Οικογένεια

[ester]

Σε άλλο site διαβάζω:

"Το 1950 στην πατρίδα μας (την Ελλάδα) η αναλογία γάμων - διαζυγίων ήταν 20 προς 1 (είκοσι γάμοι, ένα διαζύγιο).

Σήμερα είναι 2 προς 1 (δύο γάμοι, ένα διαζύγιο) και τριπλασιάστηκε ο αριθμός όσων αποτολμούν να παντρευτούν και...τρίτη φορά!

Με άλλα λόγια, όλοι επιδιώκουν απλά να...παντρεύονται(απο...συνήθεια.
Τα παιδια στο δημοτικό σχολείο που έχουν "ένα μόνο φυσικό γονιό στο σπίτι τους και με αυτόν μεγαλώνουν" είναι το 27% πλέον!"

Δηλαδή έχουμε γίνει Βορειο-ευρωπαίοι!..

Ερώτημα: Τι κοινωνία πρόκειται να φτάξουμε και τέλος πάντων
ποια η επίδραση του ορθόδοηου λόγου στην κοινωνία μας.

[preloude]

επειδη το θεμα ειναι σοβαρο θελω να πητε τις αποψεις σας, με δεδομενο οτι μια υγιης κοινωνια απαρτιζεται απο υγιεις οικογενεις. πατριδα, θρησκεια,οικογενεια τι εχει μεινει; μαλλον τιποτα.προχτες εκανα μια βολτα στο κεντρο της αθηνας και συγκεκρινα περνοντας απο το πεδιον του αρεως,πιο πανω απο τον ναο του αγιου χαραλαμπους, ο οποιος πανυγυριζει αυτο το σαββατοκυριακο,εφφτασα σε μια πλατεια οπου επαιζαν διαφορα αθληματα, μικροι και μεγαλοι. σταματησα λιγο να δω.αποτελεσμα εψαχνα να βρω ελληνες και ελληνακια με τα κιαλια. συμπερασμα τι φταιει; απο την μια διαζυγια και υπογενητικοτητα και απο την αλλη αισθανεσαι ξενος στον τοπο σου. για μενα φταιει η πολιτικη της εκαστοτε κυβερνησης,και οτι συνεπαγεταιμε αυτη. θα ηθελα την γνωμη σας;και η εκκλησια βεβαια δεν ειναι αμετοχη στις ευθηνες.

[agiografoc]

ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΔΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΚΟΜΑ, ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΤΙ ΘΕΛΟΥΝ, ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΛΕΝΕ.
ΕΧΕΤΕ ΔΕΙ ΚΑΤΙ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΕΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΠΟΥ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΛΕΝΕ ΧΥΜΑ ΚΑΙ ΤΣΟΥΒΑΛΑΤΑ?
ΑΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ ΠΟΥ ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ ΚΑΠΩΣ ΣΕ ΜΑΖΕΥΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙΣ ΑΝΕΣΧΥΝΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ,
ΜΕΤΑ ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΖΕΥΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ

[ester]

Aπό πνευματική άποψη το θέμα είναι μάλλον απλό.

Τα διαζύγια και κατά συνέπεια η διάλυση της οικογένειας,
είναι θέμα εγωϊσμού ενός τουλάχιστον εκ των δύο.

Στις μέρες μας κανείς δεν θέλει σταυρό.
Είναι βαρύς.

Αποτέλεσμα αυτού η διάλυση της οικογένειας που κάνει
και την κοινωνία να τρίζει.
Ωστόσο όμως το θέμα μπορεί να ιδωθεί και από άλλες πλευρές. ΠΧ:
- Οικονομική πλευρά
- Πολιτική πλευρά
- θεμα κολτούρας δηλ. αντιλήψεων κλπ

[aposal]

