Το κινητό τηλέφωνο αυξάνει την πιθανότητα για όγκο στα αυτιά
http://www.physics4u.gr/news/2004/scnews1638.html
Προσοχή τα κινητά...
Συντονιστής: Συντονιστές
Προσοχή τα κινητά...
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Κινητά... κι ύστερα έφυγαν οι μέλισσες
Η Διαταραχή Κατάρρευσης Αποικίας, το σύνδρομο CCD όπως λέγεται, ωθεί τους «κατοίκους» μιας κυψέλης, εκτός από τη βασίλισσα και ορισμένες εργάτριες, να εξαφανίζονται μυστηριωδώς.
«Καμπανάκι» για τη μελισσοκομία και στην Ελλάδα.
Εάν κάποτε οι μέλισσες αφανιστούν από προσώπου Γης, δε θα απομείνουν στον άνθρωπο παραπάνω από τέσσερα χρόνια ζωής!
Η ζοφερή προφητεία που είχε κάνει κάποτε ο Αλβέρτος Αϊνστάιν ελπίζουμε να μην επαληθευτεί ποτέ. Οι έρημες κυψέλες ωστόσο που πληθαίνουν μυστηριωδώς τα τελευταία χρόνια, αυξάνουν την ανησυχία της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας.
Από την Ελλάδα μέχρι τις ΗΠΑ, ο πληθυσμός των εντόμων εξαφανίζεται μαζικά.
Αιτία η ακτινοβολία των κινητών τηλεφώνων, σύμφωνα με μια νέα έρευνα που έρχεται να δώσει τροφή στη διαμάχη για τους κινδύνους που εγκυμονούν οι αχώριστοι «σύντροφοι» της καθημερινότητάς μας.
Η αγάπη μας για την τεχνολογία και τα «δώρα» της δεν απειλεί μόνο τις μέλισσες, εξηγούν οι ειδικοί, αλλά και την ίδια την επιβίωσή μας. Κι αυτό γιατί η μέλισσα, ως ο καλύτερος επικονιαστής απ' όλα τα έντομα, είναι απαραίτητη για τη γονιμοποίηση δεκάδων δέντρων και φυτών.
Χωρίς αυτή, οι σοδειές θα μειωθούν δραματικά και μεγάλο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού θα πεινάσει.
Τεχνολογία.
Τις ανησυχητικές διαπιστώσεις διατύπωσαν Γερμανοί ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Λαντάου. Σύμφωνα με τη θεωρία τους, η ακτινοβολία που εκπέμπουν τα κινητά τηλέφωνα και οι άλλες συσκευές τελευταίας τεχνολογίας επηρεάζουν την έμφυτη ικανότητα των μελισσών να βρίσκουν το δρόμο της επιστροφής προς την κυψέλη.
Ένα είδος… ιού του AIDS που πλήττει τη μελισσοκομία, η Διαταραχή Κατάρρευσης Αποικίας, το σύνδρομο CCD (Colony Collapse Disorder) όπως λέγεται, ωθεί τους «κατοίκους» μιας κυψέλης, εκτός από τη βασίλισσα και ορισμένες εργάτριες, να εξαφανίζονται μυστηριωδώς.
Το καμπανάκι του κινδύνου ήχησε για πρώτη φορά το περασμένο φθινόπωρο στις ΗΠΑ, με τη Δυτική Ακτή να έχει χάσει το 60% του πληθυσμού των μελισσών της.
Εκτοτε το σύνδρομο CCD επεκτάθηκε μεταξύ άλλων στη Γερμανία, στην Ισπανία, στην Ιταλία, στην Ελλάδα και εσχάτως και τη Βρετανία.
Η νέα γερμανική μελέτη έρχεται να προστεθεί στις μέχρι σήμερα θεωρίες για το φαινόμενο που αποδεκατίζει τον πληθυσμό των μελισσών.
Οι συντάκτες της εξηγούν πως οι μέλισσες που πετούν, για να αναζητήσουν νέκταρ αρνούνται να επιστρέψουν στις κυψέλες τους, όταν «διαισθάνονται» σε μικρή ακτίνα κεραίες κινητής τηλεφωνίας.
«Η πιθανότητα αυτή είναι πολύ μεγάλη», δηλώνει ο δρ Τζορτζ Κάρλο, επικεφαλής παλαιότερης αμερικανικής έρευνας για τους κινδύνους της κινητής τηλεφωνίας.
Οι επιστήμονες πίστευαν μέχρι σήμερα ότι για τους θανάτους των μελισσών ευθύνονταν οι κλιματικές μεταβολές, τα εντομοκτόνα, τα ακάρεα και οι γενετικά τροποποιημένες σοδειές.
Ν. Παυλοπούλου
Πηγή: «Ελεύθερος Τύπος» 16/4/2007.
Η Διαταραχή Κατάρρευσης Αποικίας, το σύνδρομο CCD όπως λέγεται, ωθεί τους «κατοίκους» μιας κυψέλης, εκτός από τη βασίλισσα και ορισμένες εργάτριες, να εξαφανίζονται μυστηριωδώς.
«Καμπανάκι» για τη μελισσοκομία και στην Ελλάδα.
Εάν κάποτε οι μέλισσες αφανιστούν από προσώπου Γης, δε θα απομείνουν στον άνθρωπο παραπάνω από τέσσερα χρόνια ζωής!
Η ζοφερή προφητεία που είχε κάνει κάποτε ο Αλβέρτος Αϊνστάιν ελπίζουμε να μην επαληθευτεί ποτέ. Οι έρημες κυψέλες ωστόσο που πληθαίνουν μυστηριωδώς τα τελευταία χρόνια, αυξάνουν την ανησυχία της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας.
Από την Ελλάδα μέχρι τις ΗΠΑ, ο πληθυσμός των εντόμων εξαφανίζεται μαζικά.
Αιτία η ακτινοβολία των κινητών τηλεφώνων, σύμφωνα με μια νέα έρευνα που έρχεται να δώσει τροφή στη διαμάχη για τους κινδύνους που εγκυμονούν οι αχώριστοι «σύντροφοι» της καθημερινότητάς μας.
Η αγάπη μας για την τεχνολογία και τα «δώρα» της δεν απειλεί μόνο τις μέλισσες, εξηγούν οι ειδικοί, αλλά και την ίδια την επιβίωσή μας. Κι αυτό γιατί η μέλισσα, ως ο καλύτερος επικονιαστής απ' όλα τα έντομα, είναι απαραίτητη για τη γονιμοποίηση δεκάδων δέντρων και φυτών.
Χωρίς αυτή, οι σοδειές θα μειωθούν δραματικά και μεγάλο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού θα πεινάσει.
Τεχνολογία.
Τις ανησυχητικές διαπιστώσεις διατύπωσαν Γερμανοί ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Λαντάου. Σύμφωνα με τη θεωρία τους, η ακτινοβολία που εκπέμπουν τα κινητά τηλέφωνα και οι άλλες συσκευές τελευταίας τεχνολογίας επηρεάζουν την έμφυτη ικανότητα των μελισσών να βρίσκουν το δρόμο της επιστροφής προς την κυψέλη.
Ένα είδος… ιού του AIDS που πλήττει τη μελισσοκομία, η Διαταραχή Κατάρρευσης Αποικίας, το σύνδρομο CCD (Colony Collapse Disorder) όπως λέγεται, ωθεί τους «κατοίκους» μιας κυψέλης, εκτός από τη βασίλισσα και ορισμένες εργάτριες, να εξαφανίζονται μυστηριωδώς.
Το καμπανάκι του κινδύνου ήχησε για πρώτη φορά το περασμένο φθινόπωρο στις ΗΠΑ, με τη Δυτική Ακτή να έχει χάσει το 60% του πληθυσμού των μελισσών της.
Εκτοτε το σύνδρομο CCD επεκτάθηκε μεταξύ άλλων στη Γερμανία, στην Ισπανία, στην Ιταλία, στην Ελλάδα και εσχάτως και τη Βρετανία.
Η νέα γερμανική μελέτη έρχεται να προστεθεί στις μέχρι σήμερα θεωρίες για το φαινόμενο που αποδεκατίζει τον πληθυσμό των μελισσών.
Οι συντάκτες της εξηγούν πως οι μέλισσες που πετούν, για να αναζητήσουν νέκταρ αρνούνται να επιστρέψουν στις κυψέλες τους, όταν «διαισθάνονται» σε μικρή ακτίνα κεραίες κινητής τηλεφωνίας.
«Η πιθανότητα αυτή είναι πολύ μεγάλη», δηλώνει ο δρ Τζορτζ Κάρλο, επικεφαλής παλαιότερης αμερικανικής έρευνας για τους κινδύνους της κινητής τηλεφωνίας.
Οι επιστήμονες πίστευαν μέχρι σήμερα ότι για τους θανάτους των μελισσών ευθύνονταν οι κλιματικές μεταβολές, τα εντομοκτόνα, τα ακάρεα και οι γενετικά τροποποιημένες σοδειές.
Ν. Παυλοπούλου
Πηγή: «Ελεύθερος Τύπος» 16/4/2007.
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Μία νέα έρευνα που ανακοινώθηκε μόλις πριν λίγες ημέρες, υποστηρίζει ότι τα κινητά τηλέφωνα και γενικότερα η "νέα ασύρματη τεχνολογία" μπορούν να προκαλέσουν πρόωρη γεροντική άνοια, καθώς και υποβάθμιση των νοητικών λειτουργιών των νέων.
Η έρευνα που προειδοποιεί ειδικά για την εντατική χρήση κινητών τηλεφώνων από εφήβους, έρχεται να αποδείξει οτι η συνεχής έκθεση των νέων σε ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που προέρχεται απο κάθε είδους ασύρματη συσκευή, μπορεί με το χρόνο να υποβαθμίσει πολλές απο τις νοητικές τους λειτουργίες, να προκαλέσει εκφυλισμό των εγκεφαλικών κυττάρων, ακόμα και καρκίνο.
Ο καθηγητής Leif Salford, υπεύθυνος του όλου εγχειρήματος στο Πανεπιστήμιο Lund της Σουηδίας, αναφέρει συγκεκριμένα: "Η εθελοντική, εκούσια έκθεση του εγκεφάλου σε μικροκυματική ακτινοβολία που εκπέμπεται απο mobile συσκευές, ίσως αποτελεί το μεγαλύτερο πείραμα που έχει γίνει ποτέ στον συγκεκριμένο τομέα!". Η έρευνα που χρηματοδοτήθηκε από το Σουηδικό Συμβούλιο Ερευνας Συνθηκών Ζωής και εκδόθηκε από το αμερικανικό Ινστιτούτο Περιβαλλοντικής Υγείας, ανοίγει νέους ορίζοντες στον τρόπο με τον οποίο, η μικροκυματική ακτινοβολία ωθεί τις πρωτείνες να φύγουν από το αίμα και να "γεμίζουν" περιοχές του εγκεφάλου προκαλώντας δεκάδες ασθένειες, ανίατες τις πιο πολλές φορές.
Αντίθετη άποψη φάνηκε να έχει ο επιστημονικός αναλυτής της Motorola, Mays Swicord, o οποίος συμβούλεψε τα διάφορα Ινστιτούτα ερευνών να πάψουν να κάνουν έρευνες σχετικές με την υγεία, αφού τις θεωρεί χάσιμο χρόνου και χρημάτων, μιας και δεν πρόκειται να αποκαλύψουν τίποτα αρνητικό για την μικροκυματική ακτινοβολία!
Παρόλα αυτά, ο καθηγητής Salford και η πολυπληθής ομάδα του ξόδεψαν πάνω από 15 χρόνια, ερευνώντας μία διαφορετική απειλή. Προηγούμενες έρευνές τους απέδειξαν πως η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία επέτρεπε στα κύτταρα να αφήνουν ελεύθερες ορισμένες πρωτείνες, όπως η albumin (αλμπουμίνη) να εισέρχονται στον εγκέφαλο και να προξενούν σημαντικές βλάβες, όπως έδειξε η τελευταία τους έρευνα. Συγκεκριμένα ανέφερε πως δεν αποδείχτηκε η μακροχρόνια πνευματική καθυστέρηση του ατόμου μιας και τα νευρικά κύτταρα ίσως θα μπορούσαν να αυτοθεραπευθούν, αλλά όλες οι μετρήσεις τους έδειξαν πως: εγκεφαλικά κύτταρα που δεν θα εκφυλίζονταν παρά μόνο μετά το 60στό έτος της ηλικίας μας, με τη συνεχή έκθεση σε μικροκυματικές ακτινοβολίες, θα άντεχαν μέχρι ΜΟΝΟ τα 30 έτη, πριν αρχίσουν τον γενετικό εκφυλισμό, που οδηγεί σε μείωση της πνευματικής ικανότητας, πνευματική υστέρηση, καρκίνο κ.α.
Ανέφερε επίσης, πως εσκεμμένα απέφυγε την πλήρη δημοσίευση της δουλειάς του για να αποφύγει τον πανικό, και παραδέχτηκε πως η χρήση κινητών τηλεφώνων εκτός απο μια μορφή επικοινωνίας μπορεί να σώσει ζωές σε πολλές περιπτώσεις.
Η έρευνα που προειδοποιεί ειδικά για την εντατική χρήση κινητών τηλεφώνων από εφήβους, έρχεται να αποδείξει οτι η συνεχής έκθεση των νέων σε ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που προέρχεται απο κάθε είδους ασύρματη συσκευή, μπορεί με το χρόνο να υποβαθμίσει πολλές απο τις νοητικές τους λειτουργίες, να προκαλέσει εκφυλισμό των εγκεφαλικών κυττάρων, ακόμα και καρκίνο.
Ο καθηγητής Leif Salford, υπεύθυνος του όλου εγχειρήματος στο Πανεπιστήμιο Lund της Σουηδίας, αναφέρει συγκεκριμένα: "Η εθελοντική, εκούσια έκθεση του εγκεφάλου σε μικροκυματική ακτινοβολία που εκπέμπεται απο mobile συσκευές, ίσως αποτελεί το μεγαλύτερο πείραμα που έχει γίνει ποτέ στον συγκεκριμένο τομέα!". Η έρευνα που χρηματοδοτήθηκε από το Σουηδικό Συμβούλιο Ερευνας Συνθηκών Ζωής και εκδόθηκε από το αμερικανικό Ινστιτούτο Περιβαλλοντικής Υγείας, ανοίγει νέους ορίζοντες στον τρόπο με τον οποίο, η μικροκυματική ακτινοβολία ωθεί τις πρωτείνες να φύγουν από το αίμα και να "γεμίζουν" περιοχές του εγκεφάλου προκαλώντας δεκάδες ασθένειες, ανίατες τις πιο πολλές φορές.
