Η τρέλα του να είσαι Ορθόδοξος
Δημοσιεύτηκε: Τρί Οκτ 02, 2007 12:46 pm
Πρόσφατη σχετικά έρευνα της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς έδειξε κάτι πολύ ενδιαφέρον. Το 85% των δεκαεξάρηδων δήλωσε ότι πιστεύει στο Θεό. Το ποσοστό αυτό για τους Έλληνες νέους πριν από 20 ή και 10 χρόνια θα ήταν αδιανόητο. Πολλοί έσπευσαν να χαρακτηρίσουν αυτή τη νεανική πίστη ως επιστροφή των νέων στη συντηρητικότητα, άλλοι μελαγχόλησαν διότι συστατικό στοιχείο του image ενός επαναστατημένου νέου έπρεπε οπωσδήποτε να είναι το "Imagine there is no religion too", όπως τραγουδούσε κάποτε ο Τζών Λέννον και τώρα χαλάει η μαγιά, άλλοι έσπευσαν να χλευάσουν το ποσοστό θεωρώντας το πλασματικό, άλλοι ανησύχησαν ότι η ιδεολογική τους προπαγάνδα δεν έπιασε, ελάχιστοι ήταν αυτοί που χάρηκαν.
Είναι παρήγορο πάντως ότι σε μια εποχή που οι νέοι άνθρωποι φαίνεται να πελαγοδρομούν στην αδιαφορία, την ψευτογκλαμουριά του Κωστόπουλου, στην μονοτονία του clubbing, στη ρηχότητα των επιπόλαιων σχέσεων, στην επίφαση κοινωνικότητας μέσα από το gossiping, στη διαρκή και εναγώνια αναζήτηση του Πανεπιστημίου, μέσα στην παθογένεια της νεοελληνικής μας κοινωνίας που λίγα περιθώρια αφήνει να μη ζεις το βόλεμα, να ζει ακόμη εκείνη η σπίθα αγγίγματος του Θεού στην ψυχή του κάθε νέου και να μην ντρέπεται σήμερα να δηλώσει ότι είναι πιστός!
Γιατί η πίστη στο Θεό, η πίστη στην Ορθοδοξία μπορεί να μην φαίνεται ικανή να συνεπάρει τους νέους και να τους οδηγήσει σε μεγάλες επαναστάσεις, οι οποίες θα αλλάξουν την κοινωνία, όμως φτάνει και περισσεύει για να γίνει η πρώτη και μεγάλη εκείνη επανάσταση που αναφέρεται στο μέσα του ανθρώπου, επανάσταση ενάντια στον κακό εαυτό μας, επανάσταση για να έλθουν στο προσκήνιο της ζωής μας οι αξίες, επανάσταση που θα ξεχωρίσει το γνήσιο από το νοθευμένο!
Μπορεί οι νέοι που πιστεύουν στο Θεό, στην πλειοψηφία τους να μη ζουν συνειδητά τη χριστιανική ζωή, να έχουν τις παλινδρομήσεις τους, αλλά μήπως όσοι αυτοχαρακτηρίζονται χριστιανοί δεν έχουν κι αυτοί τις παλινδρομήσεις τους; Είναι σπουδαίο ότι οι περισσότεροι από μας τους νέους ξέρουμε ότι υπάρχει ανά πάσα στιγμή ο Θεός που θα σταθεί στη ζωή μας, έχει νόημα η ζωή μας τελικά, διότι οι αξίες της Εκκλησίας, όπως η αγάπη, η προσευχή, η ελπίδα στο Θεό, η απλότητα και ο αυθορμητισμός, το χαμόγελο και το δάκρυ μιλάνε στις καρδιές μας!
Είναι σπουδαίο ότι στην εποχή που για τους πολλούς μεγάλους ισχύει ο στίχος του νεανικού τραγουδιού "δεν μ' αρέσουν οι σωτήρες, δε γουστάρω να σωθώ", οι νέοι αναζητούν Κάποιον που θα τους σώσει από την μιζέρια της καθημερινότητας, από το ψέμα και την υποκρισία της κοινωνίας, από τα τόσα προβλήματα που περνάν με αστραπιαία ταχύτητα μπροστά μας και που δηλητηριάζουν με τα βάρη τους την ψυχή μας!