Όταν βγάζουμε από τη ζωή μας τον Θεό, είναι φυσικό επακόλουθο να διαλύονται τα πάντα! Και πρώτα και κύρια το κύτταρο της κοινωνίας μας, η οικογένεια!
Το πρόβλημα ξεκινάει απο τους γονείς που δεν αφιερώνουν χρόνο στα παιδιά τους, ή και όταν αφιερώνουν, είναι για αγορά δώρων και λοιπών καταναλωτικών αγαθών! Γιατί πιστεύουν ότι ΜΟΝΟ με τα χρήματα θα εξασφαλίσουν ένα καλό μέλλον, στους ίδιους και στα παιδιά.
Έτσι απομακρύνεται η χάρη του Θεού, εξασθενεί το "αμυντικό μας σύστημα" και γινόμαστε έρμαιο στις διαθέσεις του πονηρού!
Το παιδί μεγαλώνει εκτός εκκλησίας, μαθαίνει να μην αγωνίζεται (δεν συμμετέχει στα μυστήρια, δεν νηστεύει, δεν αγρυπνεί), αλλά να τα περιμένει όλα έτοιμα, πιστεύουντας ότι είναι υποχρεώση των άλλων να του τα προσφέρουν, χωρίς καμία υποχρεώση του ίδιου να προσπαθήσει να τα αποκτήσει.
Οι προγαμιαίες σχέσεις θεωρούνται από τους γονείς σαν κάτι φυσιολογικό και το παιδί - αν υπάρχει - που θα περιμένει το γάμο για να αποκτήσει ερωτική ζωή αντιμετωπίζεται ως άρρωστο, ή καθυστερημένο! Αντίθετα επαινείται η έντονη σεξουαλική του δραστηριότητα!
Αποτελέσματα : Κατακόρυφη αύξηση του εγωισμού και της φιληδονίας (η οποία έχει γίνει το υπέρτατο αγαθό), άρνηση γάμου, άρνηση απόκτησης παιδιών, αύξηση ανάγκης για ικανοποίηση των ενστίκτων, πλήρης έλλειψη αγάπης και συνεχής πνευματική κατάπτωση! Μια κοινωνία που πλησιάζει τα πρότυπα του "αρτον και θεάματα" και θυμίζει λίγο από Σόδομα και Γόμορρα!
Σχετικά με τα διαζύγια, ο μακαριστός Γέροντας Παΐσιος αναφέρει :

Αποσπάσματα από το βιβλίο «ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΩΝ – Γέροντας ΠΑΪΣΙΟΣ ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ 1924-1994» του Νικόλαου Ζουρνατζόγλου, Επισμηναγού ε.α.
Μαρτυρία Μητρόπουλου Κων/νου (σελ. 329)
-Γιατί, Γέροντα, χωρίζουν τα ανδρόγυνα;
-Οι άνθρωποι, βρε παιδί μου, χωρίζουν από τη φιληδονία τους και από τον εγωισμό τους. Από τίποτε άλλο. Όλους τους άλλους λόγους τους εμπνέονται εκ των υστέρων για να δικαιολογούν τους εαυτούς τους.

[l_katerina]

Ίσως θα μπορούσαμε να δούμε το θέμα και από τις πλευρές που ανέφερες. Εγώ όμως θα το δώ από την πλευρά των παιδιών.

Δεν φταίνε και πάντα την πληρώνουνε.

Ίσως γιατί οι γονείς δεν σκέφτηκαν καλά το θέμα του γάμου. Ίσως γιατί προέκυψαν όντως σοβαρά προβλήματα και δεν έμενε -σύμφωνα με αυτούς- άλλη λύση.

Μεγαλώνουν πριν την ώρα τους. Ίσως και ποτέ να μην υπήρξαν παιδιά. Μάλλον μπαλάκια. Όσες φορές συναναστράφηκα με παιδιά χωρισμένων γονιών δεν είδα τίποτε άλλο από ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ. Σε δουλειά υπήρχε τρομερός ανταγωνισμός προκειμένου να αποδείξουν κάτι: ότι αξίζουνε. (Δεν το ακούνε συχνά αυτό- ίσως να μην το πιστεύουνε πια).

Πονάνε και δεν ξέρουν πως να το δείξουν ώστε να κάνουν οι γονείς επιτέλους κάτι.