Αντίθετη άποψη φάνηκε να έχει ο επιστημονικός αναλυτής της Motorola, Mays Swicord, o οποίος συμβούλεψε τα διάφορα Ινστιτούτα ερευνών να πάψουν να κάνουν έρευνες σχετικές με την υγεία, αφού τις θεωρεί χάσιμο χρόνου και χρημάτων, μιας και δεν πρόκειται να αποκαλύψουν τίποτα αρνητικό για την μικροκυματική ακτινοβολία!
Παρόλα αυτά, ο καθηγητής Salford και η πολυπληθής ομάδα του ξόδεψαν πάνω από 15 χρόνια, ερευνώντας μία διαφορετική απειλή. Προηγούμενες έρευνές τους απέδειξαν πως η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία επέτρεπε στα κύτταρα να αφήνουν ελεύθερες ορισμένες πρωτείνες, όπως η albumin (αλμπουμίνη) να εισέρχονται στον εγκέφαλο και να προξενούν σημαντικές βλάβες, όπως έδειξε η τελευταία τους έρευνα. Συγκεκριμένα ανέφερε πως δεν αποδείχτηκε η μακροχρόνια πνευματική καθυστέρηση του ατόμου μιας και τα νευρικά κύτταρα ίσως θα μπορούσαν να αυτοθεραπευθούν, αλλά όλες οι μετρήσεις τους έδειξαν πως: εγκεφαλικά κύτταρα που δεν θα εκφυλίζονταν παρά μόνο μετά το 60στό έτος της ηλικίας μας, με τη συνεχή έκθεση σε μικροκυματικές ακτινοβολίες, θα άντεχαν μέχρι ΜΟΝΟ τα 30 έτη, πριν αρχίσουν τον γενετικό εκφυλισμό, που οδηγεί σε μείωση της πνευματικής ικανότητας, πνευματική υστέρηση, καρκίνο κ.α.
Ανέφερε επίσης, πως εσκεμμένα απέφυγε την πλήρη δημοσίευση της δουλειάς του για να αποφύγει τον πανικό, και παραδέχτηκε πως η χρήση κινητών τηλεφώνων εκτός απο μια μορφή επικοινωνίας μπορεί να σώσει ζωές σε πολλές περιπτώσεις.
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Μύθοι και αλήθειες για την ακτινοβολία
Πόσο αθώες είναι οι κεραίες και πόσο ένοχα τα τηλέφωνα
Για να μην έχουμε ρύπανση από ακτινοβολία θα πρέπει να απαρνηθούμε την τηλεόραση, το ραδιόφωνο, το φορητό τηλέφωνο. Αν δεν είμαστε διατεθειμένοι να το κάνουμε, τότε θα πρέπει να στραφούμε στην ελαχιστοποίηση της ακτινοβολίας που δεχόμαστε. Σε ό,τι αφορά την κινητή τηλεφωνία, ένας ειδικός μάς συμβουλεύει να αφήσουμε ήσυχες τις κεραίες και να κοιτάξουμε τα ίδια τα κινητά τηλέφωνα.
Ζούμε σε ένα περιβάλλον το οποίο σε σημαντικό πλέον βαθμό διαμορφώνουμε ή τουλάχιστον επηρεάζουμε εμείς οι ίδιοι. Ρυπαίνουμε την ατμόσφαιρα και τα νερά. Καίμε δάση. Καταστρέφουμε το στρώμα του όζοντος. Φορτώνουμε το χώμα με φυτοφάρμακα και λιπάσματα, ειδικά όταν πρόκειται για παραγωγή προϊόντων που δεν προορίζουμε για το δικό μας σπίτι. Σε προσωπικό δε επίπεδο, πλείστοι όσοι εκ των αναγιγνωσκόντων το παρόν πετούν τα πλαστικά κύπελλα και μπουκάλια από το παράθυρο του αυτοκινήτου στον δρόμο. Ας μην το παίρνουμε όμως κατάκαρδα. Εχουμε και ευαισθησίες. Ο νέος καημός όλων τελευταίως είναι οι ακτινοβολίες - και δη αυτή της κινητής τηλεφωνίας.
Να το πω από την αρχή. Δεν υποτιμώ το ζήτημα. Αν όμως βάλουμε στόχο την κινητή, ας αφήσουμε ήσυχες τις κεραίες και ας κοιτάξουμε πρώτα τα ίδια τα κινητά. Ιδίως όταν μιλάμε για χρήση από παιδιά. Ας τα πάρουμε με τη σειρά όμως. Δεν χρειάζεται να είμαστε ειδικοί στο θέμα, η κοινή λογική αρκεί. Οι ακτινοβολίες εν γένει είναι πολλών ειδών. Υπάρχουν φυσικές ακτινοβολίες, που υπάρχουν ανεξάρτητα από εμάς. Υπάρχουν όμως και ακτινοβολίες τις οποίες δημιουργούμε εμείς οι ίδιοι. Και το ερώτημα που τίθεται είναι η τυχόν βλαπτική επίδραση που μπορεί να έχουν στην υγεία του ανθρώπου.
Ξεκαθαρίζουμε μερικά πράγματα από την αρχή. Η φύση δεν μας έβαλε να ζήσουμε σε ένα περιβάλλον γεμάτο τεχνητές ακτινοβολίες. Ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία βέβαια δέχονταν και οι αρχαίοι Έλληνες και πριν από αυτούς και οι πρωτόγονοι άνθρωποι, διότι το Σύμπαν είναι γεμάτο από πηγές ακτινοβολιών σε όλο το φάσμα συχνοτήτων. Πλέον αυτών τώρα έχουμε και τις τεχνητές ακτινοβολίες. Στις χαμηλές συχνότητες έχουμε τις ραδιοφωνικές ακτινοβολίες, τα γνωστά μακρά, μεσαία, βραχέα, τα λεγόμενα FM (από τα αρχικά των λέξεων Frequency Modulation, διαμόρφωση συχνότητος), μετά τις τηλεοπτικές συχνότητες, αυτές της κινητής τηλεφωνίας, τα μικροκύματα, τις υπέρυθρες, το ορατό φως, τις υπεριώδεις, τις ακτίνες X και τέλος τις ακτίνες γάμμα μεγάλης ενέργειας. Όλα αυτά είναι ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες που το μόνο σημείο στο οποίο κατά βάσιν διαφέρουν είναι η συχνότητα (που είναι ανάλογη με την ενέργεια). Από τις ακτινοβολίες αυτές θα συζητήσουμε εδώ μόνον αυτές που είναι ηλεκτρομαγνητικής φύσεως και τις χρησιμοποιούμε για επικοινωνία, όπως οι ραδιοφωνικές, οι τηλεοπτικές και εκείνες της κινητής τηλεφωνίας.
Λέμε από την αρχή για τις τεχνητές ακτινοβολίες ότι καλύτερα θα ήταν να μας έλειπαν. Δεν γνωρίζω βέβαια πόσοι εκ των αναγνωστών θα επέμεναν σε κάτι τέτοιο μόλις συνειδητοποιούσαν ότι αυτό συνεπάγεται, π.χ., ζωή άνευ τηλεοράσεως ή ραδιοφώνου ή κινητού τηλεφώνου. Στην πράξη κάθε απόφαση τέτοιου τύπου καθορίζεται από το μέγεθος που ορίζεται ως κόστος προς κέρδος.
Είναι σαφές ότι το ραδιόφωνο, η τηλεόραση και το κινητό τηλέφωνο θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Θα συνεχίσουμε να ζούμε με τις ακτινοβολίες τους. Επιστημονική τεκμηρίωση ότι προκαλούν κακό ως σήμερα δεν υπάρχει. Ενδείξεις έχουμε για τα προβλήματα που προκαλούν, όχι αποδείξεις. Οπότε και η επιστημονική στάση μπορεί να εκλαϊκευθεί με τη γνωστή ρήση «φύλαγε τα ρούχα σου να έχεις τα μισά». Αφού υπάρχει κάποιο έλλειμμα γνώσεως πάνω στο θέμα, ας φροντίσουμε να εκτιθέμεθα όσο λιγότερο γίνεται. Σε σχέση πάντως με τα όρια που τίθενται σήμερα, το επίπεδο του συνόλου των ακτινοβολιών αυτών είναι πολλές τάξεις μεγέθους χαμηλότερο, άρα ασήμαντο. Εκτός αν αμφισβητήσουμε τα ισχύοντα σήμερα όρια.
Θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε μερικά σημαντικά σημεία, για τα οποία δυστυχώς υπάρχει εκτεταμένη παραπληροφόρηση. Ο κόσμος έχει στραφεί κατά της κινητής κυρίως, ως γνωστόν, διότι θεωρεί ότι αυτή είναι η κύρια πηγή ακτινοβολιών. Αυτό είναι σαφώς λανθασμένο. Ως μέση τιμή το ποσοστό της κινητής στο σύνολο των τεχνητών ακτινοβολιών για σκοπούς επικοινωνίας δεν υπερβαίνει το αντίστοιχο ποσοστό για ραδιόφωνο και τηλεόραση. Και, όπως θα δούμε, αν υπάρχει πρόβλημα με την κινητή, αυτό δεν εντοπίζεται στις κεραίες αλλά στα κινητά.
Πώς συγκεκριμενοποιείται όμως η διαμαρτυρία κατά της κινητής; Ολοι γνωρίζετε τις διάφορες κινήσεις για να απομακρυνθούν κεραίες που βρίσκονται μέσα στον αστικό ιστό, ιδίως δε αυτές οι οποίες είναι πλησίον σχολείων. Το ωραίο είναι ότι οι πάντες είναι σίγουροι ότι πράττουν το σωστό. Το ακόμη ωραιότερο είναι ότι ο εξοβελισμός των κεραιών εκτός των κατοικημένων περιοχών όχι μόνο δεν οδηγεί σε μείωση της ακτινοβολίας που τελικά απορροφάται από τους ιστούς μας αλλά, πολύ απλά, σε αύξηση. Τρελό ε; Και όμως, ιδού η εξήγηση.
Όλοι επιθυμούν να μπορούν να χρησιμοποιούν το κινητό τους, ειδικά εντός κατοικημένων περιοχών ουδείς διανοείται ότι το κινητό του δεν θα «πιάνει». Αυτό σε απλή γλώσσα σημαίνει ότι το επίπεδο του σήματος από την επικοινωνία με την κεραία κινητής θα πρέπει να είναι «τρεις μπάρες», όπως λέμε στην καθημερινή γλώσσα. Για να έχουμε σε κάθε σημείο τουλάχιστον αυτό το επίπεδο σήματος, θα πρέπει είτε να έχουμε κεραίες υψηλής ισχύος εκτός αστικού ιστού, είτε πυκνό δίκτυο κεραιών χαμηλής ισχύος με διασπορά και μέσα στον αστικό ιστό. H δεύτερη λύση μπορεί να υλοποιείται κατά τρόπον ώστε τα επίπεδα σήματος να κυμαίνονται παντού ανάμεσα στις τρεις και στις τέσσερις μπάρες. H πρώτη λύση σημαίνει τρεις μπάρες στο πλέον απομεμακρυσμένο από την (υψηλής πλέον ισχύος) κεραία σημείο, όσο όμως μετακινούμεθα προς την εκτός αστικής περιοχής κεραία το επίπεδο του σήματος ανεβαίνει στο τέσσερα, πέντε (εδώ σταματά η ένδειξη του κινητού μας), οκτώ, δώδεκα κτλ. Είναι σαφές ότι η λύση αυτή συνεπάγεται αυξημένα επίπεδα ακτινοβολίας, ιδιαίτερα για τους διαβιούντες στα όρια του αστικού ιστού. Απλή κοινή λογική είναι, δεν χρειάζεται να είναι κανείς θετικός επιστήμων για να το κατανοήσει.
Οι κεραίες μέσα στις αστικές περιοχές είναι δύο κατηγοριών. Κάποιες είναι, ας πούμε, οι κύριες (με ισχύ περί τα 10W, σε περιοχές όμως με μεγάλη πυκνότητα χρηστών χρειάζεται ακόμη πιο αυξημένη ισχύς) και οι περισσότερες είναι δευτερεύουσες (με ισχύ πολύ χαμηλότερη). Θα απέφευγα να τοποθετήσω κύρια κεραία κοντά σε σχολείο. Δεν θα με πείραζε όμως να υπήρχε πλησίον του σχολείου μια χαμηλής ισχύος κεραία κινητής. Ίσως ακόμη καλύτερο θα ήταν να ετοποθετείτο η κεραία σε ένα επαρκώς υψηλό σημείο στο ίδιο το σχολείο. Ο λόγος; H κεραία δεν εκπέμπει κατακόρυφα, οπότε τα παιδιά κάτω από αυτήν δεν δέχονται πολλή ακτινοβολία.
Είναι μύθος λοιπόν ότι η κινητή τηλεφωνία προκαλεί προβλήματα; H εύκολη απάντηση με βάση τα ως τώρα γραφέντα θα ήταν «ναι». Δυστυχώς όμως δεν είμαστε σίγουροι. Διότι μέχρι στιγμής αναφερθήκαμε στη συνεισφορά που έχουν στην ακτινοβολία που δεχόμεθα οι κεραίες της κινητής τηλεφωνίας. Πράγματι, η ευθύνη τους είναι συγκριτικά ασήμαντη. Δεν είπαμε όμως τίποτε ακόμη για τα κινητά τηλέφωνα. Και υπάρχουν εδώ σημαντικά σημεία που πρέπει να διευκρινίσουμε. Για να προκαλέσω την προσοχή σας θα πω ότι, αν το παιδί μου φοιτούσε σε κάποιο σχολείο και είχε κινητό, θα προτιμούσα να υπήρχε σχετικά κοντά μια κεραία.
Ας επιχειρήσω να εξηγήσω τώρα την ανωτέρω προκλητική δήλωση. Το κινητό τηλέφωνο είναι ταυτόχρονα δέκτης που δέχεται το σήμα από την κεραία που βρίσκεται πλησιέστερα, αλλά και πομπός που στέλνει σήμα στην κεραία αυτή. Το πολύ σημαντικό που πρέπει να γνωρίζουμε είναι ότι το κινητό λειτουργεί με μεταβλητή ισχύ. Αν η κεραία δεν είναι κοντά, άρα η ένταση του σήματος είναι χαμηλή, το κινητό ανεβάζει την ισχύ στην οποία λειτουργεί. Αν η κεραία είναι κοντά, το κινητό αντιλαμβάνεται το ισχυρό σήμα και χαμηλώνει την ισχύ λειτουργίας του σε επίπεδο πολύ χαμηλότερο.
Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι καλύτερα να είμαστε κον
τά σε κεραία παρά μακριά. Και αυτό επειδή το κινητό το χρησιμοποιούμε κολλημένο στο αφτί μας, οπότε μεγιστοποιούμε και την απορρόφηση ακτινοβολίας από την περιοχή αυτή του εγκεφάλου. Χειρότερα δεν γίνεται δηλαδή. Την ώρα που μιλάμε στο κινητό, η απορροφούμενη δόση από την ακτινοβολία μπορεί να είναι, όχι μία και δύο, αλλά χίλιες και πλέον φορές μεγαλύτερη από αυτήν που δεχόμεθα λόγω των κεραιών, ακριβώς λόγω του ότι το έχουμε πάνω στο αφτί μας. Γι' αυτό είναι καλό να χρησιμοποιούμε το λεγόμενο «hands free», γιατί μειώνουμε σημαντικά το πρόβλημα. Προτιμώ λοιπόν να δουλεύει το κινητό στη χαμηλότερη δυνατή ισχύ. Αρα θέλω να έχω πυκνό δίκτυο κεραιών που διαμορφώνουν ομαλή κατανομή σήματος, επαρκούς ισχύος.
Αν το σήμα δεν είναι επαρκές, καλό είναι να αποφεύγουμε να χρησιμοποιούμε το κινητό, π.χ., σε υπόγεια ή μέσα σε ανελκυστήρες όπου η ένταση του σήματος της κεραίας πέφτει πολύ χαμηλά. Οταν βλέπετε ότι το κινητό σας «πιάνει και δεν πιάνει», όταν δηλαδή καταφέρνετε να μιλάτε οριακά και συνήθως με διακοπές, καλύτερα κλείστε το και μιλήστε αργότερα, όταν βρεθείτε σε περιοχή με ισχυρότερο σήμα.
Εν κατακλείδι, το χαμηλό σήμα που μπορεί να έχουμε επειδή καταφέραμε με αγώνες να διώξουμε την «κακή» κεραία σημαίνει απλώς ότι αυτό που καταφέραμε είναι να καταδικάσουμε τους χρήστες κινητών να έχουν το κινητό στο αφτί στη μέγιστη ισχύ λειτουργίας και άρα να δέχονται πολύ περισσότερη ακτινοβολία από αυτήν που εδέχοντο όταν είχαμε την κεραία κοντά. Ακόμη, με την απομάκρυνση κάποιων κεραιών από τον αστικό ιστό, θα έχουμε αυξημένη ισχύ για τις εναπομένουσες. Αρα φορτώνουμε τους διαμένοντες στην περιοχή τους με αυξημένη δόση ακτινοβολίας.
Ανακεφαλαίωση όλης της παραπάνω συζητήσεως: Πρώτα απ' όλα, δεν έχουμε απόδειξη ότι η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία της κινητής δημιουργεί πρόβλημα, δεν είμαστε όμως και σίγουροι ότι δεν δημιουργεί. Οι μέχρι τούδε μελέτες είναι αντικρουόμενες και ενδεικτικές. Αρα, ως αρχή, πρέπει να φροντίζουμε να δεχόμαστε την ελάχιστη δυνατή δόση. Για να το επιτύχουμε αυτό, λύση νούμερο 1, δεν έχουμε παρά να καταργήσουμε την κινητή με τις κεραίες της και τα κινητά της.
Επειδή υποπτεύομαι ότι ουδείς θα το επιχειρήσει, ας πάμε στη λύση νούμερο 2. H οποία λέει ότι χρειαζόμαστε πυκνό δίκτυο κεραιών χαμηλής ισχύος. Οχι υπερβολές στη χρήση του κινητού, ειδικά από τα παιδιά. Μην ξεχνάτε να αποφεύγετε τη χρήση του όταν έχετε χαμηλό σήμα. Αν υπάρχει πρόβλημα, αυτό είναι πρώτα στο κινητό, οπότε σε πρώτη προσέγγιση αφήστε ήσυχη την κεραία. Οι θριαμβολογίες που κατά καιρούς βλέπουμε επειδή κάποιοι πέτυχαν να απομακρύνουν κάποια κεραία είναι δυστυχώς αποτέλεσμα αγνοίας και παραπληροφορήσεως. Που, ακόμη πιο δυστυχώς, επεκτείνονται και σε κλιμάκια ανθρώπων που παίρνουν αποφάσεις.
Άρθρο του Χρήστου Ελευθεριάδη στο ΒΗΜΑ, 10 Απριλίου 2005
Ο κ. Χρήστος Ελευθεριάδης είναι επίκουρος καθηγητής Πυρηνικής Φυσικής και φυσικής στοιχειωδών σωματιδίων στο τμήμα Φυσικής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Πόσο αθώες είναι οι κεραίες και πόσο ένοχα τα τηλέφωνα
Για να μην έχουμε ρύπανση από ακτινοβολία θα πρέπει να απαρνηθούμε την τηλεόραση, το ραδιόφωνο, το φορητό τηλέφωνο. Αν δεν είμαστε διατεθειμένοι να το κάνουμε, τότε θα πρέπει να στραφούμε στην ελαχιστοποίηση της ακτινοβολίας που δεχόμαστε. Σε ό,τι αφορά την κινητή τηλεφωνία, ένας ειδικός μάς συμβουλεύει να αφήσουμε ήσυχες τις κεραίες και να κοιτάξουμε τα ίδια τα κινητά τηλέφωνα.
Ζούμε σε ένα περιβάλλον το οποίο σε σημαντικό πλέον βαθμό διαμορφώνουμε ή τουλάχιστον επηρεάζουμε εμείς οι ίδιοι. Ρυπαίνουμε την ατμόσφαιρα και τα νερά. Καίμε δάση. Καταστρέφουμε το στρώμα του όζοντος. Φορτώνουμε το χώμα με φυτοφάρμακα και λιπάσματα, ειδικά όταν πρόκειται για παραγωγή προϊόντων που δεν προορίζουμε για το δικό μας σπίτι. Σε προσωπικό δε επίπεδο, πλείστοι όσοι εκ των αναγιγνωσκόντων το παρόν πετούν τα πλαστικά κύπελλα και μπουκάλια από το παράθυρο του αυτοκινήτου στον δρόμο. Ας μην το παίρνουμε όμως κατάκαρδα. Εχουμε και ευαισθησίες. Ο νέος καημός όλων τελευταίως είναι οι ακτινοβολίες - και δη αυτή της κινητής τηλεφωνίας.
Να το πω από την αρχή. Δεν υποτιμώ το ζήτημα. Αν όμως βάλουμε στόχο την κινητή, ας αφήσουμε ήσυχες τις κεραίες και ας κοιτάξουμε πρώτα τα ίδια τα κινητά. Ιδίως όταν μιλάμε για χρήση από παιδιά. Ας τα πάρουμε με τη σειρά όμως. Δεν χρειάζεται να είμαστε ειδικοί στο θέμα, η κοινή λογική αρκεί. Οι ακτινοβολίες εν γένει είναι πολλών ειδών. Υπάρχουν φυσικές ακτινοβολίες, που υπάρχουν ανεξάρτητα από εμάς. Υπάρχουν όμως και ακτινοβολίες τις οποίες δημιουργούμε εμείς οι ίδιοι. Και το ερώτημα που τίθεται είναι η τυχόν βλαπτική επίδραση που μπορεί να έχουν στην υγεία του ανθρώπου.
Ξεκαθαρίζουμε μερικά πράγματα από την αρχή. Η φύση δεν μας έβαλε να ζήσουμε σε ένα περιβάλλον γεμάτο τεχνητές ακτινοβολίες. Ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία βέβαια δέχονταν και οι αρχαίοι Έλληνες και πριν από αυτούς και οι πρωτόγονοι άνθρωποι, διότι το Σύμπαν είναι γεμάτο από πηγές ακτινοβολιών σε όλο το φάσμα συχνοτήτων. Πλέον αυτών τώρα έχουμε και τις τεχνητές ακτινοβολίες. Στις χαμηλές συχνότητες έχουμε τις ραδιοφωνικές ακτινοβολίες, τα γνωστά μακρά, μεσαία, βραχέα, τα λεγόμενα FM (από τα αρχικά των λέξεων Frequency Modulation, διαμόρφωση συχνότητος), μετά τις τηλεοπτικές συχνότητες, αυτές της κινητής τηλεφωνίας, τα μικροκύματα, τις υπέρυθρες, το ορατό φως, τις υπεριώδεις, τις ακτίνες X και τέλος τις ακτίνες γάμμα μεγάλης ενέργειας. Όλα αυτά είναι ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες που το μόνο σημείο στο οποίο κατά βάσιν διαφέρουν είναι η συχνότητα (που είναι ανάλογη με την ενέργεια). Από τις ακτινοβολίες αυτές θα συζητήσουμε εδώ μόνον αυτές που είναι ηλεκτρομαγνητικής φύσεως και τις χρησιμοποιούμε για επικοινωνία, όπως οι ραδιοφωνικές, οι τηλεοπτικές και εκείνες της κινητής τηλεφωνίας.
Λέμε από την αρχή για τις τεχνητές ακτινοβολίες ότι καλύτερα θα ήταν να μας έλειπαν. Δεν γνωρίζω βέβαια πόσοι εκ των αναγνωστών θα επέμεναν σε κάτι τέτοιο μόλις συνειδητοποιούσαν ότι αυτό συνεπάγεται, π.χ., ζωή άνευ τηλεοράσεως ή ραδιοφώνου ή κινητού τηλεφώνου. Στην πράξη κάθε απόφαση τέτοιου τύπου καθορίζεται από το μέγεθος που ορίζεται ως κόστος προς κέρδος.
Είναι σαφές ότι το ραδιόφωνο, η τηλεόραση και το κινητό τηλέφωνο θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Θα συνεχίσουμε να ζούμε με τις ακτινοβολίες τους. Επιστημονική τεκμηρίωση ότι προκαλούν κακό ως σήμερα δεν υπάρχει. Ενδείξεις έχουμε για τα προβλήματα που προκαλούν, όχι αποδείξεις. Οπότε και η επιστημονική στάση μπορεί να εκλαϊκευθεί με τη γνωστή ρήση «φύλαγε τα ρούχα σου να έχεις τα μισά». Αφού υπάρχει κάποιο έλλειμμα γνώσεως πάνω στο θέμα, ας φροντίσουμε να εκτιθέμεθα όσο λιγότερο γίνεται. Σε σχέση πάντως με τα όρια που τίθενται σήμερα, το επίπεδο του συνόλου των ακτινοβολιών αυτών είναι πολλές τάξεις μεγέθους χαμηλότερο, άρα ασήμαντο. Εκτός αν αμφισβητήσουμε τα ισχύοντα σήμερα όρια.
Θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε μερικά σημαντικά σημεία, για τα οποία δυστυχώς υπάρχει εκτεταμένη παραπληροφόρηση. Ο κόσμος έχει στραφεί κατά της κινητής κυρίως, ως γνωστόν, διότι θεωρεί ότι αυτή είναι η κύρια πηγή ακτινοβολιών. Αυτό είναι σαφώς λανθασμένο. Ως μέση τιμή το ποσοστό της κινητής στο σύνολο των τεχνητών ακτινοβολιών για σκοπούς επικοινωνίας δεν υπερβαίνει το αντίστοιχο ποσοστό για ραδιόφωνο και τηλεόραση. Και, όπως θα δούμε, αν υπάρχει πρόβλημα με την κινητή, αυτό δεν εντοπίζεται στις κεραίες αλλά στα κινητά.
Πώς συγκεκριμενοποιείται όμως η διαμαρτυρία κατά της κινητής; Ολοι γνωρίζετε τις διάφορες κινήσεις για να απομακρυνθούν κεραίες που βρίσκονται μέσα στον αστικό ιστό, ιδίως δε αυτές οι οποίες είναι πλησίον σχολείων. Το ωραίο είναι ότι οι πάντες είναι σίγουροι ότι πράττουν το σωστό. Το ακόμη ωραιότερο είναι ότι ο εξοβελισμός των κεραιών εκτός των κατοικημένων περιοχών όχι μόνο δεν οδηγεί σε μείωση της ακτινοβολίας που τελικά απορροφάται από τους ιστούς μας αλλά, πολύ απλά, σε αύξηση. Τρελό ε; Και όμως, ιδού η εξήγηση.
Όλοι επιθυμούν να μπορούν να χρησιμοποιούν το κινητό τους, ειδικά εντός κατοικημένων περιοχών ουδείς διανοείται ότι το κινητό του δεν θα «πιάνει». Αυτό σε απλή γλώσσα σημαίνει ότι το επίπεδο του σήματος από την επικοινωνία με την κεραία κινητής θα πρέπει να είναι «τρεις μπάρες», όπως λέμε στην καθημερινή γλώσσα. Για να έχουμε σε κάθε σημείο τουλάχιστον αυτό το επίπεδο σήματος, θα πρέπει είτε να έχουμε κεραίες υψηλής ισχύος εκτός αστικού ιστού, είτε πυκνό δίκτυο κεραιών χαμηλής ισχύος με διασπορά και μέσα στον αστικό ιστό. H δεύτερη λύση μπορεί να υλοποιείται κατά τρόπον ώστε τα επίπεδα σήματος να κυμαίνονται παντού ανάμεσα στις τρεις και στις τέσσερις μπάρες. H πρώτη λύση σημαίνει τρεις μπάρες στο πλέον απομεμακρυσμένο από την (υψηλής πλέον ισχύος) κεραία σημείο, όσο όμως μετακινούμεθα προς την εκτός αστικής περιοχής κεραία το επίπεδο του σήματος ανεβαίνει στο τέσσερα, πέντε (εδώ σταματά η ένδειξη του κινητού μας), οκτώ, δώδεκα κτλ. Είναι σαφές ότι η λύση αυτή συνεπάγεται αυξημένα επίπεδα ακτινοβολίας, ιδιαίτερα για τους διαβιούντες στα όρια του αστικού ιστού. Απλή κοινή λογική είναι, δεν χρειάζεται να είναι κανείς θετικός επιστήμων για να το κατανοήσει.
Οι κεραίες μέσα στις αστικές περιοχές είναι δύο κατηγοριών. Κάποιες είναι, ας πούμε, οι κύριες (με ισχύ περί τα 10W, σε περιοχές όμως με μεγάλη πυκνότητα χρηστών χρειάζεται ακόμη πιο αυξημένη ισχύς) και οι περισσότερες είναι δευτερεύουσες (με ισχύ πολύ χαμηλότερη). Θα απέφευγα να τοποθετήσω κύρια κεραία κοντά σε σχολείο. Δεν θα με πείραζε όμως να υπήρχε πλησίον του σχολείου μια χαμηλής ισχύος κεραία κινητής. Ίσως ακόμη καλύτερο θα ήταν να ετοποθετείτο η κεραία σε ένα επαρκώς υψηλό σημείο στο ίδιο το σχολείο. Ο λόγος; H κεραία δεν εκπέμπει κατακόρυφα, οπότε τα παιδιά κάτω από αυτήν δεν δέχονται πολλή ακτινοβολία.
