"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Sumfono mazi sou Filopatris..Ontos einai paralogo olo auto!!!O Theos einai filanthropos kai agapa olo ton kosmo..Giati na min sugxoresei kapoion pou ekane ena lathos sti zoi tou,pou kai isos na mi ftaiei autos gi auto to lathos kai ton anagasan alloi...????

Κατ΄αρχάς θα ήθελα πριν απαντήσω να πώ, πως καλό είναι αρκετοί εδω μέσα να μην προβαίνουν εύκολα σε χαρακτηρισμούς και να απευθύνονται άμεσα και σε άνδρες και όχι μόνο σε γυναίκες. Το έχουν αρκετοί εδω μέσα αυτό το κακό συνήθειο.

Κατα δεύτερο λόγο:

Μου λες Φιλόπατρη και μάλιστα όχι άμεσα, πως λίγο πολύ στηρίζομαι σε Γραφές για να ξεστομίσω απάνθρωπα πράγματα. είμαι σκοταδιστής, ανώριμος, φανατικός και βέβαια υποκριτής.

Και φυσικά έχεις σηκώσει το λάβαρο της λογικής και του ανθρωπισμού. Είναι δικαίωμά σου να το υποστηρίζεις για να φανείς αρεστός. Ούτως ή άλλως είναι γραμμένο το ότι θα έρθει εποχή στην οποία θα δεχόμαστε για Ευαγγέλιο ότι ευχαριστεί την ακοή μας.

Λές: "Ο Θεός δέν ξέρουμε πως κρίνει τον καθένα".

Στην περίπτωση του Γάμου που Γραφικά αγνοείς και συν τοις άλλοις διαστρέφεις, γνωρίζουμε την κρίση του Θεού. Παραπάνω δημοσιεύθηκαν οι σχετικές Ευαγγελικές περικοπές. Αν δεν διαβάζεται ελληνικά ή ερμηνεύεται ότι σας βολεύει, είναι δικό σας θέμα.

"Εχω να θέσω ένα ερώτημα σαυτους που λένε τα αντίθετα και είναι απόλυτοι ...αν δείτε κάποιον σύζυγο να κακοποιεί μια γυναίκα,θα βοηθήσετε τη γυναίκα ή θα την αφήσετε να εξιλεωθει";

Τώρα για να καταλάβω κάνεις μάθημα σαβουάρ βίβρ σε εμένα τον ταλιμπάν; Ηρέμησε γιατί πήρες πολύ φόρα.

Ύβρις είναι κατα την αρχαιολελληνική έννοια όταν λαμβάνει ο άνθρωπος θέση και ίδια Θεού. Μήπως εδω μέσα το κάνεις αυτό εσύ απαξιώνοντας την εκπεφρασμένη απόψη του ίδιου του Χριστού;

Μου λες: "Αλλη τελευταία ερώτηση..και ο φόνος είναι αμαρτία , Εσύ κων/πολίτη και Εσύ αρχοντόπουλο, που έχετε και τη σημαία της Βυζαντινής αυτοκρατορίας,
θα πηγαίνατε στον πόλεμο να σκοτώσετε τους εχθρους ή θα φοβόσαστε μην αμαρτήσετε; Ποιά θα ήταν η αμαρτία ; Η προδοσία ή ο φόνος;
Με τη δική σας "λογική" θα έπρεπε για πάντα να υπομήνουμε τον τουρκικό ζυγό ..."

Έχω προσφυγική καταγωγή και μάλιστα απο την μεριά της μητέρας μου απο το Εξάστερο μόλις 40 χλμ απο την Πόλη. Κατα συνέπεια έχω κάθε λόγο να χρησιμοποιώ ως θυρεό τον δικέφαλο και δεν θα σου απολογηθώ γι΄αυτό, ούτε θα δεχτώ να μου κάνεις μάθημα για τον Τουρκικό ζυγό.

Κατα δεύτερο λόγο άνοιξε καμιά Γραφή να μάθεις τί εννοείται με την λέξη φόνος.

