1. Για να καταστρέψει τα έργα του διαβόλου:
"Εις τούτο εφανερώθη ο υιός του θεού, ίνα λύση τα έργα του διαβόλου"
(Γι' αυτόν τον λόγο ήρθε στον κόσμο ο Υιός του Θεού. Για να καταστρέψει τα έργα του διαβόλου) (Α' Ιωάν. γ΄8, πρβλ. Κολ. β' 15)
2.Γιά νά σηκώσει τις αμαρτίες των ανθρώπων:
«Καί οίδατε οτι εκείνος έφανερώθη ίνα τάς αμαρτίας ημών αρη, καί αμαρτία εν αύτω ουκ εστί»
(Και ξέρετε πως ο Χριστός ήρθε στον κόσμο για να απομακρύνει τις αμαρτίες από τους ανθρώπους, ενώ στον Ίδιον δεν υπάρχει ούτε ίχνος αμαρτίας). (Α' Ίωάν. γ' 5).
3. Γιά νά σώσει τους αμαρτωλούς:
«Πιστός ό λόγος καί πάσης αποδοχής άξιος, οτι Χριστός Ιησούς ήλθεν εις τόν κόσμον αμαρτωλούς σώσαι, ών πρώτος ειμι εγώ»
(Σ' αυτά τα λόγια πού θα πω μπορεί να στηριχτεί κανείς και
πρέπει όλοι να τα δεχτούν: Ο Ιησούς Χριστός ήρθε στον κόσμο για να σώσει τους αμαρτωλούς, και πρώτος ανάμεσα τους είμαι εγώ) (Α' Τιμ. α' 15).
4. Γιά νά πει την αλήθεια:
«'Εγώ εις τούτο γεγέννημαι καί εις τούτο έλήλυθα εις τόν κόσμον, ίνα μαρτυρήσω τη αλήθεια»
(Εγώ γι' αυτό γεννήθηκα και γι' αυτό ήρθα στον κόσμο, για να φανερώσω την αλήθεια) (Ιωάν. ιη' 37).
5. Για να είναι το φως τον κόσμον:
« Έγώ φώς εις τόν κόσμον έλήλυθα, ίνα πάς ό πιστεύων εις έμέ εν τη σκοτία μη μείνη»
(Εγώ ήρθα στον κόσμο σαν το φως, έτσι ώστε όποιος πιστεύει σε μένα να μη μείνει στο σκοτάδι (Ίωάν. ιβ' 46, πρβλ. Ίωάν. η' 12, Λουκ. β' 31-32).
6. Για να δώσει ζωή στους άνθρώπους:
« Έγώ ήλθον ίνα ζωήν εχωσι καί περισσόν εχωσιν»
(Εγώ ήρθα για να έχουν (τά λογικά μου πρόβατα) ζωή, και μάλιστα περίσσια ζωή) (Ιωάν. ι' 10).
7. Για να σώσει τους χαμένους άνθρώπους:
« Ήλθε ό Υιός του ανθρώπου ζητήσαι καί σώσαι τό άπολωλός»
(Ο Υιός του ανθρώπου ήρθε για να αναζητήσει και να σώσει αυτούς πού έχουν χάσει τον δρόμο τους) (Ιωάν. ιθ' 10).
8. Για να καλέσει σε μετάνοια τους αμαρτωλούς:
«Ού χρείαν έχουσιν οι υγιαίνοντες ιατρού, άλλ' οι κακώς έχοντες, ουκ έλήλυθα καλέσαι δικαίους, άλλα αμαρτωλούς εις μετάνοιαν».
(Δεν έχουν ανάγκη από γιατρό όσοι είναι υγιείς, αλλά οι άρρωστοι. Δεν ήρθα να καλέσω σε μετάνοια αυτούς πού νομίζουν πώς είναι ευσεβείς, αλλά τους αμαρτωλούς) (Λουκ. ε' 31-32).
