Σελίδα 1 από 1
Οταν ο ουρανός γίνει γκρίζος ...
Δημοσιεύτηκε: Τρί Αύγ 28, 2007 6:34 pm
από lovethink
Όταν ο ουρανός γίνει γκρίζος,
τα πουλιά δεν πετούν,
τα ποτάμια ξεραθούν,
και πεθάνει και το τελευταίο ψάρι,
τότε ο άνθρωπος θα καταλάβει,
ότι δεν μπορεί να τραφεί μόνο με χρήματα."
Ινδιάνικη ρήση
Δημοσιεύτηκε: Τρί Αύγ 28, 2007 7:58 pm
από NIKOSZ
"Αχ χελιδόνι μου πώς να πετάξεις
σ' αυτόν το μαύρο τον ουρανό
αίμα σταλάζει το δειλινό
και πώς να κλάψεις και πώς να κλάψεις
αχ χελιδόνι μου"
Δημοσιεύτηκε: Τρί Αύγ 28, 2007 8:02 pm
από friend
"καντε υπομονη και ο ουρανος θα γινει πιο γαλανος"Ο ΘΕΟΣ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΠΑΙΔΙΑ
Δημοσιεύτηκε: Τρί Αύγ 28, 2007 8:09 pm
από NIKOSZ
Δημοσιεύτηκε: Τρί Αύγ 28, 2007 10:42 pm
από NIKOSZ
Εδώ σωπαίνουν τα πουλιά
σωπαίνουν κι οι καμπάνες
σωπαίνει κι ο πικρός Ρωμιός
μαζί με τους νεκρούς του
Και απα στην πέτρα της σιωπής
τα νύχια του ακονίζει
μονάχος κι αβοήθητος
της λευτεριάς ταμένος»
Γιάννης Ρίτσος
Δημοσιεύτηκε: Τετ Αύγ 29, 2007 6:58 am
από lovethink
Δε μπορώ τόσες μέρες τόση θλίψη

Δημοσιεύτηκε: Τετ Αύγ 29, 2007 7:03 am
από lovethink
ΣΤΑ ΚΑΜΕΝΑ
Μιχάλης Γκανάς, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Ελα να πάμε στα καμένα στον Υμηττό και στην Αυλώνα
πουλιά και πεύκα συλλογίσου ενός καμένου παραδείσου
δέντρα που ήτανε φαντάσου και στη σκιά τους ξεκουράσου
Ελα και πάρε με μαζί σου στην Κυριακάτικη εκδρομή σου
βγάλε με στο χλωρό κορμί σου στις εκβολές του παραδείσου
Ελα να πάμε στα καμένα δεν μας χωράει πιά το σπίτι έρχονται δύσκολες ημέρες μουτζουρωμένες σα Δευτέρες
έρχονται φλόγες απ’τα δάση και μιά φωτιά να μας δικάσει
μέσα στο πύρινό της χνώτο από τον έσχατο στον πρώτο
Ελα και πάρε με μαζί σου στην Κυριακάτικη εκδρομή σουβγάλε με στο χλωρό κορμί σου στις εκβολές του παραδείσου
Ελα να βγούμε απ΄το σπίτι ξανά σε δρόμους και πλατείες
πάρε και τα παιδιά μαζί σου εδώ, στο χείλος της αβύσσου κι άφησε μόνη στο τραπέζι την τηλεόραση να παίζει
Να δείχνει έγχρωμο τον πόνο δίπλα σ’ένα φιλέτο τόνο Να δείχνει φονικά και φλόγες τράντες πολιτικούςκαι ρώγες ενώ εμείς θα ‘χουμε φτάσει στο σταυροδρόμι του εξήντα
Με τα παιδάκια μας στον ώμο για να μας δείχνουνε το δρόμο...