Προς Αννα20: Στη μικρή ακόμα ζωή μου, είμαι 32, θέλω να πιστεύω ότι δεν μου έλειψε ο ερωτισμός, πως τίμησα τις συντρόφους που στάθηκαν δίπλα μου, σιχάθηκα απο μικρός την κακοποίηση και ειδικά των γυναικών, σε σημείο που δεν μπορώ να δώ τέτοια σκληρή σκηνή εύκολα στο σινεμά για παράδειγμα και είχα αρραβωνιαστεί κοπέλα που προέρχονταν απο διαλυμένη και διαζευγμένη οικογένεια. Κατα συνέπεια βιώσα στο δικό μου βαθμό τον πόνο και τις επιπτώσεις ενός διαζυγίου, για να μην μιλάμε στον αέρα.

Είναι δικαίωμά σου να αποδεχθείς όποια άποψη θέλεις ή σε βολεύει. Την Γραφική όμως την έλαβες. Όποιος χωρίσει και παντρευτεί άλλον / άλλη. μοιχάται. Αν το να σου πω την αλήθεια αυτή με κάνει ταλιμπάν και εσένα φιλάνθρωπη, μιας και συμφωνείς με το κείμενο του Φιλόπατρη, τότε χαίρομαι που μένω στην Κανταχάρ.

Mi to pairneis prosopika!Den ithela na prosvallo kanenan sas!Apla mou fainontai upervolika!Isos epeidi eimai mikri den ta polukatalavaino auta!Sugnomi!

Ο γάμος που η γυναίκα τρώει ξύλο δεν είναι ευλογημένος. δεν είναι η γυναίκα που θα τον διαλύσει αν φύγει αλλά αυτός που την κακοποιεί.Αν αντίθετα η γυναίκα κάτσει και υπομείνει την κακοποίηση είναι και η ίδια υπεύθυνη και αμαρταίνει που υποστηρίζει με τη στάση της μια κατάσταση νοσηρή και αμαρτωλή.
Ακόμη εννοείται οτι ένας ατυχής γάμος λόγο κακοποίησης δε θα πρέπει να εμποδίζει μία γυναίκα ,και εφόσον αγαπά κάποιον, να φτιάξει μία οικογένεια.Εφόσον μετάνιωσε για την πρώτη ατυχή της επιλογή ποιός εδωμέσα πιστεύει οτι ο Θεός δε θα τη συγχωρέσει;;;

Λες με λίγα λόγια ότι το διαζύγιο δεν ατιμά το γάμο, μόνο η ενδοοικογενειακή φυσική βία τον ατιμά. Και φυσικά εάν είναι έτσι, δεν είναι μόνο η φυσική βία που τον ατιμά αλλά και η ψυχολογική και μερικές φορές μάλιστα είναι χειρότερη. Ε, αν είναι έτσι να το διαλύσουμε εντελώς και να φτιάχνουμε γάμους αποστειρωμένους όπου θα απαγορεύεται δια ροπάλου να βγαίνουν οι ψυχικές ασθένειες του καθενός προς τα έξω. Μα ο γάμος για αυτό ακριβώς το λόγο υπάρχει, για να εφαρμόζεται το "αλλήλων τα βάρη βαστάζετε" και να βοηθά ο ένας τον άλλο. Το υγιές σε αυτή την περίπτωση είναι όταν ο ένας δυσκολεύεται να αναλαμβάνει ο άλλος και όταν δυσκολεύεται ο δεύτερος να αναλαμβάνει ο πρώτος, όχι να τραβάει κουπί μόνο ο ένας. Ο σκοπός βέβαια είναι η τέλεια αγαπητική σχέση, αλλά αυτό αργεί πολύ μέχρι να επιτευχθεί.

Χώρια που ο γ. Παΐσιος είχε αναφερθεί αρκετές φορές σε συζύγους που υπέμειναν μεγάλα προβλήματα από το έτερόν τους ήμισυ, όχι για να τους επιτιμήσει αλλά για να μας τους υποβάλλει ως παράδειγμα προς μίμηση. Κάποια από αυτές τις φορές αναφέρθηκε και σε μία γυναίκα που υπέμεινε καρτερικά τον μέθυσο σύζυγο που την ξυλοφόρτωνε και που όταν πέθανε βγήκε μύρο από τον τάφο της.