Σ' όλο τον κόσμο εκατομμύρια άνθρωποι ελκύονται από το φως της Ορθοδοξίας, την τρέλα της Ορθοδοξίας. Στην Αφρική, στην Ασία, στην Αμερική, στην Ευρώπη, το Ζαϊρ και την Μαδαγασκάρη, την Κένυα και τη Ζιμπάμπουε, το Χονγκ- Κονγκ και την Κορέα, την Ιαπωνία και τις Ινδίες, την Αλάσκα και το Σικάγο, τη Φιλανδία και τη Μάλτα, άνθρωποι φωτίζονται από το φως της πίστης και ξαναβρίσκουν το νόημα της ζωής. Συναρπάζονται απ' αυτή την τρέλα, που εδώ και 2000 χρόνια δε νοθεύτηκε, όσα λάθη κι αν έκαναν αυτοί που δεν ήταν ίσως άξιοι να την μεταλαμπαδεύσουν. Γιατί ό,τι είναι γνήσιο, είναι και αιώνιο και επίκαιρο!
Ναζαρηνός
Είναι παρήγορο πάντως ότι σε μια εποχή που οι νέοι άνθρωποι φαίνεται να πελαγοδρομούν στην αδιαφορία, την ψευτογκλαμουριά του Κωστόπουλου, στην μονοτονία του clubbing, στη ρηχότητα των επιπόλαιων σχέσεων, στην επίφαση κοινωνικότητας μέσα από το gossiping, στη διαρκή και εναγώνια αναζήτηση του Πανεπιστημίου, μέσα στην παθογένεια της νεοελληνικής μας κοινωνίας που λίγα περιθώρια αφήνει να μη ζεις το βόλεμα, να ζει ακόμη εκείνη η σπίθα αγγίγματος του Θεού στην ψυχή του κάθε νέου και να μην ντρέπεται σήμερα να δηλώσει ότι είναι πιστός!
Γιατί η πίστη στο Θεό, η πίστη στην Ορθοδοξία μπορεί να μην φαίνεται ικανή να συνεπάρει τους νέους και να τους οδηγήσει σε μεγάλες επαναστάσεις, οι οποίες θα αλλάξουν την κοινωνία, όμως φτάνει και περισσεύει για να γίνει η πρώτη και μεγάλη εκείνη επανάσταση που αναφέρεται στο μέσα του ανθρώπου, επανάσταση ενάντια στον κακό εαυτό μας, επανάσταση για να έλθουν στο προσκήνιο της ζωής μας οι αξίες, επανάσταση που θα ξεχωρίσει το γνήσιο από το νοθευμένο!
Μπορεί οι νέοι που πιστεύουν στο Θεό, στην πλειοψηφία τους να μη ζουν συνειδητά τη χριστιανική ζωή, να έχουν τις παλινδρομήσεις τους, αλλά μήπως όσοι αυτοχαρακτηρίζονται χριστιανοί δεν έχουν κι αυτοί τις παλινδρομήσεις τους; Είναι σπουδαίο ότι οι περισσότεροι από μας τους νέους ξέρουμε ότι υπάρχει ανά πάσα στιγμή ο Θεός που θα σταθεί στη ζωή μας, έχει νόημα η ζωή μας τελικά, διότι οι αξίες της Εκκλησίας, όπως η αγάπη, η προσευχή, η ελπίδα στο Θεό, η απλότητα και ο αυθορμητισμός, το χαμόγελο και το δάκρυ μιλάνε στις καρδιές μας!
Είναι σπουδαίο ότι στην εποχή που για τους πολλούς μεγάλους ισχύει ο στίχος του νεανικού τραγουδιού "δεν μ' αρέσουν οι σωτήρες, δε γουστάρω να σωθώ", οι νέοι αναζητούν Κάποιον που θα τους σώσει από την μιζέρια της καθημερινότητας, από το ψέμα και την υποκρισία της κοινωνίας, από τα τόσα προβλήματα που περνάν με αστραπιαία ταχύτητα μπροστά μας και που δηλητηριάζουν με τα βάρη τους την ψυχή μας!
Σ' όλο τον κόσμο εκατομμύρια άνθρωποι ελκύονται από το φως της Ορθοδοξίας, την τρέλα της Ορθοδοξίας. Στην Αφρική, στην Ασία, στην Αμερική, στην Ευρώπη, το Ζαϊρ και την Μαδαγασκάρη, την Κένυα και τη Ζιμπάμπουε, το Χονγκ- Κονγκ και την Κορέα, την Ιαπωνία και τις Ινδίες, την Αλάσκα και το Σικάγο, τη Φιλανδία και τη Μάλτα, άνθρωποι φωτίζονται από το φως της πίστης και ξαναβρίσκουν το νόημα της ζωής. Συναρπάζονται απ' αυτή την τρέλα, που εδώ και 2000 χρόνια δε νοθεύτηκε, όσα λάθη κι αν έκαναν αυτοί που δεν ήταν ίσως άξιοι να την μεταλαμπαδεύσουν. Γιατί ό,τι είναι γνήσιο, είναι και αιώνιο και επίκαιρο!
Ναζαρηνός