θα ανοιχθούν τα μητρώα

[sakis]

Νέον έτος. Τι θα φέρη το έτος τούτο ; Την ειρήνην ή τον γ' παγκόσμιον πόλεμον, τον Αρμαγεδώνα της Αποκαλύψεως; Άγνωστον το μέλλον.
Διό προσπέσωμεν εν μετανοία και κράξωμεν τω Κυρίω :

"Κύριε ! Άπαντες ηνομήσαμεν και ημαρτήσαμεν και δεν είμεθα άξιοι να υψώσωμεν τους οφθαλμούς προς τον Ουρανόν δια το πλήθος των παραπτωμάτων μας. Η γή εμιάνθη από τα απαίσια εγκλήματα μας. Και αυτός ο αέρας με τας φρικτάς βλασφημίας μας. "Πάσαι των Αγγέλων αι στρατιαί. Πρόδρομε Κυρίου, Αποστόλων η δωδεκάς, οι Αγιοι πάντες μετά της Θεοτόκου ποιήσατε πρεσβείαν εις το σωθήναι ημάς".

Νέον έτος! Τώρα, αγαπητοί, πού ευρισκόμεθα εις το κατώφλι του νέου έτους, συνιστώ να μελετήσετε την Αποκάλυψιν και ιδίως τους στίχους 11-15 του 20ου κεφαλαίου.
Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης είδε όραμα που προκαλεί τον φόβον. Εστήθη θρόνος ΛΕΥΚΟΣ. Λευκός, διότι Εκείνος, Οστις κάθεται επί του θρόνου δεν είπε ποτέ το ψεύδος, δεν ήρπασε την εξουσίαν βιαίως, δεν αιματοκύλισε τα έθνη, δεν μετεχειρίσθη δολιότητας και απατηλά συνθήματα προς στερέωσιν και εξάπλωσιν της βασιλείας Του.

Είπε την αλήθειαν και υπέρ της αληθείας εθυσιάσθη. Ουδεμία σταγών αίματος μολύνει τον ιδεώδη θρόνον Του. Οι μάρτυρες του εσφάγησαν, δεν έσφαξαν.

Λευκός ο θρόνος. Ο καθήμενος είναι ο Ιησούς Χριστός, ο Κύριος, ο Βασιλεύς, ο Κυρίαρχος του Σύμπαντος, ενώπιον του Οποίου θα κάμψη πάν γόνυ και όχι πλέον εμπαικτικώς, όπως την Μ. Παρασκευήν, αλλά με πλήρη συναίσθησιν του Μεγαλείου Του πάσα γλώσσα θα είπη : "Χαίρε ο Βασιλεύς ημών". Αλλά την φοράν αυτήν, περί της οποίας ομιλεί ο Ιωάννης ο Ευαγγελιστής έρχεται δια να δικάση, ν' αποκαταστήση την ηθικήν τάξιν, να τιμωρήση την κακίαν, να βραβεύση την αρετήν, ν' αποδώση εκάστω κατά τα έργα αυτού.

Προς τούτο εκ των τάφων θα εγερθούν οι νεκροί. Και η θάλασσα θα δώση τους νεκρούς της. Ουδείς θα μείνη έξω της κρίσεως. Ο θρόνος θα εκπέμπη φλόγας πυρός. Η γή έντρομος θα φύγη από του προσώπου του και ο ουρανός θα σαλευθή, και δεν θα βρεθή ο τόπος αυτών. Οι Άγγελοι εκστατικοί θα παρατηρούν.

Πού τα μεγάλα κράτη ; Πού αι κοσμοκρατορίαι; Πού ο ήλιος ; Πού η σελήνη ; Που οι Γαλαξίαι, οι διάφοροι αστερισμοί; Τίποτε δεν θα μείνη εκ του παρόντος υλικού κόσμου. ΝΕΑ δε Γη και ΝΕΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ θα εμφανισθούν με την δικαιοσύνην του Θεού θριαμβεύουσαν. Τότε έμπροσθεν του λευκού θρόνου θα σταθούν οι νεκροί, μεγάλοι και μικροί, βασιλείς και στρατιώται, πλούσιοι και πτωχοί, φιλόσοφοι και αγράμματοι, όλα τα εκατομμύρια της ανθρωπότητας.

