Για την ιστορία (και για τους φιλοπερίεργους, όπως εγώ, και ας λένε ότι η περιέργεια σκότωσε τη γάτα):
Όπως αναγράφεται στην ιστοσελίδα της Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδος στο Buchhagen, ο ηγούμενος της Μονής, π. Ιωάννης, γερμανός προσήλυτος στην Ορθοδοξία, εκάρη μοναχός στο Άγιον Όρος και αρχικός σκοπός του ήταν η Μονή στη Γερμανία, που ιδρύθηκε το 1982, να είναι μετόχι της Ι. Μονής Κουτλουμουσίου του Αγίου Όρους (όπως δηλαδή τα μοναστήρια της Γαλλίας, που είναι μετόχια της Σιμωνόπετρας).
Αυτό το δεχόταν η Μονή Κουτλουμουσίου, δεν άρεσε ωστόσο στον έλληνα μητροπολίτη Γερμανίας (του Οικουμενικού Πατριαρχείου...) κ. Αυγουστίνο (το 1982 πάντα). Από ό,τι φαίνεται, επιθυμία του επιχώριου μητροπολίτη ήταν να τροποποιήσει πλήρως το καταστατικό της νεοσύστατης μονής. Το αποτέλεσμα ήταν το μοναστήρι να υπαχθεί τελικά στο Πατριαρχείο Βουλγαρίας, το οποίο αποδέχθηκε το καταστατικό του 1982 (δηλ. το καταστατικό που είχε αποδεχθεί η Ι. Μονή Κουτλουμουσίου, αλλά προφανώς απέρριψε η Ι. Μητρόπολη Γερμανίας του Οικ Πατριαρχείου).
Ηθικόν δίδαγμα (la morale de l'histoire, που λένε και οι Γάλλοι, που ελπίζω ότι θα μας επιφυλάσσουν ωραίο δώρο σε λίγες μέρες με τις εκλογές.... :D ):
Ποιός έχασε που ένα γερμανόφωνο κοινοβιακό ορθόδοξο μοναστήρι δεν υπήχθη στο Οικουμενικό Πατριαρχείο εξαιτίας του επιχώριου επισκόπου; Όχι φυσικά το Πατριαρχείο Βουλγαρίας. Και μάλλον ούτε το μοναστήρι, που έχει το κεφάλι του ήσυχο. Το συμπέρασμα (που αποτελεί και το ηθικό δίδαγμα) δικό σας...
Να συμπληρώσω ότι ο μητροπολίτης Γερμανίας κ. Αυγουστίνος πρωτοστάτησε στην αμοιβαία αναγνώριση του μυστηρίου του Βαπτίσματος με τους Λουθηρανούς της Γερμανίας. Δηλαδή, πήραμε από τους αιρετικούς προτεστάντες, που δεν αναγνωρίζουν ούτε την ιερωσύνη του ίδιου του φίλου τους κ. Αυγουστίνου, πιστοποιητικό εγκυρότητας του Βαπτίσματός μας. 8O 8O
Και όλα αυτά φυσικά με τις άνωθεν ευλογίες του Σεπτού Κέντρου (θού Κύριε...). Και μη χειρότερα Βαγγελίστρα μου, που έλεγε και η μακαρίτισσα η γιαγιά μου.