Είναι μύθος λοιπόν ότι η κινητή τηλεφωνία προκαλεί προβλήματα; H εύκολη απάντηση με βάση τα ως τώρα γραφέντα θα ήταν «ναι». Δυστυχώς όμως δεν είμαστε σίγουροι. Διότι μέχρι στιγμής αναφερθήκαμε στη συνεισφορά που έχουν στην ακτινοβολία που δεχόμεθα οι κεραίες της κινητής τηλεφωνίας. Πράγματι, η ευθύνη τους είναι συγκριτικά ασήμαντη. Δεν είπαμε όμως τίποτε ακόμη για τα κινητά τηλέφωνα. Και υπάρχουν εδώ σημαντικά σημεία που πρέπει να διευκρινίσουμε. Για να προκαλέσω την προσοχή σας θα πω ότι, αν το παιδί μου φοιτούσε σε κάποιο σχολείο και είχε κινητό, θα προτιμούσα να υπήρχε σχετικά κοντά μια κεραία.
Ας επιχειρήσω να εξηγήσω τώρα την ανωτέρω προκλητική δήλωση. Το κινητό τηλέφωνο είναι ταυτόχρονα δέκτης που δέχεται το σήμα από την κεραία που βρίσκεται πλησιέστερα, αλλά και πομπός που στέλνει σήμα στην κεραία αυτή. Το πολύ σημαντικό που πρέπει να γνωρίζουμε είναι ότι το κινητό λειτουργεί με μεταβλητή ισχύ. Αν η κεραία δεν είναι κοντά, άρα η ένταση του σήματος είναι χαμηλή, το κινητό ανεβάζει την ισχύ στην οποία λειτουργεί. Αν η κεραία είναι κοντά, το κινητό αντιλαμβάνεται το ισχυρό σήμα και χαμηλώνει την ισχύ λειτουργίας του σε επίπεδο πολύ χαμηλότερο.
Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι καλύτερα να είμαστε κον
τά σε κεραία παρά μακριά. Και αυτό επειδή το κινητό το χρησιμοποιούμε κολλημένο στο αφτί μας, οπότε μεγιστοποιούμε και την απορρόφηση ακτινοβολίας από την περιοχή αυτή του εγκεφάλου. Χειρότερα δεν γίνεται δηλαδή. Την ώρα που μιλάμε στο κινητό, η απορροφούμενη δόση από την ακτινοβολία μπορεί να είναι, όχι μία και δύο, αλλά χίλιες και πλέον φορές μεγαλύτερη από αυτήν που δεχόμεθα λόγω των κεραιών, ακριβώς λόγω του ότι το έχουμε πάνω στο αφτί μας. Γι' αυτό είναι καλό να χρησιμοποιούμε το λεγόμενο «hands free», γιατί μειώνουμε σημαντικά το πρόβλημα. Προτιμώ λοιπόν να δουλεύει το κινητό στη χαμηλότερη δυνατή ισχύ. Αρα θέλω να έχω πυκνό δίκτυο κεραιών που διαμορφώνουν ομαλή κατανομή σήματος, επαρκούς ισχύος.
Αν το σήμα δεν είναι επαρκές, καλό είναι να αποφεύγουμε να χρησιμοποιούμε το κινητό, π.χ., σε υπόγεια ή μέσα σε ανελκυστήρες όπου η ένταση του σήματος της κεραίας πέφτει πολύ χαμηλά. Οταν βλέπετε ότι το κινητό σας «πιάνει και δεν πιάνει», όταν δηλαδή καταφέρνετε να μιλάτε οριακά και συνήθως με διακοπές, καλύτερα κλείστε το και μιλήστε αργότερα, όταν βρεθείτε σε περιοχή με ισχυρότερο σήμα.
Εν κατακλείδι, το χαμηλό σήμα που μπορεί να έχουμε επειδή καταφέραμε με αγώνες να διώξουμε την «κακή» κεραία σημαίνει απλώς ότι αυτό που καταφέραμε είναι να καταδικάσουμε τους χρήστες κινητών να έχουν το κινητό στο αφτί στη μέγιστη ισχύ λειτουργίας και άρα να δέχονται πολύ περισσότερη ακτινοβολία από αυτήν που εδέχοντο όταν είχαμε την κεραία κοντά. Ακόμη, με την απομάκρυνση κάποιων κεραιών από τον αστικό ιστό, θα έχουμε αυξημένη ισχύ για τις εναπομένουσες. Αρα φορτώνουμε τους διαμένοντες στην περιοχή τους με αυξημένη δόση ακτινοβολίας.
Ανακεφαλαίωση όλης της παραπάνω συζητήσεως: Πρώτα απ' όλα, δεν έχουμε απόδειξη ότι η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία της κινητής δημιουργεί πρόβλημα, δεν είμαστε όμως και σίγουροι ότι δεν δημιουργεί. Οι μέχρι τούδε μελέτες είναι αντικρουόμενες και ενδεικτικές. Αρα, ως αρχή, πρέπει να φροντίζουμε να δεχόμαστε την ελάχιστη δυνατή δόση. Για να το επιτύχουμε αυτό, λύση νούμερο 1, δεν έχουμε παρά να καταργήσουμε την κινητή με τις κεραίες της και τα κινητά της.
Επειδή υποπτεύομαι ότι ουδείς θα το επιχειρήσει, ας πάμε στη λύση νούμερο 2. H οποία λέει ότι χρειαζόμαστε πυκνό δίκτυο κεραιών χαμηλής ισχύος. Οχι υπερβολές στη χρήση του κινητού, ειδικά από τα παιδιά. Μην ξεχνάτε να αποφεύγετε τη χρήση του όταν έχετε χαμηλό σήμα. Αν υπάρχει πρόβλημα, αυτό είναι πρώτα στο κινητό, οπότε σε πρώτη προσέγγιση αφήστε ήσυχη την κεραία. Οι θριαμβολογίες που κατά καιρούς βλέπουμε επειδή κάποιοι πέτυχαν να απομακρύνουν κάποια κεραία είναι δυστυχώς αποτέλεσμα αγνοίας και παραπληροφορήσεως. Που, ακόμη πιο δυστυχώς, επεκτείνονται και σε κλιμάκια ανθρώπων που παίρνουν αποφάσεις.
Άρθρο του Χρήστου Ελευθεριάδη στο ΒΗΜΑ, 10 Απριλίου 2005
Ο κ. Χρήστος Ελευθεριάδης είναι επίκουρος καθηγητής Πυρηνικής Φυσικής και φυσικής στοιχειωδών σωματιδίων στο τμήμα Φυσικής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Ο άνθρωπος και η κινητή τηλεφωνία
Όταν ακόμα και οι πιο ευσυνείδητοι άνθρωποι, εκείνοι από τους οποίους αναμένει κανείς την έμπρακτη και συνεπή αντίσταση στην ολέθρια λησμοσύνη, αντίσταση όχι υστερική ή υποκριτική, αλλά φυσική, ευλογημένη σαν των ινδιάνων που τους υλοτομούν αυθαίρετα το δάσος· αντίσταση στην αδιαφορία, την αποχαύνωση και την αποκτήνωση. Όταν, λοιπόν, εκείνοι που θέλουμε να λέμε «οι δικοί μας» υπέκυψαν, παραδόθηκαν, αυτομόλησαν, όταν οι συγκατήγοροι της προϊούσης διαβρώσεως αποσύρονται κάποια στιγμή για να πούνε «έλα, που είσαι;», δεν απομένει πια καμία ελπίδα.
Δεν φαίνεται οι κάτοχοι να έχουν αληθινή συνείδηση των επιπτώσεων του κινητού τηλεφώνου. Των κοινωνιολογικών, πολιτικών, ανθρωπολογικών και πνευματικών επιπτώσεων. Και όταν λέμε συνείδηση επιπτώσεων, δεν εννοούμε υποψία, πόσο μάλλον φαντασίωση, μακρινών-επικείμενων δεινών. Τι «υποψία» και τι «φαντασίωση»; Και τι «επικείμενων»; Απλή επίγνωση. Εξάλλου, μέχρι και «προφητεία» θα πει μάλλον «διαισθάνομαι το ρυθμό του παρόντος» παρά (εξ΄ ου και) «προβλέπω το μέλλον». Και ήδη υφιστάμεθα τις πρώτες επιπτώσεις, χωρίς να χρειάζεται αυξημένη εγρήγορση για να τις αναγνωρίσουμε.
Τον καιρό της αποξένωσης, προμηθευόμαστε συσκευές τηλε-φωνίας· τον καιρό της γλωσσοπενίας, κληροδοτούμε στα παιδιά μας τα ες εμ ες· τον καιρό του καρκίνου, πλέουμε εν μέσω ασύλληπτης ακτινοβολίας· τον καιρό του θορύβου, μια καινούρια όχληση.
Εντάξει εμείς, αλλά οι ερχόμενες γενιές; Η αφέλεια φτάνει σε τέτοιο σημείο, ώστε πολύ συχνά οι ενήλικες γονείς (μανιώδεις κάτοχοι και αγοραστές) να εκνευρίζονται στη θέα του πιτσιρίκου τους που ασχολείται μανιωδώς μ΄ ένα τηλέφωνο. Θα σου πουν αγανακτησμένοι «μας πίεσε να του το αγοράσουμε». (Ο βιαστής όμως δεν μπορεί ποτέ να νουθετήσει το θύμα του). Όλοι ξέρουμε πόσο αδύνατο είναι να στερήσουμε σ΄ ένα παιδί την απαίτηση ενός πράγματος που εμείς οι ίδιοι καθιερώσαμε.
Με λίγο νερό στο κρασί θα μπορούσαμε να δεχθούμε τη μερική επαγγελματική χρήση. Ομολογουμένως, υπάρχουν επαγγέλματα στα οποία το κινητό τηλέφωνο ήταν εκείνο που έλειπε. Ή για κάποια χόμπι, όπως η ορειβασία· ίσως ακόμα και για ορισμένες κατηγορίες ανθρώπων (κυρίως ασθενείς ή ηλικιωμένους, για ώρα ανάγκης). Σε καμία περίπτωση, όμως, για τη γενική (δηλαδή καθολική) χρήση, όπως ήταν μοιραίο να γίνει κι έγινε σήμερα.
Οι υπέρμαχοι της τεχνολογίας και της νεωτερικότητας θα χλευάσουν αυτή την «αντιδραστική» στάση. Θα αναφέρουν ιστορικά παραδείγματα κολοσσιαίων επιστημονικών εφευρέσεων που έγιναν βασικές ανάγκες και, ειλικρινά, δύσκολα θα έβρισκε κανείς λογικά αντεπιχειρήματα. Εφόσον αναγνωρίζουμε το τηλέφωνο ως βασική (όχι πρώτη) ανάγκη, δύσκολα μπορούμε να πείσουμε κάποιον ότι το κινητό είναι μια ολέθρια ψευδοανάγκη. Το δε καταπληκτικό με την εν λόγω συσκευή είναι ότι όλοι ανεξαιρέτως έχουν την πεποίθηση πως τους είναι απαραίτητη. Το ίδιο ο καρδιοπαθής με την εννιάχρονη μαθήτρια. Και όλοι ότι κάνουν ορθή χρήση «παρά τις υπερβολές». Σου λεν «εγώ δεν το χρησιμοποιώ σχεδόν καθόλου» ή «πες ότι σου τυχαίνει κάτι απρόοπτο», και τα συναφή. Και όλοι ξαφνιάζονται ή σπεύδουν σαν από επείγον καθήκον να απαντήσουν σε μια οποιαδήποτε κλήση, να διακόψουν οποιαδήποτε δραστηριότητα, σαν αυτή η διακοπή να ήταν κάτι αυτονόητο. Ή να μιλήσουν ταυτόχρονα, αν τυχαίνει να οδηγούν αυτοκίνητο! Κυρίως εκείνο του απροόπτου αποτελεί το δεσπόζον επιχείρημα. Και πράγματι, έτσι είναι, αφού η πρόληψη ή η έγκαιρη αντιμετώπιση ενός έκτακτου συμβάντος συνιστά το μοναδικό ίσως «καλό» της φορητής τηλεφωνικής συσκευής απέναντι στα ευάριθμα «κακά» της.
Δεν υποψιάζονται, όμως, πως το να γυρίζεις μ΄ ένα τηλέφωνο στην τσέπη αποτελεί από μόνο του υπερβολή. [Βέβαια, το κινητό τηλέφωνο δεν είναι πλέον μόνο τηλέφωνο αλλά και φορητός υπολογιστής, ατζέντα, φωτογραφική μηχανή, κ.α.] Φανταστείτε μια παραλία όπου ο κάθε λουόμενος έχει δίπλα του ένα μαύρο - από τα παλιά - τηλέφωνο να κάνει κάθε τρεις και λίγο «ντρριιιιινννν». Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα, μ΄ όλο που το παλιό, βαρύ, μεγάλο, μαύρο τηλέφωνο έχει μια σπιθαμή μέγεθος και μερικά γραμμάρια βάρος· και μ΄ όλο που αντί για έναν τυποποιημένο ήχο, κελαηδά ποικιλοτρόπως διαπερνώντας τα εγκεφαλικά μας κύτταρα με πολύ βλαβερή ακτινοβολία.
Και όμως. Κάποια αναλογία θραύεται. Η συγκεκριμένη συσκευή δεν συνιστά απλή εξέλιξη της προηγούμενης, αλλά επικίνδυνη μετάλλαξή της. Με την έλευσή της (που ήρθε να αποτελειώσει το έργο της τηλεόρασης) αλλοιώνεται ριζικά η υπαρξιακή (χωροχρόνος), μεταφυσική (πραγματικότητα), ειδολογική (άνθρωπος) και διαπροσωπική (συνάνθρωπος) αφετηρία. Πια, η φυσική παρουσία και συνεύρεση των ανθρώπων αντικαθίστανται από τη μόνιμη ακουστική διαθεσιμότητα του άλλου. Έτσι, έχουμε το παράδοξο, παρά τη φρενίτιδα της επικοινωνίας που ξεσήκωσε η συσκευή, ο άλλος, το πρόσωπο δηλαδή, να απομακρύνεται ολοένα. Υπονομεύεται η ευεργετική μοναξιά κι εμπεδώνεται μια αναπόδραστη μόνωση. Η λέξη «περιμένω» θα πει «χάνω το χρόνο μου». Η σιωπή ταυτίζεται με την αμηχανία, η πλήξη αίρεται με την κουβέντα, η ματαιοδοξία εκπληρώνεται με τη συχνή λήψη τηλεφωνημάτων και τη δημόσια αναίσχυντη χαζοσυνομιλία. Εδώ η νεοελληνική αγένεια, αναίδεια, απαιδευσιά, μειονεξία, ο επαρχιωτισμός και ο νεοπλουτισμός οργιάζουν.