Η δική μου πεποίθηση είναι ότι δεν μας αρέσει το μαρτύριο για αυτό και όταν μας βάλει ο Θεός σε οδό μαρτυρίου λακίζουμε με τη μία. Αν εφάρμοζαν αυτή τη λογική και οι μάρτυρες δεν θα είχαμε εκκλησία σήμερα.

Η γνωμη μου ειναι η εξης,
νομιζω οτι αυτα που ειπε ο Κυριος και οι Αποστολοι δεν πρεπει να τα φερνουμε στα μετρα της εποχης, η Γραφη δεν ειναι γραμμενη για τις παλιες εποχες ειναι για ολους τους αιωνες, αλλιως ο Κυριος θα εστελνε "Νεο Φως" οπως λενε και καποιοι ταλαιπωροι....
Εαν ομως τα πραγματα θα οδηγησουν σε σοβαρο προβλημα μηπως πρεπει να χωριζει κανεις, για να προστατευσει παιδια, ζωη? μετα το ξυλο, τι? το οπλο? Αμαρτια ειναι να το κανεις, ομως αμαρτια ειναι να πεις στον αλλον "μωρε", μηπως δεν θα μας παει στην κολαση μια αμαρτια που συνεχεια θα ζηταμε συγχωρεση γιαυτη αλλα πολλες μικρες ??
Αν σας δειρει εσας η σας κλεψει καποιος δεν θα πατε στην Αστυνομια για μηνυση? Θα πειτε ενα ξυλο ειναι, η καυμενη η ταδε τρωει καθε μερα, σιγα μην κανω μηνυση, ειναι αμαρτια να μην συγχωρω τον αδελφο μου αφου λεω άφες ημίν τα οφειλήματα ημών,ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών?
Φυσικα οσοι υπομενουν ειναι παραδειγματα προς μιμηση αυτοι καρποφορησαν τα εκατο. Δεν ειναι ολοι για τα 100 υπαρχουν τα 60 και τα 30...
Εγω παντως που εχασα τα χρονια μου στο γυμναστηριο θα τον εκανα μαυρο στο ξυλο... :D

Εαν ομως τα πραγματα θα οδηγησουν σε σοβαρο προβλημα μηπως πρεπει να χωριζει κανεις, για να προστατευσει παιδια, ζωη? μετα το ξυλο, τι? το οπλο?

Αυτό είναι ένα δύσκολο θέμα. Γιατί ναι μεν ο σύζυγος μπορεί να υπομένει, αλλά τα παιδιά δεν μπορούν να υφίστανται τέτοιο μαρτύριο χωρίς να πάθουν μόνιμη ψυχική και σωματική ζημιά. Το να στραφεί πάλι ο ένας σύζυγος κόντρα στον άλλο θα δημιουργήσει περισσότερη ζημιά στα παιδιά από ότι η φυσική βία που υφίστανται ή βλέπουν. Το μόνο που μπορεί να γίνει ενδοοικογενειακά, αν πρόκειται για μητέρα, είναι το να βάλει μπροστά το σώμα της για να προστατεύσει τα παιδιά της από τα χτυπήματα. Η επόμενη λύση είναι να ζητηθεί βοήθεια από έξω. Μην ξεχνάμε ότι το πρόβλημα της προστασίας των παιδιών είναι και πρόβλημα της κοινωνίας και όχι μόνο των γονέων.

Το προτιμότερο είναι να ξεκινήσει κανείς από έναν διακριτικό άνθρωπο π.χ. ιερέα που να έχει τη δυνατότητα να βοηθήσει χωρίς ακραίες αντιπαραθέσεις, δικαστήρια κ.λπ. Αν όχι μπορεί να αποτανθεί σε συγγενείς, γείτονες, γνωστούς. Σίγουρα όμως θα πρέπει να είναι άνθρωποι με ενδιαφέρον για το διπλανό τους, διακριτικοί, έτοιμοι να υποστούν προβλήματα και να κάνουν θυσίες προκειμένου να βοηθήσουν. Δυστυχώς αν αποτανθεί σε κρατικές υπηρεσίες θα την τοποθετήσουν απέναντι από το σύζυγό της, θα αναγκαστεί να τον κατηγορήσει, θα μπει σε θέση αντιπαράθεσης, ειδικά αν πάει στα δικαστήρια.

