Ο γερο- Ανέστης δάκρυσε..............

[vasilikirimp]

Η είδηση την ανατάραξε........... Η Αναστασία είχε αποκτήσει αγοράκι. Αποσύρθηκε στο δωμάτιό της και μπροστά στα Άγια Εικονίσματα του Χριστού και της Παναγίας έκλαιγα πνιχτά.
Γιατί έκλαιγε; έκαμε το σταυρό της.
- Κύριε Ιησού Χριστέ , Σωτήρα μας και Θεέ μου , συγχώρεσέ με την αμαρτωλή . Παναγία μου , μητέρα του Κυρίου μας και των Χριστιανων Μητέρα , σπλαχνίσου με την αμαρτωλή........

Πήγε και έπλυνε το πρόσωπό της . Ειρηνική αναζήτησε τον άνδρα της , που διάβαζε κατά τη συνήθειά του την εφημερίδα του.
- Ανέστη μου , είσαι καλά;
- Τι συμβαίνει; Λίγο πρωτύτερα δεν πήραμε το πρωινό μας , δεν τα είπαμε; Γιατί με ρωτάς αν είμαι καλά; Καλά είμαι , όσο μπορεί να είναι καλά ένας συνταξιούχος αποτραβηγμένος από το κόσμο και τις χαρές του ανθρώπου.
- Ε΄σαι καλά , εγω όμωε πέρασα κρίση Ανέστη που με τράνταξε.
- Κρίση; Έτσι ξαφνικά; Εσύ απο υγεία δεν έχεις πρόβλημα.
- Δεν έχω απο υγεία , αλλά μάνα που έχασε το λεβέντη γιό της στο άψε-σβήσε μπορεί ποτέ της να είναι καλά;
- Α , αυτό.........ήταν θέλημα Θεού,Αντιγόνη. Το είπαμε , ο Θεός μας έδωκε το ένα παιδί , ο Θεός και το πήρε.Δεν θα υποταγούμε στο θέλημα του Θεού; Παρηγοριά μας είναι που μας έφυγε βέβαια άξαφνα , αλλά πρόφτασε , πήρε συγχώρεση απο τον παππούλη και κοινώνησε τ'άχραντα Μυστηρια.Δοξασμένο το όνομα του Κυρίου!
- Δοξασμένο το Άγιο όνομά του! Μας κοινώνησε ο χρυσός μου....... Μην περιμένεις να κλάψω τώρα στη θύμισή του , προηγουμένος έκλαψα και πολύ. Θυμάσαι το στερνό του λόγο;
- Τον θυμάμαι: " Σεβαστοί μου γονείς , η Αναστασία είναι κόρη σας...."
- Άκουσες το τηλεφώνημα που πήρα πριν απο λίγη ώρα;
- Άκουσα που χτύπησε το τηλέφωνο. Ποιος τηλεφώνησε;
-Τηλεφώνησε...... Με πληροφόρησε ότι η Αναστασία , η νύφη μας έγινε απο το δεύτερο γάμο της μητέρα.
-Μητέρα!.....
-Γέννησε λέει χαριτωμένο αγοράκι.
- Εγέννησε αγοράκι ........ Δώδεκα χρόνια παντρεμένη με το λιγοήμερο το δικό μας δεν απόκτησε παιδί. Έτσι το θέλησε ο Μεγαλοδύναμος. Να της ζήσει της γυναίκας το παιδί.
- Να της ζήσει και άνθρωπος του Θεού να γίνει. Όμως η είδηση με αναστάτωσε όπως σου είπα.
- Γιατί;
-Ο Θάνος μας , μας την εμπιστεύτηκε φεύγοντας τη γυναίκα του. " Η Αναστασία , είπε , είναι κόρη σας " . Άν ήταν πραγματική κόρη μας , έτσι θα της φερνόμασταν όπως της φερθήκαμε;