Η καθημερινότητα φιλτράρεται ψηφιακά, ο κόσμος εμφανίζεται απόμακρος, «τηλε-κόσμος». Ότι τελικά απέμεινε από την τρομερή αλλοίωση του περιβάλλοντος, δηλαδή οι ανθρώπινες σχέσεις ως ύστατη δυνατότητα αντίστασης στην αλλοτρίωση, υποσκάπτεται με τον πιο εγκληματικό τρόπο από μια συσκευή. Ναι, από μια συσκευή! Διότι εκτός από το να απεικονίζει την παρακμή (συνέπεια), το κινητό τηλέφωνο αποτελεί οργανικό παράγοντά της (αίτιο). Μεταξύ των αλλοιώσεων, ίσως η πιο ύπουλη να΄ ναι η σχετική με το «αύριο των παιδιών μας», για το οποίο όλοι μεν κόπτονται και ανησυχούν, αλλά ελάχιστοι μεριμνούν. Δεν φαίνεται, δηλαδή, να έχει γίνει σαφές ότι σήμερα οι ποσοτικές και ρυθμικές συνισταμένες της ιστορίας καθιστούν μάταιη κάθε a posteriori δυνατότητα παλινόρθωσης: ότι παγκοσμιοποιείται, κυριαρχεί, γίνεται «φύση».
Χτίζουμε έναν κόσμο με βάση την οικονομική ευμάρεια, που για να επιζήσει πρέπει να παράγει και να επιβάλλει διαρκώς νέες ανάγκες. Η οικονομική ανάπτυξη εξαρτάται από την ανάπτυξη των επικοινωνιών και συγκοινωνιών· βασικά τέτοιας φύσεως αναγκαιότητα γέννησε το κινητό τηλέφωνο. Ωστόσο, άλλο αναγκαιότητα και άλλο ανάγκη. Και «νέες» ανάγκες δεν υπάρχουν. Όλες οι ανάγκες είναι παλαιές, παλαιότατες. Μ΄ όλο που λείπει πια η καθιερωμένη τους ιεράρχηση και διάκριση, γι΄ αυτό και μεταμφιεσμένες μας εξαπατούν.
Μήπως άραγε, και η μετάλλαξη δεν συνιστά φυσικό φαινόμενο; Υπάρχει τίποτε ανθρώπινο που να μην είναι φυσική ανθρώπινη επιλογή; Όπως εξελίσσονται και μεταλλάσονται οι αρετές, έτσι εξελίσσονται και μεταλλάσσονται οι ατέλειες, και οι δύο εξίσου έμφυτες. Όμως το πνεύμα καθιστά τον άνθρωπο άνθρωπο, και μονάχα το πνεύμα - ως φυσικό - μπορεί να ορθωθεί στη φύση. Έχει έρθει προ πολλού η εποχή να αμφισβητήσουμε το αλάθητο του ενστίκτου. Να ορθωθούμε στην ίδια μας τη φύση έτσι όπως αυτή αντανακλάται στις κοινωνίες μας. Να αντισταθούμε στην φυσική μας τάση ( ένστικτο ή έθος; ) προς την απλοποίηση και την αυτοματοποίηση, το ιδανικό της μέγιστης ευκολίας, συντόμευσης και άνεσης, στο προπατορικό αίτημα της αμεριμνησίας. Φαντάζει εξωφρενικό ο σύγχρονος δυτικός άνθρωπος να υπερασπίζεται το δικαίωμά του «να ξεχαστεί», ενώ εκείνο που επείγει είναι ακριβώς το αντίθετο: «να θυμηθεί». Κάπου είπε ο Bossuet πως ο άνθρωπος είναι υπερβολικά διεστραμμένος για να του αξίζει η ελευθερία του. Η ιστορία της ανθρωπότητας βρίθει απάνθρωπων λαθών, αδικιών κι εγκλημάτων. Αν, καταπώς λέμε, ο νόμος της πόλης έχει καταντήσει νόμος της ζούγκλας, είναι διότι ο άνθρωπος είναι ακόμη πίθηκος.
Πιθανόν να ηχούν υπερβολικές αυτές οι θεωρητικές παρεκκλίσεις, μα το θέμα είναι υπερβολικά σοβαρό. Βρισκόμαστε παγιδευμένοι σ΄ ένα πλέγμα «πρώτων» υλικών αναγκών και ηδονών. Παγιδευμένοι σ΄ ένα κόσμο όπου η ηδονή είναι πρώτη ανάγκη. Ανυποψίαστα ή και υποψιασμένα θύματα ενός
αυτοταπεινωτικού και αυτοκαταστροφικού σύμπαντος αξιών. Ενεστώτες και μέλλοντες ναυαγοί στη δίνη του ίδιου μας του πολυτελούς υπερωκεανίου. Μόνοι, απομονωμένοι, ο καθένας βασιλιάς στο καταναλωτικό του βασίλειο. Μέσα σ΄ ένα τέτοιο πλαίσιο (ναυάγιο) αναδύεται η νέα υπέροχη εφεύρεση του κινητού τηλεφώνου: της καπιταλιστικής επιτηδειότητας και της αψήφιστης συγκατάνευσης, της έλλειψης συλλογικής ευαισθησίας και της κοντόθωρης επιβίωσης, της λυσσαλέας αναζήτησης και της δημιουργίας νέων καταναλωτών και της ψευδαίσθησης αυτοδιάθεσης.
Ο φίλος πλέον δεν συναντά τον φίλο, δεν του γράφει χριστουγεννιάτικη κάρτα, αλλά του στέλνει γραπτό μήνυμα. Το κορίτσι φονεύει την ανία και την αμηχανία του περιεργαζόμενο με στοχαστικό ύφος το τηλέφωνό του. Ο πολυάσχολος δεν χάνει καιρό, δεν περιμένει λεπτό, έχει πάντοτε δουλειά και τούτο φαίνεται. Οι αδιάκριτοι αυθαδιάζουν, μας αναγκάζουν να ακούμε τις συνδιαλέξεις τους, την ώρα που οι διακριτικοί μιλούν σιγά και ντρέπονται για λογαριασμό τους. Οι μαθητές χαζολογούν στην τάξη και στα διαλείμματα ασχολούμενοι με το τηλέφωνό τους. Οι οδηγοί κάνουν ζιγκ-ζαγκ και φρενάρουν απότομα. Οι διαφημίσεις μιλάνε για ελευθερία, δύναμη, επικοινωνία. Ο αργόσχολος βρήκε και αυτός επιτέλους μια απασχόληση. Ο αναρχικός, ο πολέμιος του καπιταλισμού και της παγκοσμιοποίησης, μιλάει και εκείνος στο κινητό του... Όπου και αν σταθούμε, σε κάθε διάδρομο, στο λεωφορείο, στην εξοχή, στο θέατρο, στο νεκροταφείο, η ίδια εφιαλτική πραγματικότητα: παντού άνθρωποι να μιλάνε σ΄ ένα τηλέφωνο! Και το χειρότερο: να μην ξενίζει τούτο κανέναν!
Ωστόσο, η παρανοϊκή συμμόρφωση με τη μόδα και τις επιταγές των αδίστακτων πολυεθνικών, επιτεύχθηκε με τόσο χειμαρρώδη τρόπο, τόσο πρόθυμα, τόσο αστόχαστα που η χρήση ήδη προκαλεί κάποια δυσαρέσκεια σε πολλούς κατόχους του. Εντούτοις, έχουμε το τραγελαφικό και σύνηθες φαινόμενο να παραπονιόμαστε για κάτι που μας βλάπτει, ενώ την ίδια στιγμή να μη διανοούμαστε την παύση της χρήσης του. Δεν αρκούν οι ευσυνείδητοι χρήστες, ευσυνειδησία εν προκειμένω είναι μόνο η μη χρήση. Όμως η κατάσταση είναι πλέον μη αναστρέψιμη και αυτό το ξέρουμε όλοι.
Όταν, σ΄ ένα έγκλημα - όπως το συγκεκριμένο, π.χ. κατά της δημόσιας υγείας (ανάλογο μ΄ εκείνο των καπνοβιομηχανιών) - θύματα και θύτες ταυτίζονται, ποιο δειλό κράτος περιμένουμε να κάνει κάτι; Όταν, για να΄ μαστε ειλικρινείς κι επίκαιροι, απεμπολούμε καθημερινά την ιδιωτικότητα, γιατί εξεγειρόμαστε τόσο όταν αυτή παραβιάζεται άνωθεν;
Κανείς δεν θέλει το κακό της ανθρωπότητας, ούτε και των παιδιών του. Όμως, όλοι με τον τρόπο μας εργαζόμαστε για το κοινό κακό. Το κακό είναι μια περιρρέουσα κατάσταση που δεν τρέφεται από την κακία, αλλά την επιπολαιότητα. Πολλές φορές συμβαίνει δέκα ενάρετοι με καλές προθέσεις να συνεισφέρουν τις μικρές και μεγάλες τους πλάνες και ν΄ αποφασίζουν ή να εμπνέουν κάτι εντελώς επιζήμιο. Ο Σωκράτης είχε απόλυτο δίκιο. Ο Αδάμ και η Εύα δεν ήταν κακοί αλλά επιπόλαιοι, ασυνείδητοι. Δεν σκεφτόμαστε σε βάθος χρόνου, επειδή ακριβώς μας διαφεύγει το αυτονόητο: πως είμαστε έγχρονοι κι εφήμεροι.
Σε πέντε χρόνια σχεδόν όλοι οι Έλληνες έτρεξαν - ο ένας «λόγω δουλειάς», ο άλλος «γιατί υποχρεώθηκε», γιατί «του το΄ καναν δώρο», κ.τ.λ. - να αγοράσει κινητό τηλέφωνο. Και από μόνο του αυτό φανερώνει μια πρωτοφανή παθολογία. Ακόμα και αν επρόκειτο για ελιξίριο, τόσος λίγος χρόνος για τόσο μαζική ανταπόκριση, θα έπρεπε να προκαλεί τουλάχιστον καχυποψία, αν όχι ρίγος. Μα σήμερα (και πάντοτε) η μαζικότητα αποτελεί κριτήριο ορθότητας και όχι ένδειξη παθογένειας. Αντιθέτως, λοιπόν, έκπληξη προκαλεί εκείνος που δεν έχει κινητό τηλέφωνο και που δεν θέλει να αγοράσει γιατί δεν το χρειάζεται και το αντιπαθεί.
Κώστας Βραχνός
Από το περιδικό ΕΥΘΥΝΗ
Όταν ακόμα και οι πιο ευσυνείδητοι άνθρωποι, εκείνοι από τους οποίους αναμένει κανείς την έμπρακτη και συνεπή αντίσταση στην ολέθρια λησμοσύνη, αντίσταση όχι υστερική ή υποκριτική, αλλά φυσική, ευλογημένη σαν των ινδιάνων που τους υλοτομούν αυθαίρετα το δάσος· αντίσταση στην αδιαφορία, την αποχαύνωση και την αποκτήνωση. Όταν, λοιπόν, εκείνοι που θέλουμε να λέμε «οι δικοί μας» υπέκυψαν, παραδόθηκαν, αυτομόλησαν, όταν οι συγκατήγοροι της προϊούσης διαβρώσεως αποσύρονται κάποια στιγμή για να πούνε «έλα, που είσαι;», δεν απομένει πια καμία ελπίδα.
Δεν φαίνεται οι κάτοχοι να έχουν αληθινή συνείδηση των επιπτώσεων του κινητού τηλεφώνου. Των κοινωνιολογικών, πολιτικών, ανθρωπολογικών και πνευματικών επιπτώσεων. Και όταν λέμε συνείδηση επιπτώσεων, δεν εννοούμε υποψία, πόσο μάλλον φαντασίωση, μακρινών-επικείμενων δεινών. Τι «υποψία» και τι «φαντασίωση»; Και τι «επικείμενων»; Απλή επίγνωση. Εξάλλου, μέχρι και «προφητεία» θα πει μάλλον «διαισθάνομαι το ρυθμό του παρόντος» παρά (εξ΄ ου και) «προβλέπω το μέλλον». Και ήδη υφιστάμεθα τις πρώτες επιπτώσεις, χωρίς να χρειάζεται αυξημένη εγρήγορση για να τις αναγνωρίσουμε.
Τον καιρό της αποξένωσης, προμηθευόμαστε συσκευές τηλε-φωνίας· τον καιρό της γλωσσοπενίας, κληροδοτούμε στα παιδιά μας τα ες εμ ες· τον καιρό του καρκίνου, πλέουμε εν μέσω ασύλληπτης ακτινοβολίας· τον καιρό του θορύβου, μια καινούρια όχληση.
Εντάξει εμείς, αλλά οι ερχόμενες γενιές; Η αφέλεια φτάνει σε τέτοιο σημείο, ώστε πολύ συχνά οι ενήλικες γονείς (μανιώδεις κάτοχοι και αγοραστές) να εκνευρίζονται στη θέα του πιτσιρίκου τους που ασχολείται μανιωδώς μ΄ ένα τηλέφωνο. Θα σου πουν αγανακτησμένοι «μας πίεσε να του το αγοράσουμε». (Ο βιαστής όμως δεν μπορεί ποτέ να νουθετήσει το θύμα του). Όλοι ξέρουμε πόσο αδύνατο είναι να στερήσουμε σ΄ ένα παιδί την απαίτηση ενός πράγματος που εμείς οι ίδιοι καθιερώσαμε.
Με λίγο νερό στο κρασί θα μπορούσαμε να δεχθούμε τη μερική επαγγελματική χρήση. Ομολογουμένως, υπάρχουν επαγγέλματα στα οποία το κινητό τηλέφωνο ήταν εκείνο που έλειπε. Ή για κάποια χόμπι, όπως η ορειβασία· ίσως ακόμα και για ορισμένες κατηγορίες ανθρώπων (κυρίως ασθενείς ή ηλικιωμένους, για ώρα ανάγκης). Σε καμία περίπτωση, όμως, για τη γενική (δηλαδή καθολική) χρήση, όπως ήταν μοιραίο να γίνει κι έγινε σήμερα.
