Νικολάου Αρχιεπισκόπου Μύρων

Συντονιστής: Συντονιστές

Απάντηση
Άβαταρ μέλους
Harrys1934
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 1041
Εγγραφή: Πέμ Σεπ 28, 2006 5:00 am
Τοποθεσία: ¨οπου γη και Πατρις
Επικοινωνία:

Νικολάου Αρχιεπισκόπου Μύρων

Δημοσίευση από Harrys1934 »

ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΜΥΡΩΝ

Αφού η γιορτη κρατά-40-μέρες, τότε μου χρωστάταε κι' από πάνω +13


Ο Πατήρ ημών εγγενήθη εις τα Πάταρα της Λυκίας, κατά το έτος 300. κατά την εποχή του ασεβούς Διοκλητιανού, και Μαξιμιανού. Ήταν αρχιερεύς των Μύρων έφθασε και μέχρι των χρόνων του Μεγάλου Κωνσταντίνου και έλαβε μέρος εις την πρώτη Οικουμενική Σύνοδο στην Νίκαια το (325)

Από βρέφος έδειχνε ότι θα γίνει κάτι σπουδαίος, γιατί όλες της ημέρες έτρωγε ότι και τα άλλα παιδιά, αλλά το βρέφος Νικόλαος Τετάρτη και Παρασκευή δεν έπιανε μαστό της μάνας για να φάει. Πρωτάκουστο, αλλά στα μεγαλεία του Θεού τα πάντα γίνονται με πολλούς τρόπους για να μας κρατουν ξύπνιους προς πόθο Θεού. Ο Άγιος εκρίθη άξιος της ιεροσύνης, και χειροτονηθεί από τον Αρχιερέας Νικόλαο ονομαζόμενος και αυτός αδελφός του πατρός του

Όταν πέθαναν οι γωνείς του, του άφησαν περιουσία αρκετή την οποία διεσκόρπησε στους πάντας έχοντας ανάγκη φτωχούς.
Τον καιρό εκείνον ήταν κάποιος πολύ πλούσιος και είχε και τρείς θυγατέρες παρθένες και πολύ ωραίες. Από φθόνο του μισόκαλου ευτόχευσε και για να μπορούν να ζήσουν αποφάσισε να βάλει τις κόρες του σε πορνείο.

Ο Πανάγαθος Θεός όμως έφερε αυτό μέχρι το αυτί του Αγίου. Την ίδια μέρα που το έμαθε ο Άγιος την νύχτα έβαλε σε ένα μαντίλι –300- φλωριά και τα έριξε από μία χαραμάδα μέσα στο σπίτι του ανθρώπου εκείνου, και έφυγε γρίγορα να μην τον δεί κανείς. Το πρωϊ ο άνθρωπος αυτός βρήκε το μαντίλι με τα φλωριά, τα μέτρησε και τα βρήκε –300-

¨Έμεινε με το στόμα ανοιχτό και προσπαθούσε να καταλάβει τι γίνεται και ποιος του έστειλε αυτά τα λεφτά, δοξάζοντας τον Θεό για την απρόσμενη βοήθεια, συνάμα ήθελε να μάθει και τον άνθρωπο που του έκανε αυτό το δώρο. Με τα λεφτά αυτά έδωσε προίκα σε έναν πλούσιο άνδρα και πάντρεψε την πρώτη του κόρη, ελπίζοντας στον Θεό, αυτός που βοήθησε να παντρέψει την μία κόρη, αυτός θα βοηθήσει και για τις άλλες δύο.

Όταν είδε ο Άγιος ότι τα λεφτά χρησιμοποιήθηκαν για καλό σκοπό, την νύχτα έκανε το ίδιο βάζοντας άλλα –300-φλωριά στο μαντίλι τα έριξε πάλι από την άκρη του παραθύρου μέσα και έφυγε γρίγορα. Το πρωϊ ο πατέρας των κοριτσιών βλέπει πάλι το μαντίλι με τα φλωρια και με δάκρυα στα μάτια δοξάζει τον Θεό, και τον παρακαλεί να του δείξει ποιος είναι οεβεργέτης του.

Με τα χρήματα αυτά πάντρεψε και την δεύτερη του κόρη, και έλεγε ότι αυτός που μερίμνησε για τις δύο θα βοηθήσει και για την Τρίτη.. από την ημέρα εκείνη πρόσεχε πολύ κάθε κίνηση ο άνθρωπος των κοριτσιών αν δει κάποια κίνηση, κάποιον ξένο να περνά. Και ενώ αυτός αυτά εσκέπτετο, ο Άγιος βλέπων ότι πάλι καλός έπραξε με τα λεφτά παντρεύοντας και την άλλη κόρη, σκέφτηκε να τελειώνει το έργο του, και έβαλε πάλι στο μαντίλι τα –300- φλωριά και πήγε και τα έριξε στο σπίτι του όπως πρώτα.

