Το αδιάλυτο χερι...

[NIKOSZ]

Ο μακαριστός, Αγιορείτης Γέροντας π. Γαβριήλ Διονυσιάτης σʼ ένα βιβλίο του αναφέρει τα εξής:

Είναι βαρύ αμάρτημα η ιεροκατηγορία και ο χλευασμός των λειτουργών της Εκκλησίας μας.

Κατά την μακρά περίοδο (70 χρόνια),που έζησα στον ευλογημένο αυτό τόπο, στο Άγιο Όρος, είδα πολλές τιμωρίες εξ αιτίας αυτής της αμαρτίας. είδα και σε ένα χειρόγραφο, στην βιβλιοθήκη της Μονής μας, την εξής διήγηση:

Σʼ ένα χωριό, ένας γέροντας ιερέας, ενώ ήταν σε όλα τα άλλα καλός και ιδιαίτερα φιλακόλουθος, υπέπιπτε στο πάθος της μέθης. Όταν έβγαινε από την Εκκλησία, κατευθυνόταν από το πάθος του προς τα καφενεία. Εκεί, μετά από 2-3 ποτηράκια αλκοόλ, έχανε τον εαυτό του. Ζαλιζόταν. Συναισθανόμενος όμως την θέση του, σηκωνόταν και τρι­κλίζοντας έπαιρνε τον δρόμο για το σπίτι του. Σʼ αυτόν τον δρόμο όμως είχε ο αδελφός του κατά­στημα. Και όταν τον έβλεπε να περνάει σε τέτοια κατάσταση, έβγαινε στην πόρτα του μαγαζιού του, και όχι από λύπη, αλλά μάλλον από ευθιξία, τον εφασκέλωνε από πίσω με το δεξί του χέρι
( τον εμούτζωνε, όπως λέμε).

Μετά από λίγο καιρό συνέπεσε να πεθάνει ο εύθικτος αυτός αδελφός του ιερέως. Όταν ύστερα από τρία χρόνια άνοιξαν τον τάφο του για την ανακομιδή, βρήκαν το δεξί του χέρι άλυτο. Τον ξανάθαψαν και μάλιστα σε άλλο σημείο. Αλλά πάλι βρέθηκε το δεξί του χέρι ακέραιο. Τότε με συμβουλή του άλλου εφημερίου ιερέως, επήραν το αδιάλυτο χέρι και το εξέθεσαν στον νάρθηκα του ναού, για να τον συγχωρήσουν οι συγχωριανοί του, για τυχόν λιποβαρή ζυγίσματα ή άλλες αδικίες, συνηθισμένες σʼ όσους ασχολούνται με το εμπόριο. Αλλά και πάλι, μετά από άλλο ένα έτος επανενταφιασμού, βρέθηκε το χέρι αδιάλυτο.

Τότε, κατά θεία νεύση­ ένας άλλος έμπορος, που είχε το κατάστημά του απέναντι, ανέφερε στον εφημέριο το γεγονός του καθημερινού φασκελώματος και του χλευασμού του γέροντα ιερέα από τον αδελφό του. Οπότε κατάλαβε ο καλός εκείνος ιερέας, ποία ήταν η αιτία. Και αφού προσκάλεσε τον γέροντα συλλειτουργό του, τον παρώτρυνε, να κάνει τρισάγιο και να διαβάσει πάνω από το αδιάλυτο χέρι την συγχωρητική ευχή.

Και μόλις αυτό έγινε, αμέσως τα σαρκώδη μέρη του άλυτου χεριού δελύθησαν και έμειναν τα οστά γυμνά.

Χρειάζονται σχόλια; Η όποια κατάκριση, τα σχόλια, οι ιεροκατη­γορίες, οι χειρονομίες εις βάρος ιερέων, είναι πολύ μεγάλες αμαρτίες.

Γιατί οι ιερωμένοι είναι λειτουργοί του Κυρίου, Χριστοί Κυρίου.

Και ο Θεός λέγει:

" Μη άπτεσθε των χριστών μου. Και εν τοις προφήταις μου μη πονηρεύεσθε."


«ΔΙΔΑΞΟΝ ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΟΥ» Αρχιμ. ΣΑΒΒΑ ΔΗΜΗΤΡΕΑ

[stavrosko]

Όντως μεγάλη αμαρτία φίλε Νίκο αλλά δυστυχώς στις μέρες μας περισσεύει.

[NIKOSZ]

Και που ειμαστε ακομη να λες ...

[panagiotis2008]

Ωχ θα πάω στην κόλαση με αυτά που κάνω.