Οι υπέρμαχοι της τεχνολογίας και της νεωτερικότητας θα χλευάσουν αυτή την «αντιδραστική» στάση. Θα αναφέρουν ιστορικά παραδείγματα κολοσσιαίων επιστημονικών εφευρέσεων που έγιναν βασικές ανάγκες και, ειλικρινά, δύσκολα θα έβρισκε κανείς λογικά αντεπιχειρήματα. Εφόσον αναγνωρίζουμε το τηλέφωνο ως βασική (όχι πρώτη) ανάγκη, δύσκολα μπορούμε να πείσουμε κάποιον ότι το κινητό είναι μια ολέθρια ψευδοανάγκη. Το δε καταπληκτικό με την εν λόγω συσκευή είναι ότι όλοι ανεξαιρέτως έχουν την πεποίθηση πως τους είναι απαραίτητη. Το ίδιο ο καρδιοπαθής με την εννιάχρονη μαθήτρια. Και όλοι ότι κάνουν ορθή χρήση «παρά τις υπερβολές». Σου λεν «εγώ δεν το χρησιμοποιώ σχεδόν καθόλου» ή «πες ότι σου τυχαίνει κάτι απρόοπτο», και τα συναφή. Και όλοι ξαφνιάζονται ή σπεύδουν σαν από επείγον καθήκον να απαντήσουν σε μια οποιαδήποτε κλήση, να διακόψουν οποιαδήποτε δραστηριότητα, σαν αυτή η διακοπή να ήταν κάτι αυτονόητο. Ή να μιλήσουν ταυτόχρονα, αν τυχαίνει να οδηγούν αυτοκίνητο! Κυρίως εκείνο του απροόπτου αποτελεί το δεσπόζον επιχείρημα. Και πράγματι, έτσι είναι, αφού η πρόληψη ή η έγκαιρη αντιμετώπιση ενός έκτακτου συμβάντος συνιστά το μοναδικό ίσως «καλό» της φορητής τηλεφωνικής συσκευής απέναντι στα ευάριθμα «κακά» της.
Δεν υποψιάζονται, όμως, πως το να γυρίζεις μ΄ ένα τηλέφωνο στην τσέπη αποτελεί από μόνο του υπερβολή. [Βέβαια, το κινητό τηλέφωνο δεν είναι πλέον μόνο τηλέφωνο αλλά και φορητός υπολογιστής, ατζέντα, φωτογραφική μηχανή, κ.α.] Φανταστείτε μια παραλία όπου ο κάθε λουόμενος έχει δίπλα του ένα μαύρο - από τα παλιά - τηλέφωνο να κάνει κάθε τρεις και λίγο «ντρριιιιινννν». Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα, μ΄ όλο που το παλιό, βαρύ, μεγάλο, μαύρο τηλέφωνο έχει μια σπιθαμή μέγεθος και μερικά γραμμάρια βάρος· και μ΄ όλο που αντί για έναν τυποποιημένο ήχο, κελαηδά ποικιλοτρόπως διαπερνώντας τα εγκεφαλικά μας κύτταρα με πολύ βλαβερή ακτινοβολία.
Και όμως. Κάποια αναλογία θραύεται. Η συγκεκριμένη συσκευή δεν συνιστά απλή εξέλιξη της προηγούμενης, αλλά επικίνδυνη μετάλλαξή της. Με την έλευσή της (που ήρθε να αποτελειώσει το έργο της τηλεόρασης) αλλοιώνεται ριζικά η υπαρξιακή (χωροχρόνος), μεταφυσική (πραγματικότητα), ειδολογική (άνθρωπος) και διαπροσωπική (συνάνθρωπος) αφετηρία. Πια, η φυσική παρουσία και συνεύρεση των ανθρώπων αντικαθίστανται από τη μόνιμη ακουστική διαθεσιμότητα του άλλου. Έτσι, έχουμε το παράδοξο, παρά τη φρενίτιδα της επικοινωνίας που ξεσήκωσε η συσκευή, ο άλλος, το πρόσωπο δηλαδή, να απομακρύνεται ολοένα. Υπονομεύεται η ευεργετική μοναξιά κι εμπεδώνεται μια αναπόδραστη μόνωση. Η λέξη «περιμένω» θα πει «χάνω το χρόνο μου». Η σιωπή ταυτίζεται με την αμηχανία, η πλήξη αίρεται με την κουβέντα, η ματαιοδοξία εκπληρώνεται με τη συχνή λήψη τηλεφωνημάτων και τη δημόσια αναίσχυντη χαζοσυνομιλία. Εδώ η νεοελληνική αγένεια, αναίδεια, απαιδευσιά, μειονεξία, ο επαρχιωτισμός και ο νεοπλουτισμός οργιάζουν.
Η καθημερινότητα φιλτράρεται ψηφιακά, ο κόσμος εμφανίζεται απόμακρος, «τηλε-κόσμος». Ότι τελικά απέμεινε από την τρομερή αλλοίωση του περιβάλλοντος, δηλαδή οι ανθρώπινες σχέσεις ως ύστατη δυνατότητα αντίστασης στην αλλοτρίωση, υποσκάπτεται με τον πιο εγκληματικό τρόπο από μια συσκευή. Ναι, από μια συσκευή! Διότι εκτός από το να απεικονίζει την παρακμή (συνέπεια), το κινητό τηλέφωνο αποτελεί οργανικό παράγοντά της (αίτιο). Μεταξύ των αλλοιώσεων, ίσως η πιο ύπουλη να΄ ναι η σχετική με το «αύριο των παιδιών μας», για το οποίο όλοι μεν κόπτονται και ανησυχούν, αλλά ελάχιστοι μεριμνούν. Δεν φαίνεται, δηλαδή, να έχει γίνει σαφές ότι σήμερα οι ποσοτικές και ρυθμικές συνισταμένες της ιστορίας καθιστούν μάταιη κάθε a posteriori δυνατότητα παλινόρθωσης: ότι παγκοσμιοποιείται, κυριαρχεί, γίνεται «φύση».
Χτίζουμε έναν κόσμο με βάση την οικονομική ευμάρεια, που για να επιζήσει πρέπει να παράγει και να επιβάλλει διαρκώς νέες ανάγκες. Η οικονομική ανάπτυξη εξαρτάται από την ανάπτυξη των επικοινωνιών και συγκοινωνιών· βασικά τέτοιας φύσεως αναγκαιότητα γέννησε το κινητό τηλέφωνο. Ωστόσο, άλλο αναγκαιότητα και άλλο ανάγκη. Και «νέες» ανάγκες δεν υπάρχουν. Όλες οι ανάγκες είναι παλαιές, παλαιότατες. Μ΄ όλο που λείπει πια η καθιερωμένη τους ιεράρχηση και διάκριση, γι΄ αυτό και μεταμφιεσμένες μας εξαπατούν.
Μήπως άραγε, και η μετάλλαξη δεν συνιστά φυσικό φαινόμενο; Υπάρχει τίποτε ανθρώπινο που να μην είναι φυσική ανθρώπινη επιλογή; Όπως εξελίσσονται και μεταλλάσονται οι αρετές, έτσι εξελίσσονται και μεταλλάσσονται οι ατέλειες, και οι δύο εξίσου έμφυτες. Όμως το πνεύμα καθιστά τον άνθρωπο άνθρωπο, και μονάχα το πνεύμα - ως φυσικό - μπορεί να ορθωθεί στη φύση. Έχει έρθει προ πολλού η εποχή να αμφισβητήσουμε το αλάθητο του ενστίκτου. Να ορθωθούμε στην ίδια μας τη φύση έτσι όπως αυτή αντανακλάται στις κοινωνίες μας. Να αντισταθούμε στην φυσική μας τάση ( ένστικτο ή έθος; ) προς την απλοποίηση και την αυτοματοποίηση, το ιδανικό της μέγιστης ευκολίας, συντόμευσης και άνεσης, στο προπατορικό αίτημα της αμεριμνησίας. Φαντάζει εξωφρενικό ο σύγχρονος δυτικός άνθρωπος να υπερασπίζεται το δικαίωμά του «να ξεχαστεί», ενώ εκείνο που επείγει είναι ακριβώς το αντίθετο: «να θυμηθεί». Κάπου είπε ο Bossuet πως ο άνθρωπος είναι υπερβολικά διεστραμμένος για να του αξίζει η ελευθερία του. Η ιστορία της ανθρωπότητας βρίθει απάνθρωπων λαθών, αδικιών κι εγκλημάτων. Αν, καταπώς λέμε, ο νόμος της πόλης έχει καταντήσει νόμος της ζούγκλας, είναι διότι ο άνθρωπος είναι ακόμη πίθηκος.
Πιθανόν να ηχούν υπερβολικές αυτές οι θεωρητικές παρεκκλίσεις, μα το θέμα είναι υπερβολικά σοβαρό. Βρισκόμαστε παγιδευμένοι σ΄ ένα πλέγμα «πρώτων» υλικών αναγκών και ηδονών. Παγιδευμένοι σ΄ ένα κόσμο όπου η ηδονή είναι πρώτη ανάγκη. Ανυποψίαστα ή και υποψιασμένα θύματα ενός
αυτοταπεινωτικού και αυτοκαταστροφικού σύμπαντος αξιών. Ενεστώτες και μέλλοντες ναυαγοί στη δίνη του ίδιου μας του πολυτελούς υπερωκεανίου. Μόνοι, απομονωμένοι, ο καθένας βασιλιάς στο καταναλωτικό του βασίλειο. Μέσα σ΄ ένα τέτοιο πλαίσιο (ναυάγιο) αναδύεται η νέα υπέροχη εφεύρεση του κινητού τηλεφώνου: της καπιταλιστικής επιτηδειότητας και της αψήφιστης συγκατάνευσης, της έλλειψης συλλογικής ευαισθησίας και της κοντόθωρης επιβίωσης, της λυσσαλέας αναζήτησης και της δημιουργίας νέων καταναλωτών και της ψευδαίσθησης αυτοδιάθεσης.
Ο φίλος πλέον δεν συναντά τον φίλο, δεν του γράφει χριστουγεννιάτικη κάρτα, αλλά του στέλνει γραπτό μήνυμα. Το κορίτσι φονεύει την ανία και την αμηχανία του περιεργαζόμενο με στοχαστικό ύφος το τηλέφωνό του. Ο πολυάσχολος δεν χάνει καιρό, δεν περιμένει λεπτό, έχει πάντοτε δουλειά και τούτο φαίνεται. Οι αδιάκριτοι αυθαδιάζουν, μας αναγκάζουν να ακούμε τις συνδιαλέξεις τους, την ώρα που οι διακριτικοί μιλούν σιγά και ντρέπονται για λογαριασμό τους. Οι μαθητές χαζολογούν στην τάξη και στα διαλείμματα ασχολούμενοι με το τηλέφωνό τους. Οι οδηγοί κάνουν ζιγκ-ζαγκ και φρενάρουν απότομα. Οι διαφημίσεις μιλάνε για ελευθερία, δύναμη, επικοινωνία. Ο αργόσχολος βρήκε και αυτός επιτέλους μια απασχόληση. Ο αναρχικός, ο πολέμιος του καπιταλισμού και της παγκοσμιοποίησης, μιλάει και εκείνος στο κινητό του... Όπου και αν σταθούμε, σε κάθε διάδρομο, στο λεωφορείο, στην εξοχή, στο θέατρο, στο νεκροταφείο, η ίδια εφιαλτική πραγματικότητα: παντού άνθρωποι να μιλάνε σ΄ ένα τηλέφωνο! Και το χειρότερο: να μην ξενίζει τούτο κανέναν!
Ωστόσο, η παρανοϊκή συμμόρφωση με τη μόδα και τις επιταγές των αδίστακτων πολυεθνικών, επιτεύχθηκε με τόσο χειμαρρώδη τρόπο, τόσο πρόθυμα, τόσο αστόχαστα που η χρήση ήδη προκαλεί κάποια δυσαρέσκεια σε πολλούς κατόχους του. Εντούτοις, έχουμε το τραγελαφικό και σύνηθες φαινόμενο να παραπονιόμαστε για κάτι που μας βλάπτει, ενώ την ίδια στιγμή να μη διανοούμαστε την παύση της χρήσης του. Δεν αρκούν οι ευσυνείδητοι χρήστες, ευσυνειδησία εν προκειμένω είναι μόνο η μη χρήση. Όμως η κατάσταση είναι πλέον μη αναστρέψιμη και αυτό το ξέρουμε όλοι.
Όταν, σ΄ ένα έγκλημα - όπως το συγκεκριμένο, π.χ. κατά της δημόσιας υγείας (ανάλογο μ΄ εκείνο των καπνοβιομηχανιών) - θύματα και θύτες ταυτίζονται, ποιο δειλό κράτος περιμένουμε να κάνει κάτι; Όταν, για να΄ μαστε ειλικρινείς κι επίκαιροι, απεμπολούμε καθημερινά την ιδιωτικότητα, γιατί εξεγειρόμαστε τόσο όταν αυτή παραβιάζεται άνωθεν;
Κανείς δεν θέλει το κακό της ανθρωπότητας, ούτε και των παιδιών του. Όμως, όλοι με τον τρόπο μας εργαζόμαστε για το κοινό κακό. Το κακό είναι μια περιρρέουσα κατάσταση που δεν τρέφεται από την κακία, αλλά την επιπολαιότητα. Πολλές φορές συμβαίνει δέκα ενάρετοι με καλές προθέσεις να συνεισφέρουν τις μικρές και μεγάλες τους πλάνες και ν΄ αποφασίζουν ή να εμπνέουν κάτι εντελώς επιζήμιο. Ο Σωκράτης είχε απόλυτο δίκιο. Ο Αδάμ και η Εύα δεν ήταν κακοί αλλά επιπόλαιοι, ασυνείδητοι. Δεν σκεφτόμαστε σε βάθος χρόνου, επειδή ακριβώς μας διαφεύγει το αυτονόητο: πως είμαστε έγχρονοι κι εφήμεροι.
Σε πέντε χρόνια σχεδόν όλοι οι Έλληνες έτρεξαν - ο ένας «λόγω δουλειάς», ο άλλος «γιατί υποχρεώθηκε», γιατί «του το΄ καναν δώρο», κ.τ.λ. - να αγοράσει κινητό τηλέφωνο. Και από μόνο του αυτό φανερώνει μια πρωτοφανή παθολογία. Ακόμα και αν επρόκειτο για ελιξίριο, τόσος λίγος χρόνος για τόσο μαζική ανταπόκριση, θα έπρεπε να προκαλεί τουλάχιστον καχυποψία, αν όχι ρίγος. Μα σήμερα (και πάντοτε) η μαζικότητα αποτελεί κριτήριο ορθότητας και όχι ένδειξη παθογένειας. Αντιθέτως, λοιπόν, έκπληξη προκαλεί εκείνος που δεν έχει κινητό τηλέφωνο και που δεν θέλει να αγοράσει γιατί δεν το χρειάζεται και το αντιπαθεί.
Κώστας Βραχνός
Από το περιδικό ΕΥΘΥΝΗ
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Στο αναμορφωτήριο νεαρή οδηγός που σκότωσε γυναίκα ενώ οδηγούσε και έστελνε μηνύματα
ΜΙΑ ΝΕΑΡΗ γυναίκα, η Ραχήλ Μπεγκ, 19 ετών, που προκάλεσε σύγκρουση και ανθρωποκτονία επειδή έστελνε μηνύματα με το κινητό της ενώ οδηγούσε για 15 λεπτά, καταδικάστηκε σήμερα από βρετανικό δικαστήριο σε τετραετή φυλάκιση, χωρίς αναστολή, και θα εγκλειστεί σε αναμορφωτήριο.