Δεν ξέρω αν το βλέπω σωστά αλλά, στην χειρότερη περίπτωση, θα προτιμούσα να δώσω εγώ ένα γερό χέρι ξύλο στον σύζυγο παρά να δω το ζευγάρι να διασπάται και να μαλώνει. Θεωρώ ότι το να αντιπαρατίθεται κάποιος με τον σύζυγό του είναι σαν να χτυπάει το ίδιο του το χέρι. Ακόμα και άρρωστο να είναι οφείλει να το φροντίσει και να το περιθάλψει και όχι να προσπαθεί να το κόψει.

Anna20 έγραψε:Sumfono mazi sou Filopatris..Ontos einai paralogo olo auto!!!O Theos einai filanthropos kai agapa olo ton kosmo..Giati na min sugxoresei kapoion pou ekane ena lathos sti zoi tou,pou kai isos na mi ftaiei autos gi auto to lathos kai ton anagasan alloi...????

Ο άνθρωπος δεν μπορεί στην ζωή δημιουργήσει μόνος του τον τρόπο που θα σωθεί , έχει να επιλέξει ανάμεσα σε δυο δρόμους , ή θα ακολουθήσει τον δρόμο τις Εκκλησίας του Χριστού ( έτσι όπως ο Ίδιος Ο Χριστός όρισε ) ή οτιδήποτε άλλο να ακολουθήσει αποτελεί την μεγάλη λεωφόρου του πονηρού που οδηγεί στην απώλεια , ο χρόνος μας είναι λίγος , και συγκεκριμένος , όλα τα πράγματα που κάνουμε στην ζωή μας , ΜΑΤΑΙΑ , όμως από την συμπεριφορά μας απέναντι στα μάταια και φθαρτά θα κριθούμε αν είμαστε ικανοί για να κληρονομήσουμε τα αιώνια και τα άφθαρτα .


Ας φροντίσουμε λοιπόν όλοι μας αγαπητή μου Άννα να αναθρέψουμε με Ορθόδοξο τρόπο τις κόρες μας ώστε μα μην εξωθούν τους άντρες τους σε ακραίες καταστάσεις με αποτέλεσμα να τις δέρνουν , και τους γιους μας να τους αναθρέψουμε με Ορθόδοξο τρόπο ώστε να μην χτυπούνε τις γυναίκες τους .

Τώρα αν εσύ ζητάς απάντηση το γιατί γίνονται αυτά , η απάντηση είναι απλή , όταν ο Άνθρωπος ξεφεύγει από τον Χριστό και από τον Ορθόδοξο βίο, ( δηλ. η γυναικά θέλει να περιφέρετε ημίγυμνη στους δρόμους , θέλει να έχει φίλους , θέλει να ξενυχτά θέλει από την άλλη ο άνδρας της να μην αντιδρά κτλ . . . από την άλλη ο άνδρας θέλει να πίνει , να ξενυχτά , να έχει φίλες κτλ . . . .τότε η κατάσταση αυτή είναι άρρωστη , τα αποτελέσματα είναι σχεδόν πάντα τα ίδια ,( διάλυση τις οικογένειας ) ,και είναι και αυτό που πραγματικά θέλει ο διάβολος .

Πάντα μέσα από τις συμβουλές του πνευματικού τους ,το ζευγάρι πρέπει να προσπαθήσει να επιστρέψει στον Ορθόδοξο τρόπο ζωής και μαζί να προσπαθήσουν να πολεμήσουν τον διάβολο που τους πολεμά με τα δικαιώματα που ( ίσως ) του δώσανε .( γιατί ο διάβολος μας πολεμά και χωρίς να του δώσουμε δικαίωμα , βάλε να του δώσουμε κιόλας .)

