Ανόητοι και δυστυχείς

[xenos]

Στον τελευταίο Ορθόδοξο Τύπο βρήκα ένα άρθρο με τον τίτλο ?Ανόητοι και Δυστυχείς?. http://www.orthodoxostypos.gr/Photos/Pages/Page1.jpg. Το άρθρο αυτό περιγράφει ως ανόητους και δυστυχείς όσους δεν πιστεύουν στην Ανάσταση του Χριστού. Φέρνει ως παράδειγμα τον λόγο του Απ. Παύλου για τον σπόρο του σιταριού, ότι δηλαδή δεν κατανοούμε με ποιο τρόπο ο σπόρος του σιταριού βλαστίζει όταν σαπίσει. Πέρα από το γεγονός ότι σήμερα γνωρίζουμε πολύ καλά πώς και πότε συμβαίνει αυτό και μάλιστα με μεγάλη ακρίβεια, νομίζετε ότι είναι πράγματι ανόητοι όσοι δεν πιστεύουν στην Ανάσταση του Χριστού; είναι τόσο απλό, τόσο εύκολο και τόσο προφανές να πιστέψει κανείς σε ένα τέτοιο γεγονός ώστε να χαρακτηρίζεται ανόητος όποιος δεν πιστεύει;

Προσωπικά βρίσκω εξαιρετικά δύσκολο να πιστέψει κανείς κατι τόσο παράδοξο για την ανθρώπινη λογική. Νομίζω πως μόνο μέσα από την προσωπική εμπειρία της ζωής μέσα στην Εκκλησία και από την Χάρη του Θεού μπορεί κανείς να πιστέψει ότι ο Χριστός αναστήθηκε και ότι όλοι θα αναστηθούμε κάποια μέρα. Θα ήθελα πολύ να διαβάσω τη γνώμη σας γα το θέμα αυτό.

Δεν αναφέρθηκα καθόλου στον όρο ?δυστυχείς? για να μη μακραίνω το ποστ.

[kotsos]

Στον τελευταίο Ορθόδοξο Τύπο βρήκα ένα άρθρο με τον τίτλο ?Ανόητοι και Δυστυχείς?. http://www.orthodoxostypos.gr/Photos/Pages/Page1.jpg. Το άρθρο αυτό περιγράφει ως ανόητους και δυστυχείς όσους δεν πιστεύουν στην Ανάσταση του Χριστού. Φέρνει ως παράδειγμα τον λόγο του Απ. Παύλου για τον σπόρο του σιταριού, ότι δηλαδή δεν κατανοούμε με ποιο τρόπο ο σπόρος του σιταριού βλαστίζει όταν σαπίσει. Πέρα από το γεγονός ότι σήμερα γνωρίζουμε πολύ καλά πώς και πότε συμβαίνει αυτό και μάλιστα με μεγάλη ακρίβεια, νομίζετε ότι είναι πράγματι ανόητοι όσοι δεν πιστεύουν στην Ανάσταση του Χριστού; είναι τόσο απλό, τόσο εύκολο και τόσο προφανές να πιστέψει κανείς σε ένα τέτοιο γεγονός ώστε να χαρακτηρίζεται ανόητος όποιος δεν πιστεύει;

Προσωπικά βρίσκω εξαιρετικά δύσκολο να πιστέψει κανείς κατι τόσο παράδοξο για την ανθρώπινη λογική. Νομίζω πως μόνο μέσα από την προσωπική εμπειρία της ζωής μέσα στην Εκκλησία και από την Χάρη του Θεού μπορεί κανείς να πιστέψει ότι ο Χριστός αναστήθηκε και ότι όλοι θα αναστηθούμε κάποια μέρα. Θα ήθελα πολύ να διαβάσω τη γνώμη σας γα το θέμα αυτό.

Δεν αναφέρθηκα καθόλου στον όρο ?δυστυχείς? για να μη μακραίνω το ποστ.