Το θύμα ήταν μία άλλη γυναίκα, 64 ετών, που οδηγούσε με κατεύθυνση το αεροδρόμιο του Νιούκαστλ για να παραλάβει συγγενείς της.
Η καταδικασθείσα ομολόγησε ότι έστειλε μήνυμα πριν να γίνει η σύγκρουση στην αρτηρία Α696. Επίσης, ότι σε 15 λεπτά διαδρομής, χρησιμοποίησε το κινητό της εννέα φορές...
Η Μπεγκ αντιμετώπισε αμέσως την κατηγορία της «επικίνδυνης οδήγησης».
-Το δίπλωμα οδήγησης της αφαιρέθηκε βάσει της δικαστικής απόφασης για πέντε χρόνια.
Στο δικαστήριο αστυνομικός κατέθεσε πως μία οικογένεια έχασε μία προσφιλή σύζυγο μητέρα και γιαγιά, ενώ μιά άλλη πρέπει να αντιμετωπίσει τώρα τις επιπτώσεις από τον τετραετή εγκλεισμό νεαρού μέλους της στο αναμορφωτήριο.
«Δεν υπάρχει δικαιολογία για τη χρήση του κινητού κατά την οδήγηση, επειδή απλά δεν υπολογίζει καθόλου ο παραβάτης τις επιπτώσεις, που μπορεί να έχει αυτό», πρόσθεσε. «Μην απαντάτε στο κινητό οδηγώντας» τόνισε. «Αξίζει η ζωή ενός ανθρώπου την κλήση, το μήνυμά σας;», διερωτήθηκε.
-Από το τέλος Φεβρουαρίου ισχύει στη Βρετανία νομοθετική διάταξη, που καθιστά την χρήση κινητού κατά την οδήγηση ποινικό αδίκημα και τιμωρεί τους παραβάτες οδηγούς με πρόστιμο 60 στερλινών και την προσθήκη τριών βαθμών στο πόιντ σύστεμ που μπορεί να προκαλέσει την αφαίρεση της άδειας οδήγησης.
www.kathimerini.gr
ΜΙΑ ΝΕΑΡΗ γυναίκα, η Ραχήλ Μπεγκ, 19 ετών, που προκάλεσε σύγκρουση και ανθρωποκτονία επειδή έστελνε μηνύματα με το κινητό της ενώ οδηγούσε για 15 λεπτά, καταδικάστηκε σήμερα από βρετανικό δικαστήριο σε τετραετή φυλάκιση, χωρίς αναστολή, και θα εγκλειστεί σε αναμορφωτήριο.
Το θύμα ήταν μία άλλη γυναίκα, 64 ετών, που οδηγούσε με κατεύθυνση το αεροδρόμιο του Νιούκαστλ για να παραλάβει συγγενείς της.
Η καταδικασθείσα ομολόγησε ότι έστειλε μήνυμα πριν να γίνει η σύγκρουση στην αρτηρία Α696. Επίσης, ότι σε 15 λεπτά διαδρομής, χρησιμοποίησε το κινητό της εννέα φορές...
Η Μπεγκ αντιμετώπισε αμέσως την κατηγορία της «επικίνδυνης οδήγησης».
-Το δίπλωμα οδήγησης της αφαιρέθηκε βάσει της δικαστικής απόφασης για πέντε χρόνια.
Στο δικαστήριο αστυνομικός κατέθεσε πως μία οικογένεια έχασε μία προσφιλή σύζυγο μητέρα και γιαγιά, ενώ μιά άλλη πρέπει να αντιμετωπίσει τώρα τις επιπτώσεις από τον τετραετή εγκλεισμό νεαρού μέλους της στο αναμορφωτήριο.
«Δεν υπάρχει δικαιολογία για τη χρήση του κινητού κατά την οδήγηση, επειδή απλά δεν υπολογίζει καθόλου ο παραβάτης τις επιπτώσεις, που μπορεί να έχει αυτό», πρόσθεσε. «Μην απαντάτε στο κινητό οδηγώντας» τόνισε. «Αξίζει η ζωή ενός ανθρώπου την κλήση, το μήνυμά σας;», διερωτήθηκε.
-Από το τέλος Φεβρουαρίου ισχύει στη Βρετανία νομοθετική διάταξη, που καθιστά την χρήση κινητού κατά την οδήγηση ποινικό αδίκημα και τιμωρεί τους παραβάτες οδηγούς με πρόστιμο 60 στερλινών και την προσθήκη τριών βαθμών στο πόιντ σύστεμ που μπορεί να προκαλέσει την αφαίρεση της άδειας οδήγησης.
www.kathimerini.gr
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Πριν πετάξεις το γκαζάκι...
Δείτε την συνέχεια
http://www.sport.gr/fun/analatos/powerp ... 8/eggs.doc
Δείτε την συνέχεια
http://www.sport.gr/fun/analatos/powerp ... 8/eggs.doc
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Κινητά τηλέφωνα: Ποια η σχέση τους με τους συχνότερους εγκεφαλικούς όγκους ενηλίκων;
Η χρήση κινητών τηλεφώνων δεν αυξάνει τον κίνδυνο προσβολής ενηλίκων από γλοίωμα του εγκεφάλου.
Το γλοίωμα είναι η συχνότερη μορφή όγκου στον εγκέφαλο ενηλίκων. Η πρόγνωση είναι δυστυχώς κακή.
Η αιτία που το προκαλεί είναι άγνωστη. Τα πρώτα συμπτώματα περιλαμβάνουν πονοκέφαλους, αισθήματα ναυτίας και τάση για εμετό.
Υπήρξαν όμως ανησυχίες ότι η χρήση των κινητών τηλεφώνων μπορεί να προκαλεί γλοίωμα στον εγκέφαλο λόγω υποβολής του κεφαλιού στα ραδιοκύματα της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας. Οι μηχανισμοί δια μέσου των οποίων τα κινητά τηλέφωνα θα μπορούσαν θεωρητικά να προκαλούν καρκίνο, δεν είναι γνωστοί.
Τα ραδιοκύματα της κινητής τηλεφωνίας, ανήκουν στη μη ιονίζουσα ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία. Η ενέργεια που μεταφέρουν δεν είναι αρκετή για να προκαλέσει βλάβες στο DNA των κυττάρων. Για το λόγο αυτό δεν θεωρούνται ως αιτίες καρκίνου.
Σε μια ενδιαφέρουσα τετραετή έρευνα από τα πανεπιστήμια του Λίντς, του Μάντσεστερ, του Νότιγχαμ και του Ινστιτούτου Έρευνας για τον Καρκίνο του Ηνωμένου Βασιλείου, εξετάστηκε η σχέση μεταξύ χρόνου χρήσης για πρώτη φορά κινητού τηλεφώνου, συνολικού αριθμού τηλεφωνημάτων, συνολικού αριθμού ωρών χρήσης κινητού τηλεφώνου και γλοιώματος εγκεφάλου.
Η έρευνα διήρκεσε από1 Δεκεμβρίου 2000 έως 29 Φεβρουαρίου 2004. Εξετάστηκαν οι περιπτώσεις 966 ασθενών με γλοίωμα στον εγκέφαλο και 1716 υγιών εθελοντών.
Οι συμμετέχοντες στην έρευνα παρείχαν πληροφορίες σχετικά με τη χρήση κινητού τηλεφώνου που είχαν κάνει στη ζωή τους, τον αριθμό και διάρκεια των κλήσεων τους όπως επίσης και τον τύπο κινητού τηλεφώνου που είχαν χρησιμοποιήσει.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι χρόνος χρήσης για πρώτη φορά κινητού τηλεφώνου, τα χρόνια ζωής κατά τα οποία χρησιμοποιείτο κινητό τηλέφωνο, η συνολική διάρκεια χρόνου κλήσεων δεν συσχετιζόταν με αυξημένο κίνδυνο για γλοίωμα στον εγκέφαλο.
Επίσης δεν βρέθηκε ότι στις αγροτικές περιοχές υπήρχε μεγαλύτερος κίνδυνος για γλοίωμα λόγω κινητού τηλεφώνου σε αντίθεση με ευρήματα προηγούμενης Σουηδικής έρευνας που είχε δείξει αυξημένο κίνδυνο.
Παρατηρήθηκε ότι υπήρχε συσχετισμός σημαντικά μεγαλύτερου κινδύνου για όγκο στον εγκέφαλο στη μεριά του κεφαλιού που κρατιόταν το κινητό τηλέφωνο. Ταυτόχρονα υπήρχε και μειωμένος κίνδυνος για την άλλη μεριά του κεφαλιού. Έτσι συνολικά δεν υπήρχε αυξημένος κίνδυνος.
Το πιο πάνω γεγονός θεωρήθηκε ότι οφείλεται στην υποκειμενική αντίληψη των ασθενών με γλοίωμα οι οποίοι αναφέρουν ότι χρησιμοποιούσαν λιγότερο το κινητό από τη μεριά που δεν υπήρχε το γλοίωμα (επιλεκτική ανάκληση μνήμης σχετικά με τη χρήση).
Τα κινητά τηλέφωνα άρχισαν να χρησιμοποιούνται από το 1985. Η ευρεία όμως διάδοση τους άρχισε κατά το τέλος της δεκαετίας του 90. Τα πρώτα κινητά τηλέφωνα ήταν αναλογικού τύπου. Τα αναλογικά τηλέφωνα εκπέμπαν μεγαλύτερη ενέργεια από ότι τα σημερινά τηλέφωνα ψηφιακής τεχνολογίας.
Η εν λόγω έρευνα δεν έδειξε σχέση μεταξύ γλοιώματος και τηλεφώνων και των δύο ειδών τεχνολογιών (αναλογικού και ψηφιακού τύπου).
Πρέπει να σημειώσουμε ότι επειδή τα κινητά τηλέφωνα άρχισαν να χρησιμοποιούνται σε ευρεία κλίμακα μόλις πριν λίγα χρονια, δεν υπάρχουν αρκετοί μακροχρόνιοι χρήστες (με περισσότερο από 10 χρόνια χρήσης). Αυτό περιορίζει την ισχύ των συμπερασμάτων από τις έρευνες σχετικά με την επίδραση της κινητής τηλεφωνίας στο ανθρώπινο σώμα.
Τα συμπεράσματα της έρευνας που σας παρουσιάζουμε εδώ, επιβεβαιώνουν τα πορίσματα των περισσότερων ερευνών αλλά όχι όλων που δημοσιεύτηκαν για το ζήτημα.
Τονίζουμε το γεγονός ότι τα συμπεράσματα είναι μόνο σχετικά με ενήλικες. Για τα παιδιά είναι απαραίτητο η χρήση κινητού τηλεφώνου να περιορίζεται όσο το δυνατό περισσότερο.
Επίσης δεν διευκρινίζεται κατά πόσο έχουν ληφθεί υπόψη ασθενείς που απεβίωσαν από γλοίωμα κατά τη διάρκεια των 4 ετών της έρευνας. Πράγματι το γλοίωμα είναι σε θέση να προκαλέσει το θάνατο εντός 18 μηνών από τη διάγνωση.
Εάν λοιπόν υπήρξαν τέτοιοι θάνατοι, τότε οι ασθενείς αυτοί δεν υπήρχαν για να δώσουν τα δικά τους στοιχεία. Είναι σημαντικό οι εν λόγω ερευνητές να διευκρινίσουν το σημείο αυτό.
Η άποψη μας είναι ότι παρά το γεγονός ότι μας παρέχονται από τους Βρετανούς ερευνητές, νέα στοιχεία για την ασφαλή χρήση των κινητών τηλεφώνων, δεν πρέπει να υπάρξει εφησυχασμός.
medlook.net
Η χρήση κινητών τηλεφώνων δεν αυξάνει τον κίνδυνο προσβολής ενηλίκων από γλοίωμα του εγκεφάλου.
Το γλοίωμα είναι η συχνότερη μορφή όγκου στον εγκέφαλο ενηλίκων. Η πρόγνωση είναι δυστυχώς κακή.
Η αιτία που το προκαλεί είναι άγνωστη. Τα πρώτα συμπτώματα περιλαμβάνουν πονοκέφαλους, αισθήματα ναυτίας και τάση για εμετό.
Υπήρξαν όμως ανησυχίες ότι η χρήση των κινητών τηλεφώνων μπορεί να προκαλεί γλοίωμα στον εγκέφαλο λόγω υποβολής του κεφαλιού στα ραδιοκύματα της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας. Οι μηχανισμοί δια μέσου των οποίων τα κινητά τηλέφωνα θα μπορούσαν θεωρητικά να προκαλούν καρκίνο, δεν είναι γνωστοί.
Τα ραδιοκύματα της κινητής τηλεφωνίας, ανήκουν στη μη ιονίζουσα ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία. Η ενέργεια που μεταφέρουν δεν είναι αρκετή για να προκαλέσει βλάβες στο DNA των κυττάρων. Για το λόγο αυτό δεν θεωρούνται ως αιτίες καρκίνου.
Σε μια ενδιαφέρουσα τετραετή έρευνα από τα πανεπιστήμια του Λίντς, του Μάντσεστερ, του Νότιγχαμ και του Ινστιτούτου Έρευνας για τον Καρκίνο του Ηνωμένου Βασιλείου, εξετάστηκε η σχέση μεταξύ χρόνου χρήσης για πρώτη φορά κινητού τηλεφώνου, συνολικού αριθμού τηλεφωνημάτων, συνολικού αριθμού ωρών χρήσης κινητού τηλεφώνου και γλοιώματος εγκεφάλου.
Η έρευνα διήρκεσε από1 Δεκεμβρίου 2000 έως 29 Φεβρουαρίου 2004. Εξετάστηκαν οι περιπτώσεις 966 ασθενών με γλοίωμα στον εγκέφαλο και 1716 υγιών εθελοντών.
Οι συμμετέχοντες στην έρευνα παρείχαν πληροφορίες σχετικά με τη χρήση κινητού τηλεφώνου που είχαν κάνει στη ζωή τους, τον αριθμό και διάρκεια των κλήσεων τους όπως επίσης και τον τύπο κινητού τηλεφώνου που είχαν χρησιμοποιήσει.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι χρόνος χρήσης για πρώτη φορά κινητού τηλεφώνου, τα χρόνια ζωής κατά τα οποία χρησιμοποιείτο κινητό τηλέφωνο, η συνολική διάρκεια χρόνου κλήσεων δεν συσχετιζόταν με αυξημένο κίνδυνο για γλοίωμα στον εγκέφαλο.
Επίσης δεν βρέθηκε ότι στις αγροτικές περιοχές υπήρχε μεγαλύτερος κίνδυνος για γλοίωμα λόγω κινητού τηλεφώνου σε αντίθεση με ευρήματα προηγούμενης Σουηδικής έρευνας που είχε δείξει αυξημένο κίνδυνο.