Ο πατέρας όμως αυτός έχοντας τον νου του άκουσε το θόρυβο που έκαναν τα φλωριά και έτρεξε γρίγορα να προλάβει να δει τον άνθρωπο τον ευεργέτη του Ο Άγιος κατάλαβε ότι έγινε αντιληπτός έτρεξε να κρυφτή, αλλά και ο πατέρας των κοριτσιών έτρεξε και τον πρόλαβε, και τον είδε γιατί ήταν και πασίγνωστος στον κόσμο για τα καλά του έργα. Λέγει στον Άγιο. Ευχαριστώ για την καλοσύνη που μου έκανες, και αν δεν με προλάβαινες, θέλαμε απολεσθεί όλοι μας εις αιώνια κόλας. Του λέγει ο Άγιος. Για την καλοσύνη που σου έκανα σε ξορκίζω να μην μάθει κανείς τίποτα όσο ζω. Όσο αυτός έκανε τις αγαθοεργίες στα κρυφά, τόσο ο Θεός τις φανέρωνε. Ήθελε να πάει στα Ιεροσόλυμα για να προσκυνήσει τους Αγίους τόπους.

Βρίσκει ένα αιγυπτιακό πλοίο και με άλλους χριστιανούς πήγαν στο πλοίο. Βλέπει στον ύπνο του ότι ο διάβολος έκοπτε τα σχοινιά του στο κατάρτι. Λέγει στους ναύτες, ότι είδε ένα Όνειρο και θα έχουμε άσχημο ταξίδι, μόνο μην απελπιστείτε, αλλά παρακαλείτε τον Θεό και θα μας ελευθερώσει.

Σε λίγο έφτασε από πάνω τους ένα μεγάλο σύννεφο, και δεν άργησε να γίνεται μεγάλη θαλασσοταραχή, ώστε απελπισμένοι όλοι, λένε στον Άγιο να προσευχηθεί, και να δεηθεί του Θεού να σταματήσει ο άνεμος. Σταθείς σε προσευχή ο Άγιος αμέσως σταμάτησε ο άνεμος, εγαλίνευσε η θάλασσα και όλοι χαίρονταν. Την ώρα της τρικυμίας ένας ναύτης είχε ανεβεί στο κατάρτη για να ξεμπλέξει τα σχοινιά, αλλά γκρεμίστηκε κάτω και σκοτώθηκε.

Η χαρά τους έγινε λύπη. Τότε ο Άγιος προσευχήθει και ο ναύτης ξύπνησε σαν να σηκώθηκε από ύπνο. Όταν έφτασαν στην ξηρά διηγούντο στους ανθρώπους για τα θαύματα που έγιναν από τον Άγιο, και τότε όλοι έτρεξαν και έφεραν τους ασθενείς τους για να τους κάνει καλά Φτάνοντας στα Ιεροσόλυμα πήγε και προσκύνησε όλα τα σεβάσμια μέρη, και ήθελε να μείνει εκεί για να Μονάσει.

Την νύχτα Άγγελος Κυρίου τον ειδοποιά και του λέει να γυρίσει πίσω στην πατρίδα του Εκείνες τις ημέρες είχε πεθάνει ο αρχιερέας της πόλεως και έκανα σύνοδο όλοι οι αρχιερείς για να διαλέξουν τον κατάληλον σε αυτή τη θέση. Είπε ένας των αρχιερέων, όλοι είναι καλοί ας προσευχηθούμε στον Θεό να μας δείξει τον καλύτερο. Το βράδυ Άγγελος κυρίου πήγε στον ύπνο ενός από τους αρχιερείς και του λέει. Ο άξιος είναι εκεί κοντά σας και εσείς ψάχνετε νέα τον βρείτε;

Πήγαινε αύριο στην Εκκλησία και εκεί θα δεις έναν ιερέα να έρθει το όνομα του είναι Νικόλαος, αυτόν να χειροτονήσετε. Πήγε και είπε και στους άλλους ιερείς το Όνειρο που είδε, και χάρηκαν πολύ. Πήγε στην Εκκλησία ο αρχιερεύς στην Εκκλησία και περίμενε. Είδε να αίρεται ένας ιερέας και σκέφτηκε ότι αυτός θα είναι. Ποιο είναι το όνομα σου τέκνον μου; Νικόλαος άγιε Δέσποτα. Ακολούθη μοι, και τον πήρε από το χέρι και τον έφερε στους άλλους Επισκόπους και ιερείς και όλοι χάρηκαν.