Και τι γίνεται όταν οι γονείς, ξεχωριστά ο καθένας, παντρευτεί ξανά και κάνει άλλα παιδιά;;;

[katerina71]

Σε άλλο site διαβάζω:

"Το 1950 στην πατρίδα μας (την Ελλάδα) η αναλογία γάμων - διαζυγίων ήταν 20 προς 1 (είκοσι γάμοι, ένα διαζύγιο).

Σήμερα είναι 2 προς 1 (δύο γάμοι, ένα διαζύγιο) και τριπλασιάστηκε ο αριθμός όσων αποτολμούν να παντρευτούν και...τρίτη φορά!

Με άλλα λόγια, όλοι επιδιώκουν απλά να...παντρεύονται(απο...συνήθεια.
Τα παιδια στο δημοτικό σχολείο που έχουν "ένα μόνο φυσικό γονιό στο σπίτι τους και με αυτόν μεγαλώνουν" είναι το 27% πλέον!"

Δηλαδή έχουμε γίνει Βορειο-ευρωπαίοι!..

Ερώτημα: Τι κοινωνία πρόκειται να φτάξουμε και τέλος πάντων
ποια η επίδραση του ορθόδοηου λόγου στην κοινωνία μας.

Συγνώμη, αλλά το 1950 και 60 και '70 που τα διαζύγια ήταν λιγότερα σημαίνει ότι η ποιότητα των οικογενειών ήταν καλύτερη?
Οταν μέσα στο σπίτι γινόταν χαμός από παντελή έλλειψη επικοινωνίας και τρομερές καταστάσεις πίεσεις (απο τις δυο μεριές δεν λέω μόνο προς την γυναίκα αλλά κια προς τον άντρα) για διάφορα θέματα και κυρίως παρέμβαση γονιών/πεθερών, ήταν καλά
Κι προς τα έξω όλα καλά και όλα ωραία για να μην πει τίποτα ο κόσμος για να μη γίνουμε βούκινο. Και δώστου οι καταθλίψεις στις γυναίκες κια το πιοτό στους άντρες? Μιλάω για την γενιά των γονιών μας που τώρα δηλαδή είναι 65 χρονών.
Και εμείς? Που μεγαλώσαμε με καταθλιπτικές/ανύπαρκτες μάνες και πατεράδες ΄παντοδύναμους (γιατί έτσι έπρεπε) και ταυτόχρονα πότες και μες το πόνο για την μαύρη κι άραχνη τύχη που είχαν με την γυναίκα που τους έτυχε γιατί αυτοί διάλεξαν οι πατεράδες τους?
Εμείς είμαστε καλά? Μόνο και μόνο επειδή δεν χώρισαν οι γονείς μας σημαίνει ότι όλα ωραία κια καλά?
Με συγχωρήτε αλλά είμαι πολύ πολύ αντίθετη.Χίλες φορές να χωρίζουν παρά αυτό το πράγμα. Τα ψυχολογικά και κυρίως οι ενοχές που έχουμε γεμίσει εμείς από προήλθαν?

[aposal]

Συγνώμη, αλλά το 1950 και 60 και '70 που τα διαζύγια ήταν λιγότερα σημαίνει ότι η ποιότητα των οικογενειών ήταν καλύτερη?
Οταν μέσα στο σπίτι γινόταν χαμός από παντελή έλλειψη επικοινωνίας και τρομερές καταστάσεις πίεσεις (απο τις δυο μεριές δεν λέω μόνο προς την γυναίκα αλλά κια προς τον άντρα) για διάφορα θέματα και κυρίως παρέμβαση γονιών/πεθερών, ήταν καλά
Κι προς τα έξω όλα καλά και όλα ωραία για να μην πει τίποτα ο κόσμος για να μη γίνουμε βούκινο. Και δώστου οι καταθλίψεις στις γυναίκες κια το πιοτό στους άντρες? Μιλάω για την γενιά των γονιών μας που τώρα δηλαδή είναι 65 χρονών.
Και εμείς? Που μεγαλώσαμε με καταθλιπτικές/ανύπαρκτες μάνες και πατεράδες ΄παντοδύναμους (γιατί έτσι έπρεπε) και ταυτόχρονα πότες και μες το πόνο για την μαύρη κι άραχνη τύχη που είχαν με την γυναίκα που τους έτυχε γιατί αυτοί διάλεξαν οι πατεράδες τους?
Εμείς είμαστε καλά? Μόνο και μόνο επειδή δεν χώρισαν οι γονείς μας σημαίνει ότι όλα ωραία κια καλά?
Με συγχωρήτε αλλά είμαι πολύ πολύ αντίθετη.Χίλες φορές να χωρίζουν παρά αυτό το πράγμα. Τα ψυχολογικά και κυρίως οι ενοχές που έχουμε γεμίσει εμείς από προήλθαν?