Παρατηρήθηκε ότι υπήρχε συσχετισμός σημαντικά μεγαλύτερου κινδύνου για όγκο στον εγκέφαλο στη μεριά του κεφαλιού που κρατιόταν το κινητό τηλέφωνο. Ταυτόχρονα υπήρχε και μειωμένος κίνδυνος για την άλλη μεριά του κεφαλιού. Έτσι συνολικά δεν υπήρχε αυξημένος κίνδυνος.
Το πιο πάνω γεγονός θεωρήθηκε ότι οφείλεται στην υποκειμενική αντίληψη των ασθενών με γλοίωμα οι οποίοι αναφέρουν ότι χρησιμοποιούσαν λιγότερο το κινητό από τη μεριά που δεν υπήρχε το γλοίωμα (επιλεκτική ανάκληση μνήμης σχετικά με τη χρήση).
Τα κινητά τηλέφωνα άρχισαν να χρησιμοποιούνται από το 1985. Η ευρεία όμως διάδοση τους άρχισε κατά το τέλος της δεκαετίας του 90. Τα πρώτα κινητά τηλέφωνα ήταν αναλογικού τύπου. Τα αναλογικά τηλέφωνα εκπέμπαν μεγαλύτερη ενέργεια από ότι τα σημερινά τηλέφωνα ψηφιακής τεχνολογίας.
Η εν λόγω έρευνα δεν έδειξε σχέση μεταξύ γλοιώματος και τηλεφώνων και των δύο ειδών τεχνολογιών (αναλογικού και ψηφιακού τύπου).
Πρέπει να σημειώσουμε ότι επειδή τα κινητά τηλέφωνα άρχισαν να χρησιμοποιούνται σε ευρεία κλίμακα μόλις πριν λίγα χρονια, δεν υπάρχουν αρκετοί μακροχρόνιοι χρήστες (με περισσότερο από 10 χρόνια χρήσης). Αυτό περιορίζει την ισχύ των συμπερασμάτων από τις έρευνες σχετικά με την επίδραση της κινητής τηλεφωνίας στο ανθρώπινο σώμα.
Τα συμπεράσματα της έρευνας που σας παρουσιάζουμε εδώ, επιβεβαιώνουν τα πορίσματα των περισσότερων ερευνών αλλά όχι όλων που δημοσιεύτηκαν για το ζήτημα.
Τονίζουμε το γεγονός ότι τα συμπεράσματα είναι μόνο σχετικά με ενήλικες. Για τα παιδιά είναι απαραίτητο η χρήση κινητού τηλεφώνου να περιορίζεται όσο το δυνατό περισσότερο.
Επίσης δεν διευκρινίζεται κατά πόσο έχουν ληφθεί υπόψη ασθενείς που απεβίωσαν από γλοίωμα κατά τη διάρκεια των 4 ετών της έρευνας. Πράγματι το γλοίωμα είναι σε θέση να προκαλέσει το θάνατο εντός 18 μηνών από τη διάγνωση.
Εάν λοιπόν υπήρξαν τέτοιοι θάνατοι, τότε οι ασθενείς αυτοί δεν υπήρχαν για να δώσουν τα δικά τους στοιχεία. Είναι σημαντικό οι εν λόγω ερευνητές να διευκρινίσουν το σημείο αυτό.
Η άποψη μας είναι ότι παρά το γεγονός ότι μας παρέχονται από τους Βρετανούς ερευνητές, νέα στοιχεία για την ασφαλή χρήση των κινητών τηλεφώνων, δεν πρέπει να υπάρξει εφησυχασμός.
medlook.net
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Κινητά τηλέφωνα, καρκίνος και λευχαιμία
Η μαζική χρήση κινητών τηλεφώνων έχει αυξήσει τις ανησυχίες για πιθανές αρνητικές συνέπειες στην υγεία μας. Τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία που εκπέμπονται κατά τη χρήση των κινητών τηλεφώνων και επειδή αυτά χρησιμοποιούνται κοντά στο κεφάλι, δημιούργησαν φόβους για πιθανή πρόκληση καρκίνων στον εγκέφαλο, λευχαιμίας, όγκων όπως το ακουστικό νεύρωμα, καρκίνων στα μάτια και στις σιαλογόνους αδένες.
Μια μεγάλη αλλά και μακροχρόνια έρευνα που έγινε στη Δανία, προσθέτει ουσιαστικά νέα δεδομένα στις γνώσεις μας για τις βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιδράσεις της κινητής τηλεφωνίας στην πρόκληση καρκίνου και λευχαιμίας. Η ενδιαφέρουσα αυτή εργασία έγινε στο Ινστιτούτο Επιδημιολογίας Καρκίνου της Δανικής Εταιρείας Καρκίνου στην Κοπεγχάγη.
Συμπεριλήφθηκαν 400 χιλιάδες Δανοί χρήστες κινητών τηλεφώνων. Έτυχαν παρακολούθησης για διάγνωση διαφόρων μορφών όγκων, καρκίνων και λευχαιμίας για 21 χρόνια μετά από την έναρξη χρήσης κινητού τηλεφώνου. Η χρονολογία έναρξης χρήσης κινητού από τους συμμετέχοντες στην έρευνα, ήταν μεταξύ 1982 και 1995.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα, η χρήση κινητού τηλεφώνου δεν συσχετιζόταν με αυξημένες πιθανότητες προσβολής από όγκους στον εγκέφαλο, στις σιαλογόνους αδένες και στα μάτια. Επίσης δεν υπήρχε αύξηση κινδύνου για λευχαιμία.
Η σημασία της έρευνας αυτής είναι μεγάλη διότι:
* ήταν μακροχρόνια
* περιέλαβε μεγάλο αριθμό ανθρώπων που χρησιμοποιούσαν κινητά τηλέφωνα για πολλά χρόνια
* και πολύ σημαντικό το ότι η συχνότητα χρήσης των κινητών δεν βασίστηκε σε υποκειμενικά κριτήρια από τους χρήστες αλλά σε στοιχεία που είχαν οι εταιρείες παροχής κινητής τηλεφωνίας
Τα συμπεράσματα που προέκυψαν, τα οποία επιβεβαιώνουν προηγούμενες ανάλογες έρευνες, μειώνουν το βαθμό ανησυχιών όσον αφορά στον κίνδυνο πρόκλησης καρκίνων λόγω χρήσης των κινητών τηλεφώνων.
Πρέπει όμως να τονίσουμε ότι το επίμαχο ζήτημα της ασφάλειας και των κινδύνων χρήσης κινητού τηλεφώνου, δεν έχει τελειώσει. Αναφερόμαστε για παράδειγμα στη χρήση κινητού τηλεφώνου από παιδιά και έφηβους των οποίων το κεφάλι, ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα γενικότερα, βρίσκονται σε συνεχή και ευαίσθητη περίοδο ανάπτυξης.
Χρειάζεται λοιπόν εγρήγορση και συνεχής έρευνα.
Παρά το γεγονός ότι μέχρι σήμερα η επιστημονική έρευνα δεν τεκμηρίωσε ότι η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία λόγω κινητών τηλεφώνων και σταθμών βάσης προκαλεί ασθένειες, εντούτοις επιβάλλονται προφυλάξεις:
1. Αρχικά πρέπει να εφαρμόζονται οι οδηγίες από τους διεθνώς αναγνωρισμένους οργανισμούς για τα ασφαλή επίπεδα των ΗΜΠ που πρέπει να υπάρχουν στην κινητή τηλεφωνία
2. Τα παιδιά πρέπει να χρησιμοποιούν κινητά τηλέφωνα μόνο όταν είναι απαραίτητο
3. Ο χρόνος χρήσης των κινητών τηλεφώνων πρέπει να είναι όσο το δυνατό συντομότερος τόσο από ενήλικες όσο και από παιδιά
4. Η χρήση ειδικών ακουστικών τύπου hands free μειώνει πολύ τα ΗΜΠ στα οποία υποβάλλεται ο εγκέφαλος μας κατά τη χρήση του κινητού
5. Επίσης στο αυτοκίνητο είναι προτιμότερο να μη μιλούμε στο κινητό. Ακόμη και εάν υπάρχει hands free, είναι προτιμότερο να αποφεύγουμε να μιλούμε διότι έστω και με τη χρήση αυτής της τεχνολογίας, ο κίνδυνος δυστυχημάτων και απώλειας ανθρώπινων ζωών είναι μεγαλύτερος
6. Είναι καλό να γνωρίζουμε ότι κατά τη χρήση του κινητού εντός του αυτοκίνητου, η ένταση του ΗΜΠ που δημιουργείται είναι πολύ μεγαλύτερη. Για το λόγο αυτό είναι καλύτερα να τοποθετείται στο αυτοκίνητο εξωτερική αντένα.
Είναι γεγονός ότι οι έρευνες μέχρι σήμερα δεν έχουν δείξει ή τεκμηριώσει επικίνδυνες επιδράσεις της κινητής τηλεφωνίας στην υγεία μας.
Όμως λόγω πιθανών κενών στις γνώσεις μας, είναι προτιμότερο να λαμβάνονται προφυλάξεις και να εφαρμόζονται οι συστάσεις για τα περιβαλλοντικά στάνταρτ που δίνονται από διεθνείς οργανισμούς.
medlook.net
Η μαζική χρήση κινητών τηλεφώνων έχει αυξήσει τις ανησυχίες για πιθανές αρνητικές συνέπειες στην υγεία μας. Τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία που εκπέμπονται κατά τη χρήση των κινητών τηλεφώνων και επειδή αυτά χρησιμοποιούνται κοντά στο κεφάλι, δημιούργησαν φόβους για πιθανή πρόκληση καρκίνων στον εγκέφαλο, λευχαιμίας, όγκων όπως το ακουστικό νεύρωμα, καρκίνων στα μάτια και στις σιαλογόνους αδένες.
Μια μεγάλη αλλά και μακροχρόνια έρευνα που έγινε στη Δανία, προσθέτει ουσιαστικά νέα δεδομένα στις γνώσεις μας για τις βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιδράσεις της κινητής τηλεφωνίας στην πρόκληση καρκίνου και λευχαιμίας. Η ενδιαφέρουσα αυτή εργασία έγινε στο Ινστιτούτο Επιδημιολογίας Καρκίνου της Δανικής Εταιρείας Καρκίνου στην Κοπεγχάγη.
Συμπεριλήφθηκαν 400 χιλιάδες Δανοί χρήστες κινητών τηλεφώνων. Έτυχαν παρακολούθησης για διάγνωση διαφόρων μορφών όγκων, καρκίνων και λευχαιμίας για 21 χρόνια μετά από την έναρξη χρήσης κινητού τηλεφώνου. Η χρονολογία έναρξης χρήσης κινητού από τους συμμετέχοντες στην έρευνα, ήταν μεταξύ 1982 και 1995.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα, η χρήση κινητού τηλεφώνου δεν συσχετιζόταν με αυξημένες πιθανότητες προσβολής από όγκους στον εγκέφαλο, στις σιαλογόνους αδένες και στα μάτια. Επίσης δεν υπήρχε αύξηση κινδύνου για λευχαιμία.
Η σημασία της έρευνας αυτής είναι μεγάλη διότι:
* ήταν μακροχρόνια
* περιέλαβε μεγάλο αριθμό ανθρώπων που χρησιμοποιούσαν κινητά τηλέφωνα για πολλά χρόνια
* και πολύ σημαντικό το ότι η συχνότητα χρήσης των κινητών δεν βασίστηκε σε υποκειμενικά κριτήρια από τους χρήστες αλλά σε στοιχεία που είχαν οι εταιρείες παροχής κινητής τηλεφωνίας
Τα συμπεράσματα που προέκυψαν, τα οποία επιβεβαιώνουν προηγούμενες ανάλογες έρευνες, μειώνουν το βαθμό ανησυχιών όσον αφορά στον κίνδυνο πρόκλησης καρκίνων λόγω χρήσης των κινητών τηλεφώνων.
Πρέπει όμως να τονίσουμε ότι το επίμαχο ζήτημα της ασφάλειας και των κινδύνων χρήσης κινητού τηλεφώνου, δεν έχει τελειώσει. Αναφερόμαστε για παράδειγμα στη χρήση κινητού τηλεφώνου από παιδιά και έφηβους των οποίων το κεφάλι, ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα γενικότερα, βρίσκονται σε συνεχή και ευαίσθητη περίοδο ανάπτυξης.
Χρειάζεται λοιπόν εγρήγορση και συνεχής έρευνα.
Παρά το γεγονός ότι μέχρι σήμερα η επιστημονική έρευνα δεν τεκμηρίωσε ότι η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία λόγω κινητών τηλεφώνων και σταθμών βάσης προκαλεί ασθένειες, εντούτοις επιβάλλονται προφυλάξεις:
1. Αρχικά πρέπει να εφαρμόζονται οι οδηγίες από τους διεθνώς αναγνωρισμένους οργανισμούς για τα ασφαλή επίπεδα των ΗΜΠ που πρέπει να υπάρχουν στην κινητή τηλεφωνία
2. Τα παιδιά πρέπει να χρησιμοποιούν κινητά τηλέφωνα μόνο όταν είναι απαραίτητο
3. Ο χρόνος χρήσης των κινητών τηλεφώνων πρέπει να είναι όσο το δυνατό συντομότερος τόσο από ενήλικες όσο και από παιδιά
4. Η χρήση ειδικών ακουστικών τύπου hands free μειώνει πολύ τα ΗΜΠ στα οποία υποβάλλεται ο εγκέφαλος μας κατά τη χρήση του κινητού
5. Επίσης στο αυτοκίνητο είναι προτιμότερο να μη μιλούμε στο κινητό. Ακόμη και εάν υπάρχει hands free, είναι προτιμότερο να αποφεύγουμε να μιλούμε διότι έστω και με τη χρήση αυτής της τεχνολογίας, ο κίνδυνος δυστυχημάτων και απώλειας ανθρώπινων ζωών είναι μεγαλύτερος
6. Είναι καλό να γνωρίζουμε ότι κατά τη χρήση του κινητού εντός του αυτοκίνητου, η ένταση του ΗΜΠ που δημιουργείται είναι πολύ μεγαλύτερη. Για το λόγο αυτό είναι καλύτερα να τοποθετείται στο αυτοκίνητο εξωτερική αντένα.
Είναι γεγονός ότι οι έρευνες μέχρι σήμερα δεν έχουν δείξει ή τεκμηριώσει επικίνδυνες επιδράσεις της κινητής τηλεφωνίας στην υγεία μας.
Όμως λόγω πιθανών κενών στις γνώσεις μας, είναι προτιμότερο να λαμβάνονται προφυλάξεις και να εφαρμόζονται οι συστάσεις για τα περιβαλλοντικά στάνταρτ που δίνονται από διεθνείς οργανισμούς.
medlook.net
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό