Η φρασεολογία του Αρχιεπισκόπου...
Δημοσιεύτηκε: Παρ Νοέμ 09, 2007 12:10 am
ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟ ΘΡΟΝΟ Η ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ;
Άλλη μια φορά η φρασεολογία του Αρχιεπισκόπου δυστυχώς, μας προκαλεί μεγαλύτερη απογοήτευση από ότι η κακοήθης νόσος από την οποία πάσχει. «Νιώθω ότι είμαι δυνατός»... «ελπίζω γρήγορα να επαναλάβω την άσκηση των καθηκόντων μου και να συνεχίσω το έργο μου». Εξακολουθεί άραγε να βλέπει την Εκκλησία με κέντρο τον εαυτό του; Να εκφράζεται με την παντοδυναμία ενός μονάρχη;! Αυτή την εντύπωση δίνουν τα λόγια και οι συνεντεύξεις του.
Την ίδια στιγμή οι γιατροί λένε ότι η κατάσταση της υγείας του έχει επιδεινωθεί και ακόμη κι αν γινόταν η μεταμόσχευση, το προσδόκιμο επιβίωσης είναι μικρό, είναι πολύ μικρό... Η ποιότητα της ζωής δεν θα μπορεί να συγκριθεί με τα μέχρι τώρα... Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος άλλη μια φορά φαίνεται ότι πετάει στα σύννεφα! Να συγχέει την πραγματικότητα με την επιθυμία του; Μπορεί να είναι ο γνωστός συναισθηματισμός του, που μπορεί να ενθουσιάζει κάποιους αλλά δεν μπορεί πλέον να αλλάξει τα γεγονότα!
Μα θα μου πείτε υπάρχει και το θαύμα! Όταν πρόκειται για τον εαυτό μας όλοι
ελπίζουμε σε ένα θαύμα! Κι όμως ο γέρων Πορφύριος τονίζει ότι ο Χριστιανός δεν πρέπει να ζητάει το θαύμα, δεν πρέπει να περιμένει ότι είναι άξιος να ζητήσει από το Θεό ένα θαύμα. Εκείνο που πρέπει να ζητάει είναι ο Παράδεισος, η Αιώνια Ζωή. Αυτά αξίζει και πρέπει να τα ζητάει. Έπειτα το θαύμα, για να γίνει στη συγκεκριμένη περίπτωση, περιμένει τη μετάνοια για τα σοβαρά ημαρτημένα. Και μάλιστα για όσα έγιναν ερήμην της Εκκλησίας και του πιστού λαού. Και μετάνοια δεν φαίνεται στον ορίζοντα... ο Θεός να δώσει και σε μένα... Αφού ακούστηκε να λέει ο Μακ. ότι «ο Θεός με δοκιμάζει». Δεν φαίνεται όμως να ευσταθεί κάτι τέτοιο! Διότι υπάρχουν δοκιμασίες που είναι από το Θεό και υπάρχουν δοκιμασίες που τις προκαλούμε μόνοι μας. Και στην περίπτωση του Αρχιεπισκόπου, πήγε γυρεύοντας, όταν θεώρησε την Εκκλησία ιδιοκτησία του και παρά τη γνώμη της πλειοψηφίας έφερε το Πάπα στην Ελλάδα και πριν ένα χρόνο, πήγε ο ίδιος να τον συναντήσει για να περηφανευτεί και να φωτογραφηθεί σαν ο πρώτος Αρχιεπίσκοπος που συνάντησε τον Πάπα στο Βατικανό! Οποία τιμή, άτιμος! Και η "ευλογία" (=αλογία) του Πάπα δεν άργησε να έρθει!
Θα προτιμούσαμε την κρίσιμη αυτή στιγμή, ο Αρχιεπίσκοπος να δώσει στο λαό του οράματα αιώνιας ζωής και όχι της πεζής διαβεβαίωσης για «επιστροφή στα καθήκοντά του». Του έδωσε άραγε ο χειρουργός κ.Τζάκης τέτοια διαβεβαίωση; Άλλωστε ο λαός μπορεί να ζήσει και χωρίς τον Αρχιεπίσκοπο, χωρίς το Χριστό όμως όχι! Ουδείς αναντικατάστατος Μακαριώτατε! Πιστέψατε ότι η Ιερά Σύνοδος δεν μπορεί κάλλιστα να λειτουργήσει και χωρίς την παρουσία σας και χωρίς τις συμβουλές σας από το Μαϊάμι; Δεν την κατευθύνει άραγε ο Χριστός; Έπειτα οι ιεράρχες είναι ώριμοι άνθρωποι που ο καθένας ποιμένει κανονικά το ποίμνιό του και μπορούν να συσκευτούν εν Αγίω Πεύματι και να προωθήσουν όλα τα ζητήματα της Εκκλησίας. Δόξα τω Θεώ υπάρχουν αρκετοί άξιοι υποψήφιοι για την Προεδρία της Ι. Συνόδου.