Αδελφή μου, μιλάμε πάντοτε για τον μέσο όρο! Γιατί όλα αυτά, που περιγράφεις ότι γινόντουσαν τότε, συμβαίνουν και σήμερα. Και χειρότερα! Με περισσότερες αιμομιξίες και με περισσότερη ενδοοικογενειακή βία! Ο μέσος όρος όμως, έχω την άποψη ότι τείνει προς το χειρότερο.
Προβλήματα μέσα στο γάμο θα υπάρχουν πάντα όσο υπάρχει ο πονηρός! Γιατί η πνευματική πορεία του γάμου και γενικά της οικογένειας κρίνει και την πνευματική πορεία της κοινωνίας!
Όσο ασθενεί το πρώτο ασθενεί και το δεύτερο!

[katerina71]

Μα για το μέσο όρο μιλάω
Και δεν μίλησα για αιμομιξία ούτε για ακρότητα.
Μίλησα για μία μέσηελληνική παραδοσιακή οικογένεια του ζευγαριού της δεκαετίας του '60!!!
ΔΕν νομίζω να συμβαίνουν σήμερα. Σήμερα , όπως αναφέρθηκε και παραπάνω τα ζευγάρια χωρίζουν.Γιατί τώρα οι ίδιοι οι γονείς προτρέπουν τα παδιά τους να χωρίσουν αν δουν στραβά.
Ενώ τότε η γιαγιά έλεγε στην κόρη κάτσε σούζα στην πεθερά και τον άντρα.
Και φυσικά δεν είμαι φεμινίστρια απλα ΕΧΩ ΖΗΣΕΙ ΣΤΟ ΠΕΤΣΙ ΜΟΥ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ. ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΟΥ ΔΩΣΕΙ ΠΙΣΩ ΞΕΓΝΟΙΑΣΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ?ΜΙΛΑΩ ΜΕ ΠΟΝΟ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ. ΟΥΤΕ ΦΕΜΙΝΙΣΤΡΙΑ ΕΙΜΑΙ ΟΥΤΕ ΤΙΠΟΤΕ.ΘΕΛΩ (ΗΘΕΛΑ ΜΑΛΛΟΝ ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ) ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΕΥΤΙΧΙΣΜΕΝΟΥΣ!
Αλλα η μανα επρεπε να κατσει με τα πεθερικα να ειναι ανυπαρκτη κια μονο να δουλευει και να υπηρετει πεθερικα στο σπιτι χωρις να εχει λογο για τιποτα.ενα stress κια μια πιεση φοβερη.Να θελει, να ξερει το σωστο για τα παιδια της και να μην μπορει να αρθρωσει λεξη.
Δεν ξερω αν αυτο συνεβαινε μονο στην δικια μου οικογενεια, δεν νομιζω ομως.Με πολυ πολυ μεγαλη υπομονη και με θυματα τα ιδια τα παιδια της δεν μιλουσε ωσπου στο τελος ηταν ανυπαρκτη για ολους.
Σημερα το ζευγαρι ειναι μονο του καπου μακρια απο γιαγιαδες και παππουδες.Δεν λεω καλοι οι παπουδες αλλα μονο αν δεν ανακατευοντε και αν σεβαονται τους γαμπρους και τις νυφες τους. Αλλιως τωρα το ζευγαρι χωριζει.
Οχι οτι τωρα ειναι καλυτερα. Απλα λεω οτι δεν ηταν ωραια παλια μονο κια μονο επειδη δεν χωριζαν...