[stavrosko]

Όλοι μας φταίμε σε πολλά. Και χωρίς το έλεος Του όλοι για την κόλαση είμαστε.

[prokopi]

Tο ποιο εύκολο πράγμα είναι η κατάκριση,και ειδικά απέναντι στους ιερείς, τους οποίους θέλουμε να είναι "άριστοι".

Είναι δύσκολο να δούμε την καμπούρα μας και τα "σαμάρια" που κουβαλάμε.

Δυστυχώς παρασιρόμαστε εύκολα στην κατάκριση των ιερέων, και δεν θα βγάλω εξω τον εαυτό μου απ' αυτό. Ξεχνάμε ότι και εκείνοι άνθρωποι είναι και μάλιστα δέχονται πολύ περισσότερο τα βέλη του πονηρού.

[aposal]

Μπράβο Νίκο! Συγχαρητήρια! Το συμβάν αυτό μου το είχε διηγηθεί ο πνευματικός μου (με κάποιες παραλλαγές), αλλά χαίρομαι που τώρα το έχω "αναλλοίωτο"!
Αφιερωμένο εξαιρετικά σε όλους εμάς, τους αγίους, που λόγω της αρμοδιότητας που μας εκχώρησε το 'Άγιο Πνεύμα μπορούμε να κατακρίνουμε και να κατηγορούμε αυτούς που μπορούν ΟΠΟΤΕ ΘΕΛΗΣΟΥΝ να κατεβάσουν τον Θεό στη γη!

[panagiotis2008]

Αν δεν είχαμε τους ιερείς δεν θα εξομολογούμασταν,δεν θα εκκλησιαζόμασταν,δεν θα κοινωνούσαμε.
Και με όλα αυτά θα μας πήγαιναν καροτσάκι στην κόλαση.
Συνειδητοποιώντας την αμαρτωλότητα μου αποφάσισα να μην κατακρίνω κανέναν αδελφό μου γιατί δεν μπορεί ο ληστής να κατακρίνει τον δολοφόνο.
Έχει κι αυτός λερωμένη την φωλιά του άρα δεν μπορεί να κάνει αφ'υψηλού κριτική στον άλλον.
Κι οι ιερωμένοι ανθρωποι είναι και πολλές φορές αναγκάζονται να ζουν σε πολύ πιο δύσκολα κι αυστηρά πλαίσια από εμάς τους "άνετους" λαικούς.(π.χ. μοναχοί,άγαμοι κληρικοί).
Αυτοί κάθονται και προσεύχονται για όλους μας στα μοναστήρια κι εμείς έχουμε το θράσος να λέμε οτί εκεί μέσα γίνονται όργια?
Γιατί εμείς τι κάνουμε?Και ποιοι είμαστε εμείς?Αυτοδιοριστήκαμε θεοί στην θέση του Θεού?
Γίναμε κριτές στην θέση του Κριτή?
Εάν είναι κάποιος ανάξιος κληρικός θα τον κρίνει ο Κύριος ,εμείς ας κοιτάμε την βρωμισμένη και αμαρτωλή ψυχή μας.
Γιατι ο καθένας μας θα δώσει λόγο για τις αμαρτίες του.
Εάν βλέπουμε έναν ανάξιο κληρικό ας προσευχόμαστε για αυτόν στον Κύριο ,με πόνο να ζητάμε από τον Θεό να του δίνει φώτιση.Κι Αυτός θα ανταποκριθεί και με την συνεχή μας και θερμή προσευχή ο Κύριος θα του ανοίξει τα μάτια και θα διορθωθεί.
Ας πονάμε για την ψυχή του και να προσπαθήσουμε να τον βοηθήσουμε αντί να τον κατηγορούμε σαν τον διάβολο.

[panagiotis2]

μονο σε θεματα πιστεως ειναι νομιμη η κατακριση!αυτο να το θυμαστε. το να πεις ο ταδε Ιερεας καπνιζει ειναι αμαρτια. αλλα το να πεις ειναι μασωνος ενω εχεις και αποδειξεις, τοτε ειναι ευλογο!ρε παιδια. μην φοβαστε, διαβαστε λιγο πηδαλιο να δειτε τι λενε οι οικουμενικες συνοδοι γι αυτα τα θεματα που αντιμετωπιζουμε!

[jimysn]

Kαι οι παπάδες είναι άνθρωποι όπως όλοι...΄φέρουν βέβαια την ιερωσύνη.
Στις μέρες μας πολλά λέγονται και πολλά γίνονται και απο τον κλήρο και μάλιστα τον ανώτερο... θου κύριε....δύσκολοι καιροί.

Μήπως απέστρεψε το πρόσωπό του?????