Μικρά αλλά σοφά
Δημοσιεύτηκε: Τρί Σεπ 09, 2008 9:28 am
ΜΙΚΡΑ ΑΛΛΑ ΣΟΦΑ
Όποιος έχει κάτι ας το προσθέση
Εχθές παραμονή Πρωτοχρονιάς ήμουνα ξαπλωμένος στο κουβούκλι μας περασμένα τα μεσάνυχτα και συλλογιζόμουνα. Είχα δουλέψει νυχτέρι για να τελειώσω μια Παναγιά γλυκοφιλούσα, και δίπλα μου καθότανε η γυναίκα μου και έμπλεκε. Όποτε δουλεύω, βρίσκουμε σε μεγάλη κατάνυξη, και ψέλνω διάφορα τροπάρια. Σιγόψελνα λοιπόν εκεί που ζωγράφιζα την Παναγία, κι’ η Μαρία έψελνε και κείνη μαζί μου με τη γλυκιά φωνή της. Βλογημένη γυναίκα μου έδωσε ο Θεός, ας είναι δοξασμένο το όνομα του, Ψυχή θρησκευτική ένα δροσερό ποταμάκι που γλυκομουρμουρίζει μέρα νύχτα δίπλα σε έναν παλιόν καστρότοιχο. Το κρυσταλλένιο νερό που δεν θολώνει με τα χρόνια, αλλά γίνεται και ολοένα και πιο καθαρό και πιο γλυκόλαλο: κοντά μου κάθεται και με συντροφεύει, ήμερος άνθρωπος. Μαρία η Απλή. Εκείνη πλέκει είτε ράβει, κι’ εγώ δουλεύω την αγιασμένη τέχνη μου και φιλοτεχνώ εικονίσματα που τα προσκυνεί ο κόσμος.
Το καλύβι μας είναι φτωχό στα μάτια του κόσμου, και μολαταύτα στ’ αλήθεια είναι χρυσοπλακώτατος πύργος κι’ ηλιοστάλακτος θρόνος, γιατί μέσα του σκήνωσε η πίστη κι’ η ευλάβεια. Κι’ εμείς που καθόμαστε μέσα, ήμαστε οι πιο φτωχοί από τους φτωχούς, πλην μας πλουτίζει με τα πλούτη του. Εκείνος που είπε : > πλούσιοι επτώχευσαν και επείνασαν, οι δε εκζητούντες τον Κύριον ουκ ελαττώθήσονται παντός αγαθού»
2
Αν είσαι πάνω από-60-χρονών και ξυπνήσεις ένα πρωί χωρίς πόνο για τίποτα και πουθενά πρέπει να ανησυχήσεις. Φαίνεται πως πέθανες χωρίς να το πάρεις χαμπάρι.
Ο πόνος και η ζωή είναι ζευγάρι ο ένας εκδίδει πιστοποιητικό ύπαρξης στον άλλον. Πονώ άρα υπάρχω
Ένας σύγχρονος συγγραφέας γράφει για τον εν ρείθροις του Ιορδάνου» βαπτισθέντα Θεάνθρωπο, Ιησού: όσοι τον επίστευσαν ως Θεό, τον έζησαν ως Άνθρωπο. ¨Οσοι τον έζησαν ως Άνθρωπο τον επίστευσαν ως Θεό ¨Οσοι και τον επίστευσαν και τον έζησαν, τον ανεγνώρισαν ως Θεάνθρωπο, Φώς και Χαρά της ζωής τους. ¨Οσοι, δεν τον επίστευσαν και δεν τον έζησαν αυτοί, δεν μπόρεσαν να μάθουν ποτέ ούτε τι είναι Θεός, ούτε τι είναι Άνθρωπος.
Ο κύκλος της αναζήτησης του Θεού: Για να πιστεύσεις στο Θεό πρέπει να τον γνωρίσεις. Για να τον γνωρίσεις πρέπει να τον αγαπήσεις. Για να τον αγαπήσεις πρέπει να τον εμπιστευτείς. Για να τον εμπιστευτείς πρέπει να τον πιστέψεις.
