητα. Παρ' όλα αυτά, η λύση στο πρόβλημα της κατανόησης του κόσμου είναι η προσέγγιση αυτών των εννοιών: της αιωνιότητας, του απείρου και της τελειότητας, που βρίσκονται στο μεθόριο του φυσικού και του επέκεινα. Εγώ ελπίζω να τις προσεγγίσω περισσότερο μέσα από την Εκκλησία και τη Θεολογία παρά μέσα από τη Φυσική και τη Βιολογία. Η επιστήμη είναι θαυμάσιο όργανο για να εκφράσει το πάρα πολύ μεγάλο και το μικρό, το πρόσφατο και το παλιό, το σχεδόν τέλειο και το πολύ όμορφο. Αλλά όχι από 'κεί και πέρα».
- Πάντως, όταν μιλάτε για την επιστήμη, μιλάτε με τρόπο που δείχνει μια ιδιαίτερη αγάπη...
«Μεγάλη αγάπη. Η επιστήμη έχει μια γοητεία, είναι μια ευλογία, αλλά το μεγαλείο της δεν κρύβεται τόσο σε αυτό που γνωρίζουμε όσο στην κρυμμένη αίγλη αυτού που αγνοούμε. Ενας καλός ερευνητής που ψηλαφεί το όριο της γνώσης δεν μαγεύεται τόσο από αυτό που κατανόησε, όσο από αυτό που υποψιάζεται πως αγνοεί. Ετσι κατακτάται το νέο και το άγνωστο. Επιστήμη σημαίνει τόλμη στην ανακάλυψη, ταχύτητα στο καινούργιο και διεισδυτικότητα στο άγνωστο. Ποιος μπορεί να τη φρενάρει και γιατί να κάνει αυτό το λάθος; Εκείνο που πρέπει να κάνουμε δεν είναι να στερήσουμε την επιστήμη από την ελευθερία της, αλλά μετά συνέσεως να χειριστούμε τις τεχνολογικές εφαρμογές της. Πράγμα που δεν στηρίζεται ούτε στη γνώση ούτε στην κατανόηση, αλλά στη συνείδηση του ανθρώπου, στην αίσθηση του καλού και του κακού, του ψεύτικου και του αληθινού, του ασήμαντου και του ουσιαστικού, στοιχείων που πάλι μας οδηγούν προς έννοιες και ιδιώματα που σχετίζονται με τον Θεό».
Λιγα λογια μεγαλες αληθειες
<<το Σύμπαν φαίνεται να λειτουργεί ως φυλακή. Είμαστε μικροί, μπορούμε λίγα και αδυνατούμε να ξεφύγουμε από τα όριά μας! Με τη Φυσική και τη Βιολογία είμαστε καταδικασμένοι να διαπιστώνουμε τον γενικευμένο εγκλεισμό μας. Οι πόρτες εξόδου από τον φυσικό κόσμο πρέπει να διερευνηθούν σε άλλες περιοχές».
- Τις οποίες εσείς έχετε βρει;
«Οχι, ακριβώς! Εγώ την πόρτα μου την ψάχνω... Αγαπώ πολύ έννοιες όπως το "άπειρο", το "αιώνιο", το "τέλειο". Με μαγεύουν. Το "άπειρο" δεν είναι φυσική έννοια. Φυσική έννοια είναι το "μικρό" ή το "μεγάλο". Το "άπειρο" αποκτά διαστάσεις μεταφυσικές. Αντίστοιχα και το "αιώνιο" και το "τέλειο". Μας υπερβαίνουν οι έννοιες αυτές. Υπάρχει αρμονία στον κόσμο, αλλά όταν υπάρχει ο θάνατος και η φθορά δεν υπάρχει τελειότητα. Παρ' όλα αυτά, η λύση στο πρόβλημα της κατανόησης του κόσμου είναι η προσέγγιση αυτών των εννοιών: της αιωνιότητας, του απείρου και της τελειότητας, που βρίσκονται στο μεθόριο του φυσικού και του επέκεινα. Εγώ ελπίζω να τις προσεγγίσω περισσότερο μέσα από την Εκκλησία και τη Θεολογία παρά μέσα από τη Φυσική και τη Βιολογία. Η επιστήμη είναι θαυμάσιο όργανο για να εκφράσει το πάρα πολύ μεγάλο και το μικρό, το πρόσφατο και το παλιό, το σχεδόν τέλειο και το πολύ όμορφο. Αλλά όχι από 'κεί και πέρα».
- Πάντως, όταν μιλάτε για την επιστήμη, μιλάτε με τρόπο που δείχνει μια ιδιαίτερη αγάπη...