[aposal]

Μα για το μέσο όρο μιλάω
Οχι οτι τωρα ειναι καλυτερα. Απλα λεω οτι δεν ηταν ωραια παλια μονο κια μονο επειδη δεν χωριζαν...

Δεν μπορούμε να ξέρουμε τι ποσοστό γάμων ήσαν επιτυχημένοι τότε και τι τώρα!
Πρέπει πρώτα να ερμηνεύσουμε τι σημαίνει επιτυχημένος γάμος!
Μόνο εκτιμήσεις μπορεί να κάνουμε και αυτές, ως υποκειμενικές απόψεις, διαφέρουν από άτομο σε άτομο.
Η δική μου εκτίμηση είναι ότι τότε ο εγωισμός ήταν κάπως λιγότερος και για τους δύο, που μαζί με την μη οικονομική χειραφέτηση της γυναίκας και μαζί με τα ήθη της εποχής, έφερναν το αποτέλεσμα να έχουμε λιγότερα διαζύγια! Θεωρώ όμως ότι και οι μοιχείες ήσαν λιγότερες τότε!
Μπορεί κάποιες από τις γυναίκες που δεν χώριζαν να μην περνούσαν καλά, αλλά η ανοχή τους αυτή ήταν ένας αγώνας, έστω και αναγκαστικός, που θα μετρήσει στην ώρα της Κρίσεως! Ενώ τώρα που χωρίζουν πολύ πιο εύκολα, δεν έχουν ευκαιρία να αγωνιστούν και η πνευματική τους κατάσταση είναι χειρότερη!
Δυστυχώς, οι περισότεροι δεν μαθαίνουμε (από μικροί) να αγωνιζομαστε και γι' αυτό η συμβίωση με κάποιον άλλον είναι ανυπόφορη, γιατί οι εγωισμοί μας δεν έχουν σφυρηλατηθεί καθόλου. Κι οι προγαμιαίες σχέσεις επιτείνουν ακόμη περισσότερο το κακό! Όπως και τα πρότυπα που προβάλει η κοινωνία μας, τα οποία έχουν ως μόνο στόχο την ικανοποίηση των αισθήσεών μας, αλλά όχι απαραίτητα των συναισθημάτων μας!
Παραθέτω σχετικό απόσπασμα από βιβλίο του μακαριστού Χ. Βασιλόπουλου :

Πώς θα επιτύχει ο γάμος
(αποσπάσματα από το ομώνυμο βιβλίο του † Αρχιμανδρίτου Χαράλαμπου Βασιλόπουλου)
Η πραγματική ελευθερία είναι η εκούσια υπακοή στον Θείο Νόμο και η πρόθυμη συμμόρφωση στις απαιτήσεις του νόμου της αγάπης. Όπως με την παρακοή χάθηκε η ελευθερία, έτσι και με την υπακοή αποκτάται. Είναι άλλωστε γεγονός, ότι για πολλούς, ο γάμος με κάποιον δύστροπο σύζυγο, υπήρξε σπουδαίο παιδαγωγικό μέσο, παλαίστρα αρετής. Εκεί, με αγώνα, κέρδισαν την υπομονή, την πραότητα, την ανοχή, την ταπείνωση. Και μαζί με τις αρετές αυτές κέρδισαν στο τέλος και τον δύστροπο σύντροφο. Η οικογένεια είναι γυμναστήριο της αρετής, το εργαστήριο όπου διαμορφώνονται χαρακτήρες. Και όποιος δεν σφυροκοπείται εκεί, είτε σαν σύζυγος, είτε σαν γιος και μέλος της οικογένειας, πολύ δύσκολα θα αντέξει στην κοινωνική ζωή.