9. Για να υπηρετήσει τους ανθρώπους:
« Ο Υιός τον ανθρώπου ουκ ήλθε διακονηθήναι, αλλά διακονήσαι, καί δουναι την ψνχήν αυτού λύτρον αντί πολλών»
(Ο Υιός του 'ανθρώπου δεν ήρθε για να τον υπηρετήσουν, αλλά για να υπηρετήσει και να προσφέρει τη ζωή του λύτρο για όλους) (Μαρκ. ι' 45).
10. Για να σώσει τους ανθρώπους:
«Ό Υιός του ανθρώπου ουκ ήλθε ψυχάς ανθρώπων απολέσαι, αλλά σώσαι»
(Ο Υιός του ανθρώπου δεν ήρθε να καταστρέψει ανθρώπους, αλλά να τους σώσει) (Λουκ. θ' 56).
11. Γιά νά σώσει τόν κόσμο:
«Ου γάρ ήλθον ινα κρίνω τόν κόσμον, αλλ' ίνα σώσω τόν κόσμον»
(Γιατί δεν ήρθα για να καταδικάσω τον κόσμο, άλλα για να τον σώσω) (Ιωάν. φ' 47).
12. Για να μη έχουν πρόφαση οι άνθρωποι να αμαρτάνουν:
«Ει μη ήλθον και ελάλησα αυτοίς, άμαρτίαν ουκ είχον νυν δε πρόφασιν ουκ έχουσι περί της αμαρτίας αυτών»
(Δεν θα ήταν ένοχοι για αμαρτία, αν δεν είχα έρθει και δεν τους είχα κηρύξει. Τώρα όμως δεν έχουν καμιά δικαιολογία για την αμαρτία πού διαπράττουν) (Ιωάν. ιε' 22).
13. Για να υιοθετηθούν οι άνθρωποι από τον Θεό και να εξαγορασθούν όσοι βρίσκονταν κάτω από τον Νόμο:
« Ότε δε ήλθε τό πλήρωμα του χρόνου, έξαπέστειλεν ο Θεός τόν υιόν αυτού, γενόμενον εκ γυναικός, γενόμενον υπό νόμον, ίνα τους υπό νόμον εξαγόραση, ίνα την υίοθεσίαν απολάβωμεν»
(όταν όμως έφτασε η ώρα πού είχε καθορίσει ό Θεός, απέστειλε τον Υιό του. Γεννήθηκε από μια γυναίκα και υποτάχτηκε στον νόμο, για να εξαγοράσει τους υπόδουλους του νόμου, για να γίνουμε παιδιά του Θεού) (Γαλ. δ' 4-5).
14. Για να εκπληρώσει τον νόμο και τους Προφήτες:
«Μή νομίσετε ότι ήλθον καταλύσαι τόν νόμον ή τους προφήτας- ουκ ήλθον καταλύσαι, αλλά πληρώσαι»
(Μή νομίσετε πώς ήρθα για να καταργήσω τον νόμο ή τους προφήτες. Δεν ήρθα για να τα καταργήσω, αλλά για να τα πραγματοποιήσω) (Ματθ. ε' 17).
Γιατί ήρθε ο Χριστός στον κόσμο?
Συντονιστής: Συντονιστές
- dionysisgr
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 4281
- Εγγραφή: Τρί Φεβ 12, 2008 6:00 am
- Τοποθεσία: Νικαια
Re: Γιατί ήρθε ο Χριστός στον κόσμο?
Θα μπορουσε καποιος να συνοψισει στον αρχεγονο και ενοποιο σκοπο της Θειας Οικονομιας, των ολων οσων αναφερθηκαν με το να διατυπωσει την γενικη Πιστη των Πατερων μας οπως απορρεει μεσα απο τα θεοσδοτα συγγραματα τους.
Ο Κυριος ενανθρωπησε για να θεωθει ο ανθρωπος. Συγκαταβαινει το Ακτιστον και προσλαμβανει το κτιστον, ωστε να το καταστησει δεκτικο της θεωσεως κατα Χαριν.