- Με φέρνεις σε δύσκολη θέση που μου κάνεις τέτοιο ερώτημα , το δηλώνω πως αν είχα κόρη και έμενε νέα χήρα , δε θα τη δυσκόλευα να κάμη νέο γάμο. Και την Αναστασία δεν τη δυσκόλεψα καθόλου. Το άλλο όμως , να μείνει στο διαμέρισμα με το νέο σύζυγο της δε το άντεχα. Αυτό της είπα.
- Αυτό της είπες , δε σου ρίχνω άδικο. Όμως η γυναίκα μας μίλησε σεβαστικά και με ειλικρίνεια
" Εγώ , μας είπε , σας έχω όπως τους γονείς μου και περισσότερο ακόμη. Θέλετε να μείνω κοντά σας , στο διαμέρισμα που μένω , να σας βρεθώ σα κόρη σας στα γηρατειά σας;" Δεν το θελήσαμε. Και έφυγε.
- Δεν το θελήσαμε σωστά. Ό μως βαθειά μου την εκτιμώ και την αγαπώ την κόρη , είναι άνθρωπος με χαρακτήρα και ειλικρινείς.
- Ναι , είμαστε και δυο μας πλύ ευχαριστημένοι μαζί της. Και το γιό μας , τον άνδρα της , τον πένθησε. Και πριν του κάμουμε το ετήσιο Μνημόσυνο δεν έκαμε λόγο για δεύτερο γάμο. Εμένα μάλιστα εμπιστευτικά μου είπε : " Μανούλα , αν είχα παιδί , ποτέ δε θα το σκεφτόμουνα νάνοίξω καινούργιο σπίτι. Τώρα όμως..... Μπορεί ο Πανάγαθος να μου χαρίση παιδί , που τόσο το λαχταρώ. Για τούτο θα το κάμω το τόλμημα."
Έτρεξαν τα μάτια της γυναίκας.
- Ξέρεις τι σκέφτηκα Ανέστη; Αλλά θέλω την έγκρισή σου.
- τι θέλεις να εγκρίνω;
- Σκέφτηκα να παω να αγοράσω μωρουδίστικα , να της τα πάω δώρο , να τη συγχαρώ και να την ευχηθώ. Σκέφτηκα και το άλλο: αν πάλι είναι με την έγκρισή σου , να της ζητήσω της Αναστασίας , τις κόρης μου , να δεχτεί να το βαφτίσω εγώ το παιδί , το μωρό και .... αν το δεχθεί να το ασημώσω κιόλας. Πως τις βρίσκεις τις σκέψεις μου;
-Βρίσκω Αντιγόνη, ότι έχεις αγάπη Χριστού εσύ. άμα έχεις αγάπη , κάμε όπως η αγάπη σε προστάζει καλό θα είναι αυτό που θα κάμης.

Η βαρυπενθούσα μάνα Αντιγόνη προχώρησε στο τόλμημα. Έκαμε την επίσκεψή της στο σπίτι της Αναστασίας.
μάλιστα κατόρθωσε να μη δακρύσει μόνο χαρά ακτινοβολούσε το γερασμένο πρόσωπό της. έδωκε τις θερμές ευχές της στη μικρομάνα , συγχάρηκε και το σύζυγο , ευγενικό άνδρα.
έκαμε δειλά και τη πρότασή της να γίνει Νονά του μωρού , που την καλοδέχτηκαν οι γονείς οτυ και γύρισε ειρηνική στο σπίτι που την περίμενε ο άνδρας της.

- Ανέστη μου , του είπε άκου το νέο: Παιδί απο το γιό μας , εγγόνι μας , δεν είδαμε. Μας δίνει όμως οΘεός εγγόνι απο την κόρη μας , την Αναστασία. Και το άλλο : Μου'δωκαν το ελεύθερο να του δώκω όποιο όνομα θέλω. Και εγώ θα του δώσω το όνομα ΑΝΕΣΤΗΣ !

Εδάκρυσε ο γέρο- Ανέστης....................................