Δεν νομίζω ότι με το συγκεκριμένο άρθρο επιχειρείται να μειωθούν όσοι δεν πιστεύουν. Άλλα πίστεψε με όταν θα φύγουμε από τον κόσμο αυτό και συνειδητοποιήσουμε τι χάσαμε με την άνομη ζωή μας τότε εμέις οι ίδιοι θα χαρακτηρίσουμε τον ίδιο μας το εαυτό μωρό και ανόητο. Η προσκόλληση μας στην ύλη, η μας ορθολογιστική σκέψη μας και ο τυραννικός εγωπαθής ατομισμός μας δυστυχώς μας καταδικάζει στην αιώνια δυστυχία. Δεν είναι ανόητο αυτό ; Δεν είναι δυστυχία; Με τον εαυτό μας παλεύουμε και δεν μπορούμε να τον πείσουμε για την Αιώνια ζωή επειδή πρέπει να κόψουμε πάθη και ανέσεις. Αυτό είναι το πρόβλημα. Επιθυμούμε να ζήσουμε τον φτιαχτό παράδεισο της εγωιστικής μας φαντασίας σβήνοντας από το θυμικό μας την Θεία αποκάλυψη της Αναστάσεως.
Το πρόβλημα είναι ότι οι περισσότεροι προσπαθούν να κατανοήσουν το θείο με την βοήθεια τυ στείρου νοός και τα διάφορα νοητικά εργαλέια και πολλές φορές δυστυχώς μ' αυτό τον τρόπο σπάνε τα μούτρα τους. Διότι ο Θεός είναι εμπειρία είναι βίωμα και δεν μπορεί να κατανοηθεί. Γι' αυτό και όσοι δεν πιστεύουν αλλά και όσοι δεν θέλουν να πιστέψουν θεωρούν μωρούς και ανόητους όσους πιστεύουν. "ο λόγος γαρα ο του σταυρού τοις μεν απολλυμένοις μωρία εστί, τοις δε σωζομένοις ημίν δύναμις Θεού εστί (Προς Κορινθίους Α' κεφ. 1 στ. 18)

[silver]

O Xenos έγραψε :

Προσωπικά βρίσκω εξαιρετικά δύσκολο να πιστέψει κανείς κατι τόσο παράδοξο για την ανθρώπινη λογική

Ένα μικρό κομμάτι από το άρθρο "Ανόητοι και Δυστυχείς"( ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ), του εκλεκτού τέκνου της Ορθοδόξου Εκκλησίας, Ν. Σωτηρόπουλου :

….Και αφού ο Θεός κάνει το θαύμα με τον κόκκο του σίτου, αλλά και αναρίθμητα άλλα θαύματα, δεν είναι όντως «άφρων», ανόητος, όποιος νομίζει, ότι ο Θεός δεν θα κάνη το θαύμα της ζωοποιήσεως και αναστάσεως των νεκρών σωμάτων των ανθρώπων, που αξίζουν ασυγκρίτως περισσότερο από τους κόκκους του σίτου; Ήδη ο Θεός, μας ανέστησε από το μηδέν, από την ανυπαρξία και μας έκανε πρόσωπα, λογικά και συνειδητά όντα. Και δεν είναι όντως «άφρων», ανόητος, όποιος νομίζει ότι ο Θεός αδυνατεί να μας αναστήση από τους τάφους; Έγινε η δυσκολώτερη ανάστασι, από την ανυπαρξία, και δεν μπορεί να γίνη η ευκολώτερη, από τους τάφους; Εκφραζόμεθα έτσι, καίτοι για το Θεό δεν υπάρχουν δυσκολώτερα και ευκολώτερα, αλλά όλα για τον Θεό είναι εύκολα. Φωνάζει ο Παύλος προς τους Χριστιανούς, μεταξύ των οποίων υπήρχαν αμφισβητίες της αναστάσεως : «εκνήψατε δικαίως και μη αμαρτάνετε. Αγνωσίαν γαρ Θεού τινες έχουσι. Προς εντροπήν υμίν λέγω» (Α΄Κορ. Ιε:34). Αφυπνισθήτε δηλαδή τελείως και μη ασεβείτε. Διότι μερικοί έχουν άγνοια του Θεού. Σας το λέγω για να εντραπήτε…..