Σεβόμαστε την κρίσιμη στιγμή που περνάτε Μακαριώτατε, σας αγαπούμε και σας πονούμε, αλλά περισσότερο αγαπούμε και πονούμε την Εκκλησία του Χριστού. Σεβαστείτε λοιπόν κι εσείς τον πιστό λαό, σεβαστείτε την προσωπικότητα και την επάρκεια όλων των υπολοίπων ιεραρχών και της Ιεραρχίας. Φερθείτε με γενναιότητα όπως μέχρι τώρα ξέρουμε ότι κινείστε. Μην ταλαιπωρείτε άλλο τον εαυτό σας και την Εκκλησία. Υποβάλλετε την παραίτησή σας για σοβαρότατο λόγο υγείας και μην ασχοληθείτε με τη διαδοχή σας, υπάρχουν άλλες προτεραιότητες τώρα για σας. Διαφορετικά κινδυνεύετε να χαλάσετε και την εικόνα που έχει μέσα του ο μέσος Έλληνας για τον Αρχιεπίσκοπο. Τον Χριστόδουλο, που ξέρει να μάχεται αλλά ξέρει και να υποχωρεί με το κεφάλι ψηλά, όταν το θέλει η περίσταση. Εμείς έτσι κι αλλιώς προσευχόμαστε για σας, μαζί και ολόκληρη η Εκκλησία μας, για υγεία πρώτα της ψυχής και έπειτα του σώματος και «χριστιανά τα τέλη της ζωής ημών... και καλήν απολογίαν την επί του φοβερού βήματος του Κυρίου» όποτε έρθει εκείνη η στιγμή για τον καθένα μας.
Αρχιμανδρίτης Σωφρόνιος
Εφημ. "Ορθόδοξος Τύπος"
Άλλη μια φορά η φρασεολογία του Αρχιεπισκόπου δυστυχώς, μας προκαλεί μεγαλύτερη απογοήτευση από ότι η κακοήθης νόσος από την οποία πάσχει. «Νιώθω ότι είμαι δυνατός»... «ελπίζω γρήγορα να επαναλάβω την άσκηση των καθηκόντων μου και να συνεχίσω το έργο μου». Εξακολουθεί άραγε να βλέπει την Εκκλησία με κέντρο τον εαυτό του; Να εκφράζεται με την παντοδυναμία ενός μονάρχη;! Αυτή την εντύπωση δίνουν τα λόγια και οι συνεντεύξεις του.
Την ίδια στιγμή οι γιατροί λένε ότι η κατάσταση της υγείας του έχει επιδεινωθεί και ακόμη κι αν γινόταν η μεταμόσχευση, το προσδόκιμο επιβίωσης είναι μικρό, είναι πολύ μικρό... Η ποιότητα της ζωής δεν θα μπορεί να συγκριθεί με τα μέχρι τώρα... Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος άλλη μια φορά φαίνεται ότι πετάει στα σύννεφα! Να συγχέει την πραγματικότητα με την επιθυμία του; Μπορεί να είναι ο γνωστός συναισθηματισμός του, που μπορεί να ενθουσιάζει κάποιους αλλά δεν μπορεί πλέον να αλλάξει τα γεγονότα!
Μα θα μου πείτε υπάρχει και το θαύμα! Όταν πρόκειται για τον εαυτό μας όλοι
ελπίζουμε σε ένα θαύμα! Κι όμως ο γέρων Πορφύριος τονίζει ότι ο Χριστιανός δεν πρέπει να ζητάει το θαύμα, δεν πρέπει να περιμένει ότι είναι άξιος να ζητήσει από το Θεό ένα θαύμα. Εκείνο που πρέπει να ζητάει είναι ο Παράδεισος, η Αιώνια Ζωή. Αυτά αξίζει και πρέπει να τα ζητάει. Έπειτα το θαύμα, για να γίνει στη συγκεκριμένη περίπτωση, περιμένει τη μετάνοια για τα σοβαρά ημαρτημένα. Και μάλιστα για όσα έγιναν ερήμην της Εκκλησίας και του πιστού λαού. Και μετάνοια δεν φαίνεται στον ορίζοντα... ο Θεός να δώσει και σε μένα... Αφού ακούστηκε να λέει ο Μακ. ότι «ο Θεός με δοκιμάζει». Δεν φαίνεται όμως να ευσταθεί κάτι τέτοιο! Διότι υπάρχουν δοκιμασίες που είναι από το Θεό και υπάρχουν δοκιμασίες που τις προκαλούμε μόνοι μας. Και στην περίπτωση του Αρχιεπισκόπου, πήγε γυρεύοντας, όταν θεώρησε την Εκκλησία ιδιοκτησία του και παρά τη γνώμη της πλειοψηφίας έφερε το Πάπα στην Ελλάδα και πριν ένα χρόνο, πήγε ο ίδιος να τον συναντήσει για να περηφανευτεί και να φωτογραφηθεί σαν ο πρώτος Αρχιεπίσκοπος που συνάντησε τον Πάπα στο Βατικανό! Οποία τιμή, άτιμος! Και η "ευλογία" (=αλογία) του Πάπα δεν άργησε να έρθει!
Θα προτιμούσαμε την κρίσιμη αυτή στιγμή, ο Αρχιεπίσκοπος να δώσει στο λαό του οράματα αιώνιας ζωής και όχι της πεζής διαβεβαίωσης για «επιστροφή στα καθήκοντά του». Του έδωσε άραγε ο χειρουργός κ.Τζάκης τέτοια διαβεβαίωση; Άλλωστε ο λαός μπορεί να ζήσει και χωρίς τον Αρχιεπίσκοπο, χωρίς το Χριστό όμως όχι! Ουδείς αναντικατάστατος Μακαριώτατε! Πιστέψατε ότι η Ιερά Σύνοδος δεν μπορεί κάλλιστα να λειτουργήσει και χωρίς την παρουσία σας και χωρίς τις συμβουλές σας από το Μαϊάμι; Δεν την κατευθύνει άραγε ο Χριστός; Έπειτα οι ιεράρχες είναι ώριμοι άνθρωποι που ο καθένας ποιμένει κανονικά το ποίμνιό του και μπορούν να συσκευτούν εν Αγίω Πεύματι και να προωθήσουν όλα τα ζητήματα της Εκκλησίας. Δόξα τω Θεώ υπάρχουν αρκετοί άξιοι υποψήφιοι για την Προεδρία της Ι. Συνόδου.
Σεβόμαστε την κρίσιμη στιγμή που περνάτε Μακαριώτατε, σας αγαπούμε και σας πονούμε, αλλά περισσότερο αγαπούμε και πονούμε την Εκκλησία του Χριστού. Σεβαστείτε λοιπόν κι εσείς τον πιστό λαό, σεβαστείτε την προσωπικότητα και την επάρκεια όλων των υπολοίπων ιεραρχών και της Ιεραρχίας. Φερθείτε με γενναιότητα όπως μέχρι τώρα ξέρουμε ότι κινείστε. Μην ταλαιπωρείτε άλλο τον εαυτό σας και την Εκκλησία. Υποβάλλετε την παραίτησή σας για σοβαρότατο λόγο υγείας και μην ασχοληθείτε με τη διαδοχή σας, υπάρχουν άλλες προτεραιότητες τώρα για σας. Διαφορετικά κινδυνεύετε να χαλάσετε και την εικόνα που έχει μέσα του ο μέσος Έλληνας για τον Αρχιεπίσκοπο. Τον Χριστόδουλο, που ξέρει να μάχεται αλλά ξέρει και να υποχωρεί με το κεφάλι ψηλά, όταν το θέλει η περίσταση. Εμείς έτσι κι αλλιώς προσευχόμαστε για σας, μαζί και ολόκληρη η Εκκλησία μας, για υγεία πρώτα της ψυχής και έπειτα του σώματος και «χριστιανά τα τέλη της ζωής ημών... και καλήν απολογίαν την επί του φοβερού βήματος του Κυρίου» όποτε έρθει εκείνη η στιγμή για τον καθένα μας.
Αρχιμανδρίτης Σωφρόνιος
Εφημ. "Ορθόδοξος Τύπος"