«Μεγάλη αγάπη. Η επιστήμη έχει μια γοητεία, είναι μια ευλογία, αλλά το μεγαλείο της δεν κρύβεται τόσο σε αυτό που γνωρίζουμε όσο στην κρυμμένη αίγλη αυτού που αγνοούμε. Ενας καλός ερευνητής που ψηλαφεί το όριο της γνώσης δεν μαγεύεται τόσο από αυτό που κατανόησε, όσο από αυτό που υποψιάζεται πως αγνοεί. Ετσι κατακτάται το νέο και το άγνωστο. Επιστήμη σημαίνει τόλμη στην ανακάλυψη, ταχύτητα στο καινούργιο και διεισδυτικότητα στο άγνωστο. Ποιος μπορεί να τη φρενάρει και γιατί να κάνει αυτό το λάθος; Εκείνο που πρέπει να κάνουμε δεν είναι να στερήσουμε την επιστήμη από την ελευθερία της, αλλά μετά συνέσεως να χειριστούμε τις τεχνολογικές εφαρμογές της. Πράγμα που δεν στηρίζεται ούτε στη γνώση ούτε στην κατανόηση, αλλά στη συνείδηση του ανθρώπου, στην αίσθηση του καλού και του κακού, του ψεύτικου και του αληθινού, του ασήμαντου και του ουσιαστικού, στοιχείων που πάλι μας οδηγούν προς έννοιες και ιδιώματα που σχετίζονται με τον Θεό».
Ίσως γιατί αυτοί που ασχολούνται με τις θετικές επιστήμες μπορούν να κατανοήσουν καλύτερα (ακόμα και να δουν με τα μάτια τους) την ταπεινότητα της ανθρώπινης ύπαρξης από τους φιλοσόφους.max1 έγραψε:Με έκπληξη μου είπε πως διαπίστωσε πως η μεγάλη πλειοψηφία είναι των Θετικών Επιστημών και ελάχιστοι είναι Θεολόγοι
Η ελπίς μου ο Πατήρ, καταφυγή μου ο Υιός, σκέπη μου το Πνεύμα το άγιον. Τριάς αγία, δόξα σοι.
Την πάσαν ελπίδα μου εις σε ανατίθημι, μήτηρ του Θεού, φύλαξον με
Την πάσαν ελπίδα μου εις σε ανατίθημι, μήτηρ του Θεού, φύλαξον με
Re: θετικές επιστημες και πιστη
Θα ηθελα να διευκρινισω καποια σημεια αποφευγοντας το μαθηματικο δια ταυτα.
ix8ys έγραψε:Σαν φοιτητής του φυσικού θα πρέπει να ήξερες ότι η παραπάνω πρόταση σου είναι λεκτικά σωστή αλλά νοηματικά λανθασμένη αφού με το Big Bang (σε αυτό δεν αναφέρεσαι; ) δημιουργήθηκε ο χωρόχρονος (δηλαδή ο χώρος ΑΛΛΑ και ο χρόνος). Πριν δεν υπήρχε τίποτα, ούτε χρόνος ούτε χώρος άρα δεν υπήρχε και «Πριν» :)HDC έγραψε:Κατ'αρχας η φυσικη διαθετει σημερα θεωριες που ειναι σε θεση να περιγραψουν την γεννεση του συμπαντος.Το τι υπηρχε πριν απο αυτη και ποια ειναι η ακριβης διατυπωση των νομων δεν ειναι σε θεση με βεβαιοτητα να απαντησει
Η παρατηρηση ειναι σωστη και συχνα αναφερομενη σε βιβλια.Το <<πριν>>
εχει να κανει με την παρουσια και υπαρξη του Δημιουργου ο οποιος υφισταται αϋλος,αφθαρτος,τελειος υπαρκτος χωρις την αναγκη υπαρξης του χρονου για να ετεροπροσδιοριστει,υπαρκτος ως ιδεα.Ο Θεός δεν παίζει ζάρια :)HDC έγραψε:στον μικροκοσμο της πιθανοκρατικης κβαντικης μηχανικης;
Η γνωστη αυτη φραση εκεινης της εποχης βασιζεται στην τοτε αμβισβητηση της κβαντικης μηχανικης η οποια ομως εχει γινει αποδεκτη φυσικη θεωρια.Η σκεψη για μια πιθανοκρατικη περιγραφη της συνειδησης
εχει ως αφετηρια την φραση αυτη και την συνδεει με την επικρατηση της κβαντικης μηχανικης.Απο οσα γνωριζω η θεωρια των κρυμενων παραμετρων δεν εχει παρουσιασει καποια αποτελεσματα.Όταν ήμουν φοιτητής πίστευα και εγώ τα ίδια με 'σένα και έψαχνα να βρω τον Θεό στις εξισώσεις και στους μαθηματικούς τύπους. Μετά κατάλαβα όμως ότι τον Θεό τον βρίσκεις μόνο στην καρδιά σου.... Η σοφία των Γερόντων είναι ΠΟΛΥ σημαντικότερη από τα δοκτορά, τα μάστερ, τις εξισώσεις και τους μαθηματικούς τύπους....HDC έγραψε:Δεν θα ειναι αυτη η αντραχτη αποδειξη της υπαρξης Θεου μεσω απο τον δρομο της απλης λογικης;