================

[Misha]

Προσωπικά βρίσκω εξαιρετικά δύσκολο να πιστέψει κανείς κατι τόσο παράδοξο για την ανθρώπινη λογική. Νομίζω πως μόνο μέσα από την προσωπική εμπειρία της ζωής μέσα στην Εκκλησία και από την Χάρη του Θεού μπορεί κανείς να πιστέψει ότι ο Χριστός αναστήθηκε και ότι όλοι θα αναστηθούμε κάποια μέρα. Θα ήθελα πολύ να διαβάσω τη γνώμη σας γα το θέμα αυτό.

Δεν αναφέρθηκα καθόλου στον όρο ?δυστυχείς? για να μη μακραίνω το ποστ.

"Στην ανάσταση του Χριστού πιστεύουν μεν οι περισσότεροι άνθρωποι, ελάχιστοι όμως τη βλέπουν κιόλας καθαρά. Και όσοι βέβαια δεν τη δούν, δεν μπορούν και να προσκυνήσουν τον Χριστό Ιησού ως άγιο και Κύριο. Διότι λέει: «Οὐδείς δύναται εἰπεῖν Κύριον Ἰησοῦν, εἰ μή ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ» και αλλού «Πνεῦμα ὁ Θεός, καί τούς προσκυνοῦντας αὐτόν ἐν πνεύματι καί αληθείᾳ δεῖ προσκυνεῖν»(αγ.Συμεών Θεολόγος )


στο βιβλίο του "το μυστηριο της παιδείας του Θεού" ο π.Ιερόθεος,επίσκοπος Ναυπάκτου προσπαθεί να προσεγγίσει τον τρόπο που ο καλός Θεός παιδαγωγεί την ψυχή που Τον πλησιάζει.

είναι φορές που ο Θεός κρυπτεται σχεδόν εντελώς από την ψυχή του ανθρώπου και τότε ο άνθρωπος γνωρίζει βιωματικά την "απουσία" του Θεού και ζει την α-θεΐα

είναι σα να βρισκεσαι στους πόλους της γης όταν απουσιάζει ο ήλιος και η νυχτα ειναι σχεδόν διαρκής.....τότε ξεχνάς την υπαρξη της ημέρας....

σε τετοιες περιοδους πνευματικού σκοτασμού ο μεγας ησυχαστής άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς περιδιαβαινε νυχθημερον τις ερημιές του Άθωνα κραυγάζοντας ενωδύνως "Κύριε Ιησού, φώτισον μου το σκότος"..ο αγιος Σεραφείμ του Σάρωφ πέρασε 1000 μερόνυχτα προσευχομενος πάνω σε εναν βράχο βιώνοντας την απόσυρση της Χάριτος και ζητώντας την επιστροφή της...




τότε ο άνθρωπος μπορεί να βιώσει την αιώνια κόλαση,τον χωρισμό της ψυχής από τον Θεό ή ακόμα και να δει τον Θεό και τον κόσμο από την οπτική που τον βλέπουν οι δαίμονες ( ο π.Σωφρόνιος λέγει πως δεν τολμά να μιλήσει γι αυτές τις ακραίες καταστάσεις τις οποιες και εγνώρισε ως πνευματικός και ασκητής.....).Σε αυτές τις συνθήκες ο άνθρωπος χρειαζεται απαραίτητα την συμπαράσταση γνησίου και εμπείρου πνευματικού πατρος.


σε τελευταια ανάλυση και οι δαίμονες γνωρίζουν την αλήθεια της Αναστάσεως του Χριστού εκ πείρας.Ε,και;;;Ποιο το όφελος τους από αυτή την "ψιλή" γνώση;;;

ο Χριστός ανέστη για να αναστησει ενα εκαστο εξ ημών ,διαφορετικά δεν έχει νόημα η προσευχη "Ανάστασιν Χριστου θεασάμενοι..." όπως λέγει χαρακτηριστικά ο αγιος Συμεών ο Νεος Θεολογος...*


"τη γαρ χαριτι εστε σεσωσμενοι δια της πιστεως και τουτο ουκ εξ υμων Θεου το δωρον" Εφεσ. 2,8