Και θ' ανοιχθούν τα βιβλία, τα μητρώα μας. "Και βιβλία ηνοίχθησαν", λέγει η Αποκάλυψις. Ποία είναι τα βιβλία αυτά;
Είναι ο βίος εκάστου, ίνα ομιλήσωμεν με παράδείγμα σύμφωνα με το όραμα. Εις την αρχήν εκάστου έτους ο άγγελος μας - κάθε χριστιανός έχει τον άγγελόν του - μας δίδει ένα βιβλίον με 365 φύλλα, όσαι είναι και αι ημέραι του έτους. Όλα τα φύλλα είναι άγραπτα. Λευκόν είναι το βιβλίον.
"Ψυχή ! Λάβε το βιβλίον τούτο. Σου το δωρίζει ο Θεός. Γράψε εις αυτό τα ωραιότερα πράγματα. Πρόσεχε ! Ο, τι θα γράψης, καλόν ή κακόν, θ' αναγνωσθή ως έκθεσις ενώπιον του σύμπαντος κόσμου". Ταύτα λέγει ο Άγγελος μας.

Αλλά ο άνθρωπος αδιαφορεί εις την συμβουλήν του φύλακος Αγγέλου. Δεν δίδει καμμίαν προσοχήν εις την ζωήν του. Ζή, κατά τον φιλοσοφον Σωκράτη, βίον ανεξέλεγκτον. Σκέπτεται το κακόν, ποθεί το πονηρόν, λαλεί το ψεύδος μυριάκις της ημέρας, εργάζεται το έγκλημα και την ατιμίαν, καλύπτει δε ταύτα πάντα με το πέπλον της κοινωνικής υποκρισίας και θεωρείται κύριος ευυπόληπτος και κυρία ερίτιμος.
Άθλιε ! Το μητρώον σου το κρατεί ο Ουρανός. Μίαν ημέραν θ' ανοιχθή; Δεν τρέμεις;

"Και βιβλία ηνοίχθησαν".
Φίλε αναγνώστα, συ που διαβάζεις το παρόν, ενώπιον σου έχεις δύο βιβλία.
Το έν είναι το έτος που παρήλθε. Το άλλο είναι το έτος που έρχεται.
Το έν το έχεις γράψει μέχρι τελευταίας σελίδος. Εζησες και σύ τας 365 ημέρας σου. Τι εσκέφθης; Τι επόθησες; Τι είπες; Τι έπραξες; Αόρατο χέρι τα πάντα έχει καταγράψει.

Αλλ' όσον και εάν αι σελίδες του παρελθόντος είναι σκοτειναί, καμμία απελπισία, εφ' όσον αναπνέεις. Έχεις ελπίδας διαγραφής.
Τώρα εις την αρχήν του νέου έτους, αδελφέ, σπεύσον εν μετανοία προς τον καθήμενον επί ΛΕΥΚΟΥ θρόνου, όστις σχίζει όλα τα χειρόγραφα των αμαρτημάτων μας και με την σφραγίδα του Αίματος Του σημειώνει επί των μαύρων σελίδων της ζωής μας: " Το χρέος εσβέσθη. Το εξώφλησα επί του Σταυρού".
Και τότε γεμάτος ευγνωμοσύνην θα ψάλλης την υπέροχον στροφήν του Ακάθιστου Υμνου "Χάριν δούναι θελήσας.,.και ΣΧΙΣΑΣ το χειρόγραφον ακούει παρά πάντων ούτως : ΑΛΛΗΛΟΥΙΑ = Αινείτε τον Λυτρωτήν οι σεσωσμένοι".

Ως προς δε το νέον βιβλίον του νέου έτους, ιδού είναι ενώπιον σου Λευκόν.
Πρόσεξε να μη το μολύνης με πονηρός σκέψεις, με ρυπαρά αισθήματα, με έργα φαυλότητος και ανομίας.
Γράψε μόνον ό, τι αξίζει να μείνη εις την αιωνιότητα.
Και μη λησμονής ποτέ το της Αποκαλύψεως : και βιβλία ηνοίχθησαν". Μεταξύ αυτών θα είναι και το ιδίκόν σου.

(Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΓΡΗΓΟΡΕΙΤΕ" της Κύμης Ευβοίας, πρίν από 58 χρόνια.
Είναι γραμμένο από τον ακαταμάχητο αγωνιστή, πρύτανη των σημερινών ιεροκηρύκων, γνήσιο επίσκοπο του Ιησού Χριστού, τον αιωνόβιο υπερεκατονταετή μητροπολίτη πρώην Φλωρίνης κ. Αυγουστίνο.)

[heart]

αγνωστη η βουλη του ΚΥΡΙΟΥ..

[sakis]

αγνωστη η βουλη του ΚΥΡΙΟΥ..

Τι εννοείς αδελφέ? Α! Κατάλαβα. διάβασες την πρώτη σειρά.... κάτι είναι κι αυτό