Δεν έχει σχέση το θέμα έτσι όπως το θέτεις , με το ότι δηλαδή η Εκκλησιά επιτρέπει τρις γαμους ,και άρα ( ίσως ) θα πρέπει κάποιος να χωρίζει όταν τον δέρνουν κτλ. και να κάνει άλλο γάμο κτλ . όταν μας ζητάτε η γνώμη μας πάνω σε τέτοια θέματα , πρέπει να συνιστούμε στο ζευγάρι να στραφεί προς τον Ορθόδοξο Πνευματικό του ,

Το πρόβλημα ξεκινά από την ανατροφή , και τις αξίες που δίνουμε στα παιδιά μας .
Ο Άνθρωπος μόνος του καταστρέφει την ζωή του , και μετά στρέφετε στον Θεό ενάντια

Καλό είναι να μην υποθέτουμε ( με βάση το τι εμείς πιστεύουμε σωστό ) πως ( ίσως ) να μας κρίνει ο Χριστός και γιατί , αλλά να προσπαθούμε να εφαρμόζουμε τις εντολές του.

ilaros έγραψε:Το προτιμότερο είναι να ξεκινήσει κανείς από έναν διακριτικό άνθρωπο π.χ. ιερέα που να έχει τη δυνατότητα να βοηθήσει χωρίς ακραίες αντιπαραθέσεις, δικαστήρια κ.λπ. Αν όχι μπορεί να αποτανθεί σε συγγενείς, γείτονες, γνωστούς. Σίγουρα όμως θα πρέπει να είναι άνθρωποι με ενδιαφέρον για το διπλανό τους, διακριτικοί, έτοιμοι να υποστούν προβλήματα και να κάνουν θυσίες προκειμένου να βοηθήσουν.

Αυτό είναι η επιθυμία όλων μας. Να βρούμε έναν τέτοιο άνθρωπο να μας βοηθήσει. Προσωπικά όταν φτάνω σε αυτό το σημείο σκέφτομαι τα εξής:

Εντάξει αυτός θα με βοηθήσει, εγώ όμως μετά πως θα του το ξεπληρώσω; Αν έχει ανάγκη από κάτι που εγώ δεν ξέρω; Και να θέλω να τον βοηθήσω δεν θα μπορώ. Γι' αυτό ας προσπαθήσω τώρα να τα βγάλω πέρα μόνη μου, (και που ξέρεις μπορεί και να τα καταφέρω βρε αδελφέ) και του ζητάω βοήθεια άλλη φορά.

Θετικό αποτέλεσμα: Γίνομαι ποιο δυνατή εγώ. Αναζωογονούμαι ψυχικά. Αποκτώ εμπειρία στο συγκεκριμένο πρόβλημα ώστε να έχω δυνάμεις για περίπτωση που κάποιος άλλος ζητήσει βοήθεια.

Θετικό αποτέλεσμα Νο2 (που στην αρχή όμως μοιάζει λιγάκι με αρνητικό... στην πολύ αρχή όμως): [αρχή αρνητικού] Αν ο άλλος θελήσει τελικά βοήθεια, αλλά σε ένα τελείως άλλο άσχετο θέμα που τυχαίνει εγώ να μην ξέρω τότε τι γίνεται; [/τέλος αρνητικού] Έτσι πάλι δεν θα μπορέσω να τον βοηθήσω. Άρα πρέπει να προσπαθήσω και άλλο, και άλλο, και άλλο.... Και όσο το κάνεις αυτό τόσο περισσότερη υπομονή (και στο τέλος συγχωρητικότητα) αποκτάς.

Τα πράγματα που μας δυσκολεύουν σήμερα Άννα μου είναι τα ίδια με αυτά που μας δυσκόλεψαν και χτες αλλά ούτε που θα θυμόμαστε. Γιατί εσύ π.χ θυμάσε έναν καυγά για μια καραμέλα που είχες στην πρώτη δημοτικού με μια φίλη σου; Όχι. Τότε όμως γύρισες στην μαμά σου κλαίγοντας. Έτσι πάει και σήμερα. Ο διαβολος κάνει ότι μπορεί για να μας κάνει να χάσουμε τον χρόνο της ζωής μας. Γιατί όσο το πετυχαίνει τόσο εμείς δεν έχουμε χρόνο για μετάνοια. Και μην μου πεις ότι τότε ήταν απλά μια καραμέλα ενώ τώρα τα πράγματα είναι ποιο σοβαρά γιατί πως κρίνεται στα αλήθεια το σοβαρό; Όλα μέσα στην εμπειρία της ζωής δεν είναι; Αν δεν την αποκτήσουμε τότε πως θα έχουμε ελεύθερη βούληση και σκέψη; Πως θα ξέρουμε τι θέλουμε και τι δεν θέλουμε αν δεν έχουμε τουλάχιστον 2 μέτρα σύγκρισης;