Αυτο το αδιαβατο περασμα μεταξυ των δυο φυσεων, το μεθοριο της ακαταληπτου αποστασεως τροπικα φυσικα και οχι τοπικα, ερχεται να καταλυσει ο Χριστος ως ενανθρωπησας Υιος και Λογος του Πατρος, και να μας ανοιξει δια των ζωοποιων εντολων Του, την Οδο την μια και μονη Οδο προς την Αληθεια και την θεωση.
Ο Χριστος ερχεται να τελειοποιησει τον Νομο, οχι γιατι ηταν ελλειπης, η γιατι δεν ανταποκρινοταν στις πνευματικες αναγκες των ανθρωπων, αλλα γιατι με τον ερχομο Του εν χρονω, και εν τω κοσμω, εγκαινιαζει την περιοδο της Χαριτος, οπου ολα εχουν πια Χριστοποιηθει, και εχουν ως κεντρο και αναφορα τον Αρχετυπο του Θεανδρικου μας Αρχηγου της Πιστεως.
Ερχεται να μας παραδωσει τυπον και υπογραμμον πορειας και σωτηριας και θεωσεως. Τον Εαυτο Του.
Για να σωθει καποιος και να δει εδω και τωρα αλλα και στην μελλουσα κατασταση "Θεου Προσωπο" θα πρεπει να Χριστοποιηθει, να εχει νουν Χριστου, αγαπη Χριστου, πονο και Σταυρο Χριστου. Οποιος δεν εχει ως κεντρο Τον Χριστον, ασκοπα ταλαιπωρειται και κοπιαζει οσο καλος και ηθικος να γινει.
Γιατι εδω δεν εχουμε να κανουμε με ηθικο νομο, η με καποιο σαβουαρ βιβρ συμπεριφορας και καλωσυνης. Οσο τελεια και εαν ειναι μια ιδεολογια, μια πιστη, μια ηθικη, μια κοινωνια, εαν ΔΕΝ εχει Χριστον ΔΕΝ παει πουθενα.
Η Γεννηση του Χριστου ειναι το χαραμα της καινης ημερας, του Ηλιου της Δικαιοσυνης οντολογικα και οχι νομικα. Ο Χριστος δικαιωνει το Ον, οχι τις πραξεις του. Δεν ανταποδιδει δεν ξεπληρωνει δεν τακτοποιει εκρεμμοτητες, δεν αφηνει περισσευμα εργων ως πλανωνται πολλοι.
Ο Χριστος δινει ζωη και περισσον αυτης. Δινει στον Ανθρωπο αυτο για το οποιο πλαστηκε εξαρχης, την Μετοχη στην Ακτιστη Δοξα και ενεργεια Του. Τον καθιστα εναν κατα Χαριν θεο να συμβασιλευει της αωνιου κτισεως οποια και εαν θα ειναι αυτη με την ανακαινισμενη της μορφη κατ'ευδοκιαν του Θεου.
Ζωη καλειται αυτο που βιωνει καποιος οταν ειναι μαζι με τον Χριστο. Αυτη ειναι η Οντως Ζωη. Οτιδηποτε αλλο ειναι μια απλη βιολογικη κυκλικη διαδικασια χημικων διεργασιων που σκοπο και τελος εχει την μηδενιση της ως αποτοκο της πτωτικης φυσεως.
Αυτην λοιπον την Ζωη ηρθε να μας δωσει το Θειο βρεφος, ο Σαρκωθεις Λογος, ο Λογος που ποιησε τα παντα, συνεχει τα παντα, και προνοει για τα παντα.
Το Α και το Ω ο αιτιος του παντος, ο Υπεραπειρος Θεος που κρατει τα συμπαντα και τους αιωνες στην χειρα Του. Χριστος γενναται Δοξασατε!
Ο Κυριος ενανθρωπησε για να θεωθει ο ανθρωπος. Συγκαταβαινει το Ακτιστον και προσλαμβανει το κτιστον, ωστε να το καταστησει δεκτικο της θεωσεως κατα Χαριν.