*

τι λέει;
«Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι,
προσκυνήσωμεν ἅγιον Κύριον
Ἰησοῦν, τόν μόνον ἀναμάρτητον».
Πώς λοιπόν το Πνεύμα το Άγιον μας προτρέπει να λέμε τώρα «Ἀνάστασιν
Χριστοῦ θεασάμενοι» - σαν να την είδαμε, ενώ στην πραγματικότητα
δεν την έχουμε δει – ενώ ο Χριστός μια και μόνη φορά αναστήθηκε πριν
από χίλια χρόνια, και μάλιστα ούτε τότε τον είδε κανείς να ανίσταται;
Μήπως η ιερά ευχή θέλει να λέμε ψέματα; Κάθε άλλο!
Μας παρακινεί να λέμε την αλήθεια, ότι δηλαδή μέσα στον καθένα από εμάς τους πιστούς πραγματοποιείται η ανάσταση του Χριστού· κι αυτό όχι μια φορά, αλλά – θα έλεγα - κάθε ώρα ο ίδιος ο Δεσπότης Χριστός ανίσταται μέσα μας λαμπροφόρος, ακτινοβολώντας το εκτυφλωτικό φως της αφθαρσίας και της θεότητος.
Διότι η φωτοφόρος παρουσία του Πνεύματος μας φανερώνει σαν αυγή την ανάσταση του Δεσπότου, ή καλύτερα μας αξιώνει να βλέπουμε τον ίδιο τον αναστημένο Χριστό.
....................................................................................................
Αυτά λοιπόν είναι τα θεία μυστήρια των χριστιανών, αυτή είναι η κρυμμένη
δύναμη της πίστεώς μας, την οποία οι άπιστοι ή δύσπιστοι ή καλύτερα
ημίπιστοι δεν βλέπουν – κι ούτε βέβαια είναι δυνατόν κάπως να δουν. Άπιστοι, δύσπιστοι και ημίπιστοι είναι όσοι δεν φανερώνουν την πίστη τους με έργα.
Γιατί χωρίς έργα και οι δαίμονες πιστεύουν και ομολογούν ότι ο Δεσπότης Χριστός είναι Θεός.
.................................................................................................
Δεν έχει κανένα όφελος αυτή η πίστη, διότι είναι νεκρή κατά τον θείο απόστολο: «Ἡ πίστις γάρ δίχα τῶν ἔργων νεκρά ἐστιν»· όπως και τα έργα
χωρίς πίστη. Και γιατί είναι νεκρή;Επειδή δεν έχει μέσα της τον Θεό, που
ζωογονεί τα πάντα· επειδή δεν έκανε δικό της αυτόν που είπε: «Ὁ ἀγαπῶν με τάς ἐντολάς τάς ἐμάς τηρήσει, καί ἐγώ καί ὁ Πατήρ ἐλευσόμεθα καί μονήν
παρ᾿ αὐτῷ ποιησόμεθα», ώστε με την παρουσία του να αναστήσει εκ νεκρών
όποιον έχει τέτοια πίστη και να τον ζωογονήσει και να τον αξιώσει να δει
καθαρά αυτόν που αναστήθηκε μέσα του και ανέστησε και τον ίδιο...."

[alexios71]

Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστος είπε οτι μακάριος είναι αυτός που δεν με είδε αλλά πιστεψε. Με την χάρη του Αγίου πνευματος σιγά σιγά θα κατανοήσουμε όχι μόνο την ανάσταση του Κυρίου αλλά τα παντα.

[xenos]

Ήθελα λίγο να επεκτείνω τον προβληματισμό μου όσον αφορά στα κηρύγματα και πόσο προσεκτικός πρέπει να είναι κάποιος όταν κηρύττει τον λόγο του Θεού. Πολλά από τα παραδείγματα που σε άλλες εποχές αποτελούσαν θαύματα και "αποδείκνυαν" την ύπαρξη ή την παντοδυναμία του Θεού σήμερα ακούγονται "ελαφρά" στα ώτα των ειδημόνων. π.χ. ο σπόρος του σιταριού είναι γνωστό ότι είναι έμβρυο το οποίο προήλ8ε απο γονιμοποίηση και μέσα από συγκεκριμένα και περιγραπτά (αν όχι ήδη περιγεγραμμένα) βιοχημικά μονοπάτια αυξάνει και δίνει το νέο φυταράκι.