Τον παρουσίασαν και στον λαό ότι είναι σταλμένος από τον Θεό. Κατά την εποχή του Μ. Κων/νου εφανερώθει στην Αλεξάνδρεια ο αιρετικός ¨Αρειος. Αυτόν εχειροτονησε σε Διάκονο ο Άγιος Πέτρος το 300-στην αρχή φαινόταν καλός χριστιανός αλλά μετά τον θάνατο του Αγίου Πέτρου άρχισε να λέει βλάσφημα λόγια για τον Χριστό ότι ο Χριστός δεν είναι Θεός αλλά κτίσμα. Βλέπων ο Αρχιερέας ότι βλασφημεί τον απομάκρυνε της Διακονίας του. Ο επόμενος τον έφερε πάλι, αλλά καθερέθει τελιkά ¨Όμως και καθηρεμένος δεν έπαψε να κηρύττει τα ασεβή για τον χριστό, ώστε παρέσυρε πολλούς στην πλάνη, ακόμη και αρχιερείς. Βλέπων ο Μ. Κων/νος την ταραχή που γινόταν στην Εκκλησία κάλεσε την Ά-Οικουμενική Σύνοδο το-325-κάθησαν από 159 σε δύο ομάδες και συζητούσα μεταξύ τους. ¨Όταν είδε το θράσος του Αρείου ο Π. Νικόλαος, από αγανάκτηση του έδωσε τέτοιο ράπισμα που ακούστηκε μάσα στην αίθουσα. Διαμαρτυρηθείς ο Αρειος στον βασιλέα είπε δεν επιτρέπετε να με χτυπήσει ενώπιον σου. Αν έχει λόγο ας τον πει, αν είναι αμαθής ας σιωπήσει. Ακούσας αυτά ο βασιλεύς είπε.

Ο νόμος λέει να κόπτετε το χέρι εκείνου που θα χτυπήσει άλλον εμπρός στον βασιλέα. Όμως και πάλι το αφήνω σε εσάς να αποφασίσετε. Λένε οι αρχιερείς. Ναι είναι ένοχος όμως ας τον αποβάλουμε τώρα της συνόδου, και μετά το τέλος να τον δικάσουμε.

Αφού τον φυλάκισαν έρχεται την νύχτα ο Κύριος με την Θεοτόκο, και του λένε. Νικόλαε γιατί είσαι φυλακισμένος; Για την δική σας αγάπη τους είπε. Του λέει ο Χριστός λάβε αυτό, και του έδωσε το Άγιο Ευαγγέλιο, η δε Θεοτόκος του έδωσε το αρχιερατικόν ωμοφόριο. Την άλλη μέρα του έφεραν φαγητό, και βλέπουν να είναι λυμένος, να φορά την αρχιερατική στολή και να βαστά το Ευαγγέλιο και να διαβάζει.

Έμειναν έκπληκτη, και τον ρωτούν που βρήκε αυτά και ποιος τον έλυσε. Τους είπε την αλήθεια. ‘όταν έμαθε ο βασιλιάς τι συνέβη τον εύγαλε από την φυλακή, και του ζήτησε συγνώμη, καθώς και οι αρχιερείς. Όταν τελείωσε η Σύνοδος γύρισαν όλοι στους τόπους τους. Μέχρι το ΄τέλος έχει πολλά θαύματα, που πιάνουν πολλές σελίδες.

Εγώ όμως θα περιορισθώ να γράψω ένα από αυτα έτσι για να πάρουμε μία ακόμη γεύση. Κάποιο πλοίο που ταξίδευε στην ανοιχτή θάλασσα, βρεθηκε σε μεγάλο κίνδυνο, και περίμεναν το μοιραίο από στιγμή σε στιγμή. Κάποιοι από το πλοίο θυμίθηκαν τον Άγιο Νικόλα γιατί ήταν πασίγνωστος, και είπε ας προσευχηθούμε και να ζητήσουμε την βοήθεια του. Δεν πέρασε πολύ ώρα και παρουσιάστηκε ο Άγιος , και πήρε το τιμόνι στα χέρια του, και τους είπε. Μην φοβόσαστε εγώ είμαι μ
αζί σας.

Σε λίγο κόπασε και η Θάλασσα, Και ο Άγιος εξαφανίστηκε. Ϊσως από αυτην την σκηνή τον βλέπουμε σε εικόνες του στο καράβι να κρατά το τιμόνι; Με τους ναυτικούς έχει πολλά θαύματα και γιαυτό τον αποκαλούν οι ναυτικοί ότι είναι ο προστάτης των ναυτικών;\
Με Αγάπη Χριστού του Θεού μας ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΥΣ ΕΟΡΤΑΖΟΝΤΕΣ
Χάρης
Α
Απάντηση

Επιστροφή στο “Εκκλησιαστική Επικαιρότητα”