Αυτο το αδιαβατο περασμα μεταξυ των δυο φυσεων, το μεθοριο της ακαταληπτου αποστασεως τροπικα φυσικα και οχι τοπικα, ερχεται να καταλυσει ο Χριστος ως ενανθρωπησας Υιος και Λογος του Πατρος, και να μας ανοιξει δια των ζωοποιων εντολων Του, την Οδο την μια και μονη Οδο προς την Αληθεια και την θεωση.
Ο Χριστος ερχεται να τελειοποιησει τον Νομο, οχι γιατι ηταν ελλειπης, η γιατι δεν ανταποκρινοταν στις πνευματικες αναγκες των ανθρωπων, αλλα γιατι με τον ερχομο Του εν χρονω, και εν τω κοσμω, εγκαινιαζει την περιοδο της Χαριτος, οπου ολα εχουν πια Χριστοποιηθει, και εχουν ως κεντρο και αναφορα τον Αρχετυπο του Θεανδρικου μας Αρχηγου της Πιστεως.
Ερχεται να μας παραδωσει τυπον και υπογραμμον πορειας και σωτηριας και θεωσεως. Τον Εαυτο Του.
Για να σωθει καποιος και να δει εδω και τωρα αλλα και στην μελλουσα κατασταση "Θεου Προσωπο" θα πρεπει να Χριστοποιηθει, να εχει νουν Χριστου, αγαπη Χριστου, πονο και Σταυρο Χριστου. Οποιος δεν εχει ως κεντρο Τον Χριστον, ασκοπα ταλαιπωρειται και κοπιαζει οσο καλος και ηθικος να γινει.
Γιατι εδω δεν εχουμε να κανουμε με ηθικο νομο, η με καποιο σαβουαρ βιβρ συμπεριφορας και καλωσυνης. Οσο τελεια και εαν ειναι μια ιδεολογια, μια πιστη, μια ηθικη, μια κοινωνια, εαν ΔΕΝ εχει Χριστον ΔΕΝ παει πουθενα.
Η Γεννηση του Χριστου ειναι το χαραμα της καινης ημερας, του Ηλιου της Δικαιοσυνης οντολογικα και οχι νομικα. Ο Χριστος δικαιωνει το Ον, οχι τις πραξεις του. Δεν ανταποδιδει δεν ξεπληρωνει δεν τακτοποιει εκρεμμοτητες, δεν αφηνει περισσευμα εργων ως πλανωνται πολλοι.
Ο Χριστος δινει ζωη και περισσον αυτης. Δινει στον Ανθρωπο αυτο για το οποιο πλαστηκε εξαρχης, την Μετοχη στην Ακτιστη Δοξα και ενεργεια Του. Τον καθιστα εναν κατα Χαριν θεο να συμβασιλευει της αωνιου κτισεως οποια και εαν θα ειναι αυτη με την ανακαινισμενη της μορφη κατ'ευδοκιαν του Θεου.
Ζωη καλειται αυτο που βιωνει καποιος οταν ειναι μαζι με τον Χριστο. Αυτη ειναι η Οντως Ζωη. Οτιδηποτε αλλο ειναι μια απλη βιολογικη κυκλικη διαδικασια χημικων διεργασιων που σκοπο και τελος εχει την μηδενιση της ως αποτοκο της πτωτικης φυσεως.
Αυτην λοιπον την Ζωη ηρθε να μας δωσει το Θειο βρεφος, ο Σαρκωθεις Λογος, ο Λογος που ποιησε τα παντα, συνεχει τα παντα, και προνοει για τα παντα.
Το Α και το Ω ο αιτιος του παντος, ο Υπεραπειρος Θεος που κρατει τα συμπαντα και τους αιωνες στην χειρα Του. Χριστος γενναται Δοξασατε!
"ἰδοὺ ἐγὼ μεθ᾿ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος. ᾿Αμήν."