Μήπως τα κηρύγματα θα πρέπει να στραφούν στην ουσία της Ορθοδοξίας που είναι το γενικό ιατρείο του ανθρώπου και όχι να προσπαθούν να πείσουν τον κόσμο για την ύπαρξη του Θεού. Προσωπικά θαυμάζω αυτούς που έμπρακτα πιστεύουν την Ανάσταση του Χριστού (σαν τον Άγιο Σεραφείμ που έλεγε "Χριστός ανέστη χαρά μου"), θαυμάζω και αυτούς που προσπαθούν να Την πιστέψουν αλλά κατανοώ πλήρως και αυτούς που ΔΕΝ πιστεύουν την Ανάσταση του Χριστού και μου είναι ίσως αδιάφοροι (για να μην πω εκνευριστικοί) αυτοί που τάχα Την πιστεύουν.

[Ionas]

.........
Πολλά από τα παραδείγματα που σε άλλες εποχές αποτελούσαν θαύματα και "αποδείκνυαν" την ύπαρξη ή την παντοδυναμία του Θεού σήμερα ακούγονται "ελαφρά" στα ώτα των ειδημόνων. π.χ. ο σπόρος του σιταριού είναι γνωστό ότι είναι έμβρυο το οποίο προήλ8ε απο γονιμοποίηση και μέσα από συγκεκριμένα και περιγραπτά (αν όχι ήδη περιγεγραμμένα) βιοχημικά μονοπάτια αυξάνει και δίνει το νέο φυταράκι.
......................
.

Φίλε Ξένε

Ας μην εθελοτυφλούμε! Πίστεψέ με δεν έχει αλλάξει τίποτα μα τίποτα στο μυστήριο του σπόρου που σαπίζει και γίνεται σιτάρι από την εποχή του Αποστόλου Παύλου μέχρι σήμερα... Παραμένει μυστήριο να μην πω ακόμη πιο μυστήριο...Τα "βιοχημικά μονοπάτια" που λες δεν ξεδιαλύνουν το μυστήριο αλλά μπερδεύουν εμάς που θεωρούμε ότι με αυτά όλα εξηγούνται..........

[YiaVi]

Προσωπικά βρίσκω εξαιρετικά δύσκολο να πιστέψει κανείς κατι τόσο παράδοξο για την ανθρώπινη λογική. Νομίζω πως μόνο μέσα από την προσωπική εμπειρία της ζωής μέσα στην Εκκλησία και από την Χάρη του Θεού μπορεί κανείς να πιστέψει ότι ο Χριστός αναστήθηκε και ότι όλοι θα αναστηθούμε κάποια μέρα. Θα ήθελα πολύ να διαβάσω τη γνώμη σας γα το θέμα αυτό.

Έτσι ακριβώς είναι!

[lovethink]

Προσωπικά βρίσκω εξαιρετικά δύσκολο να πιστέψει κανείς κατι τόσο παράδοξο για την ανθρώπινη λογική. Νομίζω πως μόνο μέσα από την προσωπική εμπειρία της ζωής μέσα στην Εκκλησία και από την Χάρη του Θεού μπορεί κανείς να πιστέψει ότι ο Χριστός αναστήθηκε και ότι όλοι θα αναστηθούμε κάποια μέρα. Θα ήθελα πολύ να διαβάσω τη γνώμη σας γα το θέμα αυτό.

Έτσι ακριβώς είναι!

Ετσι ακριβώς είναι για σένα θες να πεις .Ξέχασες δύο λέξεις :)

[ROMFAIA]

Δεν γνωρίζω αν όντως είναι ανόητος όποιος δεν πιστεύει την Ανάσταση, πάντως δυστυχής είναι γιατί δεν έχει ελπίδα....

Για μένα το κριτήριο του τίτλου "χριστιανός" είναι αυτή καθαυτή η πίστη στην Ανάσταση του Κυρίου μας και κατ΄επέκτασιν την δική μας. Γιατί:

"Ει Χριστός δεν ανέστη, ματαία η πίστις ημών".

Όμως Ανέστη.