Στην επέτειο των χρυσών γάμων τους εκείνος έγραψε στο λεύκωμα της οικογένειας για την σύζυγο του. Στο ιστιοφόρο που διαπλεύσαμε το πέλαγος του βίου μας στάθηκες πάντα ο ιστός πάνω στο οποίο κυμάτισε περήφανα, η σημαία της οικογενειακής μας ευτυχίας»
Όποιος έχει κάτι ας το προσθέση
Εχθές παραμονή Πρωτοχρονιάς ήμουνα ξαπλωμένος στο κουβούκλι μας περασμένα τα μεσάνυχτα και συλλογιζόμουνα. Είχα δουλέψει νυχτέρι για να τελειώσω μια Παναγιά γλυκοφιλούσα, και δίπλα μου καθότανε η γυναίκα μου και έμπλεκε. Όποτε δουλεύω, βρίσκουμε σε μεγάλη κατάνυξη, και ψέλνω διάφορα τροπάρια. Σιγόψελνα λοιπόν εκεί που ζωγράφιζα την Παναγία, κι’ η Μαρία έψελνε και κείνη μαζί μου με τη γλυκιά φωνή της. Βλογημένη γυναίκα μου έδωσε ο Θεός, ας είναι δοξασμένο το όνομα του, Ψυχή θρησκευτική ένα δροσερό ποταμάκι που γλυκομουρμουρίζει μέρα νύχτα δίπλα σε έναν παλιόν καστρότοιχο. Το κρυσταλλένιο νερό που δεν θολώνει με τα χρόνια, αλλά γίνεται και ολοένα και πιο καθαρό και πιο γλυκόλαλο: κοντά μου κάθεται και με συντροφεύει, ήμερος άνθρωπος. Μαρία η Απλή. Εκείνη πλέκει είτε ράβει, κι’ εγώ δουλεύω την αγιασμένη τέχνη μου και φιλοτεχνώ εικονίσματα που τα προσκυνεί ο κόσμος.
Το καλύβι μας είναι φτωχό στα μάτια του κόσμου, και μολαταύτα στ’ αλήθεια είναι χρυσοπλακώτατος πύργος κι’ ηλιοστάλακτος θρόνος, γιατί μέσα του σκήνωσε η πίστη κι’ η ευλάβεια. Κι’ εμείς που καθόμαστε μέσα, ήμαστε οι πιο φτωχοί από τους φτωχούς, πλην μας πλουτίζει με τα πλούτη του. Εκείνος που είπε : > πλούσιοι επτώχευσαν και επείνασαν, οι δε εκζητούντες τον Κύριον ουκ ελαττώθήσονται παντός αγαθού»
2
Αν είσαι πάνω από-60-χρονών και ξυπνήσεις ένα πρωί χωρίς πόνο για τίποτα και πουθενά πρέπει να ανησυχήσεις. Φαίνεται πως πέθανες χωρίς να το πάρεις χαμπάρι.
Ο πόνος και η ζωή είναι ζευγάρι ο ένας εκδίδει πιστοποιητικό ύπαρξης στον άλλον. Πονώ άρα υπάρχω
Ένας σύγχρονος συγγραφέας γράφει για τον εν ρείθροις του Ιορδάνου» βαπτισθέντα Θεάνθρωπο, Ιησού: όσοι τον επίστευσαν ως Θεό, τον έζησαν ως Άνθρωπο. ¨Οσοι τον έζησαν ως Άνθρωπο τον επίστευσαν ως Θεό ¨Οσοι και τον επίστευσαν και τον έζησαν, τον ανεγνώρισαν ως Θεάνθρωπο, Φώς και Χαρά της ζωής τους. ¨Οσοι, δεν τον επίστευσαν και δεν τον έζησαν αυτοί, δεν μπόρεσαν να μάθουν ποτέ ούτε τι είναι Θεός, ούτε τι είναι Άνθρωπος.
Ο κύκλος της αναζήτησης του Θεού: Για να πιστεύσεις στο Θεό πρέπει να τον γνωρίσεις. Για να τον γνωρίσεις πρέπει να τον αγαπήσεις. Για να τον αγαπήσεις πρέπει να τον εμπιστευτείς. Για να τον εμπιστευτείς πρέπει να τον πιστέψεις.
Στην επέτειο των χρυσών γάμων τους εκείνος έγραψε στο λεύκωμα της οικογένειας για την σύζυγο του. Στο ιστιοφόρο που διαπλεύσαμε το πέλαγος του βίου μας στάθηκες πάντα ο ιστός πάνω στο οποίο κυμάτισε περήφανα, η σημαία της οικογενειακής μας ευτυχίας»