Όπως βλέπεις Άννα η θέληση για να το κάνεις αυτό είναι μέσα στα δικά σου χέρια. Μέσα σου. Εσύ θα αποφασίσεις αν θα το κάνεις ή όχι. Αν το κάνεις σκέψου ότι ο Χριστός θα σε ανταμείψει όχι μόνο για την υπομονή σου αλλά και γιατί βοηθάς ένα άλλο πλάσμα Του. Μην ξεχνάς: αυτός που σε δέρνει είναι ένας κακομοίρης. Με όλη την έννοια της λέξης. Και σε τούτο τον κόσμο, γιατί κανείς φυσικά δεν θα μπορεί να τον ανεχτεί άρα χωρίς φίλους θα καταντήσει ένα ψυχικό και σωματικό ρεμάλι... (αύριο π.χ μπορεί να αρχίσει να πίνει άρα θα φτάσει στο σημείο να γίνει και αλκοολικός να χαλάσει το συκώτι του και πάει λέγοντας...) αλλά και στην άλλη ζωή η οποία θα είναι ΑΙΩΝΙΑ και αυτά του τα ελλατώματα θα τον ταλανίζουν επ' αόριστον.

Αν τα δεις τα πράγματα από αυτήν τους την πλευρά σκέψου: ΠΟΙΟΣ έχει στα αλήθεια ανάγκη από βοήθεια; Αυτός ή εσύ; Εσύ έχεις την δυνατότητα να τον αφήσεις και να φύγεις. Αυτός έχει κολλήσει εκεί και δεν μπορεί να ξεκολλήσει. Εσύ θα πας να κάνεις την ζωούλα σου. Αυτός θα αρχίσει να καταστρέφει την δική του....

Τέτοια παραδείγματα μπορώ να σου δώσω πολλά. Το θέμα είναι όμως εσύ τι θα αποφασίσεις. Δεν λέω να κάθεσαι να σε δέρνει. Αυτό είναι απάνθρωπο. Απλά σκέψου πολύ καλά τι χάνει ο καθένας σας και τι κερδίζει ο καθένας σας και κρίνε ανάλογα. Αν τον αγαπάς ή έστω αν τον αγάπησες τι ακριβώς αγάπησες επάνω του; Θες να το χάσεις αυτό; Και θες να τον δεις να το χάνει και αυτός; Κάνε λίγη υπομονή, δες, σύγκρινε, και πάρε τις αποφάσεις σου τότε με ήρεμο μυαλό όχι τώρα που είσαι πληγωμένη.... Αυτή τουλάχιστον είναι η δική μου γνώμη....

tomR
=D> =D> =D>

tomR έγραψε:

Anna20 έγραψε:Sumfono mazi sou Filopatris..Ontos einai paralogo olo auto!!!O Theos einai filanthropos kai agapa olo ton kosmo..Giati na min sugxoresei kapoion pou ekane ena lathos sti zoi tou,pou kai isos na mi ftaiei autos gi auto to lathos kai ton anagasan alloi...????

Ο άνθρωπος δεν μπορεί στην ζωή δημιουργήσει μόνος του τον τρόπο που θα σωθεί , έχει να επιλέξει ανάμεσα σε δυο δρόμους , ή θα ακολουθήσει τον δρόμο τις Εκκλησίας του Χριστού ( έτσι όπως ο Ίδιος Ο Χριστός όρισε ) ή οτιδήποτε άλλο να ακολουθήσει αποτελεί την μεγάλη λεωφόρου του πονηρού που οδηγεί στην απώλεια , ο χρόνος μας είναι λίγος , και συγκεκριμένος , όλα τα πράγματα που κάνουμε στην ζωή μας , ΜΑΤΑΙΑ , όμως από την συμπεριφορά μας απέναντι στα μάταια και φθαρτά θα κριθούμε αν είμαστε ικανοί για να κληρονομήσουμε τα αιώνια και τα άφθαρτα .


.

Ετσι οπως το εθεσες.!!!! Γιατι στις μερες μας φτιαχνουμε θεους στα μετρα μας